ബലഖാനിസ്തദാ പ്രാപ്തശ്ചൈകലക്ഷബലാന്വിതഃ
അപ്പോള് ബാലഖാനിയും ഒരു ലക്ഷം സൈന്യവുമായി അവിടെ എത്തി.
സജ്ജീഭൂതാന്സമാലോക്യ താനുദ്യാനേ സസൈന്യകാന്
സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം ഒരുക്കമായിരുന്നവരെ തോട്ടത്തില് കണ്ടു—
വിഹ്വലം നൃപമാലോക്യ കൃഷ്ണാംശോഽഽശ്വാസയന്മുദാ
രാജാവിനെ വിഷമത്തിലായിരുന്നത് കണ്ട കൃഷ്ണാംശന് സന്തോഷത്തോടെ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ലക്ഷസൈന്യം തദീയം ച ഗൃഹീത്വാ ചാധിപോഽഭവത്
ആ ഒരു ലക്ഷം സൈന്യം പിടിച്ചെടുത്ത്, അവന് അതിന്റെ അധിപനായി.
പതാകാഃ പഞ്ചസാഹസ്രാഃ സാഹസ്രം കാഷ്ഠകാരിണഃ
അവിടെ അഞ്ചായിരം പതാകകളും ആയിരം മരമുറപ്പണിക്കാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ത്രിലക്ഷാശ്ച ഹയാഃ സര്വേ ഉഷ്ട്രാ ദശസഹസ്രകാഃ
മൂന്നു ലക്ഷം കുതിരകളും പത്ത് ആയിരം ഒട്ടകങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
താലനശ്ച സമായാതഃ സര്വസേനാധിപോഽഭവത്
താലനൻ അവിടെ എത്തി, മുഴുവൻ സൈന്യത്തിന്റെയും നായകനായി.
ബലഖാനിര്ഹയാനാം ച സര്വേഷാമധിപോഽഭവത് പത്തീനാം ചൈവ സര്വേഷാം കൃഷ്ണാംശശ്ചാധിപോഽഭവത്
ബലഖാനി കുതിരസേനയുടെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങൾക്കും തലവനായി. കൃഷ്ണാംശൻ പദാതിസേനയുടെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങൾക്കും മുഖ്യനായകനായി.
നത്വാ തേ മലനാം ഭൂപോ ദത്ത്വാ ദാനാന്യനേകശഃ
മലന രാജാവ് വന്ദനം ചെയ്ത് അനേകം സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി.
പക്ഷമാത്രഗതഃ കാലോ മാര്ഗേ തസ്മിന്രണൈഷിണാമ് സേനാം നിവാസയാമാസുര്നിര്ഭയാസ്തേ മഹാബലാഃ ।। 3.3.12.
യുദ്ധം തേടിയവരുടെ യാത്രയിൽ അർദ്ധദിവസം മാത്രം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാബലശാലികൾ ഭയമില്ലാതെ അവിടെ സൈന്യം തങ്ങിച്ചു.
ദേവസിംഹമതേനൈവ യോഗിനസ്തേ തദാഭവന്
ദേവസിംഹന്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം, ആ യോഗികൾ അന്നേ അവരായി.
മഡ്ഡുധാരീ തദാ ദേവോ വീണാധാരീ ച താലനഃ
മഡ്ഡുധാരി അന്ന് ദൈവംപോലെയായിരുന്നു, താലനൻ വീണ കൈവശം വെച്ചു.
മാതുരഗ്രേ സ്ഥിതാസ്തേ വൈ നനൃതുഃ പ്രേമവിഹ്വലാഃ
അമ്മയുടെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അവർ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകി നൃത്തം ചെയ്തു.
മോഹിതാം മാതരം ദൃഷ്ട്വാ പരം ഹര്ഷമുപായയുഃ
മാതാവിനെ ആകർഷിതയായി കണ്ടപ്പോൾ, അവർ അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
നത്വാ താം പ്രയയുഃ സര്വേ പുരീം മാഹിഷ്മതീം ശുഭാമ്
അവളെ വന്ദിച്ച്, എല്ലാവരും മാഹിഷ്മതീ എന്ന ശുഭമായ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ദൂത്യാ സാര്ദ്ധം രിപോര്ഗേഹം യയുസ്തേ കാര്യതത്പരാഃ
ദൂതനോടൊപ്പം, അവർ ശത്രുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ദൗത്യത്തിൽ മനസ്സോടെ പോയി.
വിസംജ്ഞാം മഹിഷീം കൃത്വാ കൃഷ്ണാംശഃ സര്വമോഹനഃ
സകലരെയും ആകർഷിക്കുന്ന കൃഷ്ണാംശൻ, രാജ്ഞിയെ അന്ധയാക്കി.
ദൃഷ്ട്വാ സാ സുംദരം രൂപം ശ്യാമാംഗം പുരുഷോത്തമമ്
അവൾ ആ മനോഹരമായ രൂപവും, കറുത്ത ശരീരമുള്ള പരമപുരുഷനെയും കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ തഥാ ഗതാം നാരീം കൃഷ്ണാംശഃ ശ്ലക്ഷ്ണയാ ഗിരാ
അവളെ അങ്ങനെ വന്നതായും കണ്ട കൃഷ്ണാംശൻ, മൃദുവായ വാക്കുകളിൽ അവളോടു സംസാരിച്ചു.
സാഹ ഭോ ദേവകീപുത്ര യദി പാണിം ഗ്രഹീഷ്യസി 3.3.12.
അവൾ പറഞ്ഞു: "ദേവകീപുത്രാ, നീ എന്റെ കൈ പിടിച്ചാൽ..."
തഥേത്യുക്ത്വാ സ ബലവാഁസ്തസ്യാഃ പാണിം ഗൃഹീതവാന്
അവൻ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ശക്തനായവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാജ്ഞീ ബാധിതാ പ്രാഹ യോഗിനമ് തുഭ്യം ദാസ്യാമി സംതുഷ്ടാ നൃത്യഗാനവിമോഹിതാ
അപ്പോൾ രാജ്ഞി വിഷമിച്ച് യോഗിയോട് പറഞ്ഞു: "നൃത്തവും പാട്ടും കൊണ്ട് ആകർഷിതയായി സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കും."
ഇതി ശ്രുത്വാ വത്സസുതസ്താം പ്രശസ്യ ഗൃഹീതവാന്
ഇത് കേട്ട വത്സപുത്രൻ അവളെ പ്രശംസിച്ച് സ്വീകരിച്ചു.
നനര്ത തത്ര കൃഷ്ണാംശോ ബലഖാനിരഗായത
അവിടെ കൃഷ്ണാംശൻ നൃത്തം ചെയ്തു, ബലഖാനി പാടി.
മോഹിതോഽഭൂന്നൃപസ്തത്ര കാലിയഃ സ്വജനൈഃ സഹ
അവിടെ കാളിയ രാജാവും അവന്റെ സ്വന്തം ജനങ്ങളും ഒരുപോലെ ഭ്രമത്തിലായി.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചഃ ശത്രോര്ബലഖാനിര്മഹാബലഃ സ്വവിദ്യാം ദര്ശയേന്മഹ്യം തദാ തൃപ്തിം വ്രജാമ്യഹമ്
ശത്രുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ശക്തനായ ബാലഖാനൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ കഴിവ് എനിക്കു കാണിക്കൂ, അപ്പോഴാണ് ഞാൻ തൃപ്തനാകുന്നത്.'
ഇതി ശ്രുത്വാ തഥാ മത്വാ ലക്ഷാവര്തിം നൃപോത്തമഃ
ഇത് കേട്ട് ആലോചിച്ച ശേഷം, അത്യുത്തമനായ രാജാവ് ലക്ഷക്കണക്കിന് ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തി.
സാ വേശ്യാ സുതമാഹ്ലാദം ജ്ഞാത്വാ യോഗിത്വമാഗതമ്
ആ വേശ്യ, തന്റെ മകനു സന്തോഷവും യോഗശക്തി ലഭിച്ചതും മനസ്സിലാക്കി.
രുദിതാം താം സമാലോക്യ രുദന്നാഹ്ലാദ ഏവ സഃ
അവളെ കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ അവനും കരഞ്ഞു.
കൃഷ്ണാംശസ്തത്ര തം ഹാരം തസ്യാഃ കംഠേ പ്രദത്തവാന് 3.3.12.
കൃഷ്ണവംശജൻ അവിടെ ആ ഹാരത്തെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഇട്ടു.