മഹാവതീ പുരീ രമ്യാ തത്ര കൃഷ്ണാഗൃഹം ശുഭമ്
മഹാവതീ എന്ന മനോഹര നഗരത്തിൽ കൃഷ്ണയുടെ ശുഭമായ വീട് ഉണ്ടായിരുന്നു.
രോദനം കുര്വതീ ഗാഢം തവ നിന്ദനതത്പരാ
അവൾ അവിടെ ശക്തമായി കരയുകയും നിന്നെ കുറ്റം പറയാൻ ഉത്സുകയാവുകയും ചെയ്തു.
ആഗമിഷ്യതി വൈ വീരോ ബലൈസ്സാര്ദ്ധം മഹാബല
ശക്തനായ ഒരു വീരൻ തന്റെ വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം വരും.
ജിതോ യേന മഹാവീരഃ പിതൃവ്യോ ലഹരസ്തവ
അവൻ തന്നെയാണ് നിന്റെ പിതൃസഹോദരനായ മഹാവീരൻ ലഹരയെ ജയിച്ചത്.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചോ ഘോരം മകരന്ദോ മഹീപതിഃ
ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ഭയങ്കരമായ ആ വാക്കുകൾ രാജാവായ മകരന്ദന്റെ മനസ്സിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു.
സ്വസൈന്യം ച സമാഹൂയ ത്രിലക്ഷം ഖഡ്ഗസംയുതമ്
അവൻ തന്റെ സ്വന്തം മൂന്ന് ലക്ഷം വാളുകൾ കൈവശമുള്ള സൈന്യത്തെ വിളിച്ചു കൂട്ടി.
കൃഷ്ണാംശസ്തു ഗൃഹം പ്രാപ്യ ബലഖാനിമുവാച തത് പഞ്ചലക്ഷബലൈസ്സാര്ദ്ധം മയൂരനഗരം യയൌ
കൃഷ്ണ അവളുടെ വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം സൈന്യാധിപനോട് പറഞ്ഞ്, അഞ്ചു ലക്ഷം സൈന്യത്തോടൊപ്പം മയൂരനഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ശതഘ്ന്യഃ പഞ്ചസാഹസ്രാ ഗജാ ദശ സഹസ്രകാഃ ഉഷിത്വാ പക്ഷമാത്രം തു മാര്ഗേ പാംചാലകേ തദാ
അവിടെ അഞ്ചായിരം വലിയ യന്ത്രങ്ങളും പത്ത് ആയിരം ആനകളും ഉണ്ടായിരുന്നു; പാഞ്ചാല ദേശത്ത് പാതിവാരമാത്രം താമസിച്ചു.
മകരംദസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ ശനിഭല്ലകരഃ സ്ഥിതഃ
ഇതൊക്കെ കേട്ട മകരന്ദൻ തന്റെ കൈയിൽ ഗദയുമായി ഉറച്ച് നിന്നു.
ശ്രുത്വാ പദാതയോ ലക്ഷം ശതഘ്നീവഹ്നിമാദദന് 3.3.21.
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഒരു ലക്ഷം പദാതികൾ യന്ത്രങ്ങളും അഗ്നിയും എടുത്തു.
ഗ്രാമസ്യ ദക്ഷിണദ്വാരേ ഹയാരൂഢാസ്തദാ യയുഃ
ഗ്രാമത്തിന്റെ തെക്കൻ വാതിലിൽ കുതിരപ്പടയാളികൾ അകത്തേക്ക് കയറി.
ഏകലക്ഷം ഹയാസ്സര്വേ മകരംദസ്യ ഭൂപതേഃ
ആ ഒരു ലക്ഷം കുതിരകളും എല്ലാം രാജാവായ മകരന്ദന്റേതായിരുന്നു.
തദാ തു പശ്ചിമദ്വാരേ ഗജാ വിംശത്സഹസ്രകാഃ
അപ്പോൾ പടിഞ്ഞാറൻ വാതിലിൽ ഇരുപതിനായിരം ആനകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഉഷ്ട്ര രക്ഷാ മഹാവീരാശ്ചത്വാരിംശത്സഹസ്രകാഃ
നാല്പതിനായിരം ഉഷ്ട്രപ്പടയാളികൾ സംരക്ഷണത്തിനായി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഹോരാത്രമഭൂദ്യുദ്ധം തുമുലം ലോമഹര്ഷണമ്
അവിടെ പകലും രാത്രിയും ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമായ യുദ്ധം നടന്നു.
ത്യക്ത്വാ യുദ്ധം തു തേ സര്വേ ദുദ്രുവുശ്ച ദിശോ ദശ
പിന്നീട് അവർ എല്ലാവരും യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ച് പത്തു ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
മനോരഥസ്ഥിതോ ദേവശ്ചാഹ്ലാദസ്തു ഗജസ്ഥിതഃ
മനോരഥത്തിൽ ഇരുന്ന ദേവനും, ആഹ്ലാദൻ ആനയിൽ കയറി നിന്നുമാണ്.
സത്സരും ഖഡ്ഗമുത്സൃജ്യ ചക്രുഃ ശത്രുമഹാവധമ്
സത്സംഗംവരായവർ തങ്ങളുടെ വാൾ കളയുകയും, ശത്രുക്കളെ ഭയങ്കരമായി സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തു.
വഹ്നിപുത്രസ്തു ബലവാന്വാജിനം ച ശിലാമയമ്
അഗ്നിപുത്രൻ ശക്തനായവൻ, കല്ലുകൊണ്ടുള്ള കുതിരയായിരുന്നു അവനു.
കൃഷ്ണാംശാദ്യാശ്ച തേ ശൂരാ രുരുധുസ്സര്വതോദിശമ് 3.3.21.
കൃഷ്ണാംശൻമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ആ വീരന്മാർ എല്ലാ ദിശകളും ചുറ്റി നിന്നു.
സ്വഭല്ലം ദേവസിംഹശ്ച തമംകേ ച സമാഹനത്
ദേവസിംഹൻ തന്റെ തന്നെ അമ്പ് എടുത്ത് തമന്റെ മടിയിൽ അടിച്ചു.
ശിലാവാജിപ്രഭാവേണ കശ്മലം ന ജഗാമ ഹ
കല്ലുകൊണ്ടുള്ള കുതിരയുടെ ശക്തിയാൽ അവൻ മനസ്സിൽ ആശങ്കയിലോ ഭ്രമത്തിലോ ആകിയില്ല.
ശനിഭല്ലേന തേ സര്വേ ബഭൂവുര്മൂര്ഛിതാ രണേ
ശനിയുടെ അമ്പുകൊണ്ട് അവർ എല്ലാവരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ ബോധംകെട്ടുപോയി.
മകരംദസ്തു ബലവാന്ബദ്ധ്വാ താന്യുദ്ധദുര്മദാന്
ശക്തനായ മകരന്ദൻ, യുദ്ധത്തിൽ അഹങ്കരിച്ചവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ പരാജിതാന്വീരാന്രൂപണോ ഭയകാതരഃ
വീരന്മാർ തോറ്റതുകണ്ട്, രൂപണൻ ഭയത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
ബ്രഹ്മാനംദസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ ലക്ഷസൈന്യസമന്വിതഃ
ഇത് കേട്ട ബ്രഹ്മാനന്ദൻ, ലക്ഷം സൈന്യത്തോടൊപ്പം,
ലിഖിത്വാ നിര്മലം പത്രം തദ്രാജ്ഞേ ത്വരിതോ ദദൌ
അവൻ വേഗത്തിൽ ഒരു നിർമലമായ കത്ത് എഴുതി ആ രാജാവിന് നൽകി.
കൃഷ്ണാംശായ സുതാം ദേഹി നാമ്നാ പുഷ്പവതീം ശുഭാമ്
നിന്റെ മകളായ പുഷ്പവതിയെ കൃഷ്ണാംശനു നൽകണം.
നിശമ്യേതി നൃപശ്രേഷ്ഠോ മയൂരധ്വജ ഏവ സഃ അഹോരാത്രം കൃതം യുദ്ധം തേന സാര്ദ്ധം ഭയപ്രദമ്
ഇത് കേട്ട രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മയൂരധ്വജൻ, അവനോടൊപ്പം ഒരു ദിവസം ഒരു രാത്രി ഭയാനകമായ യുദ്ധം നടത്തി.
ബ്രഹ്മാനംദസ്തു ബലവാന്ബാണയുദ്ധമചീകരത് 3.3.21.
ശക്തനായ ബ്രഹ്മാനന്ദൻ അപ്പോൾ അമ്പ് യുദ്ധം തുടങ്ങി.