ഭവിഷ്യപുരാണമ്

യഥാ വൈശമ്പായനേന പുരാ പ്രോക്തം പിതുസ്തവ । മഹാഭാരതവ്യാഖ്യാനം ബ്രഹ്മഹത്യാവ്യപോഹനമ്

വൈശാംപായനൻ ഒരു സമയത്ത് നിന്റെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞതുപോലെ: മഹാഭാരതത്തിന്റെ പ്രഭാഷണം ബ്രാഹ്മണനെഹത്യം ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്നുള്ള ഗുരുതര പാപത്തെ മുക്തമാക്കും.

അഥ തമൃഷയഃ സര്വേ രാജാനമിദമബ്രുവന് । സാധു പ്രോക്തം മഹാബാഹോ! വ്യാസേനാമിതബുദ്ധിനാ

അങ്ങിനെ എല്ലാവരുളള മൂര്‍ഖന്മാരായ അതുല്യദര്‍ശികള്‍ ആ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "നന്നായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, മഹാബലരേ! ധീരബുദ്ധിയുള്ള വൈയാസന്‍ ശരിയായെപ്പറഞ്ഞു."

സുമന്തും പൃച്ഛ രാജര്ഷേ! സര്വശാസ്ത്രവിശാരദമ് । അസ്മാകമപി രാജേന്ദ്ര! ശ്രവണേ ജായതേ മതിഃ । അഥ വ്യാസോ മഹാതേജാഃ സുമന്തുമൃഷിമബ്രവീത്

രാജാവുമായ മഹാവേദനായ സുമന്തു എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലുമുള്ള നിപുണനായ ആ ഗുരുവിനോട് ചോദിച്ചു: "ഹേ മഹാരാജാ, കേൾക്കൽ ഞങ്ങൾക്ക് വിവേകം കൊടുക്കുന്നുവോ?" അപ്പോൾ മഹാസ്വാമി വ്യാസൻ സുമന്തു muni നെ അഭിമുഖീകരിച്ചു.

കഥയാസ്മൈ കഥാസ്താത! യാഃ ശ്രുത്വാ മോദതേ നൃപഃ । ഭാരതാദികഥാനാം തു യത്രാസ്യ രമതേ മനഃ

അവൻ പറഞ്ഞു: "എന്റെ പ്രിയനായ പുരോധ്യ, രാജാവ് കേട്ടാല്‍ ആഹ്ലാദിക്കുന്ന കഥകൾ പറയൂ—ഭാരതികളും മറ്റ് സാര്‍വ്വദേശികകഥകളും സ്മരണയിൽ വരുമ്പോൾ മനസ്സ് ആനന്ദം കാണുന്നവയൊക്കെ."

അസാവപി മഹാതേജാഃ ശ്രുത്വാ ഭാവം മഹാമതേഃ । വ്യാസസ്യ ദ്വിജശാര്ദൂല! ഋഷീണാം ചാപി സര്വശഃ

ഈ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് മഹാനുഭാവനായ ആ മേധാവി ആഴത്തില്‍ വികാരഗ്രസ്ഥനായി; ദ്വിമൂലമുഖനായ വൈയാസ്, അവന്‍ എല്ലാ ദര്‍ശകരെപ്പോലെ അവരുടേ ഹൃദയങ്ങളിലും... (അവരുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍).

ചകാര വക്തും സ മനസ്തസ്മൈ രാജ്ഞേ മഹാമതിഃ । വ്യാസസ്യ ശാസനാദ്വിപ്ര! ഋഷീണാം ചൈവ സര്വശഃ

അവന്‍ ആ മനസ്സിനെ രാജാവിനാണ് പറയിച്ചത്, ദ്വിമൂലനായ വൈയാസമേ; വൈയാസന്റെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരം ആ ദര്‍ശകര്‍ എല്ലാ ദിശകളിലും അവള്‍ സംസാരിച്ചു.

അഥ രാജാ മഹാതേജാ ആജമീഢോ ദ്വിജോത്തമമ് । പ്രണമ്യ ശിരസാത്യര്ഥം പ്രവക്തുമുപചക്രമേ

അപ്പോള്‍ മഹോജ്ജ്വലനായ രാജാവ് ഉയര്‍ന്നു നല്ല ബ്രാഹ്മണന്മാരില്‍ നിസ്ത്രിയമാം ചെയ്തു തന്റെ ഉദ്ദേശം പറയാന്‍ മുകം അടിച്ചു نزدെന്നു നീങ്ങി.

ശതാനീക ഉവാച പുണ്യാഖ്യാനം മമ ബ്രഹ്മന്! പാവനായ പ്രകീര്തയ । ശ്രുത്വാ യദ്ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ! മുച്യേഽഹം സര്വപാതകാത്

സുമന്ത്രി പറഞ്ഞു: "ബ്രാഹ്മണനേ, ശുദ്ധീകരണത്തിനും പുണ്യപ്രശംസയ്ക്കുമായി ഒരു പവിത്രകഥ പാടി; നീയാണു കേട്ട്, മഹോത്തരനേ, ഞാന്‍ എല്ലാ പാപഭാരങ്ങളാലും മോചിതനാകാമെന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു."

സുമന്തുരുവാച നാനാവിധാനി ശാസ്ത്രാണി സന്തി പുഷ്പാനി ഭാരത । യാനി ശ്രുത്വാ നരോ രാജന്! മുച്യതേ സര്വകില്ബിഷൈഃ

ശൂമണ്ട്‍ ണടി പറഞ്ഞു: "നാനാവിധമായ ധര്‍മശാസ്യകള്‍ ഉണ്ട്, ഭാരതനേ, പുഷ്പങ്ങളുടെ പോലെ; അവയെ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക്, രാജാവേ, ശരിക്കും എല്ലാ അശുദ്ധികളില്‍നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും."

കിമിച്ഛസി മഹാബാഹോ! ശ്രോതും യത്ത്വാം ബ്രവീമി വൈ । ഭാരതാദികഥാനാം തു യാസു ധര്മാദയഃ സ്ഥിതാഃ

തന്നെന്താണ് പ്രാപ്തമാഗ്രഹം, മഹാബലരൊ? ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറയുന്ന സംഘങ്ങളെ കേള്‍ക്കുക: ഭാരതത്തിലെ കഥകളില്‍ ചിലത് മണ്ഡലങ്ങള്‍—ധര്‍മം മുതലായ നിബന്ധനകള്‍ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ശതാനീക ഉവാച മതാനി കാനി വിപ്രേന്ദ്ര ! ധര്മശാസ്ത്രാണി സുവ്രത! । യാനി ശ്രുത്വാ നരോ വിപ്ര! മുച്യതേ സര്വകില്ബിഷൈഃ

സതാനികൻ പറഞ്ഞു: പറവേ, അറിവുള്ളവൻ, ഏത് ധർമശാസ്ത്രങ്ങളെ നിങ്ങൾ ഉറപ്പോടെ പാലിക്കണം എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു? അവ കേട്ടാൽ ജന്മാവതാരകാത്മാവ് പോലെ, ദ്വിജ, മനുഷ്യൻ സകല പാപങ്ങളിലൂടെയും മോചിതനാകും.

സുമന്തുരുവാച ശ്രൂയന്താം ധര്മശാസ്ത്രാണി മനുര്വിഷ്ണുര്യമോഽങ്ഗിരാഃ । വസിഷ്ഠദക്ഷസംവര്തശാതാതപപരാശരാഃ

സുമന്തു പറഞ്ഞു: ധര്‍മശാസ്യങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാവുന്നതത്രെയുണ്ട്—മനു, വിഷ്ണു, യമ, അങ്ഗിരസ്; വസിഷ്ഠ, දക്ഷ, සන්වർത്ത, സോഷ്യൽട, തപസ്‌, പരാശര എന്നിവയും.

ആപസ്തമ്ബോഽഥ ഉശനാ കാത്യായനബൃഹസ്പതീ । ഗൌതമഃശങ്ഖലിഖിതൌ ഹാരീതോഽത്രിരഥാപി വാ

അപസ്തംബന്‍ കൂടാതെ ഊഷണ, കാത്യായനവും ബൃഹസ്പതി; ഗൗതമനും സാംഖ്യാളിയും ഹരിത, അത്രിയ, حتی രഥ എന്നീ പേരുകളും ഇവിടെ ഉല്ല Nazareth.

ഏതാനി ധര്മശാസ്ത്രാണി ശ്രുത്വാ ജ്ഞാത്വാ ച ഭാരത! । വൃന്ദാരകപുരം ഗത്വാ മോദതേ നാത്ര സംശയഃ

ഈ ധര്‍മശാസ്യങ്ങള്‍ കേട്ട് മനസിലാക്കിയശേഷം, ഭാരതനൊ, നീ തുരങ്കം ചേര്‍ത്തെല്ലാം വീണ്ടെടുക്കാന്‍ വൃന്ദാരകര്‍ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോവുക എന്നീ സംശയമുണ്ടാവരുത്.

ശതാനീക ഉവാച യാന്യേതാനി ത്വയോക്താനി ധര്മശാസ്ത്രാണി സുവ്രത! । നേച്ഛാമി ശ്രോതും വിപ്രേന്ദ്ര! ശ്രുതാന്യേതാനി ഹി ദ്വിജ!

സതനികൻ പറഞ്ഞൂ: നീ പറഞ്ഞ ആ ധർമശാസ്ത്രങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, കുഞ്ഞുകൈമുത്തൻ; ഇപ്രകാരം കേട്ടുവേണമെന്നാണെങ്കിൽ പോലും, ô ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ കേട്ടു ശ്രുതിപ്പട്ട ഉപദേശങ്ങൾ ഞാൻ കേൾക്കുകയില്ല.

ത്രയാണാമപി വര്ണാനാം പ്രോക്താനാമപി പണ്ഡിതൈഃ । ശ്രേയസേ ന തു ശൂദ്രാണാം തത്ര മേ വചനം ശൃണു

മൂന്ന് വിത്തുകളെ ആശ്രയിച്ച്, പണ്ഡിതരാൽ വ്യാഖ്യാനിച്ചവ പോലും നന്മയ്ക്കാണ്, പക്ഷേ ശൂദ്രർക്ക് അനുയോജ്യമല്ല — ഈ ബിന്ദുവിൽ എന്റെ വാണീ കേൾക്കുക.

ചതുര്ണാമിഹ വര്ണാനാം ശ്രേയസേ യാനി സുവ്രത! । ഭവന്തി ദ്വിജശാര്ദൂല! ശ്രുതാനി ഭുവനത്രയേ

നാലു വർഗ്ഗങ്ങളുടെ മഹാരഥനന്മയ്ക്കാണ് ഈ മന്ത്രങ്ങൾ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടത്, ô ദ്വിജവർഗ്ഗങ്ങളിൽ സിംഹസമൻ, ഈ കേട്ട ധർമശാസ്ത്രങ്ങൾ തിരുവിനോദങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.

വിശേഷതശ്ചതുര്ഥസ്യ വര്ണസ്യ ദ്വിജസത്തമ!

പ്രത്യേകിച്ച് നാലാം വർഗ്ഗത്തിന് ഇതു അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്, ô ദ്വിജവന്നന്മാരുടെ പ്രധാനം!

ബ്രാഹ്മണാദിഷു വര്ണേഷു ത്രിഷു വേദാഃ പ്രകല്പിതാഃ । മന്വാദീനി ച ശാസ്ത്രാണി തഥാങ്ഗാനി സമന്തതഃ

ബ്രാഹ്മണനായാൽ തുടങ്ങിയ വർഗ്ഗങ്ങളിൽ മൂന്ന് വേദങ്ങളാണ് പ്രതിപാദിതം; അതുപോലെ മാനുശരഹീതികളും മറ്റും ആസ്ഥിതികളോടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളോടും കൂടി പറഞ്ഞു തീർന്നവയാണ്.

ശൂദ്രാശ്ചൈവ ഭൃശം ദീനാഃ പ്രതിഭാന്തി ദ്വിജപ്രഭോ । ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷസ്യ ശസ്താഃ സ്യുരവനേ കഥമ്

വചനത്തിൽ പറയുന്നു: ശൂദ്രർ അത്യന്തം ദുസ്സഹമായി അനുഭവിക്കുന്നു; എന്നിരുന്നിട്ടും അവർ ദ്വിജനാഥന്മാരുടെ മുമ്പിലെത്തുന്നു; അപ്പോൾ അവർ ധർമം, conversation-ലക്ഷ്യം, കണ്ണോഭിനിവേശം, മോക്ഷം എന്ന നാലു ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് യോജിക്കുമോ?

ആഗമേന വിഹീനാ ഹി അഹോ കഷ്ടം മതം മമ് । കശ്ചൈഷാമാഗമഃ പ്രോക്തഃ പുരാ ദ്വിജമനീഷിഭിഃ । ത്രിവര്ഗപ്രാപ്തയേ ബ്രഹ്മഞ്ഛ്രേയസേ ച തഥോഭയോഃ

ഹേയം — എനിക്ക് ദുഃഖം തോന്നുന്നു: അവരെ ആഗമപരമ്പരകളിൽ നിന്ന് വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവയാക്കപ്പെട്ടതായി കണ്ടു; ഒരിക്കലെങ്കിലും ദ്വിജപുരുഷന്മാർ അവർക്കു പഠിപ്പിച്ച ശാന്തി-വഴികളും, වූത്രിയ ഫലങ്ങൾക്കായി ബ്രഹ്മണ്യാവസ്ഥ നേടിക്കാൻ നല്‍കിയ പരിശുദ്ധ ഉപദേശങ്ങൾ ഏവെന്തൊക്കെയായിരുന്നു?

സുമന്തുരുവാച സാധു സാധു മഹാബാഹോ! ശൃണു മേ പരമം വചഃ । ചതുര്ണാമപി വര്ണാനാം യാനി പ്രോക്താനി ശ്രേയസേ

സുമന്തൻ പറഞ്ഞു: ശ്രേയസ്കരമായി പറഞ്ഞു, ശക്തിയായായിരിക്കുന്നവനെ! എങ്കിൽ എന്റെ ഉന്നതവാണീ കേൾക്കുക: നാലു വർഗ്ഗങ്ങളിൽനിന്നുള്ള ആ നന്മകേടിലേക്കുള്ള ഉപദേശം ഇന്ന് പ്രസിദ്ധമാക്കി.

ധര്മശാസ്ത്രാണി രാജേന്ദ്ര! ശൃണു താനി നൃപോത്തമ । വിശേഷതശ്ച ശൂദ്രാണാം പാവനാനി മനീഷിഭിഃ

ഹേ മഹാരാജനേ, ആധികമാകുന്ന ധർമശാസ്ത്രങ്ങൾ കേൾക്കുക; വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ശൂദ്രർക്കു ശുദ്ധീകരണനിയമങ്ങൾ എന്നുതന്നെയാണ് സന്യാസികളായ പണ്ഡിതർ പ്രത്യേകമായി പ്രഖ്യാപിച്ചത്.

അഷ്ടാദശപുരാണാനി ചരിതം രാഘവസ്യ ച । രാമസ്യ കുരുശാര്ദൂല! ധര്മകാമാര്ഥസിദ്ധയേ

പത്തൊമ്പത് പുരാണങ്ങൾ രാവണയുടെ പ്രവൃത്തികളെ വിവരിക്കുന്നു; ô കുരുരാജാക്കളിലെ സിംഹം, ഇവ ധർമ്മം, کامഭാവം, അർത്ഥലഭ്യത്തിന് വേണ്ടി തന്നെയാണ്.

തഥോക്തം ഭാരതം വീര! പാരാശര്യേണ ധീമതാ । വേദാര്ഥസകലം യോജ്യ ധര്മശാസ്ത്രാണി ച പ്രഭോ!

ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, ôഭാരത! പണ്ഡിതൻ പരാശരൻ പറഞ്ഞതുപോലെ: വേദങ്ങളുടെ എല്ലാ അതിതത്ത്വങ്ങളെ ധർമശാസ്ത്രങ്ങളോടുകൂടി സംയോജിപ്പിക്കുവാൻ.

കൃപാലുനാ കൃതം ശാസ്ത്രം ചതുര്ണാമിഹ ശ്രേയസേ । വര്ണാനാം ഭവമഗ്നാനാം കൃതം പോതോ ഹ്യനുത്തമമ്

നാലു വർഗ്ഗങ്ങളുടെ മഹാപക്ഷഹിതാർത്ഥം കാണിച്ച് കരുണാമയമായൊരു ശാസ്ത്രം ഇവിടെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു; അഗ്നിജാതന്മാർക്കായുള്ളത് — ദ്വിജരാശിമാർക്കാണ് — ഇത് ഉത്തമവും പരിപൂർണവുമായ വഴി.

അഷ്ടാദശപുരാണാനി അഷ്ടൌ വ്യാകരണാനി ച । ജ്ഞാത്വാ സത്യവതീസൂനുശ്ചക്രേ ഭാരതസംഹിതാമ്

പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങളും എട്ടു വ്യാകരണംഗ്രന്ഥങ്ങളും ഉണ്ട്; അവ അറിഞ്ഞ് സത്യവതിയുടെ പുത്രൻ ഭാരതസഹിതയെ രചിച്ചു.

യാം ശ്രുത്വാ പുരുഷോ രാജന്! മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ । പ്രഥമം പ്രോച്യതേ ബ്രാഹ്മം ദ്വിതീയം ചൈന്ദ്രമുച്യതേ

ഇവ കേട്ടാൽ, ô രാജാവേ, ഒരു മനുഷ്യൻ ബ്രാഹ്മണനൊജീവനഹത്യാ പാപത്തിൽ നിന്നു മോചിതനാവും: ആദ്യം ബ്രഹ്മമന്ത്രം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയും, രണ്ടാമത് ഇന്ദ്രമന്ത്രം കൊടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

യാമ്യം പ്രോക്തം തതോ രൌദ്രം വായവ്യം വാരുണം തഥാ । സാവിത്രം ച തഥാ പ്രോക്തമഷ്ടമം വൈഷ്ണവം തഥാ

അതിനുശേഷം രാത്രി കാലത്തിന് കരുത്തുള്ള മന്ത്രം, വടക്കൻ വായുമന്ത്രം, വർണുമന്ത്രം, സവിത്രിമന്ത്രം എന്നിവയും ഒടുവിൽ എട്ടാമത്തേത് വൈഷ്ണവമന്ത്രവുമുണ്ടാവും.