ഉവാച വചനം രമ്യം സാധു സാധ്വിതി പൂജയന്
അവൻ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, 'ശ്രേഷ്ഠം, ശ്രേഷ്ഠം' എന്ന് സ്തുതിച്ച് ആദരിച്ചു.
പുരാ ത്രേതായുഗേ ശക്ര ശക്രശര്മാ ദ്വിജോ ഹ്യഭൂത് । അയോധ്യായാം മഹാഭാഗോ ദേവപൂജനതത്പരഃ
പണ്ടുകാലത്ത് ത്രേതായുഗത്തിൽ, ഇന്ദ്രാ, അയോധ്യയിൽ ദൈവാരാധനയിൽ മുഴുകിയ, ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാൻ ആയ ശക്രശർമ എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അശ്വിനൌ ച തഥാ രുദ്വാന്വസൂന്സൂര്യാന്പൃഥക്പൃഥക് ഹവ്യൈശ്ച തര്പയാമാസ ദേവാഁസ്താന്പ്രത്യഹം ദ്വിജഃ
അവൻ അശ്വിനീദേവന്മാരെയും, രുദ്രന്മാരെയും, വസുക്കളെയും, സൂര്യന്മാരെയും ഓരോരുത്തരെയും വേറേ വേറേ ഹവിസ്സുകൾകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ദൈവങ്ങളെ പ്രതിദിനം ആരാധിച്ചു.
തദ്ഭാവതസ്ത്രയസ്ത്രിംശദ്ദേവാഃ ക്ഷുദ്രഗണൈര്യുതാഃ
അവന്റെ ഭക്തിയുടെ ഫലമായി, മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവന്മാരും ചെറുതായുള്ള ഗണങ്ങളുമൊപ്പം വന്നുചേർന്നു.
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി നിര്ജരോ നിരുപദ്രവഃ
പത്തായിരം വർഷം അവൻ വയസ്സാകാതെയും ദുഃഖങ്ങളില്ലാതെയും ജീവിച്ചു.
ലക്ഷാബ്ദം മണ്ഡലേ തസ്മിന്നധികാരഃ കൃതസ്തതഃ
ആ ലോകത്തിൽ, ഒരു ലക്ഷം വർഷത്തേക്ക് അവന് അധികാരം ലഭിച്ചു.
അഷ്ടവര്ഷസഹസ്രാണി ദിവ്യാനി പദമുത്തമമ്
എണ്ണായിരം ദിവ്യവർഷങ്ങൾക്കായി അവൻ ഉന്നതമായ ദൈവിക സ്ഥാനം നേടി.
ഇതി ശ്രുത്വാ തു വചനം മഹേന്ദ്രഃ സുരസംയുതഃ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, മഹേന്ദ്രൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം നിന്നു.
ആഷാഢപൂര്ണിമായാം ച സ ദേവോ ജഗതീതലേ
ആഷാഢപൗർണ്ണമിയ്ക്ക്, ആ ദേവൻ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചു.
വൃന്ദാവനേ മഹാരമ്യേ ജനയിഷ്യേ കലൌ ഭയേ
വളരെ മനോഹരമായ വൃന്ദാവനത്തിൽ, ഭയകരമായ കലിയുഗത്തിൽ ഞാൻ ജനിക്കും.
മാധവസ്യ ദ്വിജസ്യൈവ തനയഃ സ ഭവിഷ്യതി 3.4.8.
അവൻ ബ്രാഹ്മണനായ മാധവന്റെ മകനായിരിക്കും.
സ്വാംഗാത്തു തേജ ഉത്പാദ്യ വൃംദാവനമപ്രേ(പേ?)ഷയത്
സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ നിന്നു പ്രകാശം ഉല്പാദിപ്പിച്ച്, വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
വിമുഖാന്മധുരാലാപൈര്വശീകൃത്യ സമന്തതഃ ॥ തേഭ്യശ്ച വൈഷ്ണവീം ശക്തിം പ്രദദൌ ഭുക്തിമുക്തിദാമ് । മധ്വാചാര്യ ഇതി ഖ്യാതഃ പ്രസിദ്ധോഽഭൂന്മഹീതലേ
ചുറ്റുമുള്ളവരെ മധുരമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ആകർഷിച്ച്, അവർക്കു വൈഷ്ണവശക്തിയും ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകി; ഭൂമിയിൽ മധ്വാചാര്യൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി.
ജീവ ഉവാച ദ്വാപരേ ച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠോ മേഘശര്മാ ബഭൂവ ഹ
ജീവൻ പറഞ്ഞു: ദ്വാപരയുഗത്തും, മേഘശർമ എന്ന പ്രധാന ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കൃഷികൃത്യപരോ നിത്യം തദ്ധനൈശ്ച ദശാംശകൈഃ
അവൻ എപ്പോഴും കൃഷിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു, തന്റെ സമ്പത്തിന്റെ പത്തിലൊന്ന് ദാനം ചെയ്തു.
ഏകദാ പഞ്ചവര്ഷാബ്ദേ ശന്തനൌ ച മഹീപതൌ
ഒരു ദിവസം, അവൻ അഞ്ചു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, ശാന്തനു രാജാവായിരുന്ന സമയത്ത്,
ക്രോശമാത്രം ഹി തത്ക്ഷേത്രം പര്ജന്യേനൈവ സേചിതമ്
ഒരു ക്രോഷം നീളമുള്ള ആ നിലം മഴകൊണ്ടു മാത്രം നനയപ്പെട്ടു.
മേഘശര്മാ തദാ തത്ര ധനധാന്യയുതോഽഭവത്। അന്യേ തു പീഡിതാ ലോകാ രാജാനം ശരണ യയുഃ
അപ്പോള് അവിടെ മേഘശര്മ്മന് ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി; പക്ഷേ മറ്റു ജനങ്ങള് കഷ്ടപ്പെടുകയും രാജാവിനോടു ആശ്രയം തേടുകയും ചെയ്തു.
തദാ തു ദുഃഖിതോ രാജാ മേഘശര്മാണമാഹ്വയത്
അപ്പോള് ദുഃഖിതനായ രാജാവ് മേഘശര്മ്മനെ വിളിച്ചു.
അനാവൃഷ്ടിര്യഥാ ന സ്യാത്തഥാ വിപ്ര സമാദിശ
ബ്രാഹ്മണനേ, വരള്ച്ച ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനായി എനിക്ക് ഉപദേശം പറയൂ.
ഇത്യേവംവാദിനം ഭൂപം മേഘശര്മാ വചോഽബ്രവീത് 3.4.8.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ രാജാവിനോട് മേഘശര്മ്മന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ദ്വാദശൈവ സമാഹൂയ ലക്ഷമാത്രം രവേഃ സ്വയമ് സൂര്യമന്ത്രാഹുതീര്വഹ്നൌ തദ്ദശാംശം ഹി തദ്ദ്വിജൈഃ
പന്ത്രണ്ടു ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിളിച്ചു, രവിക്ക് വേണ്ടി ഒരു ലക്ഷം ഹോമങ്ങള് നടത്തണം; അതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് ബ്രാഹ്മണന്മാര് സൂര്യമന്ത്രങ്ങള് അഗ്നിയില് അർപ്പിക്കണം.
കാരയിത്വാ വിധാനേന കൃതകൃത്യഃ സുഖീ ഭവ
ഇത് ശരിയായ രീതിയില് ചെയ്തു തീര്ത്താല് നീ ലക്ഷ്യം നേടിയ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാം.
പ്രസന്നസ്തു തദാ സൂര്യഃ പര്ജന്യാത്മാ സമന്തതഃ
അപ്പോള് മഴയുടെ സ്വരൂപനായ സൂര്യന് എല്ലാ ദിശകളിലും പ്രസന്നനായി.
ശന്തനുസ്തു തദാ രാജാ സൂര്യവ്രതപരായണഃ
അപ്പോള് ശാന്തനു രാജാവ് സൂര്യവ്രതത്തില് ഭക്തനായി.
യം യം കരേണ സ്പൃശതി വൃദ്ധോ ഭവതി വൈ യുവാ
അവന് കൈവെച്ചവരെല്ലാവരും, വയസ്സായവരും യുവാക്കളായി മാറുന്നു.
സ വൈ പംചശതായുശ്ച നിര്ജരോ നിരുപദ്രവഃ ലക്ഷാബ്ദ ഭുവമാസാദ്യ ബ്രഹ്മലോകം ഗമിഷ്യതി
അവന് അഞ്ചു നൂറ് വര്ഷം ജീവിക്കുകയും, വയസ്സോ രോഗമോ ഇല്ലാതെ, ഒരു ലക്ഷം വര്ഷം ഭൂമിയില് കഴിഞ്ഞ് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോകുകയും ചെയ്യും.
ഇത്യേവംവാദിനം ജീവം പര്ജന്യോ ഭഗവാന്രവിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ജീവിക്ക്, പരജന്യന് ആയ ഭഗവാന് രവി ഈ അനുഗ്രഹം നല്കുന്നു.
മുരാ നാഹ പ്രസന്നാത്മാ മ്ലേച്ഛരാജ്യേ കലൌ യുഗേ
മുരാ പറഞ്ഞു: കലിയുഗത്തില് മ്ലേച്ഛരാജ്യത്തില് മനസ്സു ശുദ്ധിയുള്ള ഒരാള്—
ശ്രീധരോ നാമ വിഖ്യാതഃ പുത്രോഭൂദ്വേദശര്മണഃ
വേദശര്മ്മന് എന്ന ബ്രാഹ്മണന് പ്രശസ്തനായ ശ്രീധരന് എന്നൊരു മകന് ജനിച്ചു.