പംഡിതാംശ്ച സമാഹൂയ മുഹൂര്തം പൃഷ്ടവാന്മുദാ
പണ്ഡിതന്മാരെ വിളിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ ശുഭമുഹൂർത്തം ചോദിച്ചു.
ലക്ഷണം വചനം പ്രാഹ മഹീരാജമനുത്തമമ്
അവർ ലക്ഷണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഭൂമിയുടെ രാജാവിനോട് ഉന്നതമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കൃഷ്ണാംശസ്തസ്യ യോഗ്യോഽയം ദേശരാജസുതോഽവരഃ
ഈ ദേശരാജാവിന്റെ പുത്രൻ കൃഷ്ണവംശത്തിന് യോജിച്ചവനാണ്.
തച്ഛ്രുത്വാ ലക്ഷണോ വീരഃ പൂര്വേ ബര്ഹിഷ്മതീം പ്രതി
അത് കേട്ട ശേഷം വീരനായ ലക്ഷണൻ പഴയകാലം പോലെ ബർഹിഷ്മതിയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.
ഉത്തരേ നൈമിഷാരണ്യം സ്വകീയം രാഷ്ട്രമാദധത്
വടക്കേ നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ തന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു.
നാഗോത്സവേ ച ഭൂപാല പംചമ്യാം ച നഭസ്സിതേ
ഭൂപാല, നാഗോത്സവത്തിൽയും ആകാശം വൃത്തിയുള്ള അഞ്ചാം ദിവസത്തിലും—
ഇതി ശ്രുത്വാ സ കൃഷ്ണാംശോ വാക്ഛരേണ പ്രപീഡിതഃ। അഭയം ഭുജയോഃ ശീഘ്രം ഗൃഹീത്വാ സോഽയുധദ്ബലീ
അത് കേട്ട കൃഷ്ണവംശജൻ കഠിനവാക്കുകൾ കൊണ്ട് ദുഃഖിതനായി, ഭയരഹിതമായി വേഗത്തിൽ കൈകൾകൊണ്ട് സുരക്ഷ പിടിച്ചു, ശക്തനായി യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി.
ക്ഷണമാത്രം രണം കൃത്വാ ഭൂമിമധ്യേ തമക്ഷിപത് 3.3.10.
ഒരു നിമിഷം മാത്രം യുദ്ധം ചെയ്ത ശേഷം അവനെ ഭൂമിയിലെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തള്ളിവിട്ടു.
മൂര്ച്ഛിതം സ്വസുതം ജ്ഞാത്വാ ഖഡ്ഗഹസ്തോ മഹീപതിഃ
തന്റെ പുത്രൻ മുറിഞ്ഞുവീണെന്ന് അറിഞ്ഞ രാജാവ് വാളു കൈയിൽ എടുത്തു—
രുഷാവിഷ്ടാംശ്ച താഞ്ജ്ഞാത്വാ കൃഷ്ണാംശോ ബലവത്തരഃ
കൃഷ്ണവംശജൻ അവരെ കോപം നിറഞ്ഞവരെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, കൂടുതൽ ശക്തനായി.
പരാജിതേ മല്ലബലേ ഖഡ്ഗഹസ്തോ മഹീപതിഃ
മല്ലരുടെ ശക്തി പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാജാവ് വാളു കൈയിൽ എടുത്തു—
ജ്ഞാത്വാ തമീദൃശം ഭൂപം വാരയാമാസ ഭൂപതിഃ
ആ രാജാവിനെ അങ്ങനെ കണ്ട ഭൂപതി അവനെ തടഞ്ഞു.
നവാബ്ദാംഗേ ച കൃഷ്ണാംശേ ചാഹ്ലാദാദ്യാഃ കുമാരകാഃ
ഒൻപതാം വർഷത്തിൽ കൃഷ്ണവംശത്തിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ബാലപ്രഭുക്കൾ—
നമസ്തേ താത ഭൂപാഗ്ര്യ സര്വാനംദപ്രദായക
നമസ്കാരം, താതാ, ഭൂപാഗ്ര്യ, എല്ലാ സന്തോഷവും നൽകുന്നവനേ.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തേഷാം തഥേത്യുക്ത്വാ മഹീപതിഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാവ് 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ദദൌ തേഭ്യോ മുദാ യുക്തോ ഹരിണീഗര്ഭസംഭവാന് ത്വന്മുഖേന ശ്രുതം സൂത ഹരിണീ വഡവാ യഥാ
സന്തോഷത്തോടെ, ഹരിണിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ളവരെ അവർക്കു നൽകി, സൂതാ, എന്റെ വായിൽ നിന്നു കേട്ടതുപോലെ, ഹരിണി വടവയെപ്പോലെ.
ഭീഷ്മസിംഹായ സംപ്രാപ്താ ശക്രാദ്ദേവേശതോ മുനേ
അവർ ഭീഷ്മസിംഹന്റെ അടുത്ത് ഇന്ദ്രൻ, ദേവതകളുടെ അധിപൻ, വഴി എത്തിയവർ.
ദിവ്യാംഗാ ഭൂഷണാപന്നാ നഭസ്സലിലഗാമിനഃ സൂത ഉവാച 3.3.10.
അവർ ദിവ്യഭൂഷണങ്ങൾ അണിഞ്ഞു, ആകാശത്തിലും ജലത്തിലും സഞ്ചരിച്ചവരാണ്. സൂതൻ പറഞ്ഞു.
സേവനം ഭാസ്കരസ്യൈവ കൃതം ച ദ്വാദശാബ്ദികമ്
അവൻ പന്ത്രണ്ടു വർഷം സൂര്യനു ഭക്തിപൂർവ്വം സേവനം നടത്തി.
പ്രാഹ ദേവ നമസ്തുഭ്യം യദി ദേയോ വരസ്ത്വയാ
അവൻ പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹിക്കാനാഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ—'
തഥേത്യുക്ത്വാ രവിഃ സാക്ഷാദ്ദദൌ തസ്മൈ പപിഹകമ്
അപ്പോൾ രവി 'അതെ' എന്നു പറഞ്ഞ് നേരിട്ട് അവനു ഒരു പപ്പിഹക്കപ്പക്ഷി നൽകി.
അതഃ പപീഹകോ നാമ ലോകപാലനകര്മവാന്
അതിനാൽ പപ്പിഹക്ക എന്ന പേരിലുള്ളവൻ ലോകസംരക്ഷണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുത്തു.
ബുഭുജേ സ്മരവേഗേന തസ്യാം ജാതാസ്തുരംഗമാഃ
കാമവശനായി അവൻ അവളെ അനുഭവിച്ചു; അവളിൽ നിന്നു കുതിരകൾ ജനിച്ചു.
തദാ ജാതൌ ഹരിണ്യാശ്ച മേഘപുഷ്പബലാഹകൌ
അപ്പോൾ ആ മാൻനിൽ നിന്നു മേഘൻ, പുഷ്പൻ, ബാലാഹകൻ എന്നിങ്ങനെ ജനിച്ചു.
ദിവ്യാംഗാസ്തേ ഹി ചത്വാരഃ പൂര്വം ജാതാ മഹാബലാഃ
അവരുടെ ദേഹങ്ങൾ ദിവ്യമായതും, അവർ മുമ്പ് മഹാബലശാലികളായിട്ടാണ് ജനിച്ചത്.
ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര ശൃണു തത്ര കഥാം ശുഭാമ്
ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, മഹർഷേ; ഇപ്പോൾ ആ ശുഭമായ കഥ കേൾക്കു.
ദേവസിംഹായ ബലിനേ ദദൌ ചാശ്വം മനോരഥമ് 3.3.10.
ബലശാലിയായ ദേവസിംഹന് അവൻ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹമായ കുതിര നൽകി.
ബ്രഹ്മാനംദായ പുത്രായ പ്രദദൌ ഹരിനാഗരമ്
ബ്രഹ്മാനന്ദ എന്ന പുത്രനു അവൻ ഹരിണനഗരം സമ്മാനമായി നൽകി.
ഹരിണീം വഡവാം ശുഭ്രാം ബലഖാനിഃ സമാരുഹത്
ബലഖാനി ആ മനോഹരമായ വെള്ളയക്കുതിരയിൽ കയറി.
ആഹ്ലാദേനൈവ ശാര്ദൂലോ ഹതഃ പ്രാണിഭയംകരഃ
ആനന്ദത്തോടെ ജീവികൾക്ക് ഭയമാകുന്ന കടുവ കൊല്ലപ്പെട്ടു.