അദ്യാപി തൌ സ്ഥിതൌ വീരൌ ഹാ പുത്രേതി പ്രഭാഷിണൌ തസ്യോദയോ വൃഥാ ജ്ഞേയോ വൃഥാകീര്തിഃ പ്രിയംകരീ
ഇന്നും ആ ഇരുവരും 'ഹാ മകനേ!' എന്ന് വിളിച്ചു കരയുന്ന വീരന്മാരായി അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു; അവരുടെ ഉയർച്ച വ്യര്ത്ഥമായതും, പ്രിയമായ അവരുടെ പ്രശസ്തിയും ഫലമില്ലാത്തതുമാണ്.
ഇതി ശ്രുത്വാ സ കൃഷ്ണാംശോ ഭൂപതീന്പ്രാഹ നമ്രധീഃ
ഇത് കേട്ട കൃഷ്ണാംശന് വിനയത്തോടെ രാജാക്കന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
മ്ലേച്ഛൈര്നരാശനൈഃ സാര്ദ്ധം തന്നൃപേണ രണോഽഭവത് മ്ലേച്ഛൈസ്തൈശ്ച ഹതൌ തത്ര ശ്രുതേയം വിശ്രുതാ കഥാ
ആ രാജാവിനോടൊപ്പം മ്ലേച്ഛരും നരാശനന്മാരുമൊത്ത് ഒരു യുദ്ധം നടന്നു; അവിടെ ആ മ്ലേച്ഛന്മാര് കൊല്ലപ്പെട്ടു, ഈ പ്രശസ്തമായ കഥ അങ്ങോട്ട് കേള്ക്കപ്പെടുന്നു.
മാതുലേനാദ്യ കഥിതം നവീനം മരണം തയോഃ
ഇന്ന് മാമന് ആ ഇരുവരുടെയും പുതിയ മരണത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്ത്വാ താന്സ കൃഷ്ണാംശോ മാതരം പ്രാഹ സത്വരമ്
ഇങ്ങനെ അവരോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, കൃഷ്ണാംശന് വേഗത്തില് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ വജ്രസമം വാക്യം രുരോദ ജനനീ തദാ
അയാളുടെ വജ്രംപോലെയുള്ള വാക്കുകള് കേട്ട അമ്മ അന്നു കരഞ്ഞു.
ജ്ഞാത്വാ പിതൃവധം ശ്രുത്വാ ജമ്ബുകം ശിവകിംകരമ്
പിതാവിന്റെ വധം അറിഞ്ഞ്, ശിവന്റെ സേവകനായ ജംബുകനെക്കുറിച്ച് കേട്ട ശേഷം—
ജയ ജയ ജയ ജഗദമ്ബ ഭവാനി ഹ്യഖിലലോകസുരപിതൃമുനിഖാനി
ജയ! ജയ! ജയ! ജഗദംബേ ഭവാനി, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ദേവന്മാരുടെയും പിതാക്കന്മാരുടെയും മുനികളുടെയും മാതാവായവളേ!
ഇതി ധ്യാത്വാ സ കൃഷ്ണാംശഃ സുഷ്വാപ നിജസ ദ്മനി മോഹയിത്വാശു തത്പാര്ശ്വേ പ്രേഷയാമാസ സര്വഗാ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ച്, കൃഷ്ണാംശന് സ്വന്തം വീട്ടില് ഉറങ്ങിപ്പോയി; ഉടന് എല്ലാവരെയും മോഹിപ്പിച്ച് അവരെ തന്റെ അടുപ്പത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
ചതുര്ലക്ഷബലൈഃ സാര്ദ്ധം താലനഃ ശീഘ്രമാഗതഃ 3.3.12.
നാലുലക്ഷം സൈന്യവുമായി താലനന് വേഗത്തില് എത്തി.
ബലഖാനിസ്തദാ പ്രാപ്തശ്ചൈകലക്ഷബലാന്വിതഃ
അപ്പോള് ബാലഖാനിയും ഒരു ലക്ഷം സൈന്യവുമായി അവിടെ എത്തി.
സജ്ജീഭൂതാന്സമാലോക്യ താനുദ്യാനേ സസൈന്യകാന്
സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം ഒരുക്കമായിരുന്നവരെ തോട്ടത്തില് കണ്ടു—
വിഹ്വലം നൃപമാലോക്യ കൃഷ്ണാംശോഽഽശ്വാസയന്മുദാ
രാജാവിനെ വിഷമത്തിലായിരുന്നത് കണ്ട കൃഷ്ണാംശന് സന്തോഷത്തോടെ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ലക്ഷസൈന്യം തദീയം ച ഗൃഹീത്വാ ചാധിപോഽഭവത്
ആ ഒരു ലക്ഷം സൈന്യം പിടിച്ചെടുത്ത്, അവന് അതിന്റെ അധിപനായി.
പതാകാഃ പഞ്ചസാഹസ്രാഃ സാഹസ്രം കാഷ്ഠകാരിണഃ
അവിടെ അഞ്ചായിരം പതാകകളും ആയിരം മരമുറപ്പണിക്കാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ത്രിലക്ഷാശ്ച ഹയാഃ സര്വേ ഉഷ്ട്രാ ദശസഹസ്രകാഃ
മൂന്നു ലക്ഷം കുതിരകളും പത്ത് ആയിരം ഒട്ടകങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
താലനശ്ച സമായാതഃ സര്വസേനാധിപോഽഭവത്
താലനൻ അവിടെ എത്തി, മുഴുവൻ സൈന്യത്തിന്റെയും നായകനായി.
ബലഖാനിര്ഹയാനാം ച സര്വേഷാമധിപോഽഭവത് പത്തീനാം ചൈവ സര്വേഷാം കൃഷ്ണാംശശ്ചാധിപോഽഭവത്
ബലഖാനി കുതിരസേനയുടെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങൾക്കും തലവനായി. കൃഷ്ണാംശൻ പദാതിസേനയുടെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങൾക്കും മുഖ്യനായകനായി.
നത്വാ തേ മലനാം ഭൂപോ ദത്ത്വാ ദാനാന്യനേകശഃ
മലന രാജാവ് വന്ദനം ചെയ്ത് അനേകം സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി.
പക്ഷമാത്രഗതഃ കാലോ മാര്ഗേ തസ്മിന്രണൈഷിണാമ് സേനാം നിവാസയാമാസുര്നിര്ഭയാസ്തേ മഹാബലാഃ ।। 3.3.12.
യുദ്ധം തേടിയവരുടെ യാത്രയിൽ അർദ്ധദിവസം മാത്രം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാബലശാലികൾ ഭയമില്ലാതെ അവിടെ സൈന്യം തങ്ങിച്ചു.
ദേവസിംഹമതേനൈവ യോഗിനസ്തേ തദാഭവന്
ദേവസിംഹന്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം, ആ യോഗികൾ അന്നേ അവരായി.
മഡ്ഡുധാരീ തദാ ദേവോ വീണാധാരീ ച താലനഃ
മഡ്ഡുധാരി അന്ന് ദൈവംപോലെയായിരുന്നു, താലനൻ വീണ കൈവശം വെച്ചു.
മാതുരഗ്രേ സ്ഥിതാസ്തേ വൈ നനൃതുഃ പ്രേമവിഹ്വലാഃ
അമ്മയുടെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അവർ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകി നൃത്തം ചെയ്തു.
മോഹിതാം മാതരം ദൃഷ്ട്വാ പരം ഹര്ഷമുപായയുഃ
മാതാവിനെ ആകർഷിതയായി കണ്ടപ്പോൾ, അവർ അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
നത്വാ താം പ്രയയുഃ സര്വേ പുരീം മാഹിഷ്മതീം ശുഭാമ്
അവളെ വന്ദിച്ച്, എല്ലാവരും മാഹിഷ്മതീ എന്ന ശുഭമായ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ദൂത്യാ സാര്ദ്ധം രിപോര്ഗേഹം യയുസ്തേ കാര്യതത്പരാഃ
ദൂതനോടൊപ്പം, അവർ ശത്രുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ദൗത്യത്തിൽ മനസ്സോടെ പോയി.
വിസംജ്ഞാം മഹിഷീം കൃത്വാ കൃഷ്ണാംശഃ സര്വമോഹനഃ
സകലരെയും ആകർഷിക്കുന്ന കൃഷ്ണാംശൻ, രാജ്ഞിയെ അന്ധയാക്കി.
ദൃഷ്ട്വാ സാ സുംദരം രൂപം ശ്യാമാംഗം പുരുഷോത്തമമ്
അവൾ ആ മനോഹരമായ രൂപവും, കറുത്ത ശരീരമുള്ള പരമപുരുഷനെയും കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ തഥാ ഗതാം നാരീം കൃഷ്ണാംശഃ ശ്ലക്ഷ്ണയാ ഗിരാ
അവളെ അങ്ങനെ വന്നതായും കണ്ട കൃഷ്ണാംശൻ, മൃദുവായ വാക്കുകളിൽ അവളോടു സംസാരിച്ചു.
സാഹ ഭോ ദേവകീപുത്ര യദി പാണിം ഗ്രഹീഷ്യസി 3.3.12.
അവൾ പറഞ്ഞു: "ദേവകീപുത്രാ, നീ എന്റെ കൈ പിടിച്ചാൽ..."