ന വദേദ്യാവനീം ഭാഷാം പ്രാണൈഃ കംഠഗതൈരപി
പ്രാണം കംഠത്തിൽ എത്തിയാലും, യവനഭാഷ സംസാരിക്കരുത്.
ഇത്യേവം സ്മൃതിവാക്യാനി മുനിനാ പഠിതാനി വൈ
ഇങ്ങനെ, ഈ സ്മൃതി വാക്യങ്ങൾ മুনি വായിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രുത്വാ തു സാ വേശ്യാ മ്ലേച്ഛായാശ്ചാംശസംഭവാ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, മ്ലേച്ചരുടെ ഭാഗത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ആ വേശ്യ,
വേതസൈസ്താഡയിത്വാ തം പുനഃ കൃത്വാ ശുകം സ്വയമ്
വേതസ കൂട്ടുകളാൽ അവനെ അടിച്ചു, തന്റെ ശക്തിയാൽ വീണ്ടും ചിറകായി മാറ്റി.
തദാ സ്വര്ണവതീ ദേവീ കൃത്വാ നാരീമയം വപുഃ
അന്ന് സ്വർണവതീ ദേവി, സ്ത്രീയുടെ രൂപം എടുത്തു.
പുനഃ ശ്യേനീവപുഃ കൃത്വാ തദ്ദേശാദ്യാതുമുദ്യതാ
അവൾ വീണ്ടും കഴുകിന്റെ രൂപം എടുത്ത്, ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് പോകാൻ തയ്യാറായി.
മകരംദസ്തു താം ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണാംശേന സമന്വിതാമ് ചരണാവുപസംഗൃഹ്യ സ്വഗേഹേ താമവാസയത്
മകരന്ദൻ, കൃഷ്ണന്റെ ഭാഗം ഉൾക്കൊണ്ട അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, അവളുടെ കാലുകൾ പിടിച്ച് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
ശോഭനാപി ച സംബുധ്യ പഞ്ജരാന്തമുപസ്ഥിതാ 3.3.28.
ശോഭനാ ഉണർന്ന്, പഞ്ചരത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് എത്തി.
കിം കരോമി ക്വ ഗച്ഛാമി വിനാ തം രമണം പരമ്
എന്ത് ചെയ്യണം? ആ പരമപ്രിയനെ ഇല്ലാതെ ഞാൻ എവിടേക്ക് പോകണം?
തത്ര സ്ഥിതം ച പൈശാചം മായാമദവിശാരദമ്
അവിടെ, മായാമദത്തിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ള ഒരു പൈശാചൻ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
മഹാമദസ്തു സംതുഷ്ടോ ഗത്വാ വൈ ശിവമംദിരമ്
മഹാമദൻ സന്തോഷത്തോടെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി.
തദാ പ്രസന്നോ ഭഗവാന്വചനം പ്രാഹ സേവകമ് മയാ സഹ സമാഗച്ഛ മയൂരനഗരം പ്രതി
അപ്പോൾ, ഭഗവാൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ സേവകനോട് പറഞ്ഞു: "എന്നോടൊപ്പം മയൂരനഗരത്തിലേക്ക് വരിക."
ഇത്യുക്തസ്തേന പൈശാചോ നടൈഃ പംചസഹസ്രകൈഃ
അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പൈശാചൻ അഞ്ചായിരം നർത്തകരോടൊപ്പം പോയി.
ഇന്ദുലശ്ച തഥാഹ്ലാദോ ബോധിതോ വിഷ്ണുമായയാ മയൂരനഗരം പ്രാപ്യ മകരംദമുപായയൌ
ഇന്ദുലയും താഹ്ലാദനും, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ ഉണർന്നു, മയൂരനഗരത്തിലെത്തിയ ശേഷം മകരന്ദനെ സമീപിച്ചു.
തദാ തു ശോഭനാ വേശ്യാ സഹുരേണ ബലൈസ്സഹ
അപ്പോൾ, ശോഭനാ എന്ന വേശ്യയും സഹൂറനും അവന്റെ സൈന്യവും കൂടെ ചേർന്നു.
സര്വതശ്ചോത്ഥിതോ വാതോ മഹാമേഘസമന്വിതഃ ൬൮ ദൃഷ്ട്വാ താം ഭൈരവീം മായാം തമോഭൂതാം സമന്തതഃ
എല്ലാ ദിശകളിലും വലിയ മേഘങ്ങൾക്കൊപ്പം കാറ്റ് ഉയർന്നു; ആ ഭയങ്കരമായ മായയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഇരുണ്ടത്വം എല്ലായിടത്തും പടർന്നു.
ശനിഭല്ലേന താം മായാം ഭസ്മ കൃത്വാ മഹാബലഃ 3.3.28.
ശനിയുടെ ആയുധം ഉപയോഗിച്ച്, ആ മഹാബലശാലി മായയെ ചാരമാക്കി.
തദാ തു ശോഭനാ നാരീ കാമമായാം ചകാര ഹ
അപ്പോൾ, ശോഭനാ എന്ന സ്ത്രീ, കാമമായയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
മോഹിതാഃ ക്ഷത്രിയാഃ സര്വേ മുമുഹുര്ലാസ്യദര്ശനാത്
ലാസ്യനൃത്തം കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരും മായയിൽ അകപ്പെട്ടു, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
തദാ സ്വര്ണവതീ ദേവീ കാമാക്ഷീ ധ്യാനതത്പരാ മയൂരധ്വജമാഗമ്യ നിഗഡൈസ്താന്ബബംധ ഹ
അപ്പോൾ, സ്വർണവതി ദേവി കാമാക്ഷി, ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്ന്, മയൂരധ്വജനെ സമീപിച്ചു, അവരെ കെട്ടിയിട്ടു.
മഹാമദസ്തു തജ്ജ്ഞാത്വാ രുദ്രധ്യാനപരായണഃ
മഹാമദൻ ഇത് അറിഞ്ഞ്, രുദ്രധ്യാനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ലയിച്ചു.
വ്യാഘ്രാഃ സിംഹാ വരാഹാശ്ച വാനരാ ദംശകാ നരാഃ
പുലികൾ, സിംഹങ്ങൾ, പന്നികൾ, കുരങ്ങുകൾ, കടിച്ചുപിടിക്കുന്ന മനുഷ്യർ,
തദാ സ്വര്ണവതീ ദേവീ കാമാക്ഷീധ്യാനതത്പരാ
അപ്പോൾ, സ്വർണവതി ദേവി കാമാക്ഷി, ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചു.
തയാ താര്ക്ഷ്യാസ്സമുത്പന്നാഃ ശരഭാശ്ച മഹാബലാഃ
അവളുടെ ശക്തിയിൽ, ഗരുഡന്മാരും മഹാബലശാലിയായ ശരഭന്മാരും ജനിച്ചു.
ഹാഹാഭൂതേ ച തത്സൈന്യേ ദിക്ഷു വിദ്രാവിതേ സതി
ഭയാനകമായ നിലവിളികൾ ഉയർന്നപ്പോൾ, ആ സൈന്യം എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി ചിതറപ്പെട്ടു.
സഹുരസ്തൈര്നടൈസ്സാര്ദ്ധം ചാഹ്ലാദേനൈവ ചൂര്ണിതഃ
സഹുരനും ആ നൃത്തക്കാരും സന്തോഷത്തിൽ മുങ്ങി, പൂർണ്ണമായും തകർന്നു.
ഏവം ച മുനിശാര്ദൂല ചതുര്മാസ്സ്വഭവദ്രണഃ ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര ചാന്യത്കിം ശ്രോതുമിച്ഛസി ।। 3.3.28.
മഹർഷി, ആ യുദ്ധം നാലു മാസം നീണ്ടു. ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്, ബ്രാഹ്മണാ, ഇനി എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
കുത്ര സ്ഥാനേ കഥം ജാതാ തത്സര്വം കൃപയാ വദ
എവിടെയാണ്, എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ദയവായി അതിന്റെ എല്ലാ വിവരങ്ങളും പറയൂ.
വസംതസമയേ പ്രാപ്തേ ക്രീഡംത്യത്ര ദിവൌകസഃ
വസന്തകാലം എത്തിയപ്പോൾ, ദേവതകൾ അവിടെ കളിച്ചു.
മംജുഘോഷാ ച സ്വര്വേശ്യാ ശുകസ്ഥാനേ സമാഗതാ
ഗാനത്തിന്റെ രാജ്ഞി മഞ്ജുഘോഷാ, ശുകന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ എത്തി.