ഗാര്ഗ്യസ്യ ഗാര്ഗ്യസാമുംച തഥാംഗിരസ ഏവ ച
ഗാർഗ്യർക്കായി ഗാർഗ്യനും സാമുന്ചനും, അതുപോലെ ആംഗിരസനും.
വശിഷ്ഠസ്യ ച വാസിഷ്ഠം ച തഥാംഗിരസ ഏവ ച
വശിഷ്ഠർക്കായി വാശിഷ്ഠനും ആംഗിരസനും.
ജാഹ്വകര്ണഭവകര്ണൌ പ്രവരൌ പരികീര്തിതൌ
ജാഹ്വകർണ്ണനും ഭവകർണ്ണനും പ്രശസ്തരായ പ്രധാനരായവരാണ്.
തദുത്തമേതി ത്രിതയം മിത്രാവരുണസ്യ ച ത്രയമ്
അവരുടെ ശേഷം മറ്റൊരു മൂന്നുപേരും, മിത്രനും വരുണനും ചേർന്ന മൂന്നുപേരും വരുന്നു.
കമംഡലോത്പലമിത്രാമിത്രാവരുണ ഏവ ച 2.2.9.
കമണ്ഡലു, ഉത്പല, മിത്ര, അമിത്ര, വരുണൻ ഇവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ച്യവനസ്യ തഥാ ജ്ഞേയമൂര്വച്യവനാപ്ലവായനമ്
ച്യവനൻ, ഊർവച്യവനൻ, അപ്ലവായനൻ എന്നിവരും അറിയേണ്ടവരാണ്.
ആഗസ്ത്യസ്യ അഗസ്തിശ്ച മാഹശ്ച ച്യവനേതി ച
ആഗസ്ത്യന്റെവയിൽ ആഗസ്തി, മാഹ, ച്യവനൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
യേ നോക്താ യേ ഽപ്യവിജ്ഞാതാസ്തേ പ്രോക്താഃ കാശ്യപാജ്ജഗത്
പറയപ്പെടാത്തവരും അറിയപ്പെടാത്തവരും എല്ലാം ലോകത്തിൽ കശ്യപനിൽ നിന്നവരാണെന്ന് പറയുന്നു.
ഇതി ശ്രീഭവിണ്യേ മഹാപുരാണേ മധ്യമ പര്വണി ദ്വിതീയഭാഗേ നവമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ മഹാപുരാണമായ ഭവിഷ്യപുരാണത്തിലെ മധ്യഭാഗം, രണ്ടാം ഭാഗം, ഒൻപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
വാസ്തുയാഗവര്ണനമ് thumb|500px|വാസ്തുപുരുഷ thumb|500px|വാസ്തുപുരുഷഃ. അംകുരാര്പണകം കൃത്വാ മധ്യേ കുര്യാച്ച മംഡലമ്
വാസ്തു യാഗത്തിന്റെ വിവരണം: അങ്കുരാർപ്പണം നടത്തിയ ശേഷം നടുവിൽ ഒരു മണ്ഡലം വരയ്ക്കണം.
ത്രിഹസ്താ പിംഡികാ കാര്യാ ചതുരസ്രാ ഉദക്പ്ലവാ
മൂന്നു കൈ നീളമുള്ള, ചതുരസ്രവും വെള്ളം ചുറ്റിയതുമായ ഒരു പീഠം നിർമ്മിക്കണം.
മധ്യേ സംമാര്ജയേദ്വിദ്വാന്പാദാന്നവ യഥാക്രമാത്
നടുവിൽ, പണ്ഡിതൻ കാൽ മുതൽ ക്രമമായി വൃത്തിയാക്കണം.
പഞ്ചകം യുഗ്മപാദേന ചതുര്ദിക്ഷു തതഃ പരമ്
സമചരണാൽ അഞ്ചെണ്ണം, പിന്നെ നാലു ദിക്കുകളിലും അതുപോലെ ചെയ്യണം.
ചതുഷ്കോണം ബഹിഃ കുര്യാത്കോണേ ചാപി ചതുഷ്ടയമ്
പുറത്ത് ഒരു ചതുരശ്രവും, കോണുകളിൽ നാലെണ്ണവും വരയ്ക്കണം.
ചത്വാരിംശത്പഞ്ചയുതാ മിലിത്വാ വാസ്തുദേവതാഃ
നാല്പത്തഞ്ച് വാസ്തുദേവതകൾ ഒരുമിച്ച് ചേരുന്നു.
സൂര്യഃ സത്യോ വൃഷശ്ചൈവ ആകാശം വായുരേവ ച
സൂര്യൻ, സത്യൻ, കാള, ആകാശം, വായു ഇവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഗന്ധര്വോ മൃഗരാജസ്തു മൃഗാഃ പിതൃഗണാസ്തഥാ
ഗന്ധർവൻ, മൃഗരാജാവ്, മൃഗങ്ങൾ, പിതൃഗണങ്ങൾ എന്നിവരും ഉണ്ട്.
അസുരഃ പശുപാശൌ ച രോഗോ ഹി മോക്ഷ ഏവ ച
അസുരൻ, രണ്ട് പശുപാലകർ, രോഗം, മോക്ഷം എന്നിവയും ഉണ്ട്.
ബഹിര്ദ്വാദശ ഇത്യേതാനീശാനാദീന്യഥാക്രമമ് 2.2.10.
പുറത്ത് പന്ത്രണ്ടുപേരുണ്ട്; ഈശാനൻ മുതലായവരെ ക്രമത്തിൽ വരുത്തണം.
ആപശ്ചൈവാഥ സാവിത്രോ ജയോ രുദ്രസ്തഥൈവ ച
ജലം, സാവിത്രി, ജയൻ, രുദ്രൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
മിത്രോഽഥ രാജയക്ഷ്മാ ച സപ്തമഃ പൃഥിവീധരഃ
അതിനുശേഷം മിത്രനും രാജയക്ഷ്മയും, ഏഴാമത്തേതായി ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നവനും വരുന്നു.
പൂര്വാദിഷു തഥാ പൂജ്യാ ഗന്ധപുഷ്പൈഃ പൃഥഗ്വിധൈഃ
കിഴക്കേ ദിക്കിലും മറ്റു ദിക്കുകളിലും ഇവരെ വിവിധ ഗന്ധങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളുംകൊണ്ട് ആരാധിക്കണം.
മിലിത്വാ ഊനപഞ്ചാശദുത്തമാ വാസ്തുദേവതാഃ
കൂടിച്ചേരുമ്പോൾ നാല്പത്തൊൻപതോ അതിൽ കുറവോ വരുന്ന ഉത്തമമായ വാസ്തുദേവതകൾ.
ബഹിഃ കോണേ ചരക്യാദി ചരകം ച വിദാരികാമ്
പുറത്തുള്ള കോണുകളിൽ ചരകനും മറ്റു ചിലരും, ചരകനും വിദാരികയും ഉണ്ട്.
സ്വൈഃസ്വൈര്മംത്രൈശ്ച ഗംധാദ്യൈഃ പൂജയേത്കുസുമാദിനാ
അവരവരുടെ മന്ത്രങ്ങളോടും ഗന്ധം, പുഷ്പം എന്നിവകൊണ്ടും ഇവരെ ആരാധിക്കണം.
രേഖാഃ സര്വത്ര ശുക്ലേന പദ്മം രക്തേന ഭാവയേത്
എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും വെള്ള നിറത്തിൽ രേഖകൾ വരയ്ക്കണം, താമര ചുവപ്പിൽ ഭാവന ചെയ്യണം.
ദേവവര്ണാനഥോ വക്ഷ്യേ യഥാവദനുവര്ണിതാഃ
ദൈവങ്ങളുടെ വർണ്ണങ്ങൾ എങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടുവോ അതുപോലെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.
പീതഃ ശുക്ലശ്ച ധര്മശ്ച പൂഷാ രക്തഃ പ്രകീര്തിതഃ
മഞ്ഞ, വെള്ള, ധർമ്മം; പൂഷൻ ചുവപ്പാണെന്ന് പറയുന്നു.
പീതോ ഭൃംഗഃ പുനഃ ശുക്ലഃ കൃഷ്ണഃ ശുക്ലസ്തഥൈവ ച 2.2.10.
ഭൃംഗന് മഞ്ഞയും വീണ്ടും വെള്ളയും; കറുപ്പും അതുപോലെ വെള്ളയും.
ധൂമ്രപീതോ രക്തപീതഃ ശുക്ലഃ കൃഷ്ണശ്ച ശ്യാമകഃ
ധൂമപ്പൊലിയും മഞ്ഞയും ചുവപ്പും വെള്ളയും കറുപ്പും കറുത്ത നിറവുമാണ്.