കിമിച്ഛസി മഹാബാഹോ! ശ്രോതും യത്ത്വാം ബ്രവീമി വൈ । ഭാരതാദികഥാനാം തു യാസു ധര്മാദയഃ സ്ഥിതാഃ
തന്നെന്താണ് പ്രാപ്തമാഗ്രഹം, മഹാബലരൊ? ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറയുന്ന സംഘങ്ങളെ കേള്‍ക്കുക: ഭാരതത്തിലെ കഥകളില്‍ ചിലത് മണ്ഡലങ്ങള്‍—ധര്‍മം മുതലായ നിബന്ധനകള്‍ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശതാനീക ഉവാച മതാനി കാനി വിപ്രേന്ദ്ര ! ധര്മശാസ്ത്രാണി സുവ്രത! । യാനി ശ്രുത്വാ നരോ വിപ്ര! മുച്യതേ സര്വകില്ബിഷൈഃ
സതാനികൻ പറഞ്ഞു: പറവേ, അറിവുള്ളവൻ, ഏത് ധർമശാസ്ത്രങ്ങളെ നിങ്ങൾ ഉറപ്പോടെ പാലിക്കണം എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു? അവ കേട്ടാൽ ജന്മാവതാരകാത്മാവ് പോലെ, ദ്വിജ, മനുഷ്യൻ സകല പാപങ്ങളിലൂടെയും മോചിതനാകും.
സുമന്തുരുവാച ശ്രൂയന്താം ധര്മശാസ്ത്രാണി മനുര്വിഷ്ണുര്യമോഽങ്ഗിരാഃ । വസിഷ്ഠദക്ഷസംവര്തശാതാതപപരാശരാഃ
സുമന്തു പറഞ്ഞു: ധര്‍മശാസ്യങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാവുന്നതത്രെയുണ്ട്—മനു, വിഷ്ണു, യമ, അങ്ഗിരസ്; വസിഷ്ഠ, දക്ഷ, සන්වർത്ത, സോഷ്യൽട, തപസ്‌, പരാശര എന്നിവയും.
ആപസ്തമ്ബോഽഥ ഉശനാ കാത്യായനബൃഹസ്പതീ । ഗൌതമഃശങ്ഖലിഖിതൌ ഹാരീതോഽത്രിരഥാപി വാ
അപസ്തംബന്‍ കൂടാതെ ഊഷണ, കാത്യായനവും ബൃഹസ്പതി; ഗൗതമനും സാംഖ്യാളിയും ഹരിത, അത്രിയ, حتی രഥ എന്നീ പേരുകളും ഇവിടെ ഉല്ല Nazareth.
ഏതാനി ധര്മശാസ്ത്രാണി ശ്രുത്വാ ജ്ഞാത്വാ ച ഭാരത! । വൃന്ദാരകപുരം ഗത്വാ മോദതേ നാത്ര സംശയഃ
ഈ ധര്‍മശാസ്യങ്ങള്‍ കേട്ട് മനസിലാക്കിയശേഷം, ഭാരതനൊ, നീ തുരങ്കം ചേര്‍ത്തെല്ലാം വീണ്ടെടുക്കാന്‍ വൃന്ദാരകര്‍ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോവുക എന്നീ സംശയമുണ്ടാവരുത്.
ശതാനീക ഉവാച യാന്യേതാനി ത്വയോക്താനി ധര്മശാസ്ത്രാണി സുവ്രത! । നേച്ഛാമി ശ്രോതും വിപ്രേന്ദ്ര! ശ്രുതാന്യേതാനി ഹി ദ്വിജ!
സതനികൻ പറഞ്ഞൂ: നീ പറഞ്ഞ ആ ധർമശാസ്ത്രങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, കുഞ്ഞുകൈമുത്തൻ; ഇപ്രകാരം കേട്ടുവേണമെന്നാണെങ്കിൽ പോലും, ô ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ കേട്ടു ശ്രുതിപ്പട്ട ഉപദേശങ്ങൾ ഞാൻ കേൾക്കുകയില്ല.
ത്രയാണാമപി വര്ണാനാം പ്രോക്താനാമപി പണ്ഡിതൈഃ । ശ്രേയസേ ന തു ശൂദ്രാണാം തത്ര മേ വചനം ശൃണു
മൂന്ന് വിത്തുകളെ ആശ്രയിച്ച്, പണ്ഡിതരാൽ വ്യാഖ്യാനിച്ചവ പോലും നന്മയ്ക്കാണ്, പക്ഷേ ശൂദ്രർക്ക് അനുയോജ്യമല്ല — ഈ ബിന്ദുവിൽ എന്റെ വാണീ കേൾക്കുക.
ചതുര്ണാമിഹ വര്ണാനാം ശ്രേയസേ യാനി സുവ്രത! । ഭവന്തി ദ്വിജശാര്ദൂല! ശ്രുതാനി ഭുവനത്രയേ
നാലു വർഗ്ഗങ്ങളുടെ മഹാരഥനന്മയ്ക്കാണ് ഈ മന്ത്രങ്ങൾ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടത്, ô ദ്വിജവർഗ്ഗങ്ങളിൽ സിംഹസമൻ, ഈ കേട്ട ധർമശാസ്ത്രങ്ങൾ തിരുവിനോദങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.
വിശേഷതശ്ചതുര്ഥസ്യ വര്ണസ്യ ദ്വിജസത്തമ!
പ്രത്യേകിച്ച് നാലാം വർഗ്ഗത്തിന് ഇതു അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്, ô ദ്വിജവന്നന്മാരുടെ പ്രധാനം!
ബ്രാഹ്മണാദിഷു വര്ണേഷു ത്രിഷു വേദാഃ പ്രകല്പിതാഃ । മന്വാദീനി ച ശാസ്ത്രാണി തഥാങ്ഗാനി സമന്തതഃ
ബ്രാഹ്മണനായാൽ തുടങ്ങിയ വർഗ്ഗങ്ങളിൽ മൂന്ന് വേദങ്ങളാണ് പ്രതിപാദിതം; അതുപോലെ മാനുശരഹീതികളും മറ്റും ആസ്ഥിതികളോടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളോടും കൂടി പറഞ്ഞു തീർന്നവയാണ്.
ശൂദ്രാശ്ചൈവ ഭൃശം ദീനാഃ പ്രതിഭാന്തി ദ്വിജപ്രഭോ । ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷസ്യ ശസ്താഃ സ്യുരവനേ കഥമ്
വചനത്തിൽ പറയുന്നു: ശൂദ്രർ അത്യന്തം ദുസ്സഹമായി അനുഭവിക്കുന്നു; എന്നിരുന്നിട്ടും അവർ ദ്വിജനാഥന്മാരുടെ മുമ്പിലെത്തുന്നു; അപ്പോൾ അവർ ധർമം, conversation-ലക്ഷ്യം, കണ്ണോഭിനിവേശം, മോക്ഷം എന്ന നാലു ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് യോജിക്കുമോ?
ആഗമേന വിഹീനാ ഹി അഹോ കഷ്ടം മതം മമ് । കശ്ചൈഷാമാഗമഃ പ്രോക്തഃ പുരാ ദ്വിജമനീഷിഭിഃ । ത്രിവര്ഗപ്രാപ്തയേ ബ്രഹ്മഞ്ഛ്രേയസേ ച തഥോഭയോഃ
ഹേയം — എനിക്ക് ദുഃഖം തോന്നുന്നു: അവരെ ആഗമപരമ്പരകളിൽ നിന്ന് വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവയാക്കപ്പെട്ടതായി കണ്ടു; ഒരിക്കലെങ്കിലും ദ്വിജപുരുഷന്മാർ അവർക്കു പഠിപ്പിച്ച ശാന്തി-വഴികളും, වූത്രിയ ഫലങ്ങൾക്കായി ബ്രഹ്മണ്യാവസ്ഥ നേടിക്കാൻ നല്‍കിയ പരിശുദ്ധ ഉപദേശങ്ങൾ ഏവെന്തൊക്കെയായിരുന്നു?
സുമന്തുരുവാച സാധു സാധു മഹാബാഹോ! ശൃണു മേ പരമം വചഃ । ചതുര്ണാമപി വര്ണാനാം യാനി പ്രോക്താനി ശ്രേയസേ
സുമന്തൻ പറഞ്ഞു: ശ്രേയസ്കരമായി പറഞ്ഞു, ശക്തിയായായിരിക്കുന്നവനെ! എങ്കിൽ എന്റെ ഉന്നതവാണീ കേൾക്കുക: നാലു വർഗ്ഗങ്ങളിൽനിന്നുള്ള ആ നന്മകേടിലേക്കുള്ള ഉപദേശം ഇന്ന് പ്രസിദ്ധമാക്കി.
ധര്മശാസ്ത്രാണി രാജേന്ദ്ര! ശൃണു താനി നൃപോത്തമ । വിശേഷതശ്ച ശൂദ്രാണാം പാവനാനി മനീഷിഭിഃ
ഹേ മഹാരാജനേ, ആധികമാകുന്ന ധർമശാസ്ത്രങ്ങൾ കേൾക്കുക; വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ശൂദ്രർക്കു ശുദ്ധീകരണനിയമങ്ങൾ എന്നുതന്നെയാണ് സന്യാസികളായ പണ്ഡിതർ പ്രത്യേകമായി പ്രഖ്യാപിച്ചത്.
അഷ്ടാദശപുരാണാനി ചരിതം രാഘവസ്യ ച । രാമസ്യ കുരുശാര്ദൂല! ധര്മകാമാര്ഥസിദ്ധയേ
പത്തൊമ്പത് പുരാണങ്ങൾ രാവണയുടെ പ്രവൃത്തികളെ വിവരിക്കുന്നു; ô കുരുരാജാക്കളിലെ സിംഹം, ഇവ ധർമ്മം, کامഭാവം, അർത്ഥലഭ്യത്തിന് വേണ്ടി തന്നെയാണ്.
തഥോക്തം ഭാരതം വീര! പാരാശര്യേണ ധീമതാ । വേദാര്ഥസകലം യോജ്യ ധര്മശാസ്ത്രാണി ച പ്രഭോ!
ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, ôഭാരത! പണ്ഡിതൻ പരാശരൻ പറഞ്ഞതുപോലെ: വേദങ്ങളുടെ എല്ലാ അതിതത്ത്വങ്ങളെ ധർമശാസ്ത്രങ്ങളോടുകൂടി സംയോജിപ്പിക്കുവാൻ.
കൃപാലുനാ കൃതം ശാസ്ത്രം ചതുര്ണാമിഹ ശ്രേയസേ । വര്ണാനാം ഭവമഗ്നാനാം കൃതം പോതോ ഹ്യനുത്തമമ്
നാലു വർഗ്ഗങ്ങളുടെ മഹാപക്ഷഹിതാർത്ഥം കാണിച്ച് കരുണാമയമായൊരു ശാസ്ത്രം ഇവിടെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു; അഗ്നിജാതന്മാർക്കായുള്ളത് — ദ്വിജരാശിമാർക്കാണ് — ഇത് ഉത്തമവും പരിപൂർണവുമായ വഴി.
അഷ്ടാദശപുരാണാനി അഷ്ടൌ വ്യാകരണാനി ച । ജ്ഞാത്വാ സത്യവതീസൂനുശ്ചക്രേ ഭാരതസംഹിതാമ്
പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങളും എട്ടു വ്യാകരണംഗ്രന്ഥങ്ങളും ഉണ്ട്; അവ അറിഞ്ഞ് സത്യവതിയുടെ പുത്രൻ ഭാരതസഹിതയെ രചിച്ചു.
യാം ശ്രുത്വാ പുരുഷോ രാജന്! മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ । പ്രഥമം പ്രോച്യതേ ബ്രാഹ്മം ദ്വിതീയം ചൈന്ദ്രമുച്യതേ
ഇവ കേട്ടാൽ, ô രാജാവേ, ഒരു മനുഷ്യൻ ബ്രാഹ്മണനൊജീവനഹത്യാ പാപത്തിൽ നിന്നു മോചിതനാവും: ആദ്യം ബ്രഹ്മമന്ത്രം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയും, രണ്ടാമത് ഇന്ദ്രമന്ത്രം കൊടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
യാമ്യം പ്രോക്തം തതോ രൌദ്രം വായവ്യം വാരുണം തഥാ । സാവിത്രം ച തഥാ പ്രോക്തമഷ്ടമം വൈഷ്ണവം തഥാ
അതിനുശേഷം രാത്രി കാലത്തിന് കരുത്തുള്ള മന്ത്രം, വടക്കൻ വായുമന്ത്രം, വർണുമന്ത്രം, സവിത്രിമന്ത്രം എന്നിവയും ഒടുവിൽ എട്ടാമത്തേത് വൈഷ്ണവമന്ത്രവുമുണ്ടാവും.
ഏതാനി വ്യാകരണാനി പുരാണാനി നിബോധ മേ । ബ്രാഹ്മം പാദ്മം വൈഷ്ണവം ച ശൈവം ഭാഗവതം തഥാ
ഞാൻ നിനക്കു മുന്നിൽ വെച്ചുകൽപ്പിച്ച ഈ വ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങളും പുരാണങ്ങളുമൊക്കെയെ കേൾക്കൂ: ബ്രഹ്മ, പാദ്മ, വൈഷ്ണവ, ശൈവ, ഭാവഗവതം.
തഥാന്യന്നാരദീയം ച മാര്കണ്ഡേയം ച സപ്തമമ് । ആഗ്നേയമഷ്ടമം വീര ഭവിഷ്യം നവമം സ്മൃതമ്
മറ്റുകളേയും കേൾക്കുക: ആർാദീയം; ഏഴാമതായി മാർക്കണ്ഡേയം; എട്ടാമതായി ആഗ്നേയ; ഒമ്പതാമതായി വീര purāṇa എന്നു പറയുന്നു.
ദശമം ബ്രഹ്മവൈവര്ത്തം ലൈങ്ഗമേകാദശം സ്മൃതമ് । വാരാഹം ദ്വാദശം പ്രോക്തം സ്കാന്ദം ചൈവ ത്രയോദശമ്
പത്താമത് ബ്രഹ്മൈവർത്ത; പതിനൊന്നാമത് ലൈംഗ; പന്ത്രണ്ടാമത് വാർാഹ; പതിമൂന്നാമത് സ്കന്ദ.
ചതുര്ദശം വാമനം ച കൌര്മം പഞ്ചദശം സ്മൃതമ് । മാത്സ്യം ച ഗാരുഡം ചൈവ ബ്രഹ്മാണ്ഡം ച തതഃ പരമ്
പതിനാലാമത് വാമന; പതിമൂന്നാമത് കൗർമ; അതിനുശേഷം മാത്സ്യവും ഗാരുതവും, അവയ്ക്ക് മീതെ ബ്രഹ്മാണ്ഡം.
ഏതാനി കുരുശാര്ദൂല ധര്മശാസ്ത്രാണി പണ്ഡിതൈഃ । സാധാരണാനി പ്രോക്താനി വര്ണാനാം ശ്രേയസേ സദാ
ഇവയാണെ, കുരുവിന്റെ നിർഭയനായ വേണു, വിദ്വാൻമാർ നാമകരിച്ച ധർമശാസ്ത്രങ്ങൾ; ജാതികൾക്ക് സാധകവുമായ സൗഹൃദചെയ്യലായും ആയുസ്സുദ്ദീപനമായും ഇവ സാധാരണമായി പ്രഖ്യാപിച്ചവയാണ്.
ചതുര്ണാമിഹ രാജേന്ദ്ര ശ്രോതുമര്ഹാണി സുവ്രത । കിമിച്ഛസി മഹാബാഹോ ശ്രോതുമേഷാം നൃപോത്തമ
ഹേ രാജാവിന്റെ മുൻപിലുള്ളവനായവൻ, രാജാവ് ഈ നാലു കേൾക്കുക വേണം; നീ ഊരൽക്കിടപ്പുകാരനേ, നീ എന്തു ആഗ്രഹിക്കുന്നു? അവയെ കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ?
ശതാനീക ഉവാച ഭാരതം തു ശ്രുതം വിപ്ര താതസ്യാങ്കഗതേന തു । രാമസ്യ ചരിതം ചാപി ശ്രുതം ബ്രഹ്മന്സമന്തതഃ
ശതനീകം പറഞ്ഞു: ‘‘ഹേ ബ്രാഹ്മണ, ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ഹൃദയത്തിൽവസിക്കുന്നവൻ വായിച്ച ഭരതന്റെ കണക്കുകളും; ശാസ്ത്രജ്ഞബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്നു രാമന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളും ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.’’
പുരാണാനി ച വിപ്രേന്ദ്ര ഭവിഷ്യം ന തു സുവ്രത । പുരാണം വദ വിപ്രേന്ദ്ര! ഭവിഷ്യം കൌതുകം ഹി മേ
ബ്രാഹ്മണനാഥൻ മറുപടി നൽകി: ‘‘ഭാവി പുരാണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാതെ ഇരിക്കാനാവില്ല, ഹേ സുഗ്രുതൻ. പറയുക, ബ്രാഹ്മണനാഥനേ, ഭാവിയുടെ പുരാണം; കേൾക്കാൻ ഞാൻ സംശയരഹിതനാണ്.’’
സുമന്തുരുവാച സാധു സാധു മഹാബാഹോ സാധു പൃഷ്ടോഽസ്മി മാനദ । ശൃണു മേ വദതോ രാജന് പുരാണം നവമം മഹത്
സുമന്തു പറഞ്ഞു: ‘നന്നായിരുന്നു, നന്നായത്! മഹാബലേ, നിന്റെ ചോദ്യം കൊണ്ടു സന്തോഷമുണ്ട്. കേൾക്കൂ രാജാ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ മഹത്തായ ഒമ്പതാം പുരാണം പറയുന്നു.'
യച്ഛ്രുത്വാ സര്വപാപേഭ്യോ മുച്യതേ മാനവോ നൃപ । അശ്വമേധഫലം പ്രാപ്യ ഗച്ഛേദ് ഭാനൌ ന സംശയഃ
രാജാവ് ഇതിൽ നിന്ന് എന്ത് കേൾക്കുമെങ്കിലും അത് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും അവനെ മോചിപ്പിക്കും; അശ്വ മേധഫലമുള്ളതു പോലെ ദുഷ്ടസങ്കൽപ്പമില്ലാതെ സൂര്യദേവന്റെ പ്രദേശത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം പോകും.