ഔത്തമസ്യാന്തരേ ചൈവ സത്യേ ഷഷ്ടിസഹസ്രകമ് 3.4.25.
ഔത്തമസമന്വന്തരത്തിൽ സത്യയുഗത്തിൽ അറുപതിനായിരം വർഷം ആയുസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
കലൌ സാര്ദ്ധസഹസ്രാബ്ദം നൃണാമായുഃ പ്രകീര്തിതമ്
കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് ആയിരത്തിരണ്ടായിരം വർഷം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
നൃണാമായുഃ സത്യയുഗേ ത്രേതായാം ച തദര്ദ്ധകമ്
സത്യയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ; ത്രേതായുഗത്തിൽ അതിന്റെ പാതി.
രൈവതാന്തരകേ ചൈവ സത്യേ ത്രിംശത്സഹസ്രകമ്
രൈവതമന്വന്തരത്തിൽ സത്യയുഗത്തിൽ മുപ്പതിനായിരം വർഷം ആയുസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
കലൌ ചാഷ്ടശതാബ്ദായുര്നൃണാം വേദൈഃ പ്രകീര്തിതമ്
കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് വേദങ്ങളിൽ എട്ടുനൂറ് വർഷം എന്ന് പറയുന്നു.
ത്രേതായാം ത്രിസഹസ്രാബ്ദം ദ്വാപരേ ദ്വിസഹസ്രകമ്
ത്രേതായുഗത്തിൽ മൂവായിരം വർഷം; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ രണ്ടായിരം വർഷം ആയുസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
വൈവസ്വതേന്തരേ ചൈവ സത്യേ തുര്യസഹസ്രകമ്
വൈവസ്വത മാന്വന്തരത്തിൽ സത്യയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് നാലായിരം വർഷമായിരുന്നു.
കലൌ ശതാബ്ദകം പ്രോക്തമായുര്വേദൈസ്തഥാ നൃണാമ്
കലിയുഗത്തിൽ ആയുര്വേദം പ്രകാരം മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് നൂറ് വർഷം എന്നാണ് പറയുന്നത്.
ആയുഃ സത്യേ തദര്ദ്ധം തു ത്രേതായാം ച പ്രകീര്തിതമ്
സത്യയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് അത്രയായിരുന്നു; ത്രേതായുഗത്തിൽ അതിന്റെ പാതിയാണെന്ന് പറയുന്നു.
ബ്രഹ്മസാവര്ണികേ ചൈവ സത്യേ ദശസഹസ്രകമ്
ബ്രഹ്മസാവർണി മാന്വന്തരത്തിൽ സത്യയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് പത്തായിരം വർഷമായിരുന്നു.
കലൌ ചൈവ തദര്ദ്ധാബ്ദം നൃണാമായുഃ പ്രകീര്തിതമ് 3.4.25.
കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് അതിന്റെ പാതി വർഷങ്ങളാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
രുദ്രസാവര്ണികേ ചൈവ സത്യേ ചാഷ്ടസഹസ്രകമ്
രുദ്രസാവർണി മാന്വന്തരത്തിൽ സത്യയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് എട്ടായിരം വർഷമായിരുന്നു.
കലൌ തദര്ദ്ധകം ജ്ഞേയം നൃണാമായുഃ പുരാതനേ
കലിയുഗത്തിൽ പുരാതനകാലത്ത് മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് അതിന്റെ പാതിയായിരുന്നു എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഭൌമ മന്വംതരേ ചൈവ സത്യേ തുര്യസഹസ്രകമ്
ഭൗമ മാന്വന്തരത്തിൽ സത്യയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് നാലായിരം വർഷമായിരുന്നു.
കലൌ തദര്ദ്ധകം ജ്ഞേയം നരായുശ്ചാര്ഷസമ്മതമ്
കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ്, മഹർഷിമാർ അംഗീകരിച്ചതുപോലെ, അതിന്റെ പാതിയാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ത്രേതായാം ത്രിശതാബ്ദം ച ദ്വാപരേ തു തദര്ദ്ധകമ്
ത്രേതായുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് മൂവായിരം വർഷമാണ്; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ അതിന്റെ പാതിയാണ്.
മന്വംതരേ തു യന്നാമ്നാ ഭൂപാശ്ചാസംശ്ചതുര്യുഗേ
ഓരോ മാന്വന്തരത്തിലും നാലു യുഗങ്ങളിലും ഭരിച്ചിരുന്ന രാജാക്കന്മാർ അവരുടെ പേരുകൾ പ്രകാരം അറിയപ്പെടുന്നു.
ഏവമന്യത്ര വൈ ജ്ഞേയം യുഗേ തുര്യേ മനൌ മനൌ
ഇതുപോലെ തന്നെ, മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലും നാലാമത്തെ യുഗത്തിൽ ഓരോ മനുവിന്റെ കാലത്തും ഇതേ നിയമം ബാധകമാണ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
യുഗാംതേ കര്മഭൂമേശ്ച ലയഃ കല്പഃ സ വൈ സ്മൃതഃ
ഒരു യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ കര്മ്മഭൂമിയുടെ ലയം 'കല്പം' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
പുരാണ പുരുഷസ്യൈവ ദിനാന്തേ പ്രലയോ ഹി യഃ
പുരാതനപുരുഷന്റെ ഒരു ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം ഉണ്ടാകുന്ന ലയമാണ് 'പ്രളയം' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഷഡ്വിംശത്കല്പസാഹസ്രൈര്മഹാകല്പോ ഹി യഃ സ്മൃതഃ 3.4.25.
ഇരുപത്താറായിരം കല്പങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് മഹാകല്പം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
തദാ ബ്രഹ്മാ സുരൈഃ സാര്ദ്ധം ഭൂപം സ്വായംഭുവം ഗതഃ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും ദേവതകളും ചേർന്ന് സ്വായംഭുവ എന്ന രാജാവിനെ സമീപിച്ചു.
സ്വായംഭുവമനോര്മധ്യേ വാരാഹോഽഭൂത്സ വൈ ഭുവി
സ്വായംഭുവ മനുവിന്റെ കാലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ വാരാഹാവതാരം ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സ്വാരോചിഷമനോരന്തേ നൃസിംഹോഽഭൂത്സ വൈ ഭുവി
സ്വാരോചിഷ മനുവിന്റെ കാലത്തിന്റെ അവസാനം നരസിംഹാവതാരം ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തദൌത്തമമനോര്മധ്യേ രുദ്രോഽഭൂത്സഗണോ ഭുവി
അന്നേരത്ത് ഉത്തമമനുവിന്റെ കാലത്ത്, രുദ്രനും അവന്റെ കൂട്ടുകാരും ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
താമസാന്തേഽഭവന്മത്സ്യഃ സ വൈ ഭുവി സനാതനഃ
താമസമനുവിന്റെ അവസാനം, ശാശ്വതനായ മത്സ്യൻ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു.
വൈവസ്വതമനോര്മധ്യേ കൃഷ്ണോഭൂദ്ഭുവി സ പ്രഭുഃ
വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലത്ത്, കൃഷ്ണൻ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവൻ പ്രഭുവാണ്.
രൈവതാന്തേഽഭവത്കൂര്മഃ സ വൈ ഭുവി സനാതനഃ
രൈവതമനുവിന്റെ അവസാനം, ശാശ്വതനായ കൂർമ്മൻ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ചാക്ഷുഷാന്തേ ജാമദഗ്ന്യോഽഭവദ്രാമഃ സ വൈ ഭുവി
ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ അവസാനം, ജമദഗ്നിയുടെ മകൻ രാമൻ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു.
വൈവസ്വതമനോരാദൌ വാമനോഽഭൂത്സ വൈ ഭുവി
വൈവസ്വതമനുവിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, വാമനൻ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.