പദചിത്രേ തു സാര്ദ്ധം സ്യാദ്ഗ്രീവാണാം ഗുഹ്യധാരണേ
പാദചിത്രം വരയ്ക്കുന്നതിന് പാതി നൽകണം; കഴുത്തിലും രഹസ്യഭാഗത്തും ധരിക്കുന്നതിനു അത്ര തന്നെ.
ലവണേ തു തഥാ ദേയാ ഗുവാകാനാം ച രോപണേ
ഉപ്പിനും അതുപോലെ തന്നെ നൽകണം; ഗുവാക മരങ്ങൾ നടുന്നതിനും നൽകണം.
പണദ്വയം വരാടാനാമധികം ദശമേവ തു
രണ്ട് പണവും, വറാട്ടിനും അതിലധികം പത്ത് എണ്ണവും നൽകണം.
പണത്രയം ചക്രപണേ മഹിഷാണാം പണാധികമ് 2.2.4.
ചക്രം ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് മൂന്നു പണവും, മഹിഷികൾക്കു അധികം പണവും നൽകണം.
ദാസീനാം ഗര്ദഭാനാം ച അധികം കാകിണീദ്വയാത്
ദാസിമാർക്കും കഴുതകൾക്കും രണ്ട് കാകിണിയിലധികം നൽകണം.
വസ്ത്രേ പ്രതിപണം ദദ്യാദ്ദീര്ഘേ പ്രസ്ഥേഽപി വര്ധയേത്
വസ്ത്രത്തിന് ഓരോന്നിനും ഒരു പണം നൽകണം; നീളമുള്ള വസ്ത്രത്തിന് ഒരു പ്രസ്ഥം കൂടി കൂട്ടണം.
ശ്വേതവസ്ത്രേ ഭവേന്ന്യൂനം പദേ സൂക്ഷ്മേ ച വര്ദ്ധയേത്
വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കണം; അതു വളരെ ചെറുതാകരുത്. വസ്ത്രം വളരെ സുതാര്യമായാൽ, അതിന്റെ നീളം കൂട്ടണം.
വേതനം പുഷ്പസംസ്കാരേ സഹസ്രം ദശകാകിണീ
പൂക്കൾ അർപ്പിക്കാൻ ആയിരം അല്ലെങ്കിൽ പത്ത് കാകിണി നൽകണം.
അബദ്ധേ ദ്വ്യംഗുലം യാവന്മുണ്ഡമാലാ പ്രകീര്തിതാ
കെട്ടിയില്ലാത്ത മുണ്ടമാലയുടെ നീളം രണ്ട് വിരൽ വീതം ആയിരിക്കണം എന്ന് പറയുന്നു.
കാകിണീകത്രയം ചൈവ നിര്മാണേ ദ്വിജസത്തമാഃ
അതുണ്ടാക്കാൻ മൂന്നു കാകിണി നൽകണമെന്ന് ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.
തദര്ധാര്ധം മാരുതേന ദമനേ ബകുലസ്യ ച
മാരുതം ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും ബകുലപൂവിനും അതിന്റെ പകുതിയുടെ പകുതി മാത്രം നൽകണം.
യാമേയാമേ രൌപ്യമാഷം സ്നേഹേ ചൈവ തു കാകിണീ
ഓരോ യാമത്തിലും ഒരു വെള്ളി മാഷ് വേണം; എണ്ണയ്ക്ക് ഒരു കാകിണി നൽകണം.
ഷഡംഗുലേന ദൈര്ഘ്യം ച ന ന്യൂനം നാധികം ഭവേത്
അത് ആറു വിരൽ നീളത്തിൽ തന്നെ ആയിരിക്കണം; കുറവോ കൂടിയോ ആകരുത്.
പഞ്ചാങ്ഗുലേന മാനേന കര്തവ്യഃ സുസമാഹിതഃ 2.2.4.
അഞ്ചു വിരൽ അളവിൽ അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ ഉണ്ടാക്കണം.
ത്രിഹസ്തേ ചതുര്ഹസ്തേ വാ ഉത്തമം മാനമീരിതമ്
മൂന്നു കൈ അളവോ നാലു കൈ അളവോ ആയിരിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്ന് പറയുന്നു.
താമ്രേ ചായുഃക്ഷയകരമായസേ ദുര്ഗതിപ്രദഃ
താമ്രപാത്രം ആയുസ്സ് കുറയ്ക്കുന്നു; ഇരുമ്പ് പാത്രം ദുർഗതി വരുത്തുന്നു.
ദീപാധാരം കാംസ്യമയം തഥാരീതിമയസ്യ ച
ദീപം വയ്ക്കുന്ന പാത്രം കാംസം കൊണ്ടോ അരിതം കൊണ്ടോ ഉണ്ടാക്കണം.
ദശാങ്ഗധൂപകേ മൂല്യം വിംശകേ തു പണത്രയമ്
പത്ത് വട്ടിലുള്ള ധൂപപാത്രത്തിന് മൂന്നു പണം വിലയും, ഇരുപത് വട്ടിയുള്ളതിനും അതുപോലെയാണ്.
ഹസ്തേ പംചപ്രമാണം ച വസ്ത്രൈഃ കുര്യാച്ച വര്തികാമ്
അഞ്ചു കൈ അളവിൽ വസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വട്ടിയുണ്ടാക്കണം.
കലശനിര്ണയവര്ണനമ് സൂത ഉവാച യസ്യാര്പിതേ ച മാംഗല്യേ യാത്രാസിദ്ധിശ്ച ജായതേ
യാരിൽ മംഗലാർപ്പണം ചെയ്താൽ യാത്ര വിജയകരമാകും എന്ന് സൂതൻ പറഞ്ഞു.
സപ്താങ്ഗം കലശേ ജ്ഞേയം പഞ്ചാങ്ഗമഥ വാ പുനഃ
കലയശം ഏഴു ഭാഗങ്ങളോ അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളോ ഉള്ളതാണെന്ന് അറിയണം.
അഥ വാക്ഷതപുഷ്പേഷു ദേവമാവാഹ്യ പൂജയേത്
അനന്തരം, അക്ഷതയും പൂവും ഉപയോഗിച്ച് ദേവതയെ ആഹ്വാനിച്ച് പൂജിക്കണം.
വടസ്യാശ്വത്ഥവൃക്ഷസ്യ ധാതകീബില്വകസ്യ ച
വട, അശ്വത്ഥം, ധാതകി, ബില്വം എന്നീ വൃക്ഷങ്ങളുടെ പറ്റിയാണ് പറയുന്നത്.
സൌവര്ണാ രാജതാ വാപി താമ്രാദ്യാ മൃന്മയാസ്തഥാ
പൊന്നു, വെള്ളി, താമ്രം, അല്ലെങ്കിൽ മണ്ണ് എന്നിവകൊണ്ടുമാണ് അതുണ്ടാക്കേണ്ടത്.
അഭേദ്യാഃ സുഷമാഃ പ്ലക്ഷാഃ സര്വേ ആദ്യാഃ സുപൂരിതാഃ
മുൻപിലുള്ള എല്ലാ അത്തിമരങ്ങളും തകർക്കാനാവാത്തതും, സുന്ദരമായ രൂപത്തിലുള്ളതും, വളർന്നതുമാണ്.
ഏക ത്രിംശാങ്ഗുലം കുര്യാത്കാലാഹേ ദ്വിഗുണം ശതമ്
മുപ്പത്തൊന്ന് വിരൽ നീളമുള്ള അളവ് ഒരാൾ നിർമിക്കണം; കാലത്തിന്റെ അളവിന് ഇരുനൂറ് ഇരട്ടിയാകണം.
തൈജസൈഃ കാരയേന്മാനം മൃന്മയേ മാനമുച്യതേ
പൊന്നുകൊണ്ട് അളവ് ഉണ്ടാക്കണം; മണ്ണുകൊണ്ടുള്ള അളവും അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു.
കലശസ്ഥാപനം വക്ഷ്യേ യത്ര സന്നിഹിതാഃ സുരാഃ
ദേവതകൾ സന്നിഹിതരായിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് കലശം സ്ഥാപിക്കുന്ന വിധം ഞാൻ വിശദീകരിക്കും.
യജ്ഞേ സാധാരണം വക്ഷ്യേ യദ്വിധാനം യഥാമതമ് 2.2.5.
യജ്ഞത്തിൽ സാധാരണയായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ക്രമം ഞാൻ വിശദമായി പറയും.
ചതുരസ്രോത്തരം ഭിത്ത്വാ ചോര്ധ്വാധോമാനതഃ സമമ്
നാലു കോണുകളും തുളച്ച്, മുകളിലും കീഴിലും ഒരേ അളവാക്കി സമമാക്കണം.