നാരായണസ്വരൂപേണ യജ്ഞം മേ സഫലം കുരു
നാരായണസ്വരൂപമായ്, എന്റെ യാഗം ഫലപ്രദമാക്കണമേ.
ഋഗ്വേദാര്ഥസ്യ തത്ത്വജ്ഞ ഇന്ദ്രരൂപ നമോഽസ്തു തേ
ഋഗ്വേദത്തിന്റെ സത്യാർത്ഥം അറിയുന്നവനേ, ഇന്ദ്രസ്വരൂപനായവനേ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യജുര്വേദാര്ഥതത്ത്വജ്ഞ ബ്രഹ്മരൂപ നമോഽസ്തു തേ 2.2.17.
യജുർവേദത്തിന്റെ സത്യാർത്ഥം അറിയുന്നവനേ, ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായവനേ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മാംഗല്യം കര്മണാം നിത്യം സര്വജ്ഞം ജ്ഞാനരൂപി ണമ്
സകല കര്മ്മങ്ങളുടെയും മംഗളമായവനേ, എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, ജ്ഞാനസ്വരൂപനായവനേ.
പാലയ ത്വം ദിശഃ സര്വാ വിദിശശ്ച തഥാ ഇമമ് ന സംകല്പം ചരേദ്യാഗം വ്രതം ദേവാര്ചനം തഥാ
നീ എല്ലാ ദിശകളും ഉപദിശകളും കാത്തിരിക്കുക. ആഗ്രഹം, യാഗം, വ്രതം, ദേവാരാധന എന്നിവ ചെയ്യരുത്.
സംകല്പമൂലഃ കാമോ വൈ യജ്ഞാഃ സംകല്പസംഭവാഃ
ആഗ്രഹം സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്; യാഗങ്ങളും സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
ഫലം ചാല്പാല്പകം തസ്യ ധര്മസ്യാര്ദ്ധക്ഷയോ ഭവേത്
അത്തരം ധർമ്മത്തിന് ലഭിക്കുന്ന ഫലം വളരെ കുറവാണ്, അതും പുണ്യത്തിന്റെ കുറവിലേക്ക് നയിക്കും.
കാമാത്പരോ നൈവ ഭവേന്നിഷ്കാമോഽപി ന ശോഭനഃ
ആഗ്രഹത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ ഉന്നതനല്ല, ആഗ്രഹമില്ലാത്തവനും പ്രശംസനീയനല്ല.
സംകല്പേന വിനാ യസ്തു ധര്മം ചരതി മാനവഃ
ഉദ്ദേശമില്ലാതെ ധർമ്മം ആചരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ
ന കുര്യാത്സ്ഥാപനേ ചൈവ കുര്യാദ്വൈ മംഡലാംതരേ
അവിടെ സ്ഥാപനം നടത്താൻ പാടില്ല; മറ്റൊരു വലയത്തിൽ അതു ചെയ്യണം.
ജലാശയാരാമകൂപ സംകല്പേ പൂര്വദിങ്മുഖഃ
ജലാശയം, തോട്ടം, കിണർ എന്നിവയ്ക്കുള്ള ഉദ്ദേശം വെക്കുമ്പോൾ കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിയണം.
യജ്ഞീയപാത്രപുടകം ഹസ്തസ്ഥാനേ പ്രകീര്തിതമ് 2.2.17.
യജ്ഞത്തിനുള്ള പാത്രം കൈയിൽ പിടിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആകാശേ നിക്ഷിപേദ്യാഗേ വ്രതേ ഈശേപി നിത്യകേ
യാഗം, വ്രതം, സ്ഥിരമായ കർമ്മങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ആ പാത്രം ആകാശത്ത് വയ്ക്കണം.
ശുക്തികാംസ്യാദിഹസ്തൈശ്ച താമ്രരൌപ്യാദിഭിസ്തഥാ
ചിപ്പി, കഞ്ചാവ്,铜ം, വെള്ളി മുതലായവ കൈയിൽ എടുക്കണം.
പ്രണവം പൂര്വമുച്ചാര്യ യജേദ്യജ്ഞേശ്വരം സ്മരേത്
ആദ്യം 'ഓം' ഉച്ചരിച്ച്, യജ്ഞേശ്വരനെ ആരാധിച്ച് ഓർക്കണം.
സൂര്യഃ സോമോ യമഃ കാലോ മഹാഭൂതാനി പംച ച
സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, യമൻ, കാലം, അഞ്ചു മഹാഭൂതങ്ങൾ
ഇത്യുച്ചാര്യ ന്യസേദ്ധര്മം ധ്യാത്വാ പുഷ്പാഞ്ജലിം സൃജേത്
ഇവയെല്ലാം ഉച്ചരിച്ച്, ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ച്, ധ്യാനിച്ച്, പുഷ്പങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.
ധര്മഃ ശുഭ്രവപുഃ സിതാംബരധരഃ കാര്യോര്ധ്വദേശേ വൃഷോ ഹസ്താഭ്യാമഭയം വരം ച സതതം രൂപം പരം യോ ദധത്
ധർമ്മം വെളിച്ചമുള്ള രൂപത്തിൽ, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, മേഘത്തിൽ കാളയുമായി, ഇരുകൈകളും ഉയർത്തി അഭയംയും വരവും നൽകുന്നവനായി, എപ്പോഴും പരമരൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
യജ്ഞസംബംധിവിപ്രാംശ്ച ഏകാഹേനൈവ യോജയേത്
യജ്ഞവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഒരു ദിവസം മാത്രം ചുമതലപ്പെടുത്തണം.
പുനഃപുനര്നിയോജ്യാനി ബ്രാഹ്മണാ ഹവിരഗ്നയഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഹവിരാഗ്നികളെയും വീണ്ടും വീണ്ടും ചുമതലപ്പെടുത്തണം.
യോഗസ്ഥാപനദേവപ്രതിഷ്ഠാപനവര്ണനമ് ദേവാദിസംസ്ഥാപനമാ ഹുരത്ര യാവന്ന സുപ്തോ മധുസൂദനശ്ച
യോഗസ്ഥാപനവും ദേവപ്രതിഷ്ഠയും സംബന്ധിച്ച വിവരണം: മധുസൂദനൻ ഉറങ്ങാതെ ഇരിക്കുന്നതുവരെ ദേവതാദികളുടെ സ്ഥാപനം ഇവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
വാരേ ഭൃഗോര്ദേവഗുരോര്ബുധസ്യ സോമസ്യ സര്വാഃ ശുഭദാ ഭവംതി
ഭൃഗു, ദേവഗുരു, ബുധൻ, സോമൻ എന്നിവരുടെ ദിവസങ്ങളിൽ എല്ലാം ശുഭദായകമാണ്.
ശുദ്ധാ ദ്വിതീയാ ച തഥാ തൃതീയാ ത്രയോദശീ ചാപി തഥൈവ വിപ്രാഃ
രണ്ടാം, മൂന്നാം, പതിമൂന്നാം തിഥികളും ശുദ്ധമാണെന്ന് ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
പ്രാണപ്രതിഷ്ഠാ ച ജലാശയാദേരേതാഃ പ്രശസ്താസ്തിഥയോ ഭവംതി
ജലാശയം മുതലായവയിൽ പ്രാണപ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് ഈ തിഥികൾ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമാണ്.
ഷഡശീതിലോകാപ്യയനദ്വയേന യുഗാദികേ പുണ്യാദിനേ ശുഭേ ച
എൺപത്താറാം ദിവസം, യുഗാരംഭത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പുണ്യമായ ശുഭദിനത്തിൽ സ്ഥാപനം നടത്താം.
സുചാരു ഈഷത്പ്രവണേ ച ദേശേ സുവര്തുലഃ ഷോഡശഹസ്തമംഡപഃ
അലങ്കാരമുള്ള, അല്പം ചരിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത്, പത്താറടി വലിപ്പമുള്ള വൃത്താകൃതിയിലുള്ള മണ്ടപം നിർമ്മിക്കണം.
പൂര്വാദിദ്വാരേഷു ചതുഷ്ടയേഷു പ്ലക്ഷാദിഭിസ്തോരണകൈഃ സുരേശഃ
നാലു പ്രധാന വാതിലുകളിലും, പ്ലക്ഷം മുതലായ വൃക്ഷങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച തൊരണങ്ങൾ ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ സ്ഥാപിക്കണം.
ഊര്ധ്വേ ച ഹസ്താനമിതാനി യാനി വിചിത്രമാല്യാംബരഭൂഷിതാനി
മുകളിൽ വിവിധതരം പുഷ്പമാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും അണിഞ്ഞ കൈകൾ ഉയർത്തി കാണപ്പെടണം.
സര്വത്ര യാഗേപി ഹി മംഡപസ്യ കാര്യാ ധ്വജാ ദിക്ഷു വിദിക്ഷു ശുഭ്രാഃ
എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും മണ്ഡപം ചുറ്റിയും എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഇടക്കിടയിലും വെളിച്ചം പകർന്നു കുതിരുന്ന പതാകകൾ സ്ഥാപിക്കണം.
ധ്വജാശ്ച യസ്മിന്ദശഹസ്തസമ്മിതാസ്തസ്മിന്പതാകാ അപി പഞ്ചഹസ്താഃ 2.2.18.
പതാകകൾ പത്ത് കൈ നീളവും അതിനുമുകളിൽ പതാകകൾ അഞ്ചു കൈ നീളവും ആയിരിക്കണം.