തഥേത്യുക്ത്വാ രവിഃ സാക്ഷാദ്ദദൌ തസ്മൈ പപിഹകമ്
അപ്പോൾ രവി 'അതെ' എന്നു പറഞ്ഞ് നേരിട്ട് അവനു ഒരു പപ്പിഹക്കപ്പക്ഷി നൽകി.
അതഃ പപീഹകോ നാമ ലോകപാലനകര്മവാന്
അതിനാൽ പപ്പിഹക്ക എന്ന പേരിലുള്ളവൻ ലോകസംരക്ഷണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുത്തു.
ബുഭുജേ സ്മരവേഗേന തസ്യാം ജാതാസ്തുരംഗമാഃ
കാമവശനായി അവൻ അവളെ അനുഭവിച്ചു; അവളിൽ നിന്നു കുതിരകൾ ജനിച്ചു.
തദാ ജാതൌ ഹരിണ്യാശ്ച മേഘപുഷ്പബലാഹകൌ
അപ്പോൾ ആ മാൻനിൽ നിന്നു മേഘൻ, പുഷ്പൻ, ബാലാഹകൻ എന്നിങ്ങനെ ജനിച്ചു.
ദിവ്യാംഗാസ്തേ ഹി ചത്വാരഃ പൂര്വം ജാതാ മഹാബലാഃ
അവരുടെ ദേഹങ്ങൾ ദിവ്യമായതും, അവർ മുമ്പ് മഹാബലശാലികളായിട്ടാണ് ജനിച്ചത്.
ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര ശൃണു തത്ര കഥാം ശുഭാമ്
ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, മഹർഷേ; ഇപ്പോൾ ആ ശുഭമായ കഥ കേൾക്കു.
ദേവസിംഹായ ബലിനേ ദദൌ ചാശ്വം മനോരഥമ് 3.3.10.
ബലശാലിയായ ദേവസിംഹന് അവൻ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹമായ കുതിര നൽകി.
ബ്രഹ്മാനംദായ പുത്രായ പ്രദദൌ ഹരിനാഗരമ്
ബ്രഹ്മാനന്ദ എന്ന പുത്രനു അവൻ ഹരിണനഗരം സമ്മാനമായി നൽകി.
ഹരിണീം വഡവാം ശുഭ്രാം ബലഖാനിഃ സമാരുഹത്
ബലഖാനി ആ മനോഹരമായ വെള്ളയക്കുതിരയിൽ കയറി.
ആഹ്ലാദേനൈവ ശാര്ദൂലോ ഹതഃ പ്രാണിഭയംകരഃ
ആനന്ദത്തോടെ ജീവികൾക്ക് ഭയമാകുന്ന കടുവ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ബ്രഹ്മാനംദേന ഹരിണോ ഹതസ്തത്ര മഹാവനേ
മഹാവനത്തിൽ ബ്രഹ്മാനന്ദൻ ആ മാൻ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവീ ശാരദാ ച ശുഭാനനാ
അതിനിടയിൽ മനോഹരമുഖിയായ ശാരദാദേവി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താം മോഹിതാഃ സര്വേ സ്വൈഃ സ്വൈര്ബാണൈരതാഡയന്
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും ആകർഷിതരായി, തങ്ങളുടേതായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവളെ വെടിവെച്ചു.
ആഹ്ലാദാദ്യാശ്ച തേ ശൂരാ വിസ്മിതാശ്ച ബഭൂവിരേ
ആനന്ദൻമാരും മറ്റ് വീരന്മാരും അതിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
തദാ ച പീഡിതാ ദേവീ ഭയഭീതാ യയൌ വനമ്
അപ്പോൾ ദേവി പീഡിതയായി ഭയത്തോടെ കാടിലേക്ക് പോയി.
വനാംതരം ച സംപ്രാപ്യ ദേവീ ധൃത്വാ സ്വകം വപുഃ
കാടിന്റെ ആന്തരഭാഗം കടന്നപ്പോൾ ദേവി തൻറെ യഥാർത്ഥ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
യദാ തേ ച ഭയം ഭൂയാത്തദാ ത്വം മാം സദാ സ്മര 3.3.10.
നിനക്ക് ഭയം തോന്നുമ്പോഴൊക്കെയും എന്നെ സ്മരിക്കണം.
ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ഹിതാ ദേവീ ശാരദാ സര്വമംഗലാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, എല്ലാ മംഗളവും നിറഞ്ഞ ശാരദാദേവി അപ്രത്യക്ഷയായി.
തദാ പരാക്രമം തേഷാം ദൃഷ്ട്വാ രാജാ സുഖോഽഭവത്
അവരുടെ വീരത്വം കണ്ട രാജാവ് സന്തോഷംകൊണ്ടു.
വസംതസമയേ രമ്യേ യയുസ്തേ പ്രമദാവനമ്
വസന്തകാലത്തിലെ ആ മനോഹരമായ സമയത്ത് അവർ പ്രമദാവനത്തിലേക്ക് പോയി.
ഊഷുസ്തത്ര വ്രതാചാരേ മാധവേ കൃഷ്ണവല്ലഭേ
അവിടെ, കൃഷ്ണവല്ലഭനായ മാധവനു വേണ്ടി അവർ വ്രതങ്ങളും ആചാരങ്ങളും പാലിച്ചു.
ഋതുകാലോദ്ഭവൈഃ പുഷ്പൈര്ധൂപൈര്ദീപൈര്വിധാനതഃ
കാലാനുസൃതമായ പൂക്കളും ധൂപവും ദീപങ്ങളും വിധിപ്രകാരം അർപ്പിച്ചു.
കംദമൂലഫലാഹാരാ ജീവഹിംസാവിവര്ജിതാഃ
അവർ കിഴങ്ങുകളും മൂലങ്ങളും പഴങ്ങളും മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു, ജീവികളെ ഹാനിപ്പെടുത്തുന്നത് ഒഴിവാക്കി.
ദദൌ തേഭ്യോ വരം രമ്യം തച്ഛൃണുധ്വം സമാഹിതാഃ
അവർക്കു ദേവി മനോഹരമായൊരു വരം നല്കി—ഇത് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
കാലജ്ഞത്വം ച ദേവായ ബ്രഹ്മജ്ഞത്വം നൃപായ ച
ദേവന് കാലത്തെ അറിവും രാജാവിന് ബ്രഹ്മജ്ഞാനവും ദേവി നൽകി.
കൃതകൃത്യാസ്തദാ തേ വൈ സ്വഗേഹം പുനരായയുഃ
അവർ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കി, പിന്നെ സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ശ്യാമാംഗം സാത്യകേരംശം സുഷുവേ ശുഭലക്ഷണമ്
അവൾ ശ്യാമവർണ്ണവും ശുഭലക്ഷണങ്ങളുമുള്ള, സാത്യകിയുടെ അംശമായ ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു.
ആഷാഢേ മാസി സംപ്രാപ്തേ കൃഷ്ണാംശോ ഹയവാഹനഃ
ആഷാഢമാസം എത്തിയപ്പോൾ, കൃഷ്ണന്റെ അംശമായ, കുതിരപ്പുറത്തുള്ളവൻ ജനിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ സ നഗരീം രമ്യാം ചതുര്വര്ണനിഷേവിതാമ് 3.3.11.
നാലു വർണ്ണങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന ആ മനോഹരമായ നഗരിയെ കണ്ടു.
ദത്ത്വാ സ്വര്ണം ദ്വിജാതിഭ്യഃ സംതര്പ്യ ദ്വിജദേവതാഃ
അവൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് പൊന്നുനൽകി, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.