കോണേ സൂത്രദ്വയം ദദ്യാന്മധ്യേ സൂത്രദ്വയം പുനഃ
മൂലകളിൽ രണ്ട് തന്തികളും നടുവിൽ വീണ്ടും രണ്ട് തന്തികളും വയ്ക്കണം.
ചതുഃ സൂത്രം പാതയേച്ച പൂര്വാപരവിഭാഗതഃ
നാലു തന്തികൾ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും വിഭജിച്ച് വിരിച്ചിരിക്കണം.
ശതദ്വയപദം യാവത്ഷട്പംചാശാധികം തഥാ
ഇരുനൂറ് പടികൾ വരെ തുടർന്നു, പിന്നെ അറുപത്താറ് കൂടി ചേർക്കണം.
ഊര്ധ്വപംക്ത്യാ പദയുഗം ചാദ്യേ പദചതുഷ്ടയമ് 2.2.2.
നേരായ വരിയിൽ ആദ്യം രണ്ട് പടികൾ, തുടക്കം നാലു പടികൾ വേണം.
രേഖാം സര്വത്ര ശുക്ലേന രചയേദ്യജ്ഞിയോത്തമഃ
എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും യജ്ഞത്തിന് ഉത്തമനായവൻ വെള്ള നിറത്തിൽ വര വരയ്ക്കണം.
ശക്തിയോഗേ ഭവേദ്രക്തം ശൈവേ പീതം വിനിര്ദിശേത്
ശക്തിയോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ ചുവപ്പ് നിറം വേണം; ശൈവത്തിന് മഞ്ഞ നിറം അടയാളപ്പെടുത്തണം.
പീതേന കര്ണികാ കാര്യാ ചതുര്ഭാഗേന മാനതഃ
നാലിലൊന്നായി അളന്ന് നടുവിൽ മഞ്ഞ നിറം ഉപയോഗിക്കണം.
കര്ണികാമൂലമാരഭ്യ രേഖാഃ ഷോഡശ കല്പയേത്
നടുവിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് പതിനാറ് വരകൾ വരയ്ക്കണം.
അഗ്രേ പീതം ഭവേദേവം കൃത്വാ പംകജവേഷ്ടനമ്
മുന്നിൽ മഞ്ഞ നിറം വേണം; അങ്ങനെ പുഷ്പത്തിന്റെ ചുറ്റുമതിൽ ഒരുക്കണം.
മധ്യേ രക്തം ഭവേത്തച്ച ഏവം ഷോഡശകല്പയേത്
നടുവിൽ ചുവപ്പ് നിറം വേണം; അങ്ങനെ പതിനാറ് വരകൾ ഉണ്ടാക്കണം.
ശുക്ലേന പീഠഗാത്രാണി പീഠകോണേ പദത്രയേ
വെള്ള നിറത്തിൽ പീഠത്തിന്റെ ശരീരം വരയ്ക്കണം, പീഠത്തിന്റെ മൂലകളിൽ മൂന്ന് പടികൾ വേണം.
ശുദ്ധേന രചയേത്പാദൌ പുനഃ പീതാദിവര്ണകൈഃ
പാദങ്ങൾ ശുദ്ധമായി വരയ്ക്കണം, പിന്നെ വീണ്ടും മഞ്ഞയും മറ്റു നിറങ്ങളും ചേർത്ത്.
മാനം കല്പലതായാസ്തു ദ്വ്യങ്ഗുലം പരികീര്തിതമ്
കൽപ്പലതിയുടെ അളവ് രണ്ട് വിരൽ വീതം എന്നാണ് പറയുന്നത്.
ഗ്രംഥൌഗ്രംഥൌ പുഷ്പഫലേ നാനാവര്ണേന ഭാവയേത് 2.2.2.
ഗ്രന്ഥികളും പൂവും പഴവും色色 നിറങ്ങളിൽ വരയ്ക്കണം.
വൈഷ്ണവേ ഗാരുഡം ശസ്തം ശൈവേ കീശവൃഷം ലിഖേത്
വൈഷ്ണവർക്കു ഗരുഡം ഉത്തമം; ശൈവർക്കു ശിവന്റെ കാളയെ വരയ്ക്കണം.
ശോഭാം പീതേന രചയേദുപശോഭാം ച പീതകൈഃ
മഞ്ഞ നിറത്തിൽ ഭംഗി ഉണ്ടാക്കണം, മഞ്ഞയുടെ വേറിട്ട നിറങ്ങളിൽ അലങ്കാരം കൂട്ടണം.
ശുക്ലപീതാരുണൈഃ കാര്യം മണ്ഡലം സ്യാന്മനോരമമ്
വെള്ളയും മഞ്ഞയും ചുവപ്പും ചേർത്ത് മനോഹരമായ മണ്ഡലം ഉണ്ടാക്കണം.
സര്വജ്ഞാനമയം ശുദ്ധം ധര്മകാമാര്ഥദായകമ്
ഇത് എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിലും നിറഞ്ഞതും ശുദ്ധവുമാണ്; ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവ നൽകുന്നു.
പാതയേത്തത്ര സൂത്രാണി കോഷ്ഠാനാം ദൃശ്യതേ ശതമ്
അവിടെ നൂലുകൾ വിരിച്ചിരിക്കുക, നൂറ് കിണറുകൾ കാണാം.
കോഷ്ഠം പ്രകല്പയേത്പീഠം പംക്ത്യാ ചൈവാത്ര വീഥികാമ്
കിണറുകളും ഇരിപ്പിടവും വരികളെയും വഴിയെയും ഇവിടെ ക്രമീകരിക്കണം.
അവശിഷ്ടൈഃ പദൈഃ കുര്യാത്സദ്ഭിസ്തംത്രാണി മന്ത്രവിത്
മറ്റുള്ള ഇടങ്ങളിൽ, മന്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ നല്ല നൂലുകൾ കൊണ്ട് ശരിയായ രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കണം.
പൂര്വോക്തമണ്ഡലേ വിദ്വന്ധരണീസദനം ബഹിഃ
മുന്പ് പറഞ്ഞ വൃത്തത്തിന് പുറത്തു, പണ്ഡിതൻ ഭൂമിയിൽ പീഠം സ്ഥാപിക്കണം.
ഗുലാലീതൂര്യവര്ണേന മഹാമത്ത ഇതി സ്മൃതഃ
ചുവന്ന പൊടിയുടെ നിറത്തിലും വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിലും അതിനെ മഹാമത്തൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഏതദ്ധി സര്വതോഭദ്രം രാശിയുക്തമതഃ പരമ് 2.2.2.
ഇത് എല്ലാ ദിശകളിലും ശുഭകരമാണ്, കൂടാതെ രാശികളുടെ അടയാളങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്.
ഗജാഹ്വം ച ഗജാകാരം മധ്യേ തു സമലങ്കൃതമ്
മദ്ധ്യഭാഗത്ത് ആനയുടെ മുഖവും ആനയുടെ രൂപവും ഉള്ള ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ച രൂപം ഉണ്ട്.
ബഹിര്ദ്വാദശഭിഃ സൂര്യൈഃ സൂര്യാക്രാംതം പ്രകീര്തിതമ്
പുറത്ത് പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരോടുകൂടി, സൂര്യൻ കടന്നുപോകുന്നതായി പറയുന്നു.
സഹസ്രമേവ വിപ്രേന്ദ്രാഃ പദ്മാന്തേ യസ്യ സ്വസ്തികമ്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ, താമരയുടെ അറ്റത്ത് ആയിരം കൈകളുള്ള സ്വസ്തികം ഉണ്ട്.
ചിന്താമണിം കുംകുമാംശം ഖാതം ച ഹരിവല്ലഭമ്
ചിന്താമണി, കുങ്കുമത്തിന്റെ അംശം, ഒരു കുഴി, ഹരിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ — ഇവയൊക്കെയും ഉണ്ട്.
തദ്വദ്വൃഷാസനം ജ്ഞേയം ശിഖിരൂപം ശിഖിധ്വജമ്
അതു പോലെ തന്നെ, കാളയുടെ ഇരിപ്പിടം, മയിലിന്റെ രൂപവും മയിലിന്റെ പതാകയുമാണ്.
ഗാരുഡം മേരുഗര്ഭം ച നീലകണ്ഠം നരാകൃതിമ്
ഗാരുഡൻ, മേരുവിന്റെ ഗർഭം, നീലകണ്ഠൻ, മനുഷ്യരൂപം — ഇവയും ഉണ്ട്.