ധ്യാനം ചക്രുര്മുദാ യുക്താ ദ്വിശതം പരിവത്സരാന്
ആനന്ദത്തോടെ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു ഇരുനൂറ് വർഷം പ്രയത്നിച്ചു.
സംധ്യാതര്പണദേവാര്ചാഃ കൃത്വാ ധ്യാത്വാ ജനാര്ദ്ദനമ്
സന്ധ്യാതർപ്പണം, ദേവാരാധന എന്നിവ നടത്തി ജനാർദ്ദനനെ ധ്യാനിച്ചു.
വ്യാസശിഷ്യ മഹാഭാഗ ചിരം ജീവ മഹാമതേ
വ്യാസശിഷ്യനേ, ഭാഗ്യശാലിയായ ജ്ഞാനിയേ, നീ ദീർഘായുസ് പ്രാപിക്കട്ടെ.
ആവന്തേ ശംഖനാമാഽസൌ സാംപ്രതം വര്തതേ നൃപഃ
ഇപ്പോൾ ആവന്തിയിൽ ശംഖ എന്ന രാജാവാണ് വാഴുന്നത്.
മ്ലേച്ഛദേശേ ശകപതിരഥ രാജ്യം കരോതി വൈ
വിദേശികളുടെ ദേശത്ത് ശകപതി ഇപ്പോൾ രാജ്യം ഭരിക്കുന്നു.
ദ്വിസഹസ്രേ കലൌ പ്രാപ്തേ മ്ലേച്ഛവംശവിവര്ദ്ധിതാ
കലിയുഗത്തിലെ ഇരുപതിനായിരം വർഷം എത്തിയപ്പോൾ വിദേശി വംശം വളരും.
ബ്രഹ്മാവര്തമൃതേ തത്ര സരസ്വത്യാസ്തടം ശുഭമ് 3.1.5.
ബ്രഹ്മാവർത്തം ഒഴികെ അവിടെ സരസ്വതിയുടെ മനോഹരമായ തീരം ഉണ്ട്.
ദേവാര്ചനം വേദഭാഷാ നഷ്ടാ പ്രാപ്തേ കലൌ യുഗേ
കലിയുഗം വന്നപ്പോൾ ദേവാരാധനയും വേദഭാഷയും നശിച്ചു.
വ്രജഭാഷാ മഹാരാഷ്ട്രീ യാവനീ ച ഗുരുംഡികാ
വ്രജഭാഷ, മഹാരാഷ്ട്രി, യവനഭാഷ, ഗുരുണ്ടികാ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഭാഷകൾ.
പാനീയം ച സ്മൃതം പാനീ ബുഭുക്ഷാ ഭൂഖ ഉച്യതേ
ജലം 'പാനീയം' എന്നു വിളിക്കുന്നു, കുടിക്കാൻ ഉള്ളത് 'പാനി', വിശപ്പ് 'ഭുക്ഷ' എന്നും ദാഹം 'ഭുഖ' എന്നും പറയുന്നു.
ഇഷ്ടിശുദ്ധരവഃ പ്രോക്ത ഇസ്തിനീ മസപാവനീ ആഹുതിര്വൈ ആജു ഇതി ദദാതി ച ദധാതി ച
'ഇഷ്ടി' എന്നത് യാഗശുദ്ധിയുടെ ശബ്ദം, 'ഇസ്തിനി' മാംസശുദ്ധിയ്ക്കുള്ളത്, 'ആഹുതി'യെ 'ആജു' എന്നും, 'ദദാതി', 'ദധാതി' എന്നിങ്ങനെയും പറയുന്നു.
പിതൃപൈതരഭ്രാതാ ച ബാദരഃ പതിരേവ ച
അച്ഛൻ, പിതാമഹൻ, സഹോദരൻ, 'ബാദര', ഭർത്താവ് എന്നിങ്ങനെയാണ് വിളിക്കുന്നത്.
ജാനുസ്ഥാനേ ജൈനുശബ്ദഃ സപ്തസിംധുസ്തഥൈവ ച
മുട്ടിനിടത്ത് 'ജൈനു' എന്നുപറയുന്നു; അതുപോലെ 'സപ്തസിന്ദു' എന്നും പറയുന്നു.
രവിവാരേ ച സംഡേ ച ഫാല്ഗുനേ ചൈവ ഫര്വരീ
രവിവാരത്തിൽ, 'സണ്ടെ'യിൽ, ഫാൽഗുണ മാസത്തിൽ, 'ഫർവരി'യിലും.
യാ പവിത്രാ സപ്തപുരീ താസു ഹിംസാ പ്രവര്തതേ
ആ ശുദ്ധമായ ഏഴു നഗരങ്ങളിലും അക്രമവും പീഡനവും ഉണ്ടാകുന്നു.
മ്ലേച്ഛദേശേ ബുദ്ധിമതോ നരാ വൈ മ്ലേച്ഛധര്മിണഃ
വിദേശദേശങ്ങളിൽ ബുദ്ധിമാന്മാർ വിദേശികളുടെ ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു.
മ്ലേച്ഛരാജ്യം ഭാരതേ ച തദ്ദ്വീപേഷു സ്മൃതം തഥാ 3.1.5.
ഭാരതത്തിലും അതിന്റെ ദ്വീപുകളിലും വിദേശികളുടെ ആധിപത്യം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തച്ഛ്രുത്വാ മുനയഃ സര്വേ രോദനം ചക്രിരേ ബഹു
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ മുനികളും ദുഃഖത്തോടെ കരഞ്ഞു.
കലിയുഗഭൂപാഖ്യാനവര്ണനമ് സൂതഃ പ്രാഹ ശൃണുഷ്വേദം സരസ്വത്യാഃ പ്രഭാവതഃ
കലിയുഗത്തിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ കഥ ഞാൻ പറയാം, ഇത് സരസ്വതിയുടെ മഹത്വം കാണിക്കുന്നു.
മ്ലേച്ഛാഃ പ്രാപ്താ ന തത്സ്ഥാനേ കാശ്യപോ നാമ വൈ ദ്വിജഃ
അവിടേക്ക് വിദേശികൾ എത്തി; അവിടെ കാശ്യപൻ എന്നൊരു ദ്വിജനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആര്യാവതീ ച തത്പത്നീ ദശ പുത്രാനകല്മഷാന്
ആര്യാവതിയാണ് അവന്റെ ഭാര്യ; അവർക്കു പാപരഹിതരായ പത്തു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു.
ഉപാധ്യായോ ദീക്ഷിതശ്ച പാഠകഃ ശുക്ലമിശ്രകൌ
ഉപാധ്യായനും ദീക്ഷിതനും പാഠകനും ശുക്ലമിശ്രനും—ഈ രണ്ടുപേരും,
ചതുര്വേദീതി കഥിതാ നാമതുല്യഗുണാഃ സ്മൃതാഃ
അവർ നാലു വേദങ്ങളും അറിയുന്നവരായി അറിയപ്പെടുന്നു; പേരിലും ഗുണത്തിലും സമാനരായവരായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
കാശ്മീരേ പ്രാപ്തവാന്സോഽപി ജഗദമ്ബാം സരസ്വതീമ്
അവനും കാശ്മീരിൽ എത്തി, ലോകമാതാവായ സരസ്വതിയെ ആരാധിച്ചു.
ധൂപൈര്ദീപൈശ്ച നൈവേദ്യൈഃ പുഷ്പാംജലിസമന്വിതഃ
ധൂപവും വിളക്കുകളും നൈവേദ്യവും പൂക്കളും അർപ്പിച്ച്,
ഭോഽസി ത്വം ജഗദംബാ ജഗതഃ കിം മാം ബഹിര്ന യസി
ലോകമാതാവേ, നീ എന്റെ മുന്നിൽ വരാതെ എന്തുകൊണ്ട് പുറത്തുവരുന്നില്ല?
ദേവി ത്വം സുരഹേതോര്ധര്മദ്രോഹിണമാശു ഹംസി മാതഃ
ദേവതകളുടെ ഭാവിയിൽ, നീ ധർമ്മത്തെ ദ്രോഹിക്കുന്നവരെ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നു, അമ്മേ.
അംബ ത്വം ബഹുരൂപാ ഹുംകാരാ ദ്ധൂമ്രലോചനം ഹസി 3.1.6.
അമ്മേ, നീ അനേകം രൂപങ്ങൾക്കുടിയാളാണ്; നീ ഹുങ്കാരത്തോടെ ധൂമ്രലോചനനെ സംഹരിച്ചു.
ദംഭം മോഹം ഘോരം ഗര്വം ഹത്വാ സദാ സുഖം ശേഷേ തദാ പ്രസന്നാ സാ ദേവീ ഭോ മുനേസ്തസ്യ മാനസേ
ദംഭവും മോഹവും ഭയങ്കരമായ അഹങ്കാരവും നീ നശിപ്പിച്ചു, എന്നും സന്തോഷത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നു; അപ്പോൾ ആ ദേവി ആ മുനിയുടെ മനസ്സിൽ പ്രസന്നയായി.
വാസം കൃത്വാ ദദൌ ജ്ഞാനം മിശ്രദേശേ മുനിര്ഗതഃ
അവൾ താമസമാക്കി ജ്ഞാനം നൽകി; മുനി വിദേശദേശത്തേക്ക് പോയി.