ത്ര്യംബകായ തഥാ ദദ്യാത്തഥാ ധനംജയായ ച നവശ്ലോകശതോദ്ഭൂതം സംപൂര്ണം സ്യാദ്ഭവിഷ്യകമ്
ത്രീയമ്പകനും ധനഞ്ജയനുമൊക്കെയും അങ്ങനെ തന്നെ ദാനം ചെയ്യണം; അങ്ങനെ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒമ്പതു നൂറ്റി പത്തു ശ്ലോകങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഭവിഷ്യപുരാണം പൂര്ത്തിയാകും.
സംഹതൌ തു ദിതിര്ജ്ഞാത്വാ കശ്യപം സമപൂജയത്
നാശം സംഭവിച്ചപ്പോൾ ദിതി അതറിയാതെ കശ്യപനെ ആരാധിച്ചു.
ദ്വാദശാബ്ദാംതരേ സ്വാമീ കശ്യപോ ഭഗവാനൃഷിഃ സാ തു ശ്രുത്വാ നമസ്കൃത്യ വചനം പ്രാഹ ഹര്ഷിതാ
പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം കശ്യപൻ ഭഗവാൻ ഋഷി അവളുടെ ഭർത്താവായി; ഇത് കേട്ട ദിതി നമസ്കരിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അദിതിര്മമ യാ ദേവീ സപത്നീ പുത്രസംയുതാ
എന്റെ സഹപത്നിയായ അദിതിദേവി പുത്രന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തദവര്യസുതേ നൈവ വിഷ്ണുനാ സുരപാലിനാ
പക്ഷേ അവളുടെ താഴ്ന്ന പുത്രനായി വിഷ്ണു, ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകൻ, വന്നില്ല.
ദേഹി മേ തനയം സ്വാമിന്ദ്വാദശാദിത്യനാശനമ്
സ്വാമി, പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പുത്രനെ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
ബ്രഹ്മണാ നിര്മിതൌ ലോകേ ധര്മാധര്മൌ പരാപരൌ
ബ്രഹ്മാവു സൃഷ്ടിച്ച ലോകത്തിൽ ധർമ്മവും അധർമ്മവും, ഉന്നതവും താഴ്ന്നതും നിലനിൽക്കുന്നു.
അധര്മപക്ഷാസ്തു നരാ വൈരിണസ്തസ്യ ധീമതഃ
അധർമ്മത്തിന്റെ പക്ഷക്കാരായ മനുഷ്യർ ആ ജ്ഞാനിയുടെ ശത്രുക്കളാണ്.
അതോ ധര്മപ്രിയേ ശുദ്ധം കുരു തസ്മാന്മഹാബലഃ
അതിനാൽ, ധർമ്മം പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, നീ ശുദ്ധിയോടെ ഇരിക്കണം; അങ്ങനെ നീ മഹാബലവാനാകും.
ഇതി ശ്രുത്വാ ദിതിര്ദേവീ കശ്യപാദ്ഗര്ഭമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ കേട്ട ദിതിദേവി കശ്യപനിൽ നിന്ന് ഉത്തമഗർഭം ലഭിച്ചു.
തസ്യാ ഗര്ഭഗതേ പുത്രേ മഹേന്ദ്രശ്ച ഭയാന്വിതഃ 3.4.17.
അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ പുത്രൻ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ മഹേന്ദ്രൻ ഭയത്താൽ നിറഞ്ഞു.
സപ്തമാസി സ്ഥിതേ ഗര്ഭേ ശക്രമായാവിമോഹിതാ
ഏഴാം മാസം ഗർഭം എത്തിയപ്പോൾ ശക്രൻ മായയാൽ അവളെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
അംഗുഷ്ഠമാത്രോ ഭഗവാന്മഹേന്ദ്രോ വജ്രസംയുതഃ
അംഗുലിയോളം വലിപ്പമുള്ള മഹേന്ദ്രൻ, വജ്രായുധം കൈയിൽ എടുത്ത് അവിടെ നിന്നു.
ജീവഭൂതാനതിബലാന്ദൃഷ്ട്വാ സപ്ത മഹാരിപൂന്
ജീവൻകൊണ്ടും അത്യന്തം ശക്തിയുള്ള ഏഴു മഹാശത്രുക്കളെ കണ്ടു.
നമ്രീഭൂതശ്ച താന്ദൃഷ്ട്വാ മഹേന്ദ്രസ്തൈഃ സമന്വിതഃ
അവരെ വിനയത്തോടെ കണ്ട മഹേന്ദ്രൻ, അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു.
പ്രസന്നാ സാ ദിതിര്ദേവാന്മഹേന്ദ്രായ ച താന്ദദൌ
ദിതി സന്തോഷത്തോടെ ആ ദേവന്മാരെ മഹേന്ദ്രനു നൽകി.
ഇലോ നാമ സ വേദജ്ഞോ യഥേലോ നൃപതിസ്തദാ
അന്നത്തെ കാലത്ത് വേദങ്ങൾ പഠിച്ച ഇല എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
ഏകദാ ബലവാന്രാജാ മനുപുത്ര ഇലഃ സ്വയമ്
ഒരു ദിവസം, മനുവിന്റെ പുത്രനായ ശക്തനായ രാജാവ് ഇല സ്വയം—
മേരോരധഃ സ്ഥിതഃ ഖണ്ഡഃ സ്വര്ണഗര്ഭോ ഹരിപ്രിയഃ
മേരു പർവ്വതത്തിന്റെ അടിയിൽ സ്വർണഗർഭം എന്ന ഹരിക്ക് പ്രിയമായ പ്രദേശം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇലേനാവൃതമേവാപി കൃതം തത്ര സ്ഥലേ സുരാഃ
അവിടെ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇല ചുറ്റി നില്ക്കുന്ന ഇലാവൃതം എന്ന സ്ഥലം ഉണ്ടാക്കി.
ഭാരതേ യേ സ്ഥിതാ ലോകാ ഇലാവൃതമുപാഗതാഃ 3.4.17.
ഭാരതത്തിൽ നില്ക്കുന്ന ലോകങ്ങൾ എല്ലാം ഇലാവൃതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ആരോഹണം നരൈസ്തസ്മിത്കൃതം സ്വര്ണമയം ശുഭമ്
മനുഷ്യർ അവിടെ കയറി, മനോഹരമായ സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഒരു ഭവനം പണിതു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ മനുജാന്പ്രാപ്താന്സദേഹാന്സ്വര്ഗമണ്ഡലേ
ശരീരത്തോടെ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ എത്തിയ ആ മനുഷ്യരെ കണ്ടു.
ജ്ഞാത്വാ സ ഭഗവാന്രുദ്രോ ഭവാന്യാ സഹ ശംകരഃ
ഇത് അറിഞ്ഞ ഭഗവാൻ രുദ്രൻ ഭവാനിയോടൊപ്പം ശംകരൻ അവിടെ എത്തി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ പ്രാപ്തോ വൈവസ്വതസുതോ മഹാന്
അതിനിടയിൽ വൈവസ്വതന്റെ മഹാനായ പുത്രൻ അവിടെ എത്തി.
നഗ്നഭൂതം സമാലോക്യ നേത്രേ സംമീല്യ സംസ്ഥിതഃ
താൻ നഗ്നനാണെന്ന് കണ്ടു, കണ്ണ് അടച്ചു അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
അസ്മിന്ഖണ്ഡേ സദാ നാര്യോ ഭവിഷ്യംതി ച മാം വിനാ
ഈ പ്രദേശത്ത് എപ്പോഴും സ്ത്രീകൾ മാത്രം ഉണ്ടാകും, എന്നെ ഒഴികെ.
ഇലാ ബഭൂവ നൃപതേ കന്യാ ജനമനോഹരാ
രാജാവേ, ഇല ജനനത്തിൽ തന്നെ മനോഹരമായ ഒരു പെൺകുട്ടിയായി.
ഇലാസമാധിഭൂതായാഃ സപ്തവിംശച്ചതുര്യുഗമ് ബുധം ദേവം പതിം കൃത്വാ ചംദ്രവംശമജീജനത്
ഇല സമാധിയിൽ ഇരുന്ന് ഇരുപത്തേഴും നാലും യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ബുധദേവനെ ഭർത്താവാക്കി ചന്ദ്രവംശം ഉല്പാദിപ്പിച്ചു.
അയോധ്യാധിപതിഃ ശ്രീമാന്യദേലാവൃതമാഗതഃ
അയോധ്യയുടെ മഹത്വമുള്ള രാജാവും ഇലാവൃതത്തിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു.