സപ്തദ്വീപാഃ സമുദ്രാശ്ച ജലഭൂതാ ബഭൂവിരേ
ഏഴ് ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും വെള്ളം കൊണ്ടുള്ളവയായി മാറി.
ശേഷാ ഭൂമിര്ലയം പ്രാപ്താ മന്വംതരേ ലയേ
മന്വന്തരത്തിന്റെ അവസാനം ശേഷിച്ച ഭൂമി ലയത്തിലേക്ക്入り.
തദാ സ ഭഗവാന്വിഷ്ണുര്ഭവേന വിധിനാ സഹ
അപ്പോൾ ആ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു ഭവനും വിധിയും കൂടെ ചേർന്നു.
ഗൃഹീത്വാ സകലാസ്താരാ ഗ്രഹാന്സര്വാന്യഥാവിധി
അവൻ എല്ലാ താരകളും ഗ്രഹങ്ങളും യഥാക്രമം എടുത്തു.
പുനര്വൈ ജ്യോതിഷാം ചക്രൈഃ ശോഷിതാ സകലാ മഹീ
വെളിച്ചത്തിന്റെ ചക്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വീണ്ടും മുഴുവൻ ഭൂമി ഉണക്കപ്പെട്ടു.
തദാ സ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ മുഖാത്സോമം ചകാര ഹ
അപ്പോൾ ആ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് സോമം സൃഷ്ടിച്ചു.
ഭുജാഭ്യാം ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ ക്ഷത്രരാജം മഹാബലമ് 3.4.5.
ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാ തന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് ശക്തമായ ക്ഷത്രിയ രാജാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഊരുഭ്യാം വൈശ്യരാജം ച സമുദ്രം സരിതാം പതിമ്
തന്റെ ഉരുവുകളിൽ നിന്ന് വൈശ്യ രാജാവിനെയും, നദികൾക്കും സമുദ്രത്തിനും അധിപനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
പദ്ഭ്യാം ച ജനയാമാസ വിശ്വകര്മാണമുത്തമമ്
പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് വിശ്വകർമയെ, ഉത്തമ ശില്പിയെ ജനിപ്പിച്ചു.
സോമാദ്വൈ ബ്രാഹ്മണാ ജാതാഃ സൂര്യാദ്രാജന്യവംശജാഃ
സോമത്തിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണർ ജനിച്ചു; സൂര്യനിൽ നിന്ന് രാജവംശങ്ങൾ ജനിച്ചു.
സൂര്യമംഡലതോ ജാതോ മനുര്വൈവസ്വതഃ സ്വയമ്
സൂര്യന്റെ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് മനു വൈവസ്വതൻ സ്വയം ജനിച്ചു.
ദിവ്യാനാം ച യുഗാനാം ച തജ്ജ്ഞേയം ചൈകസപ്തതിഃ
ദൈവിക യുഗങ്ങളുടെ എണ്ണം എഴുപത്തൊന്ന് എന്ന് അറിയുക.
വിഷ്ണുഃ പൂര്വാര്ദ്ധതോ ജാതഃ പരാര്ദ്ധാദ്വാമനഃ സ്വയമ്
വിഷ്ണു ആദ്യപകുതിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; പിന്നിലെ പകുതിയിൽ നിന്ന് വാമനൻ സ്വയം ജനിച്ചു.
ചതുശ്ശതാനി വര്ഷാണി പരമായുര്നൃണാം തദാ
അപ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ പരമായു നാലു നൂറ് വർഷമായിരുന്നു.
വര്ഷാണാം ത്രിശതാനാം ച നൃണാമായുഃ പ്രകീര്തിതമ്
മൂന്ന് നൂറ് വർഷം മനുഷ്യരുടെ ആയു എന്ന് പറയുന്നു.
കലൌ തു മരണം പ്രാപ്തോ വിശ്വരൂപോ ഹരിഃ സ്വയമ്
കലിയുഗത്തിൽ വിശ്വരൂപ ഹരി സ്വയം മരണത്തെ നേരിട്ടു.
പരാര്ദ്ധാദ്വാമനോ ദേവോ മഹേന്ദ്രാവരജോ ഹരിഃ 3.4.5.
പരാർദ്ധം കഴിഞ്ഞ്, മഹേന്ദ്രന്റെ ഇളയ സഹോദരനായ വാമനൻ ദേവൻ ഹരിയായി അവതരിച്ചു.
വിശ്വരൂപഹിതാര്ഥായ ത്രിയുഗീ സംബഭൂവ ഹ
വിശ്വരൂപന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി, അവൻ മൂന്നു യുഗങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ശ്വേതരൂപോ ഹരിഃ സത്യേ ഹംസാഖ്യോ ഭഗവാന്സ്വയമ് ദ്വാപരേ പീതരൂപശ്ച സ്വര്ണഗര്ഭോ ഹരിഃ സ്വയമ്
സത്യയുഗത്തിൽ ഹരി വെളുത്ത രൂപത്തിൽ ഹംസ എന്ന പേരിൽ സ്വയം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ദ്വാപരയുഗത്തിൽ അവൻ മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള സ്വർണഗർഭനായി, ഹരിയായി തന്നെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
കലികാലേ തു സംപ്രാപ്തേ സംധ്യായാം ദ്വാപരേ യുഗേ ഏകീഭൂതാ ച ദേവക്യാം ജാതോ വിഷ്ണുസ്തദാ സ്വയമ്
കലിയുഗം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ സന്ധ്യയിൽ, ദേവകിയിൽ ഏകീഭൂതനായ വിഷ്ണു സ്വയം ജനിച്ചു.
വസുദേവഗൃഹേ രമ്യേ മഥുരായാം ച ദേവതാഃ
വസുദേവന്റെ മനോഹരമായ വീട്ടിൽ, മഥുരയിൽ, ദേവന്മാർ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
തദാ പ്രസന്നോ ഭഗവാന്ദേവാനാഹ ശുഭം വചഃ അഹം കലൌ ച ബഹുധാ ഭവാമി സുരസത്തമാഃ
അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ഭഗവാൻ ദേവന്മാരോട് ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'കലിയുഗത്തിൽ ഞാൻ പലവിധത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.'
ദിവ്യം വൃംദാവനം രമ്യം സൂക്ഷ്മം ഭൂതലസംസ്ഥിതമ്
ദിവ്യവും മനോഹരവും സൂക്ഷ്മവുമായ, ഭൂമിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വൃന്ദാവനം.
സര്വേ വേദാഃ കലൌ ഘോരേ ഗോപീഭൂതാഃ സമംതതഃ
ഭയാനകമായ കലിയുഗത്തിൽ, എല്ലാ വേദങ്ങളും എല്ലായിടത്തും ഗോപിമാരായി മാറി.
രാധയാ പ്രാര്ഥിതോഽഹം വൈ യദാ കലിയുഗാംതകേ
കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം രാധാ എന്നെ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ.
യുഗാംതപ്രലയം കൃത്വാ പുനര്ഭൂത്വാ ദ്വിധാതനുഃ
യുഗത്തിന്റെ അവസാനം പ്രളയം വരുത്തി, ഞാൻ വീണ്ടും രണ്ടുരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.
ഇതി ശ്രുത്വാ തു തേ ദേവാസ്തത്രൈവാന്തര്ലയം ഗതാഃ 3.4.5.
ഇങ്ങനെ കേട്ട ശേഷം, അവിടെയുള്ള ദേവന്മാർ അകത്തേക്ക് ലയിച്ചു.
യേ തു വൈ വിഷ്ണുഭക്താശ്ച തേ ഹി ജാനംതി വിശ്വഗമ് ജാനംതി നാപരേ വിപ്ര തഥാ ദാസാ ഹരേഃ സ്വയമ്
വിഷ്ണുഭക്തന്മാർ മാത്രമാണ് സർവ്വവ്യാപിയായതിനെ അറിയുന്നത്; മറ്റു ബ്രാഹ്മണന്മാരോ, ഹരിയുടെ ദാസന്മാരോ അതറിയുന്നില്ല.
വിഷ്ണുവാംഛാനുസാരേണ വിഷ്ണുമായാ സനാതനീ
വിഷ്ണുവിന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിന്റെ ശാശ്വതമായ മായ.
കൃത്വാ കാലമയം സര്വം ജഗദേച്ചരാചരമ്
സകല ജഗത്തെയും, ചലനസ്ഥിരങ്ങളെയും, കാലത്തിൽ നിന്നുണ്ടാക്കി.