ന തു പൂര്വാഹ്ണമധ്യാഹ്നപരാഹ്ണേഷു യഥോചിതമ് 2.2.7.
പക്ഷേ, പ്രഭാതം, മധ്യാഹ്നം, പരാഹ്ണം എന്നിവയിൽ അതിനുള്ള സൗകര്യപ്രകാരം ചെയ്യരുത്.
ഏകോ ഹി കാലഃ പ്രാതസ്തു വൃദ്ധിശ്രാദ്ധാദിസാധനേ
വൃദ്ധിശ്രാദ്ധം പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾക്കായി പ്രഭാതത്തിൽ മാത്രം സമയം ഉണ്ട്.
ദേവേഭ്യോ ബ്രഹ്മണാ ദത്തഃ പൂര്വാഹ്ണസ്തിഥിഭിഃ സഹ
ദേവന്മാർക്ക്, ബ്രഹ്മാവ് പ്രഭാതസമയം തിഥികളോടൊപ്പം നൽകിയിരിക്കുന്നു.
പൂര്വാഹ്ണമാത്രസംപ്രാപ്തൌ തതോ ദേവാന്പ്രപൂജയേത്
പ്രഭാതം മാത്രം എത്തിയാൽ, അപ്പോൾ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കണം.
ഖര്വാ ദര്പാ തഥാ ഹിംസ്രാ തിഥിശ്ച ത്രിവിധാ ഭവേത്
തിഥികൾക്ക് മൂന്നു വിധങ്ങളുണ്ട്: ഖർവ, ദർപ്പ, ഹിംസ്ര എന്നിങ്ങനെ.
ഹിംസ്രാ തു ക്ഷയജാ ജ്ഞേയാ കാലഭേദേന ഗൃഹ്യതേ
ഹിംസ്ര തിഥി ക്ഷയത്തിൽ നിന്നു ഉണ്ടാകുന്നതാണ്, സമയഭേദം നോക്കി അതിനെ തിരിച്ചറിയണം.
ശുക്ലപക്ഷേ പരാ ഗ്രാഹ്യാ കൃഷ്ണേ പൂര്വാ പ്രശസ്യതേ
ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ പിന്നത്തെ തിഥിയാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്; കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ മുൻപത്തെ തിഥിയാണ് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്.
യഥാവാസ്തേ രവിര്ഭാതി ഘടികാ ദശ വാപി വാ
സൂര്യൻ എത്ര സമയം നിലനിൽക്കുന്നു, അത്തരം ദശ ഘടികകൾക്കോ അതിലധികമോ പ്രകാശം പകരുന്നു.
ശുക്ലേ വാ യദി വാ കൃഷ്ണേ ഖര്വാ ദര്പാ തിഥിശ്ച യാ 2.2.7.
ശുക്ലപക്ഷമോ കൃഷ്ണപക്ഷമോ ആയാലും, ഖർവയോ ദർപ്പയോ ആയ തിഥി ഏതാണോ അതാണ് പ്രധാനമായത്.
ദിനദ്വയേഽപി കുതപേ അസ്തഗാം തിഥിമാശ്രയേത് വ്രതേ ച വൃദ്ധിഗാമിന്യാം യത്രോദയോ രവേര്ഭവേത്
രണ്ട് ദിവസത്തിലും അസ്തമിച്ച തിഥിയാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്; വർദ്ധനയുള്ള വ്രതങ്ങളിൽ സൂര്യോദയം വരുന്നിടത്താണ് ആചരണം ചെയ്യേണ്ടത്.
അമാവാസ്യപാര്വണേ ച സാ തിഥിഃ പിതൃപൂജനേ
അമാവാസ്യയിലും പൗർണ്ണമിയിലും ആ തിഥി പിതൃപൂജയ്ക്ക് ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
അസ്തഗാമിതിഥിര്യത്ര സാ തിഥിഃ പിതൃമംദിരമ്
എവിടെ തിഥി അസ്തമിച്ചോ, ആ തിഥിയാണ് പിതൃലോകത്തിനു സമർപ്പിക്കേണ്ടത്.
ശുക്ലപക്ഷേ ച കൃഷ്ണേ ച യോ യോഗഃ പരപൂര്വയോഃ സാ പൂജ്യാ ച സ്വകൃത്യേഷു പക്ഷയോരുഭയോരപി
ശുക്ലപക്ഷത്തിലും കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലും, പിന്നെയും മുൻപുമുള്ള തിഥികളുടെ യോഗം ഇരുപക്ഷങ്ങളിലും തന്നെ കർമ്മങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെടണം.
പൂജ്യാ ഹി വ്യസ്തം സംത്യജ്യ പൂര്വം ചൈകാദശീയുഗമ്
ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടത് വ്യസ്തമായതോ മുൻപുള്ള ഏകാദശി സംയുക്തമായതോ അല്ലാതെ ശരിയായ തിഥിയാണ്.
ഏതാ ഉപോഷ്യാസ്തിഥയഃ പുണ്യാഃ സ്യുര്ധര്മവേദിഭിഃ
ഈ തിഥികൾ ഉപവാസമായി ആചരിക്കണം; ധർമ്മം അറിയുന്നവർക്ക് ഇവ പുണ്യമാണ്.
ബാണേന വിദ്ധാ യാ ഷഷ്ഠീ മുനിവിദ്ധാ തഥാഷ്ടമീ
ബാണൻ തുളച്ച ആറാം തിഥിയും, മুনি തുളച്ച എട്ടാം തിഥിയും ഉണ്ട്.
അമാവാസ്യാ ഭൂതവിദ്ധാ നോപോഷ്യാ മുനിനാപി ച
ഭൂതങ്ങൾ തുളച്ച അമാവാസ്യ, മുനിയ്ക്ക് പോലും ഉപവാസം പാലിക്കേണ്ടതല്ല.
വിദ്ധാ യേ നാഭിനിന്ദ്യാഃ സ്യുര്യുക്താസ്തേനാഭിനന്ദിതാഃ
തുളച്ച തിഥികൾ അപമാനിക്കേണ്ടതല്ല; യുക്തമായാൽ അവ പ്രശംസിക്കപ്പെടണം.
താമസ്താം തു തിഥിം പ്രാപ്യ യുഗ്മാന്യപൂജ്യതാമിയുഃ 2.2.7.
അത്തരം തിഥി ലഭിച്ചാൽ, അതോടൊപ്പം വരുന്ന തിഥികൾ പൂജയ്ക്ക് അയോഗ്യമാണ്.
നക്താദിവ്രതയോഗേ തു ദിവാസംവര്ദ്ധമര്കരാന്
രാത്രി തുടങ്ങിയ വ്രതങ്ങളുടെ യോഗത്തിൽ, പകൽസമയത്ത് സൂര്യൻ ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
രാത്രിയോഗം വിനാപി സ്യാദേകാദശ്യാദികം വ്രതമ്
രാത്രി യോഗം ഇല്ലാതിരുന്നാലും, ഏകാദശി തുടങ്ങിയ വ്രതം ആചരിക്കാം.
ഏകാദശ്യുപവാസം തു ദ്വാദശീയോഗതശ്ചരേത്
ഏകാദശി ഉപവാസം ദ്വാദശി യോഗം നോക്കി ആചരിക്കണം.
രാത്രിയോഗേ തു സംപൂര്ണാ സോപാസ്യൈകാദശീ സദാ
രാത്രിയുമായി ഒന്നിക്കുന്ന എക്കാദശി പൂർണ്ണമായാൽ, എപ്പോഴും ഭക്തിപൂർവ്വം ആചരിക്കണം.
നിശി തു സ്യാദ്യദാ ഷഷ്ഠീ സപ്തമീ നവമീ ദിവാ
എങ്കിൽ, ഷഷ്ഠി, സപ്തമി, അല്ലെങ്കിൽ നവമി രാത്രിയിലോ പകൽ സമയത്തോ വരുമ്പോൾ—
ഏവം ത്രയോദശീം കൃഷ്ണാം വിധിപ്രാപ്താം വിനാ ദ്വിജാഃ
ഇങ്ങനെ, നിർദ്ദേശിച്ച കൃഷ്ണത്രയോദശി യഥാവിധി ലഭിക്കാതിരുന്നാൽ, ദ്വിജന്മാർ ആചരിക്കേണ്ടതല്ല.
ദിവാ ത്രയോദശീയുക്താ കൃഷ്ണോപോഷ്യാ ചതുര്ദശീ
ത്രയോദശി പകൽ സമയത്ത് വരുമ്പോൾ, കൃഷ്ണചതുര്ദശി ഉപവാസത്തോടെ ആചരിക്കണം.
ത്രിസംധ്യവ്യാപിനീ പ്രാപ്യ യദി കുര്യാദുപൌഷണമ്
ഒരു തിഥി മൂന്നു സന്ധ്യകളും വ്യാപിച്ചാൽ, അപ്പോൾ ഉപവാസം നടത്താം.
ചതുര്ദശീമതിക്രമ്യ സിനീവാല്യാം തു പാരണാത്
ചതുര്ദശി കഴിഞ്ഞ്, സിനീവാലി സമയത്ത് ഉപവാസം അവസാനിപ്പിക്കണം.
സപ്തമീ ലലിതാ ഭാദ്രേ ശക്തോത്ഥാനം ച വാരുണീ 2.2.7.
ഭാദ്രപദത്തിൽ ലളിതാസപ്തമി, ശക്തോത്താനം, വാരുണി ഇവ ആചരിക്കണം.
ത്രിസംധ്യാവ്യാപിനീ പൂര്വേ പരതോ വര്ദ്ധതേ യദി
മൂന്നു സന്ധ്യകളും വ്യാപിക്കുന്ന തിഥി മുമ്പുള്ളതിനു ശേഷം വർദ്ധിച്ചാൽ—