ഏവം കതി ദിനാന്യേവ ബഭൂവ രണ ഉത്തമഃ കൃഷ്ണാംശം ശരണം ജഗ്മുസ്തേന വീരേണ മോഹിതാഃ
അങ്ങനെ, കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കൂടി ആ മഹാസമരം നീണ്ടുനിന്നു. ആ വീരന്റെ വഞ്ചനയിൽ അകപ്പെട്ടവർ കൃഷ്ണന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് അഭയം തേടിയെത്തി.
കൃഷ്ണസ്തു തം തഥാ ദൃഷ്ട്വാ ദേവീം വിശ്വവിമോഹിനീമ്
കൃഷ്ണൻ, ലോകത്തെ മുഴുവൻ മോഹിപ്പിക്കുന്ന ദേവിയെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ—
തദാ തുഷ്ടാ ജഗദ്ധാത്രീ ദുര്ഗാ ദുര്ഗാര്തിനാശിനീ
അപ്പോൾ ലോകത്തെയൊക്കെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന അമ്മയായ ദുര്ഗ്ഗാ, കഷ്ടതകളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവൾ, തൃപ്തി നേടി.
നിദ്രയാ മോഹിതം ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണാംശസ്തു മഹാബലഃ
നിദ്രയിൽ ആൾമറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കൃഷ്ണന്റെ ഭാഗത്തെ മഹാബലശാലിയെ കണ്ടപ്പോൾ—
തുംദിലശ്ച തഥാ ജ്ഞാത്വാ ഭാതൃശോകപരിപ്ലുതഃ രിപുസൈന്യസ്യ മധ്യേ തു ബഹുശൂരാനതാഡയത്
തുണ്ടിലൻ, ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി, സഹോദരന്റെ ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകി, ശത്രുസൈന്യത്തിന്റെ നടുവിൽ അനേകം വീരന്മാരെ വീഴ്ത്തി.
മാഹിഷ്മത്യാശ്ച തേ ശൂരാ രംകണേന സമന്വിതാഃ
മാഹിഷ്മതിയിലെ ആ വീരന്മാർ രംകനനോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിന്നു.
പ്രദ്രുതം സ്വം ബലം ദൃഷ്ട്വാ താലനഃ പരിഘായുധഃ
തന്റെ സൈന്യം ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടതോടെ, ഇരുമ്പ് ഗദയുമായി താലനൻ മുന്നോട്ട് വന്നു.
വംകണം ച തഥാ ഹത്വാ ഖഡ്ഗേനൈവ ച രംകണമ്
അപ്പോൾ വങ്കണനെയും രംകനനെയും തന്റെ വാളുകൊണ്ട് താലനൻ വീഴ്ത്തി.
കാലിയേ ച രിപൌ ബദ്ധേ സുബദ്ധേ സൂര്യവര്മണി
കാളിയൻ എന്ന ശത്രുവിനെ കെട്ടിയിടുകയും സൂര്യവർമനെ ഉറപ്പായി പിടിച്ചിടുകയും ചെയ്തു.
സഹസ്രം മ്ലേച്ഛരാജാനോ ഹതശേഷാ ബലാന്വിതാഃ 3.3.12.
അവശേഷിച്ച ആയിരം മ്ലേച്ഛരാജാക്കന്മാരും അവരുടെ സൈന്യവും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
പ്രത്യഹം താലനോ വീരഃ സേനാപതിരമര്ഷണഃ
പ്രതിദിനവും, വീരനായ താലനൻ, അഹങ്കാരമില്ലാത്ത സേനാധിപൻ, പോരാടുകയായിരുന്നു.
ഭയഭീതാ രിപോഃ ശൂരാ ഹതാ ഭൂപാ ഹതൌജസഃ
ഭയത്തിൽ വിറയച്ചു ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട ശത്രുവീരന്മാരും രാജാക്കന്മാരും അന്നേ ദിവസം വീണുപോയി.
ജമ്ബുകസ്തു തഥാ ശ്രുത്വാ ദുഃഖിതോ ഗേഹമായയൌ
ജമ്പുകൻ ഈ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ദുഃഖത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
നിശീഥേ സമനുപ്രാപ്തേ തത്സുതാ വിജയൈഷിണീ
അർദ്ധരാത്രി എത്തിയപ്പോൾ, വിജയത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ച അവളുടെ മകൾ—
ആശ്വാസ്യ പിതരം തം ച യയൌ മായാവിശാരദാ
അവൾ അച്ഛനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, പിന്നെ മായാവിദ്യയിൽ നിപുണയായ അവൾ പുറപ്പെട്ടു.
ഭ്രാതരോ തത്ര ഗത്വാസൌ യത്ര സര്വാനബോധയത്
അവളുടെ സഹോദരങ്ങൾ അവിടെ ചെന്നു, അവൾ അവരെല്ലാവരെയും ഉണർത്തി.
നിരസ്ത്രകവചാന്ബംധൂന്പ്രതിദോലാം സമാരുഹത്
അവളുടെ ബന്ധുക്കൾ ആയുധമില്ലാതെ കാവചമില്ലാതെ നിന്നപ്പോൾ, അവൾ ദോലയിൽ കയറി.
പ്രഭാതേ ബോധിതാഃ സര്വേ സ്നാനധ്യാനാദികാഃ ക്രിയാഃ
പ്രഭാതത്തിൽ എല്ലാവരും ഉണർന്നപ്പോൾ, അവർ സ്നാനം, ധ്യാനം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.
കൃത്വാ സാ രാക്ഷസീം മായാം ഹൃത്വാ താന്ഗേഹമായയൌ ।। 3.3.12.
അവൾ മായാവശാൽ ഒരു രാക്ഷസിയെ സൃഷ്ടിച്ച്, അവളെ കൊണ്ടുപോയി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിച്ചു.
വിംധ്യോപരി മഹാരണ്യേ നാനാസത്ത്വനിഷേവിതേ ഇലവിലാ യോഗസിദ്ധിയുതഃ കാമീ രാക്ഷസേഭ്യോ ഹി നിര്ഭയഃ
വിന്ദ്യപർവ്വതത്തിലെ വലിയ കാടിൽ, പലവിധ ജീവികൾ നിറഞ്ഞിടത്ത്, യോഗസിദ്ധിയുള്ള ഇലവിലാ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞവളായി, രാക്ഷസന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഭയമില്ലാതെ പാർത്തിരുന്നു.
ജമ്ബുകസ്യ സുതാ തത്ര പ്രത്യഹം സ്വജനൈര്യുതാ
അവിടെ, ജംബുകന്റെ മകൾ, തന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം എല്ലാ ദിവസവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കൃതേയം ചൈലവിലിനാ മായാ മനുജമോഹിനീ ഇതി ശ്രുത്വാ തു ചത്വാരോ വിനാഹ്രാദം യയുര്വനമ്
മനുഷ്യരെ മോഹിപ്പിക്കാൻ വസ്ത്രത്തിൽ ലയിച്ച മായാവാണ് ഇതെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ, ആ നാലുപേർ, ആഹ്രാദനെ ഒഴിവാക്കി, കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഗീതനൃത്യപ്രവാദ്യൈശ്ച മോഹയിത്വാ ച ത ദിനേ
ആ ദിവസം അവർ പാട്ടും നൃത്തവും കലാപരിപാടികളും നടത്തി അവനെ മോഹിപ്പിച്ചു.
തയോര്മധ്യേ പ്രമാണോഽയം വിവാഹോ മേ യദാ ഭവേത്
അവരുടെ ഇടയിൽ, എന്റെ വിവാഹം നടന്നാൽ അതാണ് നിയമം.
ഹതേ തസ്മിന്മഹാധൂര്തേ ഗത്വാ സംഗ്രാമമൂര്ദ്ധനി ഹത്വാ തത്ര സ്ഥിതാന്വീരാഞ്ഛതഘ്ന്യഃ പരിഖാകൃതാഃ
ആ മഹാ ദുഷ്ടനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, യുദ്ധത്തിന്റെ മുകളിൽ ചെന്നു, അവിടെ നിന്നിരുന്ന വീരന്മാരെയും നൂറുകണക്കിന് പേരെ സംഹരിച്ച പരിഖ നിർമ്മാതാക്കളെയും അവർ വധിച്ചു.
തദാ തു ജമ്ബുകോ രാജാ ശിവദത്തവരോ ബലീ ശൈവം യജ്ഞം ച കൃതവാംസ്തേഷാം നാമ്നോപബൃംഹിതമ്
അപ്പോൾ ജംബുകൻ രാജാവ്, ശക്തനും ഭാഗ്യശാലികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ആയ ശിവദത്തൻ, അവരുടെ പേരുകൾകൊണ്ട് മഹത്വം ലഭിച്ച ശൈവയാഗം നടത്തി.
രൂപണസ്തു തഥാ ജ്ഞാത്വാ ദേവകീം പ്രത്യവര്ണയത് മനസാ ച ജഗാമാശു ശരണ്യാം ശരണം സതീ
രൂപണൻ അതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, ദേവകിയെ വിവരിച്ചു, മനസ്സിൽ വേഗത്തിൽ കരുണാമയിയായവളിൽ അഭയം തേടി.
തദാ തുഷ്ടാ ജഗാദ്ധാത്രീ സ്വപ്നാംതേ താമവര്ണയത് 3.3.12.
അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ലോകമാതാവ് സ്വപ്നം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവളെ വിവരിച്ചു.
യദാ തു ജമ്ബുകോ രാജാ ശിവദത്തവരോ ബലീ
ജംബുകൻ രാജാവ്, ശക്തനും ഭാഗ്യശാലികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ആയപ്പോൾ—
മോഹയിത്വാ തദാഹം തം മോചയിത്വാ ച തേ സുതാന്
അപ്പോൾ ഞാൻ അവനെ മോഹിപ്പിച്ച്, അവന്റെ മക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു.