ദേവസിംഹമതേനൈവ യോഗിനസ്തേ തദാഭവന്
ദേവസിംഹന്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം, ആ യോഗികൾ അന്നേ അവരായി.
മഡ്ഡുധാരീ തദാ ദേവോ വീണാധാരീ ച താലനഃ
മഡ്ഡുധാരി അന്ന് ദൈവംപോലെയായിരുന്നു, താലനൻ വീണ കൈവശം വെച്ചു.
മാതുരഗ്രേ സ്ഥിതാസ്തേ വൈ നനൃതുഃ പ്രേമവിഹ്വലാഃ
അമ്മയുടെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അവർ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകി നൃത്തം ചെയ്തു.
മോഹിതാം മാതരം ദൃഷ്ട്വാ പരം ഹര്ഷമുപായയുഃ
മാതാവിനെ ആകർഷിതയായി കണ്ടപ്പോൾ, അവർ അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
നത്വാ താം പ്രയയുഃ സര്വേ പുരീം മാഹിഷ്മതീം ശുഭാമ്
അവളെ വന്ദിച്ച്, എല്ലാവരും മാഹിഷ്മതീ എന്ന ശുഭമായ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ദൂത്യാ സാര്ദ്ധം രിപോര്ഗേഹം യയുസ്തേ കാര്യതത്പരാഃ
ദൂതനോടൊപ്പം, അവർ ശത്രുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ദൗത്യത്തിൽ മനസ്സോടെ പോയി.
വിസംജ്ഞാം മഹിഷീം കൃത്വാ കൃഷ്ണാംശഃ സര്വമോഹനഃ
സകലരെയും ആകർഷിക്കുന്ന കൃഷ്ണാംശൻ, രാജ്ഞിയെ അന്ധയാക്കി.
ദൃഷ്ട്വാ സാ സുംദരം രൂപം ശ്യാമാംഗം പുരുഷോത്തമമ്
അവൾ ആ മനോഹരമായ രൂപവും, കറുത്ത ശരീരമുള്ള പരമപുരുഷനെയും കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ തഥാ ഗതാം നാരീം കൃഷ്ണാംശഃ ശ്ലക്ഷ്ണയാ ഗിരാ
അവളെ അങ്ങനെ വന്നതായും കണ്ട കൃഷ്ണാംശൻ, മൃദുവായ വാക്കുകളിൽ അവളോടു സംസാരിച്ചു.
സാഹ ഭോ ദേവകീപുത്ര യദി പാണിം ഗ്രഹീഷ്യസി 3.3.12.
അവൾ പറഞ്ഞു: "ദേവകീപുത്രാ, നീ എന്റെ കൈ പിടിച്ചാൽ..."
തഥേത്യുക്ത്വാ സ ബലവാഁസ്തസ്യാഃ പാണിം ഗൃഹീതവാന്
അവൻ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ശക്തനായവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാജ്ഞീ ബാധിതാ പ്രാഹ യോഗിനമ് തുഭ്യം ദാസ്യാമി സംതുഷ്ടാ നൃത്യഗാനവിമോഹിതാ
അപ്പോൾ രാജ്ഞി വിഷമിച്ച് യോഗിയോട് പറഞ്ഞു: "നൃത്തവും പാട്ടും കൊണ്ട് ആകർഷിതയായി സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കും."
ഇതി ശ്രുത്വാ വത്സസുതസ്താം പ്രശസ്യ ഗൃഹീതവാന്
ഇത് കേട്ട വത്സപുത്രൻ അവളെ പ്രശംസിച്ച് സ്വീകരിച്ചു.
നനര്ത തത്ര കൃഷ്ണാംശോ ബലഖാനിരഗായത
അവിടെ കൃഷ്ണാംശൻ നൃത്തം ചെയ്തു, ബലഖാനി പാടി.
മോഹിതോഽഭൂന്നൃപസ്തത്ര കാലിയഃ സ്വജനൈഃ സഹ
അവിടെ കാളിയ രാജാവും അവന്റെ സ്വന്തം ജനങ്ങളും ഒരുപോലെ ഭ്രമത്തിലായി.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചഃ ശത്രോര്ബലഖാനിര്മഹാബലഃ സ്വവിദ്യാം ദര്ശയേന്മഹ്യം തദാ തൃപ്തിം വ്രജാമ്യഹമ്
ശത്രുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ശക്തനായ ബാലഖാനൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ കഴിവ് എനിക്കു കാണിക്കൂ, അപ്പോഴാണ് ഞാൻ തൃപ്തനാകുന്നത്.'
ഇതി ശ്രുത്വാ തഥാ മത്വാ ലക്ഷാവര്തിം നൃപോത്തമഃ
ഇത് കേട്ട് ആലോചിച്ച ശേഷം, അത്യുത്തമനായ രാജാവ് ലക്ഷക്കണക്കിന് ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തി.
സാ വേശ്യാ സുതമാഹ്ലാദം ജ്ഞാത്വാ യോഗിത്വമാഗതമ്
ആ വേശ്യ, തന്റെ മകനു സന്തോഷവും യോഗശക്തി ലഭിച്ചതും മനസ്സിലാക്കി.
രുദിതാം താം സമാലോക്യ രുദന്നാഹ്ലാദ ഏവ സഃ
അവളെ കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ അവനും കരഞ്ഞു.
കൃഷ്ണാംശസ്തത്ര തം ഹാരം തസ്യാഃ കംഠേ പ്രദത്തവാന് 3.3.12.
കൃഷ്ണവംശജൻ അവിടെ ആ ഹാരത്തെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഇട്ടു.
അഹം ചോദയസിംഹോഽയം പിതുര്വൈരാര്ഥമാഗതഃ
ഞാൻ സിംഹൻ, അപ്പന്റെ വൈരത്തിനായി വന്നവൻ.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ കാലിയോ ബലവത്തരഃ
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ കാളിയൻ കൂടുതൽ ശക്തനായ്.
തേഷാം ച ബംധനായൈവ കപാടം സമരുദ്ധ സഃ
അവൻ അവരെ പിടിക്കാൻ വാതിൽ അടച്ചു.
സ്വംസ്വം ഖഡ്ഗം സമാകൃഷ്യ ക്ഷത്രിയാസ്തേ സമാഘ്നത
ക്ഷത്രിയർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാൾ എടുത്ത് പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി.
ത്യക്ത്വാ താതം പ്രദുദ്രാവ തേ തു ഗേഹാദ്ബഹിര്യയുഃ ശിബിരാണി കൃതാന്യേവ നര്മദാകൂലമാസ്ഥിതൈഃ
അവരുടെ അച്ഛനെ ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ ഓടി; പിന്നെ വീടിന്റെ പുറത്തേക്ക് പോയി നർമദയുടെ കരയിൽ താവളങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
കൃത്വാ തു നര്മദാസേതും നല്വമാത്രം സുപുഷ്ടിദമ്
അവർ നർമദയിലേക്കു ഒരു ശക്തമായ പാലം, ഒരു നളത്തിന്റെ നീളത്തിൽ, പണിതു.
രുരോധ നഗരീം സര്വാം ബലഖാനിര്ബലൈര്യുതഃ മാഹിഷ്മത്യാശ്ച ഹര്മ്യാണി പാതയാമാസ ഭൂതലേ
ബാലഖാനൻ തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം മുഴുവൻ നഗരവും വളഞ്ഞു, മാഹിഷ്മതിയുടെ കൊട്ടാരങ്ങൾ നിലത്തേക്ക് വീഴ്ത്തി.
നരാശ്ച സ്വകുലൈഃ സാര്ദ്ധം മുഖ്യദ്രവ്യസമന്വിതാഃ
പുരുഷന്മാർ കുടുംബങ്ങളോടും പ്രധാന വസ്തുക്കളോടും കൂടി,
കാലിയസ്തു ഗജാനീകേ പംചശബ്ദഗജേ സ്ഥിതഃ
കാളിയൻ ഗജാനികയിൽ, അഞ്ചു ശബ്ദം എന്ന പേരുള്ള ആനയിൽ ഇരുന്നു.
തസ്യാനുജഃ സൂര്യവര്മാ ത്രിലക്ഷൈസ്തുരഗൈര്യുതഃ 3.3.12.
അവന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ സൂര്യവർമ്മൻ മൂന്നുലക്ഷം കുതിരകളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.