പ്രത്യഹം താലനോ വീരഃ സേനാപതിരമര്ഷണഃ
പ്രതിദിനവും, വീരനായ താലനൻ, അഹങ്കാരമില്ലാത്ത സേനാധിപൻ, പോരാടുകയായിരുന്നു.
ഭയഭീതാ രിപോഃ ശൂരാ ഹതാ ഭൂപാ ഹതൌജസഃ
ഭയത്തിൽ വിറയച്ചു ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട ശത്രുവീരന്മാരും രാജാക്കന്മാരും അന്നേ ദിവസം വീണുപോയി.
ജമ്ബുകസ്തു തഥാ ശ്രുത്വാ ദുഃഖിതോ ഗേഹമായയൌ
ജമ്പുകൻ ഈ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ദുഃഖത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
നിശീഥേ സമനുപ്രാപ്തേ തത്സുതാ വിജയൈഷിണീ
അർദ്ധരാത്രി എത്തിയപ്പോൾ, വിജയത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ച അവളുടെ മകൾ—
ആശ്വാസ്യ പിതരം തം ച യയൌ മായാവിശാരദാ
അവൾ അച്ഛനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, പിന്നെ മായാവിദ്യയിൽ നിപുണയായ അവൾ പുറപ്പെട്ടു.
ഭ്രാതരോ തത്ര ഗത്വാസൌ യത്ര സര്വാനബോധയത്
അവളുടെ സഹോദരങ്ങൾ അവിടെ ചെന്നു, അവൾ അവരെല്ലാവരെയും ഉണർത്തി.
നിരസ്ത്രകവചാന്ബംധൂന്പ്രതിദോലാം സമാരുഹത്
അവളുടെ ബന്ധുക്കൾ ആയുധമില്ലാതെ കാവചമില്ലാതെ നിന്നപ്പോൾ, അവൾ ദോലയിൽ കയറി.
പ്രഭാതേ ബോധിതാഃ സര്വേ സ്നാനധ്യാനാദികാഃ ക്രിയാഃ
പ്രഭാതത്തിൽ എല്ലാവരും ഉണർന്നപ്പോൾ, അവർ സ്നാനം, ധ്യാനം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.
കൃത്വാ സാ രാക്ഷസീം മായാം ഹൃത്വാ താന്ഗേഹമായയൌ ।। 3.3.12.
അവൾ മായാവശാൽ ഒരു രാക്ഷസിയെ സൃഷ്ടിച്ച്, അവളെ കൊണ്ടുപോയി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിച്ചു.
വിംധ്യോപരി മഹാരണ്യേ നാനാസത്ത്വനിഷേവിതേ ഇലവിലാ യോഗസിദ്ധിയുതഃ കാമീ രാക്ഷസേഭ്യോ ഹി നിര്ഭയഃ
വിന്ദ്യപർവ്വതത്തിലെ വലിയ കാടിൽ, പലവിധ ജീവികൾ നിറഞ്ഞിടത്ത്, യോഗസിദ്ധിയുള്ള ഇലവിലാ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞവളായി, രാക്ഷസന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഭയമില്ലാതെ പാർത്തിരുന്നു.
ജമ്ബുകസ്യ സുതാ തത്ര പ്രത്യഹം സ്വജനൈര്യുതാ
അവിടെ, ജംബുകന്റെ മകൾ, തന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം എല്ലാ ദിവസവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കൃതേയം ചൈലവിലിനാ മായാ മനുജമോഹിനീ ഇതി ശ്രുത്വാ തു ചത്വാരോ വിനാഹ്രാദം യയുര്വനമ്
മനുഷ്യരെ മോഹിപ്പിക്കാൻ വസ്ത്രത്തിൽ ലയിച്ച മായാവാണ് ഇതെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ, ആ നാലുപേർ, ആഹ്രാദനെ ഒഴിവാക്കി, കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഗീതനൃത്യപ്രവാദ്യൈശ്ച മോഹയിത്വാ ച ത ദിനേ
ആ ദിവസം അവർ പാട്ടും നൃത്തവും കലാപരിപാടികളും നടത്തി അവനെ മോഹിപ്പിച്ചു.
തയോര്മധ്യേ പ്രമാണോഽയം വിവാഹോ മേ യദാ ഭവേത്
അവരുടെ ഇടയിൽ, എന്റെ വിവാഹം നടന്നാൽ അതാണ് നിയമം.
ഹതേ തസ്മിന്മഹാധൂര്തേ ഗത്വാ സംഗ്രാമമൂര്ദ്ധനി ഹത്വാ തത്ര സ്ഥിതാന്വീരാഞ്ഛതഘ്ന്യഃ പരിഖാകൃതാഃ
ആ മഹാ ദുഷ്ടനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, യുദ്ധത്തിന്റെ മുകളിൽ ചെന്നു, അവിടെ നിന്നിരുന്ന വീരന്മാരെയും നൂറുകണക്കിന് പേരെ സംഹരിച്ച പരിഖ നിർമ്മാതാക്കളെയും അവർ വധിച്ചു.
തദാ തു ജമ്ബുകോ രാജാ ശിവദത്തവരോ ബലീ ശൈവം യജ്ഞം ച കൃതവാംസ്തേഷാം നാമ്നോപബൃംഹിതമ്
അപ്പോൾ ജംബുകൻ രാജാവ്, ശക്തനും ഭാഗ്യശാലികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ആയ ശിവദത്തൻ, അവരുടെ പേരുകൾകൊണ്ട് മഹത്വം ലഭിച്ച ശൈവയാഗം നടത്തി.
രൂപണസ്തു തഥാ ജ്ഞാത്വാ ദേവകീം പ്രത്യവര്ണയത് മനസാ ച ജഗാമാശു ശരണ്യാം ശരണം സതീ
രൂപണൻ അതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, ദേവകിയെ വിവരിച്ചു, മനസ്സിൽ വേഗത്തിൽ കരുണാമയിയായവളിൽ അഭയം തേടി.
തദാ തുഷ്ടാ ജഗാദ്ധാത്രീ സ്വപ്നാംതേ താമവര്ണയത് 3.3.12.
അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ലോകമാതാവ് സ്വപ്നം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവളെ വിവരിച്ചു.
യദാ തു ജമ്ബുകോ രാജാ ശിവദത്തവരോ ബലീ
ജംബുകൻ രാജാവ്, ശക്തനും ഭാഗ്യശാലികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ആയപ്പോൾ—
മോഹയിത്വാ തദാഹം തം മോചയിത്വാ ച തേ സുതാന്
അപ്പോൾ ഞാൻ അവനെ മോഹിപ്പിച്ച്, അവന്റെ മക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു.
ഇതി ശ്രുത്വാ സതീ ദേവീ നമസ്കൃത്യ മഹേശ്വരീമ്
ഇത് കേട്ട സതീദേവി മഹേശ്വരിയെ നമസ്കരിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ രാജാ ദേവമായാവിമോഹിതഃ
അതിനിടയിൽ, രാജാവ് ദൈവമായയാൽ ഭ്രമിതനായി.
തൈര്ബദ്ധോ ജമ്ബുകോ രാജാ നിഗഡൈരായസൈര്ദൃഢൈഃ
അവരെ കൊണ്ട് ജംബുകൻ രാജാവിനെ ശക്തമായ ഇരുമ്പുകെട്ടികളാൽ ബന്ധിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര കാലിയാദ്യാസ്ത്രയഃ സുതാഃ
അതിനിടയിൽ അവിടെ, കാലിയനും മറ്റുള്ളവരും ഉൾപ്പെടെ മൂന്ന് മക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുനര്യുദ്ധമഭൂദ്ഘോരം സേനയോരുഭയോസ്തദാ
അപ്പോൾ വീണ്ടും ആ രണ്ടു സൈന്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം ഉണ്ടായി.
ത്രീഞ്ഛത്രൂന്കോഷ്ഠകീകൃത്യ സ്വശസ്ത്രൈര്ജഘ്നുരൂര്ജിതാഃ
മൂന്നു ശത്രുക്കളെ ഒരു കാവലിൽ അടച്ച്, ശക്തന്മാർ സ്വന്തം ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് അവരെ വധിച്ചു.
കാലിയോ ദുഃഖിതോ ഭൂത്വാ സസ്മാര മനസാ ഹരമ്
കാളിയൻ ദു:ഖത്തിൽ ആകുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഹരനെ ഓർത്തു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവീ ദേവകീ പതിദേവതാ 3.3.12.
അത് തന്നെയായ സമയത്ത് ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ദേവകി ദേവി—
ബോധയിത്വാ തു കൃഷ്ണാംശം പഞ്ചശബ്ദഗജസ്ഥിതമ് തദാ തുഷ്ടാ സ്വയം ദേവീ ബോധയാമാസ താന്മുദാ
അവൾ അന്നേരം അഞ്ചക്ഷരങ്ങളുള്ള ആനയിൽ വസിക്കുന്ന കൃഷ്ണാംശത്തെ ഉണർത്തി, അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ദേവി സ്വയം അവരെ ഉണർത്തി.
ആഹ്ലാദഃ സൂര്യവര്മാണം കാലിയം ച തതോഽനുജഃ
ആഹ്ലാദൻ, സൂര്യവർമ്മൻ, പിന്നെ കാളിയൻ എന്ന അനിയൻ—