കൃഷ്ണാ നാമ മഹാരമ്യാ സര്വലോകവിമോഹിനീ തയാ വിരചിതം സുഭൂര്ഗ്രൈവേയകമനുത്തമമ്
"കൃഷ്ണാ എന്ന അത്യന്തം സുന്ദരിയും ലോകങ്ങളെ ആകർഷിപ്പിക്കുന്നവളുമാണ് ഈ ഹാരം നിർമ്മിച്ചത്," എന്നു പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രുത്വാ തു വചനം ദേവീ പുഷ്പവതീ സ്വയമ്
അവ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദേവി പുഷ്പവതി തന്നെ
മകരംദഭയാദ്ദേവാസ്തഥാന്യേ പുരുഷാ ഭുവി
മകരന്ദയുടെ ഭയത്താൽ ദേവന്മാരും ഭൂമിയിലെ മറ്റു പുരുഷന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ ഭയപ്പെട്ടു.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചോ ഘോരം പുഷ്പാ തു ഭയകാതരാ
ആ ഭയാനകമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പുഷ്പ ഭയത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
തദാ പുഷ്പവതീ പ്രാഹ കിം തേ ഭയമുപാഗതമ്
അപ്പോൾ പുഷ്പവതി ചോദിച്ചു: "നിനക്ക് എന്ത് ഭയം വന്നിരിക്കുന്നു?"
മോഹിതഃ പുരുഷഃ കശ്ചിദ്ബലാത്താം ഹി ഭജിഷ്യതി
"ആർക്കോ ഒരു പുരുഷൻ, മോഹം പിടിച്ചു, അവളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്യും."
ഇതി ശ്രുത്വാ പുഷ്പവതീ പുനഃ പ്രോവാച ധര്മിണീ അയോഗ്യം യേ കരിഷ്യംതി തേ യാസ്യംതി യമാലയമ്
അത് കേട്ട പുഷ്പവതി, ധാർമ്മികതയോടെ, വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "അയോഗ്യമായത് ചെയ്യുന്നവർ യമന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകും."
അതസ്ത്വം ശീഘ്രമാദായ തദ്ദോലാം ച മദംതികേ
"അതിനാൽ നീ അതി വേഗം ആ ദോലയും എന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ടുവരണം."
തഥേതി മത്വാ സാ ശൂദ്രീ ഗൃഹമാഗത്യ ഭാമിനീ
അവൾ 'ശരി' എന്ന് വിചാരിച്ച്, ആ ശൂദ്ര സ്ത്രീ ഭാസുരയായി വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചോ രമ്യം കൃഷ്ണാംശോ ബലവത്തരഃ ജഗാമ പുഷ്പയാ സാര്ദ്ധം ദോലാമാരുഹ്യ വീര്യവാന് ।। 3.3.21.
ആ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ശക്തനായ കൃഷ്ണന്റെ അംശം പുഷ്പയോടൊപ്പം ദോലയിൽ കയറി.
തദാ പുഷ്പവതീ ദേവീ ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണാം മനോരമാമ്
അപ്പോൾ പുഷ്പവതിയായ ദേവി ആ മനോഹരമായ കറുത്ത സ്ത്രീയെ കണ്ടു.
യാദൃശീയം ശുഭാ നാരീ താദൃശഃ പുരുഷോ മയാ
ഈ ശുഭയുള്ള സ്ത്രീയെപ്പോലെ തന്നെയാണ് ഞാൻ കണ്ട പുരുഷനും എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു.
കൃഷ്ണാംശശ്ച സ താമാഹ ദേശരാജസുതോ വരഃ
കൃഷ്ണയുടെ അംശമായ ദേശരാജകുമാരൻ അവളോട് സംസാരിച്ചു.
പ്രത്യഹം രചിതം ഹാരമഥ പൂജനഹേതവേ
പ്രതിദിനം പൂജയ്ക്കായി ഒരു ഹാരം ഉണ്ടാക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.
ഏകദാ പ്രസ്ഥിതം വീരം പുഷ്പമധ്യേ ശനൈഃശനൈഃ
ഒരു ദിവസം, വീരൻ പൂക്കളിനിടയിൽ പതുക്കെ പുറപ്പെടുമ്പോൾ,
മോഹോഽയം തേ കുതഃ പ്രാപ്തഃ സ ത്വം കഥയ മാ ചിരമ്
"ഈ മോഹം നിനക്കു എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? വൈകാതെ പറയു."
മയാ ദൃഷ്ടാ ശുഭാ നാരീ രൂപയൌവനശാലിനീ
"നാൻ ഒരു ശുഭയുള്ള, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞ സ്ത്രീയെ കണ്ടു."
ഇതി ശ്രുത്വാ പുഷ്പവതീ താമാഹ രുചിരാനനാമ്
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, പുഷ്പവതി ആ മനോഹരമുഖിയായവളോട് പറഞ്ഞു.
തദാ ത്വാം തര്പയിഷ്യാമി ബഹുദ്രവ്യൈഃ ശുഭാനനേ
"ശുഭമുഖിയായേ, ഞാൻ നിന്നെ ധാരാളം സമ്പത്തുകൊണ്ട് സന്തോഷിപ്പിക്കും."
ഇതി ശ്രുത്വാ തു തദ്വാചം പുഷ്പാ പ്രേമസമന്വിതാ 3.3.21.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പുഷ്പാ സ്നേഹത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ദുര്ഗദ്വാരേ തു പ്രാപ്തായാം തദ്ദോലായാം ച ഭാര്ഗവ
കോട്ടവാതിലിലും ആ ദോലയിൽ എത്തുമ്പോൾ, ഭാർഗവാ,
ദോലാസമീപമാഗത്യ ദദര്ശ രുചിരാനനാമ്
ദോലയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ, അവൻ ആ മനോഹരമുഖിയായവളെ കണ്ടു.
മുമോഹ ബലവാന്വീരോ ഗോവര്ദ്ധന കലാംശകഃ
ഗോവർദ്ധനത്തിന്റെ അംശമായ ശക്തനായ വീരൻ പൂർണ്ണമായും മോഹിതനായി.
മദ്ഗൃഹം ശീഘ്രമാഗച്ഛ പത്നീ മമ ഭവാധുനാ
"എൻ വീട്ടിലേക്ക് ഉടൻ വാ; ഇപ്പോൾ എന്റെ ഭാര്യയാവു."
കുലീനസ്ത്വം മഹാവീര വഹ്നികുണ്ഡാത്സമുദ്ഭവഃ
"നീ ഉച്ചവംശക്കാരൻ, മഹാവീരൻ, അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ ആണ്."
ത്വദ്യോഗ്യാ ഭൂപതേഃ കന്യാ ചംദ്രസൂര്യ്യാന്വയസ്യ വൈ
"ചന്ദ്രസൂര്യവംശത്തിൽ പെട്ട ഭൂപതിയുടെ മകൾ നിനക്ക് യോജ്യയാണു."
കന്യാഹം ശൂദ്രജാതേശ്ച ബഹ്മചര്യ്യവ്രതേ സ്ഥിതാ
"ഞാൻ ശൂദ്രജാതിയിൽ ജനിച്ച ഒരു കന്യക, ബ്രഹ്മചര്യവ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളാണ്."
ബലാദ്ഗൃഹീത്വാ താം നാരീം പസ്പര്ശ ഹൃദയേ സ്വയമ് മോഹയിത്വാ നൃപസുതം സ ദേവഃ സ്വഗൃഹം യയൌ
അവളെ ബലാൽ പിടിച്ചു, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ സ്പർശിച്ചു; രാജകുമാരനെ മോഹിപ്പിച്ച് ആ ദേവൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
മകരന്ദസ്തു സംബുദ്ധോ മദനാഗ്നിപ്രപീഡിതഃ
മകരന്ദൻ പ്രണയാഗ്നിയിൽ കത്തിയുണർന്നവനായി,
തത്സ്നേഹകാതരം ഭൂപം മകരംദം മഹാബലമ് 3.3.21.
ആ മഹാബലശാലിയായ രാജാവായ മകരന്ദൻ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകി പോയി.