അഭിഷേകം തതഃ കുര്യാത്സുവാസ്ത്വിതി ച വൈ ജപന്
അതിനുശേഷം 'സുവാസ്തു' എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച് അഭിഷേകം നടത്തണം.
പഞ്ചദോഷം പുരസ്കൃത്യ ബ്രാഹ്മണാനുമതേന ച
അഞ്ചു ദോഷങ്ങൾ പരിഗണിച്ചും ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്മതത്തോടെയും—
ദീനാംധകൃപണേ ചൈവ ദദ്യാദ്വിത്താനുസാരതഃ
ദരിദ്രർക്കും കുരുടർക്കും ദുർബലർക്കും തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് നൽകണം.
ന ക്ഷീരം ച കഷായം ച ഭര്ജിതം ശാകമേവ ച
പാൽ, കഷായം, വറുത്ത പച്ചക്കറി എന്നിവ നൽകരുത്.
ശാല്യന്നം മൂലകം ചൈവ പനസാമ്രഫലാനി ച
ശാലി അരിയാൽ തയ്യാറാക്കിയ അന്നം, മുള്ളങ്കി, പ്ലാവ്, മാവു എന്നിവയുടെ പഴങ്ങൾ നൽകണം.
ബദരം ധാതകിഫലം കുന്ദ പുഷ്പം തഥാ തിലമ്
ഇലന്തപ്പഴം, ധാതകിപഴം, കുന്ദപൂവ്, എള്ള് എന്നിവയും നൽകണം.
ത്രിരാത്രമഥ സപ്താഹം പരിത്യജ്യ ഖലേ തതഃ
മൂന്ന് രാത്രിയോ അല്ലെങ്കിൽ ഏഴ് ദിവസമോ ഉപവാസം പാലിച്ച ശേഷം—
പ്രഥമാ ചാര്കഹസ്തേന ദ്വിതീയാ ദശഹസ്തികാ 2.2.12.
ആദ്യം ഒരു അരത്നി നീളത്തിൽ, രണ്ടാമത് പത്ത് കൈ നീളത്തിൽ അർപ്പിക്കണം.
ശതാര്ധം തതഃ പശ്ചാത്ഷഷ്ടിഹസ്തമനംതരമ്
അതിനുശേഷം നൂറും അമ്പതും അറുപതും കൈ നീളമുള്ള ദൂരം വിട്ട്,
അഗ്നിഹോത്രവിധാനവര്ണനമ് ന പരോക്തം വിധാനേന ഭയദം കീര്തിധ്വംസനമ്
മറ്റുള്ളവരാൽ പറഞ്ഞ രീതിയിൽ അല്ല, ഭയം ഉണ്ടാക്കുകയും പ്രശസ്തി നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയല്ല,
പുത്രാ ഏവ ച കന്യാശ്ച ജനിഷ്യാശ്ചാപരേ സുതാഃ
മക്കളായും പെൺമക്കളായും മറ്റു കുട്ടികളും ജനിക്കും.
തേഷാം സംസ്കാരയാഗേഷു ശാന്തികര്മക്രിയാസു ച
അവരുടെ സംസ്കാര ചടങ്ങുകളിലും യാഗങ്ങളിലും ശാന്തികർമ്മങ്ങളിലും,
ത്രികുശം പരിഗൃഹ്ണാതി തതശ്ച കുരുതേ ദൃഢമ്
അവൻ മൂന്നു കുശത്തണ്ടുകൾ എടുക്കുകയും അവയെ ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യണം.
കശ്യപസ്തൃപ്യതാമിതി ഭൂരസീതി ച ശോധനമ് ദേവതാ ച ഭവേത്സൂര്യഃ പൃഥിവീശോധനേ ന്യസേത്
‘കശ്യപൻ തൃപ്തനാകട്ടെ’, ‘ഭൂഃ രസാ’ എന്നിങ്ങനെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം; ദേവതയായി സൂര്യനാണ്; ഭൂമി ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അത് വെക്കണം.
ഐശാന്യാദിക്രമേണൈവ പ്രാദക്ഷിണ്യേന യത്നതഃ
ഈശാന്യ ദിക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, വലതുവശത്തേക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ ചുറ്റി പോകണം.
കുശഗര്ഭത്രയേണാപി ഭ്രാമയേദ്വലയാകൃതി
മൂന്നു കുശത്തണ്ടുകൾ ചേർത്ത് വച്ച്, വൃത്താകൃതിയിൽ ചുറ്റി നീങ്ങണം.
ഈശാനാദേശ്ച സംസ്കാരം കുര്യാത്പരിസമൂഹനമ്
ഈശാന്യ ദിക്കിൽ നിന്ന് സംസ്കാരം, ചുറ്റി വാരുന്ന കര്മ്മം ചെയ്യണം.
പരിസമൂഹനമൈന്ദ്രസ്യ പര്വതോഽസ്യ ഋഷിഃ സ്മൃതഃ
ചുറ്റി വാരുന്ന കര്മ്മം ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ആണ്; അതിന് പർവതൻ എന്ന ഋഷിയാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഗോമയം ച ത്രിഗംധം ച പംചമൂര്തികയാപി ച 2.2.13.
പശുവിന്റെ ചാണകം, മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള സുഗന്ധങ്ങൾ, അഞ്ചു പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം.
മാനസ്തോകേനേതി ഋചാ വിശ്വേദേവശ്ച പൂജ്യതാമ്
‘മാനസ്തോക്കേന’ എന്ന ഋച് ഉപയോഗിച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം.
യോജയേല്ലേപയേദ്വിദ്വാന്ഘടമാബദ്ധ്യ സത്തമാഃ
പണ്ഡിതന്മാർ ചേർത്ത് ചേരുകയും, ഘടം കെട്ടി പുരട്ടുകയും വേണം.
ചതുരസ്ത്രീകൃതേ ക്ഷേത്രം ഹസ്തമാനം തഥാനനമ്
നാലു വശങ്ങളുള്ള ആകൃതിയാക്കി, കൃഷിഭവനിൽ കൈയുടെ അളവിലും മുഖത്തും അളക്കണം.
ദക്ഷേ സാര്ധാംഗുലം ത്യക്ത്വാ പശ്ചിമേന പരിത്യജേത്
തെക്കുവശത്ത് അര അളവുകൈ വിട്ട്, പടിഞ്ഞാറുവശത്ത് വിട്ട് വെക്കണം.
ആപ്യായസ്വേതി മന്ത്രസ്യ ധന്വതരി ഋഷിഃ സ്മൃതഃ
‘ആപ്യായസ്വ’ എന്ന മന്ത്രത്തിന് ധന്വന്തരി എന്ന ഋഷിയാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.
തല്ലഗ്നം ദക്ഷിണേ ചൈകം പൂര്വാര്ദ്ധദ്വാദശാങ്ഗുലമ്
തെക്കുവശത്ത് ചേർന്നിരിക്കുന്നത് ഒന്ന്, കിഴക്കുവശത്തെ പാതിയിൽ പന്ത്രണ്ടു വിരൽ നീളം ഉണ്ട്.
കുശമൂലേന സ്വര്ണേന പ്രതിഷ്ഠായാം ച രാജതേ
അടിസ്ഥാനത്തിൽ കുശത്തിന്റെ വേരും പൊന്നും സ്ഥാപനം ചെയ്യുമ്പോൾ വെള്ളിയും ഉപയോഗിക്കണം.
സംസ്മരേന്മിത്രാ വരുണൌ ഋഷിരൌതഥ്യസംജ്ഞകഃ
അവൻ മിത്രനും വരുണനും, ഔതത്യ എന്ന ഋഷിയെയും ഓർക്കണം.
തേനൈവോര്ദ്ധ്വകരൌ കുര്യാദ്ദക്ഷവാമേ സകൃത്സകൃത്
അവൻ ഇരുകൈകളും മേലേക്ക് ഉയർത്തി, വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ചിഹ്നം ചെയ്യണം.
സദസംപദൃഷിഃ കര്ണോ വിരാഡിതി ഉദാഹൃതഃ 2.2.13.
സദസമ്പദ് എന്ന ഋഷി, കർണ എന്ന ഛന്ദസ്സ്, വിരാട് എന്ന ദേവത — ഇതാണ് പ്രസ്താവിച്ചത്.
കുശപുഷ്പോദകേനാപി ദേവതീര്ഥേന സത്തമാഃ പഞ്ചപല്ലവതോയേന മഹായോഗേ വിശേഷതഃ
ഉത്തമർ കുശത്തിൻ്റെയും പുഷ്പത്തിന്റെയും വെള്ളം, അല്ലെങ്കിൽ ദൈവതീർത്ഥജലം, മഹായാഗങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ച് അഞ്ചു ഇലകളുടെ വെള്ളം ഉപയോഗിക്കുന്നു.