ശിലാമയം മഹാവേഗം ശത്രുസേനാക്ഷയംകരമ്
ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന, കല്ലുപോലെയുള്ള വേഗമുള്ള ഒരു ശക്തി അവിടെ ഉദിച്ചു.
തസ്യേദം സുംദരം ദിവ്യം വിപിനം സുരപൂജിതമ്
അവന്റെ ഈ മനോഹരവും ദിവ്യവുമായ വനത്തെ ദേവതകൾ ആരാധിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രുത്വാ തു വചനം കൃഷ്ണാംശഃ സ്മരപീഡിതഃ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, കൃഷ്ണാംശൻ പ്രേമവേദനയാൽ പീഡിതനായി.
ദേവസിംഹസ്തു കാലജ്ഞോ ജ്ഞാത്വാ മോഹത്വമാഗതമ്
കാലത്തെ അറിയുന്ന ദേവസിംഹൻ, അവിടെ മോഹം ഉടലെടുത്തുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
കൃഷ്ണാംശസ്തു തതസ്സാര്ദ്ധം ദേവസിംഹേന തന്മയഃ
അതിനുശേഷം, കൃഷ്ണാംശനും ദേവസിംഹനും ചേർന്ന് ആ അവസ്ഥയിൽ ലയിച്ചു.
മാസാന്തേ ഗൃഹമാഗത്യ രാജ്ഞേ സര്വാന്ന്യവേദയത് കൃഷ്ണാംശോ മോഹമാഗത്യ തുഷ്ടാവ ജഗദംബികാമ്
ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, അവൻ രാജാവിനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു; കൃഷ്ണാംശൻ മോഹത്തിൽ ആകുമ്പോൾ ജഗദംബികയെ സ്തുതിച്ചു.
കൃഷ്ണാംശ ഉവാച പാഹി മാം കാമദേവാര്തം പുഷ്പവത്യൈ പ്രബോധയ
കൃഷ്ണാംശൻ പറഞ്ഞു: കാമദേവന്റെ വേദനയാൽ പീഡിതനായ എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, പുഷ്പവതിയെ ഉണർത്തണമേ.
മധുകൈടഭസംമോഹേ മഹിഷാസുരഘാതിനി
മധുവിനെയും കൈടഭനെയും ഭ്രമിപ്പിച്ച മഹിഷാസുരനെ സംഹരിച്ചവളേ,
ധൂമ്രലോചനസംദാഹേ ചംഡമുംഡവിനാശിനി
ധൂമ്രലോചനനെ ദഹിപ്പിച്ചവളും, ചണ്ഡനും മുന്ഡനും നശിപ്പിച്ചവളും,
രക്തബീജാസൃക്കപീതേ സര്വദൈത്യഭയംകരേ 3.3.21.
രക്തബീജന്റെ രക്തം കുടിച്ചവളും, എല്ലാദാനവർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവളും,
നിശുംഭദൈത്യസംഹാരേ ശുംഭദൈത്യവിനാശിനി
നിശുംബദാനവനെ സംഹരിച്ചവളേ, ശുംബദാനവനെ നശിപ്പിച്ചവളേ,
ഇതി സ്തുത്വാ ച സുഷ്വാപ സ വീരഃ പരമാസനേ ചകാര പ്രത്യഹം ദേവീ വരദാഭയകാരിണീ
ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം ആ വീരൻ പരമാസനത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു; ദേവിയെ, വരദായിനിയെയും ഭയമില്ലാതാക്കുന്നവളെയും, അവൻ ദിവസവും ആരാധിച്ചു.
ഏവം ഗതേ ചതുര്മാസേ ജലവൃഷ്ടികരേ മുനേ
മുനിവേ, അങ്ങനെ നാലു മാസത്തെ മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞു.
കാര്തികേ കൃഷ്ണപക്ഷേ തു ഗതോഽസൌ ദേവസംയുതഃ
കാർത്തികമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവൻ പുറപ്പെട്ടു.
പുഷ്പാഗൃഹമുപാഗമ്യ തത്ര വാസമചീകരത്
അവൻ പുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു അവിടെ താമസിച്ചു.
ഏകദാ സുംദരം ഹാര കൃഷ്ണാംശേനൈവ ഗുംഠിതമ് ഗൃഹീത്വാ പ്രയയൌ പുഷ്പാ പുഷ്പവത്യാശ്ച മംദിരേ
ഒരു ദിവസം, കൃഷ്ണന്റെ അംശം ചേർത്തു നിർമ്മിച്ച മനോഹരമായ ഒരു ഹാരം എടുത്ത്, പുഷ്പ എന്നവൾ പുഷ്പവതിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
സാ തു ഗ്രൈവേയകം ദൃഷ്ട്വാ ത്വഷ്ട്രേവ രചിതം പ്രിയമ്
അവൾ ആ ഹാരം കണ്ടപ്പോൾ, ത്വഷ്ടാവ് നിർമ്മിച്ചതുപോലെ മനോഹരവും പ്രിയങ്കരവുമായിരുന്നു.
അയേ സഖി മഹാമായേ സത്യം കഥയ മേഽഗ്രതഃ
"സഖി, മഹാമായേ, സത്യം എന്റെ മുമ്പിൽ പറയണം," എന്നു അവൾ പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യാ മകരംദഭയാതുരാ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മകരന്ദ ഭയത്തോടെ വിറച്ചു.
ജീവദാനം ച മേ ദേഹി തര്ഹി തേ കഥയാമ്യഹമ് 3.3.21.
"എനിക്ക് ജീവൻ ഉറപ്പ് തരിക, പിന്നെ ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം," എന്നു അവൾ പറഞ്ഞു.
കൃഷ്ണാ നാമ മഹാരമ്യാ സര്വലോകവിമോഹിനീ തയാ വിരചിതം സുഭൂര്ഗ്രൈവേയകമനുത്തമമ്
"കൃഷ്ണാ എന്ന അത്യന്തം സുന്ദരിയും ലോകങ്ങളെ ആകർഷിപ്പിക്കുന്നവളുമാണ് ഈ ഹാരം നിർമ്മിച്ചത്," എന്നു പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രുത്വാ തു വചനം ദേവീ പുഷ്പവതീ സ്വയമ്
അവ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദേവി പുഷ്പവതി തന്നെ
മകരംദഭയാദ്ദേവാസ്തഥാന്യേ പുരുഷാ ഭുവി
മകരന്ദയുടെ ഭയത്താൽ ദേവന്മാരും ഭൂമിയിലെ മറ്റു പുരുഷന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ ഭയപ്പെട്ടു.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചോ ഘോരം പുഷ്പാ തു ഭയകാതരാ
ആ ഭയാനകമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പുഷ്പ ഭയത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
തദാ പുഷ്പവതീ പ്രാഹ കിം തേ ഭയമുപാഗതമ്
അപ്പോൾ പുഷ്പവതി ചോദിച്ചു: "നിനക്ക് എന്ത് ഭയം വന്നിരിക്കുന്നു?"
മോഹിതഃ പുരുഷഃ കശ്ചിദ്ബലാത്താം ഹി ഭജിഷ്യതി
"ആർക്കോ ഒരു പുരുഷൻ, മോഹം പിടിച്ചു, അവളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്യും."
ഇതി ശ്രുത്വാ പുഷ്പവതീ പുനഃ പ്രോവാച ധര്മിണീ അയോഗ്യം യേ കരിഷ്യംതി തേ യാസ്യംതി യമാലയമ്
അത് കേട്ട പുഷ്പവതി, ധാർമ്മികതയോടെ, വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "അയോഗ്യമായത് ചെയ്യുന്നവർ യമന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകും."
അതസ്ത്വം ശീഘ്രമാദായ തദ്ദോലാം ച മദംതികേ
"അതിനാൽ നീ അതി വേഗം ആ ദോലയും എന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ടുവരണം."
തഥേതി മത്വാ സാ ശൂദ്രീ ഗൃഹമാഗത്യ ഭാമിനീ
അവൾ 'ശരി' എന്ന് വിചാരിച്ച്, ആ ശൂദ്ര സ്ത്രീ ഭാസുരയായി വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചോ രമ്യം കൃഷ്ണാംശോ ബലവത്തരഃ ജഗാമ പുഷ്പയാ സാര്ദ്ധം ദോലാമാരുഹ്യ വീര്യവാന് ।। 3.3.21.
ആ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ശക്തനായ കൃഷ്ണന്റെ അംശം പുഷ്പയോടൊപ്പം ദോലയിൽ കയറി.