സ ഭൂപോ ഭൂമിരാജം ച സമാഹൂയ വചോഽബ്രവീത്
ആ രാജാവ് ഭൂമിയുടെ അധിപതിയെ വിളിച്ചു വരുത്തി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഗംധര്വസ്സുകലോ നാമ മത്കന്യാം ച ശുഭാനനാമ്
സുകലൻ എന്നൊരു ഗന്ധർവനും, ശുഭാനന എന്ന പേരുള്ള എന്റെ മകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പൂര്ണിമായാം ച സംപ്രാപ്തഃ സ വൈ ചിത്രരഥപ്രിയഃ വധം കുരു നൃപശ്രേഷ്ഠ ദേഹലീം ഗംതുമര്ഹസി
പൗർണ്ണമിയ്ക്ക്, ചിത്രരഥനെ വളരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന സുകലൻ ഇവിടെ എത്തി. രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നീ അവനെ കൊല്ലണം, വാതിലിലേക്ക് നീ പോകണം.
ഇതി ശ്രുത്വാ മഹീരാജോ ലക്ഷസൈന്യസമന്വിതഃ
ഇത് കേട്ട ഭൂമിയുടെ രാജാവ് ലക്ഷം സൈനികരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
വൈശാഖ്യാം സുഖജാതായാം സുകലോനാമ വീര്യവാന്
വൈശാഖമാസത്തിൽ സന്തോഷകരമായ ജനനത്തിൽ, വീരനായ സുകലൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നഗരാച്ച ബഹിര്ജാതാ യേ ശൂരാ മദവിഹ്വലാഃ
നഗരത്തിന് പുറത്തു ജനിച്ച, അഭിമാനത്തിൽ മദിച്ച വീരന്മാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭയഭീതോ മഹീരാജോ ധ്യാത്വാ സര്വമയീം ശിവാമ്
ഭൂമിയുടെ രാജാവ് ഭയപ്പെട്ട്, എല്ലാം നിറഞ്ഞ ശിവയെ ധ്യാനിച്ചു.
കൃഷ്ണാംശാദീന്ബോധയിത്വാ തൈശ്ച സാര്ധം സമാഗമത് 3.3.31.
കൃഷ്ണവംശജരെ ഉണർത്തി, അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു.
ബലഖാനിശ്ച ബലവാഞ്ഛതഗംധര്വമുത്തമമ്
ശക്തനായ അവൻ തന്റെ സൈന്യങ്ങളുമായി പ്രധാന ഗന്ധർവനെ ആക്രമിച്ചു.
ബഹുധാ തേ ഹി ഗംധര്വാസ്തൈശ്ച സാര്ദ്ധം സമാരുധന്
അവിടെ അനേകം ഗന്ധർവർ അവരോടൊപ്പം ചേർന്ന് യുദ്ധം ചെയ്തു.
ഭയഭീതാസ്തദാ സര്വേ രാമാംശം ശരണം യയുഃ
അപ്പോൾ എല്ലാവരും ഭയപ്പെട്ടു, രാമവംശത്തിൽ അഭയം തേടി.
ദിവാസൂക്തേന തുഷ്ടാവ തദാ പ്രാദുരഭൂച്ഛിവാ
അവൻ ദിവസൂക്തം ഉപയോഗിച്ച് അവളെ സ്തുതിച്ചു, അപ്പോൾ ശിവ ദേവി പ്രത്യക്ഷയായി.
പരാജിതേ ച ഗംധര്വേ കൃഷ്ണാംശോ ജനമോഹനഃ
ഗന്ധർവൻ തോറ്റപ്പോൾ, ജനങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്ന കൃഷ്ണവംശം സജീവമായി.
ഷോഡശാബ്ദേ ച കൃഷ്ണാംശേ സംപ്രാപ്തേ ദേവിപൂജകേ
കൃഷ്ണവംശത്തിന്റെ പതിനാറാം വർഷം എത്തിയപ്പോൾ, അവർ ദേവിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു.
പത്നീ നാഗവതീ തസ്യ തക്ഷകസ്യ സുതാ ശുഭാ
അവന്റെ ഭാര്യ, തക്ഷകന്റെ മനോഹരമായ മകൾ, നാഗവതിയായിരുന്നു.
ദശൈവ തനയാശ്ചാസന്കന്യാ തസ്യ ശുഭാനനാ
അവനു പത്ത് പുത്രിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മനോഹരമുഖിയായ മകൾക്ക് ശുഭാനന എന്ന പേരായിരുന്നു.
പുരോഹിതം സമാഹൂയ മഹീരാജായ പ്രൈഷയത് 3.3.31.
അവൻ പുരോഹിതനെ വിളിച്ചു ഭൂമിയുടെ രാജാവിനോട് അയച്ചു.
മഹീരാജസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ ത്രിലക്ഷബലസംയുതഃ
ഇത് കേട്ട ഭൂമിയുടെ രാജാവ്, മൂന്നു ലക്ഷം സൈനികരോടൊപ്പം,
സുവേലാ പിതരം പ്രാഹ ദേഹി മേ നാഗഭൂഷണമ്
സമയമെത്തിയപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നാഗഭൂഷണം എനിക്ക് തരിക.'
ഇതി ശ്രുത്വാ നാഗവര്മാ മഹീരാജാന്തമായയൌ
ഇത് കേട്ട നാഗവർമ്മ, ഭൂമിയുടെ രാജാവിന്റെ അടുത്ത് എത്തി.
ഇത്യുക്തഃ സ മഹീരാജോ വിസ്മിതോഭൂത്സുദുഃഖിതഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭൂമിയുടെ രാജാവ് അത്ഭുതവും വലിയ ദുഃഖവും അനുഭവിച്ചു.
ഇതി ജ്ഞാത്വാ തദാഽഽഹ്ലാദഃ ശൂരപംചശതാവൃതഃ
ഇത് മനസ്സിലാക്കി ആഹ്ലാദൻ, അമ്പത് ധീരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്,
ശതയോജനഗാമിന്യോ വാജിന്യശ്ച ദ്വിയാമകേ സഹസ്രയോജനം വീര്യം താസാം ചൈവ ദിനേ നിശി
ആ കുതിരകൾ, ഓരോന്നും നൂറു യോജന ദൂരം പോകാൻ കഴിവുള്ളവ, ഇരട്ടയായി, ഒരു ദിവസം-രാത്രിയിൽ ആയിരം യോജന ദൂരം പോകാൻ ശക്തിയുള്ളവയായിരുന്നു.
കലാംശാദുദ്ഭവാ അശ്വാ വാജിനാ ച ഹരേഃ സ്വയമ്
ചന്ദ്രന്റെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ജനിച്ച കുതിരകളും, ഹരിയുടെ സ്വന്തം കുതിരകളും,
ഗായത്രോ യോഭവദ്വാജീ കാലചക്രപ്രവര്തകഃ ഹരിണീ നാമ തച്ഛക്തിഃ കലാംശാദ്ഭൂമിമാഗതാ
ഗായത്രോ എന്ന കുതിര, കാലചക്രം ആരംഭിച്ചവൻ, ഹരിണി എന്ന ശക്തി, ചന്ദ്രന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ വന്നവൾ.
ആഹ്ലാദശ്ച കരാലസ്ഥോ ബിംദുലസ്ഥോ ഹരേഃ കലാ
ആഹ്ലാദൻ കരാലയിൽ നിലകൊണ്ടവൻ, ബിന്ദുലസ്ഥൻ ഹരിയുടെ ഭാഗം.
ഗത്വാ തേ തു മഹീരാജം നത്വാ തുംഗാസനാം യയുഃ 3.3.31.
അവർ ഭൂമിയുടെ രാജാവിന്റെ അടുത്ത് പോയി, നമസ്കരിച്ചു, ഉയർന്ന ആസനത്തിൽ കയറി.
മമ പുത്രാശ്ച യുഷ്മാഭിസ്ത്രയഃ ശൂരാ വിവാഹിതാഃ
നിന്റെ മൂന്നു ധീര പുത്രന്മാർ എന്റെ പുത്രന്മാരെ വിവാഹം ചെയ്തു.
ഇതി ശ്രുത്വാ സ ആഹ്ലാദോ ഗത്വാ ഭൂതലമുത്തമമ്
ഇത് കേട്ട ആഹ്ലാദൻ, ഉത്തമമായ ഭൂതലത്തിൽ പോയി.
സുപ്തോ ഹി തവ ഭര്താ ച പുംഡരീകഃ ശുഭാനനഃ
നിന്റെ ഭർത്താവ്, ശുഭമുഖനായ പുണ്ടരികൻ, ഉറങ്ങുകയാണ്.