തദാ പുഷ്പവതീ ദേവീ ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണാം മനോരമാമ്
അപ്പോൾ പുഷ്പവതിയായ ദേവി ആ മനോഹരമായ കറുത്ത സ്ത്രീയെ കണ്ടു.
യാദൃശീയം ശുഭാ നാരീ താദൃശഃ പുരുഷോ മയാ
ഈ ശുഭയുള്ള സ്ത്രീയെപ്പോലെ തന്നെയാണ് ഞാൻ കണ്ട പുരുഷനും എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു.
കൃഷ്ണാംശശ്ച സ താമാഹ ദേശരാജസുതോ വരഃ
കൃഷ്ണയുടെ അംശമായ ദേശരാജകുമാരൻ അവളോട് സംസാരിച്ചു.
പ്രത്യഹം രചിതം ഹാരമഥ പൂജനഹേതവേ
പ്രതിദിനം പൂജയ്ക്കായി ഒരു ഹാരം ഉണ്ടാക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.
ഏകദാ പ്രസ്ഥിതം വീരം പുഷ്പമധ്യേ ശനൈഃശനൈഃ
ഒരു ദിവസം, വീരൻ പൂക്കളിനിടയിൽ പതുക്കെ പുറപ്പെടുമ്പോൾ,
മോഹോഽയം തേ കുതഃ പ്രാപ്തഃ സ ത്വം കഥയ മാ ചിരമ്
"ഈ മോഹം നിനക്കു എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? വൈകാതെ പറയു."
മയാ ദൃഷ്ടാ ശുഭാ നാരീ രൂപയൌവനശാലിനീ
"നാൻ ഒരു ശുഭയുള്ള, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞ സ്ത്രീയെ കണ്ടു."
ഇതി ശ്രുത്വാ പുഷ്പവതീ താമാഹ രുചിരാനനാമ്
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, പുഷ്പവതി ആ മനോഹരമുഖിയായവളോട് പറഞ്ഞു.
തദാ ത്വാം തര്പയിഷ്യാമി ബഹുദ്രവ്യൈഃ ശുഭാനനേ
"ശുഭമുഖിയായേ, ഞാൻ നിന്നെ ധാരാളം സമ്പത്തുകൊണ്ട് സന്തോഷിപ്പിക്കും."
ഇതി ശ്രുത്വാ തു തദ്വാചം പുഷ്പാ പ്രേമസമന്വിതാ 3.3.21.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പുഷ്പാ സ്നേഹത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ദുര്ഗദ്വാരേ തു പ്രാപ്തായാം തദ്ദോലായാം ച ഭാര്ഗവ
കോട്ടവാതിലിലും ആ ദോലയിൽ എത്തുമ്പോൾ, ഭാർഗവാ,
ദോലാസമീപമാഗത്യ ദദര്ശ രുചിരാനനാമ്
ദോലയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ, അവൻ ആ മനോഹരമുഖിയായവളെ കണ്ടു.
മുമോഹ ബലവാന്വീരോ ഗോവര്ദ്ധന കലാംശകഃ
ഗോവർദ്ധനത്തിന്റെ അംശമായ ശക്തനായ വീരൻ പൂർണ്ണമായും മോഹിതനായി.
മദ്ഗൃഹം ശീഘ്രമാഗച്ഛ പത്നീ മമ ഭവാധുനാ
"എൻ വീട്ടിലേക്ക് ഉടൻ വാ; ഇപ്പോൾ എന്റെ ഭാര്യയാവു."
കുലീനസ്ത്വം മഹാവീര വഹ്നികുണ്ഡാത്സമുദ്ഭവഃ
"നീ ഉച്ചവംശക്കാരൻ, മഹാവീരൻ, അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ ആണ്."
ത്വദ്യോഗ്യാ ഭൂപതേഃ കന്യാ ചംദ്രസൂര്യ്യാന്വയസ്യ വൈ
"ചന്ദ്രസൂര്യവംശത്തിൽ പെട്ട ഭൂപതിയുടെ മകൾ നിനക്ക് യോജ്യയാണു."
കന്യാഹം ശൂദ്രജാതേശ്ച ബഹ്മചര്യ്യവ്രതേ സ്ഥിതാ
"ഞാൻ ശൂദ്രജാതിയിൽ ജനിച്ച ഒരു കന്യക, ബ്രഹ്മചര്യവ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളാണ്."
ബലാദ്ഗൃഹീത്വാ താം നാരീം പസ്പര്ശ ഹൃദയേ സ്വയമ് മോഹയിത്വാ നൃപസുതം സ ദേവഃ സ്വഗൃഹം യയൌ
അവളെ ബലാൽ പിടിച്ചു, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ സ്പർശിച്ചു; രാജകുമാരനെ മോഹിപ്പിച്ച് ആ ദേവൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
മകരന്ദസ്തു സംബുദ്ധോ മദനാഗ്നിപ്രപീഡിതഃ
മകരന്ദൻ പ്രണയാഗ്നിയിൽ കത്തിയുണർന്നവനായി,
തത്സ്നേഹകാതരം ഭൂപം മകരംദം മഹാബലമ് 3.3.21.
ആ മഹാബലശാലിയായ രാജാവായ മകരന്ദൻ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകി പോയി.
മഹാവതീ പുരീ രമ്യാ തത്ര കൃഷ്ണാഗൃഹം ശുഭമ്
മഹാവതീ എന്ന മനോഹര നഗരത്തിൽ കൃഷ്ണയുടെ ശുഭമായ വീട് ഉണ്ടായിരുന്നു.
രോദനം കുര്വതീ ഗാഢം തവ നിന്ദനതത്പരാ
അവൾ അവിടെ ശക്തമായി കരയുകയും നിന്നെ കുറ്റം പറയാൻ ഉത്സുകയാവുകയും ചെയ്തു.
ആഗമിഷ്യതി വൈ വീരോ ബലൈസ്സാര്ദ്ധം മഹാബല
ശക്തനായ ഒരു വീരൻ തന്റെ വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം വരും.
ജിതോ യേന മഹാവീരഃ പിതൃവ്യോ ലഹരസ്തവ
അവൻ തന്നെയാണ് നിന്റെ പിതൃസഹോദരനായ മഹാവീരൻ ലഹരയെ ജയിച്ചത്.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചോ ഘോരം മകരന്ദോ മഹീപതിഃ
ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ഭയങ്കരമായ ആ വാക്കുകൾ രാജാവായ മകരന്ദന്റെ മനസ്സിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു.
സ്വസൈന്യം ച സമാഹൂയ ത്രിലക്ഷം ഖഡ്ഗസംയുതമ്
അവൻ തന്റെ സ്വന്തം മൂന്ന് ലക്ഷം വാളുകൾ കൈവശമുള്ള സൈന്യത്തെ വിളിച്ചു കൂട്ടി.
കൃഷ്ണാംശസ്തു ഗൃഹം പ്രാപ്യ ബലഖാനിമുവാച തത് പഞ്ചലക്ഷബലൈസ്സാര്ദ്ധം മയൂരനഗരം യയൌ
കൃഷ്ണ അവളുടെ വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം സൈന്യാധിപനോട് പറഞ്ഞ്, അഞ്ചു ലക്ഷം സൈന്യത്തോടൊപ്പം മയൂരനഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ശതഘ്ന്യഃ പഞ്ചസാഹസ്രാ ഗജാ ദശ സഹസ്രകാഃ ഉഷിത്വാ പക്ഷമാത്രം തു മാര്ഗേ പാംചാലകേ തദാ
അവിടെ അഞ്ചായിരം വലിയ യന്ത്രങ്ങളും പത്ത് ആയിരം ആനകളും ഉണ്ടായിരുന്നു; പാഞ്ചാല ദേശത്ത് പാതിവാരമാത്രം താമസിച്ചു.
മകരംദസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ ശനിഭല്ലകരഃ സ്ഥിതഃ
ഇതൊക്കെ കേട്ട മകരന്ദൻ തന്റെ കൈയിൽ ഗദയുമായി ഉറച്ച് നിന്നു.
ശ്രുത്വാ പദാതയോ ലക്ഷം ശതഘ്നീവഹ്നിമാദദന് 3.3.21.
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഒരു ലക്ഷം പദാതികൾ യന്ത്രങ്ങളും അഗ്നിയും എടുത്തു.