ഇതി വ്യാസേന കഥിതം വാക്യം കലിവിശാരദമ്
കലിയുഗത്തെക്കുറിച്ച് അറിവുള്ള വ്യാസൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കലേര്യുഗസ്യ പൂര്ണാം താം തച്ഛ്രുത്വാ തൃപ്തിമാവഹ
കലിയുഗത്തിന്റെ പൂർണ്ണ കഥ കേട്ടു, അവർ സംതൃപ്തി നേടി.
സൂത ഉവാച ഷോഡശാബ്ദസഹസ്രേ ച ശേഷേ തദ്ദ്വാപരേ യുഗേ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ആ ദ്വാപരയുഗത്തിൽ പതിനാറായിരം വർഷം ശേഷിക്കുമ്പോൾ,
ക്വചിദ്വിപ്രാഃ സ്മൃതാ ഭൂപാഃ ക്വചിദ്രാജന്യവംശജാഃ
ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർ രാജാക്കന്മാരായി അറിയപ്പെടുകയും, മറ്റിടങ്ങളിൽ രാജവംശജന്മാർ രാജാവുകളായി അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ദ്വിശതാഷ്ടസഹസ്രേ ദ്വേ ശേഷേ തു ദ്വാപരേ യുഗേ
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഇരുനൂറ് എട്ടായിരം വർഷം ശേഷിക്കുമ്പോൾ,
ഇംദ്രിയാണി ദമിത്വാ യോ ഹ്യാത്മധ്യാനപരായണഃ
ആൾ തന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച് ആത്മധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നുവെങ്കിൽ,
പ്രദാനനഗരസ്യൈവ പൂര്വഭാഗേ മഹാവനമ് 3.1.4.
പ്രദാനനഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഭാഗത്ത് വലിയൊരു കാട് ഉണ്ടായിരുന്നു.
പാപവൃക്ഷതലേ ഗത്വാ പത്നീദര്ശനതത്പരഃ
പാപവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ ചെന്നു, ഭാര്യയെ കാണാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ കാത്തുനിന്നു.
വംചിതാ തേന ധൂര്തേന വിഷ്ണ്വാജ്ഞാ ഭംഗതാം ഗതാ
ആ ദുഷ്ടൻ വഞ്ചിച്ചുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ ആജ്ഞ മറികടക്കപ്പെട്ടു.
ഉദുംബരസ്യ പത്രൈശ്ച താഭ്യാം വായ്വശനം കൃതമ്
ഉദുംബരവൃക്ഷത്തിന്റെ ഇലകൾ കൊണ്ട്, ആ ഇരുവരും വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ചു ജീവിച്ചു.
ത്രിംശോത്തരം നവശതം തസ്യായുഃ പരികീര്തിതമ്
അവന്റെ ആയുസ്സ് ഒമ്പത് നൂറ് മുപ്പത് വർഷം ആയിരുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു.
തസ്മാജ്ജാതഃ സുതഃ ശ്രേഷ്ഠഃ ശ്വേതനാമേതി വിശ്രുതഃ
അവനിൽ നിന്ന് ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരു മകൻ ജനിച്ചു, ശ്വേതനാമൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ.
അനുഹസ്തസ്യ തനയഃ ശതഹീനം കൃതം പദമ്
അനുഹസ്തന്റെ മകൻ നൂറിൽ കുറവായ സ്ഥാനം നേടിയെടുത്തു.
മഹല്ലലസ്തസ്യ സുതഃ പംചഹീനം ശതം നവ
അവന്റെ മകൻ മഹല്ലാലൻ ആയിരുന്നു, അവന്റെ ആയുസ്സ് തൊണ്ണൂറ്റിഅഞ്ച് വർഷം.
തസ്മാച്ച വിരദോ ജാതോ രാജ്യം ഷഷ്ട്യുത്തരം സമാഃ
അവനിൽ നിന്ന് വിരദൻ ജനിച്ചു, അറുപത് വർഷം രാജ്യം ഭരിച്ചു.
ഹനൂകസ്തസ്യ തനയോ വിഷ്ണു ഭക്തിപരായണഃ
അവന്റെ മകൻ ഹനൂകൻ, വിഷ്ണു ഭക്തിയിൽ സമർപ്പിതനായവൻ.
ത്രിശതം പംചഷഷ്ടിശ്ച രാജ്യം വര്ഷാണി തത്സ്മൃതമ് 3.1.4.
അവന്റെ രാജ്യം ഭരിച്ച കാലം മൂവായിരത്തി അറുപത്തഞ്ച് വർഷം എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ആചാരശ്ച വിവേകശ്ച ദ്വിജതാ ദേവപൂജനമ്
നല്ല പെരുമാറ്റം, വിവേകം, ദ്വിജത്വം, ദേവപൂജ — ഇവയൊക്കെയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിഷ്ണുഭക്ത്യഗ്നിപൂജാ ച ഹ്യഹിംസാ ച തപോ ദമഃ
വിഷ്ണു ഭക്തി, അഗ്നിപൂജ, അഹിംസ, തപസ്, ആത്മനിയന്ത്രണം — ഇവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മതോച്ഛിലസ്തസ്യ സുതോ ഹനുകസ്യൈവ ഭാര്ഗവ
ഭാർഗവാ, ഹനൂകന്റെ മകനായി മാതോച്ചിലൻ ജനിച്ചു.
ലോമകസ്തസ്യ തനയോ രാജ്യം സപ്തശതം സമാഃ
ലോമകന്റെ മകൻ ആ രാജ്യം ഏഴുനൂറു വർഷം ഭരിച്ചു.
തസ്മാജ്ജാതഃ സുതോ ന്യൂഹോ നിര്ഗതസ്തൂഹ ഏവ സഃ
അവനിൽ നിന്നു ഒരു മകൻ ജനിച്ചു, അവനെ ന്യൂഹൻ എന്നു വിളിച്ചു. അവൻ അവിടം വിട്ടുപോയി.
സീമഃ ശമശ്ച ഭാവശ്ച ത്രയഃ പുത്രാ ബഭൂവിരേ
സീമൻ, ശമൻ, ഭാവൻ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു പുത്രന്മാർ അവനുണ്ടായി.
ഏകദാ ഭഗവാന്വിഷ്ണുസ്തത്സ്വപ്നേ തു സമാഗതഃ
ഒരു ദിവസം ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അവന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വത്സ ന്യൂഹ ശൃണുഷ്വേദം പ്രലയഃ സപ്തമേഽഹനി
"എൻ മകനേ ന്യൂഹാ, ഈ വാക്ക് കേൾക്കു: ഏഴാം ദിവസം പ്രളയം വരും."
ജീവനം കുരു ഭക്തേഷു സര്വശ്രേഷ്ഠോ ഭവിഷ്യസി
"ഭക്തന്മാരുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കു; നീ എല്ലാവരിലും ശ്രേഷ്ഠനാകും."
ഹസ്തത്രിശതലമ്ബാം ച പംചാശദ്ധസ്തവിസ്തൃതാമ് 3.1.4.
അവൻ മൂവായിരം മുഴം നീളവും അൻപതു മുഴം വീതിയും ഉള്ള ഒരു പാത്രം ഉണ്ടാക്കി.
ആരുഹ്യ സ്വകുലൈസ്സാര്ദ്ധം വിഷ്ണുധ്യാനപരോഽഭവത്
അവൻ കുടുംബത്തോടൊപ്പം അതിൽ കയറി, വിഷ്ണുവിൽ ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി.
ചത്വാരിംശദ്ദിനാന്യേവ മഹാവൃഷ്ടിമകാരയത്
നാല്പതു ദിവസം വലിയ മഴ പെയ്യിച്ചു.
ചത്വാരോ മിലിതാഃ സര്വേ വിശാലായാം ന ചാഗതാഃ
നാലുപേരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു, പക്ഷേ വിശാലാ നഗരം എത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.