തതശ്ചാനംദ ദേവോ ഹി ജാതഃ പുത്രഃ ശുഭാനനഃ
അതിനുശേഷം ആനന്ദദേവൻ എന്ന ശുഭമുഖനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു.
തത്സുതേന പിതുസ്തുല്യം കൃതം രാജ്യം മഹീതലേ
അവന്റെ പുത്രൻ ഭൂമിയിൽ പിതാവിനെപ്പോലെ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
അനംഗപാലസ്യ സുതോ ജ്യേഷ്ഠാം വൈ കീര്തിമാലിനീമ്
അനംഗപാലന്റെ മകനായവൾ മുതിർന്നവളായിരുന്നു, അവളുടെ പേര് കീർത്തിമാലിനി.
ധുംധുകാരശ്ച വൈ ജ്യേഷ്ഠോ മഥുരാരാഷ്ട്രസംസ്ഥിതഃ
ധുന്ധുകാരൻ മുതിർന്നവനായിരുന്നു, അവൻ മഥുരാ ദേശത്താണ് താമസിച്ചിരുന്നത്.
മഹീരാജസ്തു ബലവാംസ്തൃതീയോ ദേഹലീപതിഃ
മഹീരാജൻ ശക്തനായവനായിരുന്നു, അവൻ മൂന്നാമനായും ദെഹലിയുടെ ഭരണാധികാരിയുമായിരുന്നു.
ചപഹാനേശ്ച സ കുലം ഛായയിത്വാ ദിവം യയൌ
ചപഹാനൻ തന്റെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിച്ച ശേഷം സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
മ്ലേച്ഛൈശ്ച ഭുക്തവത്യസ്താ ബഭൂബുര്വര്ണസംകരാഃ
മ്ലേച്ഛരോടൊപ്പം ജീവിച്ചവർ വർണ്ണസങ്കരരായി മാറി.
മേഹനാ മ്ലേച്ഛജാതീയാ ജട്ടാ ആര്യമയാഃ സ്മൃതാഃ
മ്ലേച്ഛരിൽ ജനിച്ച മേഹനകൾ ജട്ട എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, എന്നാൽ അവർ ആര്യരാണെന്ന് വിശ്വാസമുണ്ട്.
യദാ കൃഷ്ണഃ സ്വയം ബ്രഹ്മ ത്യക്ത്വാ ഭൂമിം സ്വകം പദമ്
കൃഷ്ണൻ, സ്വയം ബ്രഹ്മമായവൻ, ഭൂമിയും തനിക്കുള്ള സ്ഥാനും ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ,
ദിവ്യം വൃന്ദാവനം രമ്യം പ്രയയൌ ഭൂതലേ തദാ
അവൻ ദൈവികവും മനോഹരവുമായ വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് ഭൂമിയിൽ എത്തിയിരുന്നു.
സ്ഥിതാ ദ്വീപേഷു വൈ നാനാ മനുജാ വേദതത്പരാഃ
നാനാത്വമുള്ള മനുഷ്യർ വേദങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ദ്വീപുകളിൽ താമസിച്ചിരുന്നു.
അഷ്ടഷഷ്ടിസഹസ്രാണാം വര്ഷാണാം മുനിസത്തമ
മഹർഷേ, അശീതിയെട്ടായിരം വർഷങ്ങൾക്കായി,
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ദ്വീപരാജ്യമചീകരത്
അവർ അറുപതിനായിരം വർഷത്തോളം ദ്വീപുകളിൽ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
തത്പശ്ചാദ്ഭാരതേ വര്ഷേ മ്ലേച്ഛയാ കലിരായയൌ
അതിനുശേഷം ഭാരതഭൂമിയിൽ മ്ലേച്ഛരുടെ വഴി കലി എത്തി.
ഭയഭീതസ്ത്വരാവിഷ്ടോ ഗന്ധര്വാണാം യശസ്കരഃ
ഭയത്താൽ ഉത്സുകനായി, അവൻ ഗന്ധർവന്മാർക്ക് പ്രശസ്തി നൽകുകയും ചെയ്തു.
തതോ വര്ഷശതാബ്ദാംതേ സംതുഷ്ടോ രവിരാഗതഃ
അതിനുശേഷം നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ രവി അവിടെ എത്തി.
ചതുര്വര്ഷസഹസ്രാണി ചതുര്വര്ഷശതാനി ച
നാലായിരം വർഷവും നാലുനൂറ് വർഷവും,
സംപന്നം ഭാരതം വര്ഷം തദാ ജാതം സമംതതഃ । ।।। 3.4.3.
ആ സമയത്ത് ഭാരതഭൂമി എല്ലായിടത്തും സമൃദ്ധിയായി.
സഹസ്രാബ്ദകലൌ പ്രാപ്തേ മഹേന്ദ്രോ ദേവരാട് സ്വയമ്
കലിയുഗത്തിൽ ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ രാജാവായ മഹേന്ദ്രൻ സ്വയം,
ആര്യാവതീ ദേവശക്തിസ്തത്കരം ചാഗ്രഹീന്മുദാ
ആര്യാവതിയായ ദൈവശക്തി സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
മിശ്രദേശോദ്ഭവാന്മ്ലേച്ഛാന്വശീകൃത്യായുതം മുദാ
വിദേശദേശങ്ങളിൽ ജനിച്ച മ്ലേച്ഛന്മാരിൽ പത്തായിരം പേരെ സന്തോഷത്തോടെ കീഴടക്കി,
നഷ്ടായാം സപ്തപുര്യാം ച ബ്രഹ്മാവര്തം മഹോത്തമമ്
ഏഴു നഗരങ്ങൾ നശിച്ച ശേഷം, അത്യുത്തമമായ ബ്രഹ്മാവർത്തം,
സ്വപുത്രം ശുക്ലമാഹൂയ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠം തപോധനമ്
തനിക്കു സ്വന്തം മകനായ ശുക്ലനെ, വേദപാഠത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനും തപസ്സിൽ സമ്പന്നനുമായ ദ്വിജനെ, വിളിച്ചു വരവായി,
നവപുത്രാഁസ്തഥാ ശിഷ്യാന്മനുധര്മം സനാതനമ്
അവന്റെ ഒമ്പത് പുത്രന്മാരെയും ശിഷ്യന്മാരെയും, മനുവിന്റെ ശാശ്വതധർമ്മത്തെയും കൂടി ചേർത്ത്,
ശുക്ലോപി രൈവതം പ്രാപ്യ സച്ചിദാനംദവിഗ്രഹമ്
ശുക്ലനും സത്ത്വം-ചൈതന്യം-ആനന്ദം നിറഞ്ഞ രൂപമുള്ള റൈവതനെ സമീപിച്ചു,
തദാ പ്രസന്നോ ഭഗവാന്ദ്വാര കാനായകോ ബലീ
അപ്പോൾ ദ്വാരകയുടെ ശക്തനായ നായകനായ ഭഗവാൻ സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹിച്ചു.
ദ്വാരകാം ദര്ശയാമാസ ദിവ്യശോഭാസമന്വിതാമ്
അവൻ ദിവ്യമായ ഭംഗിയോടെ അലങ്കരിച്ച ദ്വാരകയെ കാണിച്ചു.
അഗ്നിദ്വാരേണ പ്രയയൌ സ ശുക്ലോഽര്ബുദപര്വതേ 3.4.3.
ശുക്ലൻ അഗ്നിദ്വാരത്തിലൂടെ അർബുദപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
ദ്വാരകാം കാരയാമാസ ഹരേശ്ച കൃപയാ ഹി സഃ
ഹരിയുടെ കൃപയാൽ അവൻ ദ്വാരകയെ പണിതു.
പശ്ചിമേ ഭാരതേ വര്ഷേ ദശാബ്ദം കൃതവാന്പദമ്
ഭാരതത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്ത് അവൻ പത്ത് വർഷം തനിക്കുള്ള സ്ഥാനം സ്ഥാപിച്ചു.