രാജ്യം പംചശതം വര്ഷം തേന മ്ലേച്ഛേന സത്കൃതമ്
അവ വിദേശി അഞ്ചുനൂറു വര്ഷം രാജ്യം ആദരവോടെ ഭരിച്ചു.
ചതുശ്ശതം പുനര്ജ്ഞേയം സിംഹസ്തത്തനയോഽഭവത്
പിന്നീട് നാലുനൂറു വര്ഷത്തേക്ക് സിംഹന്റെ പുത്രന് ഭരിച്ചുവെന്ന് അറിയണം.
ഇവ്രതസ്യ സുതോ ജ്ഞേയഃ പിതുസ്തുല്യം കൃതം പദമ്
ഇവ്രതന്റെ പുത്രന് പിതാവിനെപ്പോലെ ഉയർന്ന സ്ഥാനം നേടി.
രാജ്യം കൃതം തു തസ്മാച്ച രഊ നാമ സുതഃ സ്മൃതഃ
അവനില് നിന്ന് രാജ്യം സ്ഥാപിതമായി, റൗ എന്ന പുത്രനും ഓര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
തസ്മാച്ച ജൂജ ഉത്പന്നഃ പിതുസ്തുല്യം കൃതം പദമ് രാജ്യം ചകാര നൃപതിര്ബഹുശത്രൂന്വിഹിംസയന്
അവനില് നിന്ന് ജൂജ ജനിച്ചു, പിതാവിനെപ്പോലെ ഉയർന്ന സ്ഥാനം നേടി; രാജാവ് അനേകം ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി ഭരിച്ചു.
താഹരസ്തസ്യ തനയഃ പിതുസ്തുല്യം കൃതം പദമ്
താഹരസ് അവന്റെ പുത്രനായിരുന്നു, പിതാവിനെപ്പോലെ ഉയർന്ന സ്ഥാനം നേടി.
ഏവം തേഷാം സ്മൃതാ വംശാ നാമമാത്രേണ കീര്തിതാഃ 3.1.5.
ഇങ്ങനെ അവരുടെ വംശങ്ങൾ പേരുകൾ മാത്രം പറഞ്ഞ് ഓർമ്മപ്പെടുത്തി.
തേഷാം വൃദ്ധിഃ കലൌ ചാസീത്സംക്ഷേപേണ പ്രകീര്തിതാ
കലിയുഗത്തിൽ അവരുടെ വർദ്ധനവ് സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചു.
അന്യഖംഡേ ഗതാ സൈവ മ്ലേച്ഛാ ഹ്യാനംദിനോഽഭവന്
അവsame വംശം മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോയി, അവിടെയുള്ള വിദേശികൾ സന്തോഷം ഇല്ലാതെ ആയി.
വ്യാസ ഉവാച തച്ഛ്രുത്വാ മുനയസ്സര്വേ വിശാലായാം നിവാസിനഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇത് കേട്ട വിശാലയിൽ താമസിക്കുന്ന എല്ലാ മുനികളും
ധ്യാനം ചക്രുര്മുദാ യുക്താ ദ്വിശതം പരിവത്സരാന്
ആനന്ദത്തോടെ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു ഇരുനൂറ് വർഷം പ്രയത്നിച്ചു.
സംധ്യാതര്പണദേവാര്ചാഃ കൃത്വാ ധ്യാത്വാ ജനാര്ദ്ദനമ്
സന്ധ്യാതർപ്പണം, ദേവാരാധന എന്നിവ നടത്തി ജനാർദ്ദനനെ ധ്യാനിച്ചു.
വ്യാസശിഷ്യ മഹാഭാഗ ചിരം ജീവ മഹാമതേ
വ്യാസശിഷ്യനേ, ഭാഗ്യശാലിയായ ജ്ഞാനിയേ, നീ ദീർഘായുസ് പ്രാപിക്കട്ടെ.
ആവന്തേ ശംഖനാമാഽസൌ സാംപ്രതം വര്തതേ നൃപഃ
ഇപ്പോൾ ആവന്തിയിൽ ശംഖ എന്ന രാജാവാണ് വാഴുന്നത്.
മ്ലേച്ഛദേശേ ശകപതിരഥ രാജ്യം കരോതി വൈ
വിദേശികളുടെ ദേശത്ത് ശകപതി ഇപ്പോൾ രാജ്യം ഭരിക്കുന്നു.
ദ്വിസഹസ്രേ കലൌ പ്രാപ്തേ മ്ലേച്ഛവംശവിവര്ദ്ധിതാ
കലിയുഗത്തിലെ ഇരുപതിനായിരം വർഷം എത്തിയപ്പോൾ വിദേശി വംശം വളരും.
ബ്രഹ്മാവര്തമൃതേ തത്ര സരസ്വത്യാസ്തടം ശുഭമ് 3.1.5.
ബ്രഹ്മാവർത്തം ഒഴികെ അവിടെ സരസ്വതിയുടെ മനോഹരമായ തീരം ഉണ്ട്.
ദേവാര്ചനം വേദഭാഷാ നഷ്ടാ പ്രാപ്തേ കലൌ യുഗേ
കലിയുഗം വന്നപ്പോൾ ദേവാരാധനയും വേദഭാഷയും നശിച്ചു.
വ്രജഭാഷാ മഹാരാഷ്ട്രീ യാവനീ ച ഗുരുംഡികാ
വ്രജഭാഷ, മഹാരാഷ്ട്രി, യവനഭാഷ, ഗുരുണ്ടികാ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഭാഷകൾ.
പാനീയം ച സ്മൃതം പാനീ ബുഭുക്ഷാ ഭൂഖ ഉച്യതേ
ജലം 'പാനീയം' എന്നു വിളിക്കുന്നു, കുടിക്കാൻ ഉള്ളത് 'പാനി', വിശപ്പ് 'ഭുക്ഷ' എന്നും ദാഹം 'ഭുഖ' എന്നും പറയുന്നു.
ഇഷ്ടിശുദ്ധരവഃ പ്രോക്ത ഇസ്തിനീ മസപാവനീ ആഹുതിര്വൈ ആജു ഇതി ദദാതി ച ദധാതി ച
'ഇഷ്ടി' എന്നത് യാഗശുദ്ധിയുടെ ശബ്ദം, 'ഇസ്തിനി' മാംസശുദ്ധിയ്ക്കുള്ളത്, 'ആഹുതി'യെ 'ആജു' എന്നും, 'ദദാതി', 'ദധാതി' എന്നിങ്ങനെയും പറയുന്നു.
പിതൃപൈതരഭ്രാതാ ച ബാദരഃ പതിരേവ ച
അച്ഛൻ, പിതാമഹൻ, സഹോദരൻ, 'ബാദര', ഭർത്താവ് എന്നിങ്ങനെയാണ് വിളിക്കുന്നത്.
ജാനുസ്ഥാനേ ജൈനുശബ്ദഃ സപ്തസിംധുസ്തഥൈവ ച
മുട്ടിനിടത്ത് 'ജൈനു' എന്നുപറയുന്നു; അതുപോലെ 'സപ്തസിന്ദു' എന്നും പറയുന്നു.
രവിവാരേ ച സംഡേ ച ഫാല്ഗുനേ ചൈവ ഫര്വരീ
രവിവാരത്തിൽ, 'സണ്ടെ'യിൽ, ഫാൽഗുണ മാസത്തിൽ, 'ഫർവരി'യിലും.
യാ പവിത്രാ സപ്തപുരീ താസു ഹിംസാ പ്രവര്തതേ
ആ ശുദ്ധമായ ഏഴു നഗരങ്ങളിലും അക്രമവും പീഡനവും ഉണ്ടാകുന്നു.
മ്ലേച്ഛദേശേ ബുദ്ധിമതോ നരാ വൈ മ്ലേച്ഛധര്മിണഃ
വിദേശദേശങ്ങളിൽ ബുദ്ധിമാന്മാർ വിദേശികളുടെ ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു.
മ്ലേച്ഛരാജ്യം ഭാരതേ ച തദ്ദ്വീപേഷു സ്മൃതം തഥാ 3.1.5.
ഭാരതത്തിലും അതിന്റെ ദ്വീപുകളിലും വിദേശികളുടെ ആധിപത്യം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തച്ഛ്രുത്വാ മുനയഃ സര്വേ രോദനം ചക്രിരേ ബഹു
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ മുനികളും ദുഃഖത്തോടെ കരഞ്ഞു.
കലിയുഗഭൂപാഖ്യാനവര്ണനമ് സൂതഃ പ്രാഹ ശൃണുഷ്വേദം സരസ്വത്യാഃ പ്രഭാവതഃ
കലിയുഗത്തിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ കഥ ഞാൻ പറയാം, ഇത് സരസ്വതിയുടെ മഹത്വം കാണിക്കുന്നു.
മ്ലേച്ഛാഃ പ്രാപ്താ ന തത്സ്ഥാനേ കാശ്യപോ നാമ വൈ ദ്വിജഃ
അവിടേക്ക് വിദേശികൾ എത്തി; അവിടെ കാശ്യപൻ എന്നൊരു ദ്വിജനും ഉണ്ടായിരുന്നു.