ഊഷതുസ്തത്ര തൌ വീരൌ രാജമാന്യൌ മഹാബലൌ 3.3.9.
അവിടെ, രാജാവിന്റെ ആദരമുള്ള, വലിയ ശക്തിയുള്ള രണ്ട് വീരന്മാർ പാർന്നു.
ഗൌരാംഗം കമലാക്ഷം ച ദീപ്യമാനം സ്വതേജസാ
സ്വതന്ത്ര തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന, ഉജ്ജ്വലമായ, താമരക്കണ്ണുള്ള ഒരു ഗൗരവർണ്ണനായവൻ.
ശംഖശബ്ദം ചകാരോച്ചൈര്ജയശബ്ദം പുനഃപുനഃ
അവൻ ഉച്ചത്തിൽ ശംഖധ്വനി മുഴക്കി, ജയശബ്ദം വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു.
ആയാതാ ബഹവോ വിപ്രാ വേദശാസ്ത്രപരായണാഃ
വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും ഭക്തിയോടെ പഠിക്കുന്ന നിരവധി ബ്രാഹ്മണർ എത്തി.
രാമാംശം തം ശിശും ജ്ഞാത്വാ പ്രസന്നവദനം ശുഭമ്
ആ ബാലൻ രാമന്റെ അംശം എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, സന്തോഷവും ശുഭവും നിറഞ്ഞ മുഖം.
സംജാതഃ കൃത്തികാഭേ ച പിതൃവംശയശസ്കരഃ
കൃതികാ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ, പിതാവിന്റെ വംശത്തിന് പ്രശസ്തി നൽകുന്നവൻ ജനിച്ചു.
മാസാന്തേ ച സുതേ ജാതേ ബ്രാഹ്മീ പുത്രമജീജനത്
മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മി ഒരു മകനിനെ പ്രസവിച്ചു.
തദാ ച ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ ദൃഷ്ട്വാ ബാലം ശുഭാനനമ്
അപ്പോൾ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും, ആ കുഞ്ഞിന്റെ ശുഭമായ മുഖം കണ്ടു
തൈര്ദ്വിജൈശ്ച കൃതോ നാമ്നാ ബലഖാനിര്മഹാബലഃ
അവിടെ ദ്വിജന്മാർ ആ കുട്ടിക്ക് 'ബലഖാനിൻ' എന്ന ശക്തനായ പേര് നൽകി.
ചാമുണ്ഡോ ദേവകിസുതോ നിജവംശഭയംകരഃ ന തത്യാജ സുതം രാജാ ബാലത്വേഽപി ദയാപരഃ ।। 3.3.9.
ദേവകിയുടെ മകൻ ചാമുണ്ഡൻ, സ്വന്തം വംശത്തിന് ഭയമുണ്ടാക്കുന്നവൻ, ബാലനായിരുന്നു എന്നിട്ടും, രാജാവ് അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല; കരുണയോടെ സംരക്ഷിച്ചു.
ത്രിവര്ഷാംതേ ഗതേ തസ്മിന്ബലഖാനൌ സുതേ ശുഭേ
മൂന്ന് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ബലഖാനിൻ എന്ന ശുഭനായ മകനിന്
വത്സരാജോ യയൌ ദേശേ ഗുര്ജരേ ച മദാലസാമ്। സ സുതാം ച സമാദായ ദിനേ തസ്മിന്സമാഗതഃ
വത്സരാജൻ, തന്റെ മകൾ മദാലസയെ കൂട്ടി, ഗുജര ദേശത്ത് ആ ദിവസം എത്തി.
പ്രാപ്തേ തസ്മിന്വത്സരാജേ ജമ്ബുകഃ സ്വബലൈര്വൃതഃ
വത്സരാജൻ എത്തിയപ്പോൾ, ജംബുകൻ തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം
രുരോധ നഗരീം സര്വാം രാജ്ഞഃ പരിമലസ്യ വൈ
അവൻ രാജാവ് പരിമലന്റെ നഗരത്തെ മുഴുവനും വളഞ്ഞു.
മാഹിഷ്മതൈഃ സപ്തലക്ഷൈഃ സാര്ദ്ധം യുദ്ധമഭൂന്മഹത്
മാഹിഷ്മതയിൽ നിന്നുള്ള ഏഴു ലക്ഷം സൈന്യത്തോടൊപ്പം വലിയ യുദ്ധം നടന്നു.
ശിവസ്യ വരദാനേന ഭ്രാത്രോര്ജാതഃ പരാജയഃ
ശിവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, സഹോദരന്മാർക്ക് പരാജയം സംഭവിച്ചു.
വേശ്യാം ലക്ഷാരതിം തസ്യ തം ഹതം തദ്ഗജം തഥാ
അവൻ ലക്ഷാരതി എന്ന വേശ്യയെയും, അവളുടെ ആനയെയും കൊല്ലിച്ചു.
ഗൃഹീത്വാ നഗരീം സര്വാം ഭസ്മയിത്വാ ഗൃഹം യയൌ
നഗരം മുഴുവൻ പിടിച്ചു, അഗ്നിയിൽ ചാരമാക്കി, വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.
ദുര്ഗേഷു യാനി രത്നാനി താനി പ്രാപ്യ മുദാ യയൌ
കോട്ടകളിൽ നിന്നുള്ള രത്നങ്ങൾ നേടുകയും, സന്തോഷത്തോടെ യാത്ര തിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
കൃഷ്ണാംശം സപ്തമാസ്യം ഹി ചാദധാദ്ദൈവതപ്രിയാ 3.3.9.
ദൈവങ്ങൾക്ക് പ്രിയമായ ദേവി, കൃഷ്ണന്റെ ഏഴാമത്തെ ഭാഗം തന്റെ ഗർഭത്തിൽ വച്ചു.
കല്പക്ഷേത്രം സമാഗമ്യ കാലിംദ്യാം തമപാതയത്
കല്പക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിയ ശേഷം, അവൾ അവനെ കാലിന്ദി നദിയിൽ ഇട്ടു.
സാമന്തോ നാമ തം ഗൃഹ്യ ശ്വശുരാലയമായയൌ
സാമന്തൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരാൾ, അവനെ എടുത്ത്, തന്റെ ശ്വശുരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഭാദ്രകൃഷ്ണാഷ്ടമീസൌമ്യേ ബ്രാഹ്മനക്ഷത്രസംയുതേ
ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണ അഷ്ടമിയിൽ, ബ്രാഹ്മണക്ഷത്ര നക്ഷത്രങ്ങൾ ചേർന്ന ശുഭദിനത്തിൽ,
ശ്യാമാംഗഃ സ ച പദ്മാക്ഷ ഇംദ്രനീലമണിദ്യുതിഃ
അവൻ കറുത്ത ശരീരവും, താമരപോലുള്ള കണ്ണുകളും, ഇന്ദ്രനീല മണിയുടെ പ്രകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിസ്മിതാ ജനനീ തത്ര ദൃഷ്ട്വാ ബാലം തമദ്ഭുതമ്
അവിടെയുണ്ടായ അത്ഭുത ബാലനെ കണ്ട അമ്മ അതിശയിച്ചു.
ഉദയഃ കിമഹോ ജാതോ ദേവാനാം സൂര്യരൂപകഃ
ഈ ഉദയം എന്താണ്, ദേവന്മാരുടെ സൂര്യനോടു സാമ്യമുള്ള രൂപം എങ്ങനെയാണ് സംഭവിച്ചത്?
കൃഷ്ണാംശോ ഭൂതലേ ജാതഃ സര്വാനന്ദപ്രദായകഃ
കൃഷ്ണന്റെ ഒരു ഭാഗം ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു, എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നു.
ഇത്യാകാശവചഃ ശ്രുത്വാ തേ പരം ഹര്ഷ മായയുഃ
ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവർ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
ശ്യാമാംഗം സുന്ദരം ബാലം സര്വലക്ഷണലക്ഷിതമ്
ആ ബാലന് കറുത്ത നിറവും, സൗന്ദര്യവും, എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തദാ തു നഗരീ സര്വാ ഹര്ഷഭൂതാ ബഭൂവ ഹ 3.3.9.
അപ്പോൾ ആ നഗരം മുഴുവൻ സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു.