പ്രയോജനാദികം ദ്രവ്യം തത ആസാദയേത്ക്രമാത്
ആവശ്യമായ വസ്തുക്കള് അവയുടെ ഉദ്ദേശ്യാനുസരണം ക്രമത്തില് സമ്പാദിക്കണം.
ഋഷിഃ സ്യാന്നാരദശ്ഛന്ദോനുഷ്ടുപ്ചൈവാഥ ദേവതാ
ഈ മന്ത്രത്തിന് നാരദന് ഋഷിയാണ്, ഛന്ദസ്സായി അനുഷ്ടുപ്, ദേവതയും വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കാഷ്ഠം ച പശ്ചിമേ കുര്യാത്പ്രയച്ഛന്പശ്ചിമേന തു
കിഴക്കോട്ട് നിന്ന് പടിഞ്ഞാറ് വച്ച് മരച്ചില്ല വയ്ക്കണം.
ദക്ഷിണേ ചൈവ ആപൂപം ഭൃംഗരാജം തഥൈവ ച
തെക്കോട്ട് ആപ്പൂപ്പും ഭൃംഗരാജ് ഇലയും വയ്ക്കണം.
പനസം നാരികേലം ച മോദകം ലഡ്ഡുകം തഥാ
പനസപ്പഴം, തേങ്ങ, മധുരപ്പെട്ടി, ലഡ്ഡു എന്നിവയും അങ്ങനെ തന്നെ വയ്ക്കണം.
പ്രണീതാം ന സ്പൃശേജ്ജാതു ഹോമകാലേ കഥംചന
ഹോമസമയത്ത് തയ്യാറാക്കിയ നിവേദ്യങ്ങള് ഒരിക്കലും സ്പര്ശിക്കരുത്.
ഉച്ചീരകം മാതുലിംഗം ദൂര്വാം ധാത്രീഫലാനി ച
ഉച്ചീരകം, മാതുളിംഗം, ദൂര്വാ പുല്ല്, ധാത്രി ഫലങ്ങള് എന്നിവയും ഉള്പ്പെടുത്തണം.
ഐശാന്യാം സ്ഥാപയേത്സര്വം യച്ച വൈ കംകതീമയമ്
ഇവയെല്ലാം ഈശാന്യ ദിശയില് വയ്ക്കണം; കങ്കതീ കൊണ്ടുള്ളവയും അങ്ങനെ തന്നെ.
യഥായോഗേന തത്സര്വം ഗ്രാഹ്യം തത്പത്രമേവ ച 2.2.13.
ഉചിതമായതുപോലെ എല്ലാം എടുക്കണം; അതിന്റെ ഇലയും ഉള്പ്പെടെ.
പവിവച്ഛേദനകുശൈശ്ഛിംദ്യാത്പ്രാദേശികം പുനഃ
കുഷ പുല്ലിന്റെ മൂര്ച്ചയുള്ള കത്തികളാല് പ്രാദേശിക ഭാഗം മുറിക്കണം.
വിഷ്ണോ രരാടമംത്രേണ ഛേദയേദഗ്രഭാഗതഃ
വിഷ്ണു രരാട മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് മുന്നിലെ ഭാഗം മുറിക്കണം.
ന രസേന ന കാര്ഷ്ണേന ന ദൃഢേന കദാചന
രസം കൊണ്ടോ കറുപ്പുകൊണ്ടോ കഠിനത കൊണ്ടോ ഒരിക്കലും മുറിക്കരുത്.
ഛേദയേത്പിഞ്ജുലീം ചാപി പവിത്രമഥ ദേശികഃ
ആചാര്യൻ പിഞ്ചുലിയും പവിച്രവും മുറിക്കണം.
പംക്തിശ്ഛംദോ ഭവേദ്ദേവഃ സംസ്കാരേ വിനിയോജയേത്
പങ്ക്തി എന്ന ഛന്ദസ്സിൽ ആ ദേവതയെ ആചാരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണം.
കായതീര്ഥേന തത്കുര്യാദ്ദേവതീര്ഥേന ചേത്യപി
അത് ശരീരത്തിനുള്ള തിരുനീരും ദേവതയ്ക്കുള്ള തിരുനീരും ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്യണം.
മധ്യമാമധ്യമാംഗുഷ്ഠ അപാമാര്ഗേണ മംത്രിഭിഃ
മധ്യവിരൽ, അനാമിക, അംഗുഷ്ഠം എന്നിവ കൊണ്ടും അപാമാർഗ്ഗം ഉപയോഗിച്ചും മന്ത്രികൾ ചേർന്ന് ചെയ്യണം.
ഋഷിഃ സ്യാദ്ഗൌതമശ്ഛന്ദോ ധര്മരാജോഽഥ ദേവതാ
മഹർഷി ഗൗതമൻ, ഛന്ദസ്സായി ധർമരാജൻ, ദേവതയും അതുപോലെ.
സകൃദ്ദ്രവ്യേ ത്രിഭിഃ കാഷ്ഠൈസ്ത്രിവാരം മംത്രപുഷ്പകൈഃ
ഒരു പ്രാവശ്യം ദ്രവ്യവും, മൂന്നു കഷ്ണം കട്ടയും, മൂന്നു പ്രാവശ്യം മന്ത്രപുഷ്പങ്ങളും ഉപയോഗിക്കണം.
പ്രാദേശാംതരതശ്ചൈവ ആജ്യസ്ഥാലീമഥാര്പയേത് 2.2.13.
ഒരു കൈ നീളത്തിൽ അകലെ ഘൃതപാത്രത്തിൽ അർപ്പണം നടത്തണം.
ദ്യൂതം നിഃസാരയേത്തത്തു നിരൂപ്യാശു ക്രമേണ തു
ആ ജുവാരത്തെ നീക്കം ചെയ്ത്, ശേഷം അതിനെ ക്രമത്തിൽ വേഗത്തിൽ തീർപ്പാക്കണം.
ഋഷിര്നാരായണശ്ഛന്ദഃ പംക്തിരീശോഽഥ ദേവതാ
മഹർഷി നാരായണൻ, ഛന്ദസ്സായി പങ്ക്തി, ദേവതയായി ഈശ്വരൻ.
അവേക്ഷ്യ ഈശമാരഭ്യ ദക്ഷിണാവര്തകേന തു
ഈശ്വരനിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് വലതുവശത്തേക്ക് ചലിപ്പിച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കണം.
പരിവേഷ്യാജ്യസ്ഥാലീം ച ത്രിഃ സകൃദ്വാ സമാഹിതഃ
ഘൃതപാത്രം മൂന്ന് പ്രാവശ്യം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം സമാധാനത്തോടെ സേവിക്കണം.
ഋഷിഃ സ്യാജ്ജമദഗ്നിശ്ച ഗായത്രീ ഛന്ദ ഈരിതമ്
മഹർഷി ജമദഗ്നി, ഛന്ദസ്സായി ഗായത്രി എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഘൃതസ്യ ച തഥാ ത്വം നോ ബ്രഹ്മാ വൈ തൃപ്യതാമിതി
ഘൃതത്തിനായി, 'നമ്മുക്ക് വേണ്ടി ബ്രഹ്മാ, തൃപ്തനാകണം' എന്ന് പറയണം.
ത്രിരാത്രം തു മഹായോഗേ സകൃദന്യത്ര സത്തമാഃ
മഹായാഗത്തിൽ മൂന്നു രാത്രി, മറ്റിടങ്ങളിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം, മഹാന്മാരേ.
അഗ്രാന്മൂലം പുനഃ കുര്യാത്സംപൂജ്യ ച പുനഃ പുനഃ
അവൻ വീണ്ടും അഗ്രത്തിൽ നിന്ന് മൂലത്തിൽ വരെ ചെയ്യണം, വീണ്ടും വീണ്ടും പൂജിച്ച്.
ഭുവം പുനഃ പ്രതപ്യാഥ പ്രോക്ഷണ്യുത്തരതോ ന്യസേത്
ഭുവം വീണ്ടും ചൂടാക്കി, ശേഷം പ്രോക്ഷണപാത്രം വടക്കോട്ട് വെക്കണം.
അംഗുഷ്ഠേ ദ്വേ അനാമേ തു ഗൃഹ്ണീയാത്തത്പവിത്രകമ് 2.2.13.
അംഗുഷ്ഠവും അനാമികയും ഉപയോഗിച്ച് ആ പവിച്രം എടുക്കണം.
പാതാലേ ത്രിസ്തഥാകാശേ അവേക്ഷ്യാജ്യം തതസ്ത്രിഭിഃ
പാതാളത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം, അതുപോലെ ആകാശത്തിലും, ഘൃതം ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി, പിന്നെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചെയ്യണം.