സ്വഭല്ലം ദേവസിംഹശ്ച തമംകേ ച സമാഹനത്
ദേവസിംഹൻ തന്റെ തന്നെ അമ്പ് എടുത്ത് തമന്റെ മടിയിൽ അടിച്ചു.
ശിലാവാജിപ്രഭാവേണ കശ്മലം ന ജഗാമ ഹ
കല്ലുകൊണ്ടുള്ള കുതിരയുടെ ശക്തിയാൽ അവൻ മനസ്സിൽ ആശങ്കയിലോ ഭ്രമത്തിലോ ആകിയില്ല.
ശനിഭല്ലേന തേ സര്വേ ബഭൂവുര്മൂര്ഛിതാ രണേ
ശനിയുടെ അമ്പുകൊണ്ട് അവർ എല്ലാവരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ ബോധംകെട്ടുപോയി.
മകരംദസ്തു ബലവാന്ബദ്ധ്വാ താന്യുദ്ധദുര്മദാന്
ശക്തനായ മകരന്ദൻ, യുദ്ധത്തിൽ അഹങ്കരിച്ചവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ പരാജിതാന്വീരാന്രൂപണോ ഭയകാതരഃ
വീരന്മാർ തോറ്റതുകണ്ട്, രൂപണൻ ഭയത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
ബ്രഹ്മാനംദസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ ലക്ഷസൈന്യസമന്വിതഃ
ഇത് കേട്ട ബ്രഹ്മാനന്ദൻ, ലക്ഷം സൈന്യത്തോടൊപ്പം,
ലിഖിത്വാ നിര്മലം പത്രം തദ്രാജ്ഞേ ത്വരിതോ ദദൌ
അവൻ വേഗത്തിൽ ഒരു നിർമലമായ കത്ത് എഴുതി ആ രാജാവിന് നൽകി.
കൃഷ്ണാംശായ സുതാം ദേഹി നാമ്നാ പുഷ്പവതീം ശുഭാമ്
നിന്റെ മകളായ പുഷ്പവതിയെ കൃഷ്ണാംശനു നൽകണം.
നിശമ്യേതി നൃപശ്രേഷ്ഠോ മയൂരധ്വജ ഏവ സഃ അഹോരാത്രം കൃതം യുദ്ധം തേന സാര്ദ്ധം ഭയപ്രദമ്
ഇത് കേട്ട രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മയൂരധ്വജൻ, അവനോടൊപ്പം ഒരു ദിവസം ഒരു രാത്രി ഭയാനകമായ യുദ്ധം നടത്തി.
ബ്രഹ്മാനംദസ്തു ബലവാന്ബാണയുദ്ധമചീകരത് 3.3.21.
ശക്തനായ ബ്രഹ്മാനന്ദൻ അപ്പോൾ അമ്പ് യുദ്ധം തുടങ്ങി.
തദാ സ്വര്ണവതീപുത്രോ ജയന്തഃ ശക്രസംഭവഃ
അന്നപ്പോൾ സ്വർണവതിയുടെ മകനായ ജയന്തൻ, ഇന്ദ്രനിൽ നിന്നുള്ളവൻ,
സൂത ഉവാച മംഗലം കൃതവാന്രാജാ തദാ പരിമലോ ബലീ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അന്നു ശക്തനായ രാജാവ് പരിമലൻ മംഗളകർമ്മം നടത്തി.
പുഷ്പവത്യാ തയാ സാര്ദ്ധം ഗീതനൃത്യവിശാരദഃ
ഗാനം നൃത്തം എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പുഷ്പവതിയോടൊപ്പം,
ഹേമംതശിശിരേ വീരോ രഹഃ ക്രീഡാം കരോതി വൈ
ഹേമന്തകാലത്തിലെ തണുപ്പിൽ, വീരൻ രഹസ്യമായി കായികവിനോദം നടത്തി.
ഗ്രാമ്യധര്മം ന കൃതവാന്സര്വസ്പര്ശവിശാരദഃ
സകലരീതിയിലുള്ള സമ്പർക്കങ്ങളിൽ നിപുണനായവൻ, സാധാരണ ജീവിതത്തിലെ കടമകൾ ചെയ്തില്ല.
കൃഷ്ണാംശം വചനം പ്രാഹ പൂര്വജന്മനി കോ ഭവാന്
കൃഷ്ണന്റെ അംശം ചോദിച്ചു: 'നിന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിൽ നീ ആരായിരുന്നു?'
നൃപോഹം ചംദ്രദാസശ്ച പൂര്വജന്മനി ഹേ പ്രിയേ
പ്രിയേ, എന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിൽ ഞാൻ ചന്ദ്രദാസ എന്ന രാജാവായിരുന്നു.
ശാലഗ്രാമശിലാപൂജാ പ്രത്യഹം വൈ മയാ കൃതാ
ഞാൻ ഓരോ ദിവസവും ശാലഗ്രാമ ശിലയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
മൃതേഽഹനി തു സംപ്രാപ്തേ ശാലഗ്രാമേ മനോ ദധൌ
മരണദിവസം എത്തിയപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് ശാലഗ്രാമത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നു.
കലിനാ പ്രാര്ഥിതോ വിഷ്ണുഃ കാലാത്മാ പരമേശ്വരഃ
കലി ദേവൻ വിഷ്ണുവിനെ, കാലസ്വരൂപനും പരമേശ്വരനുമായവനെ, പ്രാർത്ഥിച്ചു.
യദാ യദാ ഹി ധര്മസ്യ ഗ്ലാനിര്ഭവതി വൈ പ്രിയേ 3.3.22.൧
പ്രിയേ, ധർമ്മം ക്ഷയിക്കുന്നപ്പോഴൊക്കെയും,
സത്യേ തു മാനസീ പൂജാ ദേവാനാം തൃപ്തിഹേതവേ
സത്യയുഗത്തിൽ മനസ്സിൽ ചെയ്ത ആരാധന ദേവന്മാർക്ക് തൃപ്തി നൽകുന്നു.
ദ്വാപരേ മൂര്തിപൂജാ ച ദേവാനാം വൈ പ്രിയംകരീ
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ രൂപാരാധന ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയമാണ്.
അഹം ഹംസഃ സത്യയുഗേ ത്രേതായാം യജ്ഞപൂരുഷഃ ശാലഗ്രാമഃ കലൌ പ്രാപ്തേ ദേവാനാം തൃപ്തയേ ഹ്യഹമ്
സത്യയുഗത്തിൽ ഞാൻ ഹംസനാണ്, ത്രേതായുഗത്തിൽ യജ്ഞപുരുഷൻ; കലിയുഗം വന്നപ്പോൾ ദേവന്മാർക്ക് തൃപ്തി നൽകാൻ ഞാൻ ശാലഗ്രാമനായി.
മുനയോ ദേവതാസ്സര്വാസ്തഥാ പിതൃഗണാഃ പ്രിയേ
പ്രിയേ, എല്ലാ മുനിമാരും ദേവന്മാരും പിതൃഗണങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെ—
ദ്വിജാതിഭിസ്ത്രിവര്ണൈശ്ച പൂജനം ചംദനാദികൈഃ
ദ്വിജാതികളും മൂന്നു വർണ്ണക്കാരും ചന്ദനം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് അവരെ ആരാധിക്കണം.
മ്ലേച്ഛൈശ്ച ദര്ശനം പുണ്യം വിനയാദ്ഭക്തിഭാവതഃ തസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ ക്ഷയം യാസ്യംതി വൈ മലാഃ
വിദേശികളും വിനയത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി അതിനെ കണ്ട് പുണ്യം നേടുന്നു; അതിനെ കാണുന്നുമാത്രം കൊണ്ട് അവരുടെ പാപങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടും.
ഇതി തേ കഥിതം ദേവി യുഗമര്യാദമുത്തമമ്
ദേവി, ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിനക്കു യುಗങ്ങളുടെ ഉത്തമമായ ആചാരങ്ങൾ പറഞ്ഞുതന്നു.
പുഷ്പവത്യുവാച ഗാനനൃത്യാദികം വാദ്യം ദേവസ്യാഗ്രേ മയാ കൃതമ്
പുഷ്പവതി പറഞ്ഞു: ദേവന്റെ സന്നിധിയിൽ ഞാൻ പാട്ടും നൃത്തവും വാദ്യങ്ങളും അവതരിപ്പിച്ചു.
തേന പുണ്യപ്രഭാവേണ സ്വര്ഗലോകമുപാഗതാ
ആ പുണ്യശക്തിയാൽ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിച്ചു.