ചിക്രീഡ സഖിഭിഃ ക്രീഡാം സരോമധ്യേ മനോഹരാ 3.2.1.
അവൾ കൂട്ടുകാരികളോടൊപ്പം തടാകത്തിന്റെ നടുവിൽ മനോഹരമായ കളികളിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ പദ്മാവതീം ബാലാം തുല്യരൂപഗുണാന്വിതാമ്
പദ്മാവതി എന്ന ബാലയെ, സമാനമായ സൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളുമുള്ളവളെ, അവൻ കണ്ടു.
പ്രബുദ്ധോ വജ്രമുകുടോ മാം പാഹി ശിവശംകര ൧൨ ശിരസഃ പദ്മകുസുമം സാ ഗൃഹീത്വാ തു കര്ണയോഃ
വജ്രമുകുടൻ ഉണർന്നു ശിവശങ്കരനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു: 'എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.' അവൾ അവന്റെ തലയിലെ പദ്മപുഷ്പം എടുത്ത് കാതിൽ വെച്ചു.
പുനര്ഗൃഹീത്വാ തത്പുഷ്പം ഹൃദയേ സംപ്രവേശിതമ്
പിന്നീട് ആ പൂവ് വീണ്ടും എടുത്ത് അവൾ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു.
തീര്ഥാര്ഥം ച സമം പിത്രാ സംപ്രാപ്താ ഗിരിജാവനേ
തിര്ത്ഥയാത്രക്കായി അച്ഛനോടൊപ്പം അവന് ഗിരിജാവനത്തിലേക്ക് എത്തി.
മഹതീം മാനസീം പീഡാം പ്രാപ്തവാന്മോഹമാഗതഃ
അവന് വലിയ മാനസിക വേദന അനുഭവിച്ചു, മനസ്സു മങ്ങിപ്പോയി.
ധ്യാത്വാ പദ്മാവതീം ബാലാം മൌനവ്രതമചീകരത്
പദ്മാവതിയെ മനസ്സില് ധ്യാനിച്ച് അവന് മൗനവ്രതം സ്വീകരിച്ചു.
കുമാരഃ കാം ദശാം പ്രാപ്ത ഇതി ഹാഹേതി സര്വതഃ
കുമാരന് എന്ത് അവസ്ഥയിലായെന്നു എല്ലാവരും ദുഃഖിച്ചു.
അബ്രവീദ്വജ്രമുകുടം സത്യം കഥയ ഭൂപതേ
അവന് വജ്രമുകുടനോടു പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, സത്യം പറയൂ.'
തച്ഛ്രുത്വാ ബുദ്ധിദക്ഷശ്ച വിഹസ്യാഹ മഹീപതിമ് 3.2.1.
ഇത് കേട്ട ബുദ്ധിദക്ഷന് പുഞ്ചിരിച്ച് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
കരണാടകഭൂപസ്യ ദംതവക്ത്രസ്യ സാ സുതാ
കാരണാടകരാജാവായ ദന്തവക്ത്രന്റെ മകളാണ് അവള്.
പുഷ്പഭാവേന ജ്ഞാത്വാഹം ത്വാം നയാമി തദംതികേ
പൂവിന്റെ അടയാളം കണ്ടു നിന്നെ തിരിച്ചറിയാം, പിന്നെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം.
ആഹാജ്ഞാം ദേഹി ഭൂപാല യാസ്യേഹം കാരണാടകേ
'രാജാവേ, കല്പന നല്കൂ; ഞാന് കര്ണാടകത്തിലേക്ക് പോകാം.'
ആയാമി നാഽത്ര സന്ദേഹോ യദി ജീവയസേ സുതമ്
'നിന്റെ മകനെ രക്ഷിക്കണമെങ്കില് ഞാന് പോകും, ഇതില് സംശയമില്ല.'
ഹയാരൂഢൌ ഗതൌ ശീഘ്രം ദംതവക്ത്രസ്യ പത്തനേ
കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി, അവര് വേഗത്തില് ദന്തവക്ത്രന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ബഹുദ്രവ്യം ദദൌ തസ്യൈ ബുദ്ധിദക്ഷോ വിശാരദഃ
ബുദ്ധിദക്ഷന് അവള്ക്ക് ധാരാളം സമ്പത്ത് നല്കി.
പ്രാതഃകാലേ തു സാ വൃദ്ധാ ഗച്ഛതീ രാജമന്ദിരമ്
രാവിലെ ആ വൃദ്ധ സ്ത്രീ രാജമന്ദിരത്തിലേക്ക് പോയി.
പദ്മാവതീം ച സംപ്രാപ്യൈകാംതേ മദ്വചനം വദ
പദ്മാവതിയെ ഒറ്റയ്ക്കുള്ളപ്പോള് കണ്ടു, എന്റെ സന്ദേശം പറഞ്ഞു.
യോ ദൃഷ്ടഃ പുരുഷോ രമ്യസ്ത്വദര്ഥേ സമുപാഗതഃ
'നിനക്കായി വന്ന ഒരാളാണ് ഈ മനോഹരന്.'
രുഷ്ടാ പദ്മാവതീ പ്രാഹ ചംദനാര്ദ്രാംഗുലീയികാ 3.2.1.
പദ്മാവതി കോപത്തോടെ, ചന്ദനത്തില് നനഞ്ഞ വിരലുകള് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അംഗുലീഭിഃ കപോലൌ ച തസ്യാഃ സ്പൃഷ്ട്വാ യയൌ ഗൃഹമ്
വിരലുകള് കൊണ്ട് കവിള് തൊട്ട് അവള് വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
സ മിത്രം ദുഃഖിതം പ്രാഹ ശൃണു മിത്ര ശുചം ത്യജ
അവന് ദുഃഖിതനായ സുഹൃത്തിനോട് പറഞ്ഞു: 'സുഹൃത്തെ, കേള്ക്കു, ദുഃഖം വിട്ടുകളയൂ.'
ത്വദര്ഥേ താഡിതം വക്ഷഃ കദാ മിത്രം ഭവിഷ്യസി
നിന്റെ കാരണത്താൽ എന്റെ നെഞ്ച് അടിയേറ്റു. എപ്പോഴാണ് നീ എന്റെ സ്നേഹിതനാകുന്നത്?
രജസ്വലാംതേ ഭോ മിത്ര തവാസ്യം ചുംബിതാസ്മ്യഹമ്
രജസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സ്നേഹിതേ, ഞാൻ നിന്റെ മുഖം ചുംബിച്ചു.
ത്രിദിനാംതേ തു സാ വൃദ്ധാ പദ്മാവത്യൈ ന്യവേദയേത്
മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ വയസ്സായവളായി പദ്മാവതിക്ക് ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞു.
തം ഭജസ്വാദ്യ സുശ്രോണി സഫലം ജീവനം കുരു
ഇന്ന് നീ അവനോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിന്റെ ജീവിതം ഫലപ്രദമാക്കൂ, മനോഹരമായ കമരം ഉള്ളവളേ.
ഗവാക്ഷദ്വാരി നിഷ്കാസ്യ തലേ പൃഷ്ഠേ ച താഡിതാ
ജാലകവാതിൽ വഴി പുറത്താക്കി, അവളെ താഴെയും പുറകിലും അടിച്ചു.
പ്രസന്നോ ബുദ്ധിദക്ഷശ്ച മിത്രം പ്രാഹ ശൃണുഷ്വ ഭോഃ
സന്തോഷവും ബുദ്ധിശാലിത്വവും ഉള്ള മിത്രൻ പറഞ്ഞു: 'കേൾക്കൂ സ്നേഹിതേ!'
അര്ദ്ധരാത്രേ തു സംപ്രാപ്യ ഭജ മാം കാമവിഹ്വലാമ്
അർദ്ധരാത്രിയിൽ വന്ന്, ആഗ്രഹത്തിൽ മുങ്ങിയ എന്നെ അനുഭവിക്കൂ.
യയൌ ശീഘ്രം മഹാകാമീ രമണീം താമരാമയത് 3.2.1.
മഹത്തായ പ്രേമികൻ വേഗത്തിൽ പോയി, ആ സ്ത്രീയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.