ഗ്രഹാണാം പൌഷ്ടികേ പക്ഷേ ബാഹ്യഗ്രാമാദിസാധനേ
ഗ്രഹങ്ങളുടെ പോഷകശക്തിയുള്ള ഭാഗത്തും, പുറത്തെ ഗ്രാമങ്ങളും അതുപോലുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുമ്പോഴും,
പ്രഥമേ മുഷ്ടിഹസ്തഃ സ്യാത്സംപൂര്ണേ ശേഷമാനകൈഃ
ആദ്യമായി കൈ മുട്ടിയിരിക്കണം; പിന്നെ മുഴുവൻ അളവുകൾ നിറയുമ്പോൾ ശേഷിച്ച അളവുകൾ ഉപയോഗിക്കണം.
ശേഷാ ചൈവ വരിഷ്ഠാ ച ലവലീ ഭിത്തി വേദികാ
ശേഷിക്കുന്നതും ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും ലവലി, മതിൽ, വേദിക എന്നിവയാണ്.
അയഥാവ്യത്യയേ ദോഷസ്തസ്മാദ്യത്നേന സാധയേത്
തകൃതമായ മാറ്റം സംഭവിച്ചാൽ അത് ദോഷമാണ്; അതിനാൽ ശ്രദ്ധയോടെ അതു പൂർത്തിയാക്കണം.
മുഷ്ടിബാഹുഞ്ച പ്രാദേശം വര്ധയേത്ഷോഡശാംശകേ
മുട്ടിയ കൈ, കൈ, വിരൽ അളവ് എന്നിവയെ ഓരോ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം വീതം കൂട്ടണം.
ദര്പണാകാരകം കുര്യാദ്യാഗകേ ശാംതി കര്മണി
യാഗത്തിനും ശാന്തികർമ്മത്തിനും വേണ്ടി അതിനെ കണ്ണാടി രൂപത്തിൽ നിർമ്മിക്കണം.
നിശാരണൈര്ഗോമയൈശ്ച വേദികാം ച പ്രലേപയേത്
ഗോമയവും രാത്രിയിൽ ശേഖരിച്ചവയും ഉപയോഗിച്ച് വേദികയെ പുരട്ടണം.
ഹീനവീര്യഗവാനാം ച പുരീഷം ധേനുകം തഥാ
ശക്തിയില്ലാത്ത പശുക്കളുടെ ചാണിയും, കഴുതയുടെ ചാണിയും,
വര്ജയേത്സര്വയാഗേഷു സ്ഥംഡിലേഷു പ്രയത്നതഃ 2.1.21.
എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വേദികയിൽ, അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ അവ ഒഴിവാക്കണം.
തസ്മാത്പ്രയത്നതഃ കാര്യം യത്സൂത്രം യച്ച കീലകമ്
അതിനാൽ, ആവശ്യമുള്ള സൂത്രവും കീലവും ശ്രദ്ധയോടെ നിർമ്മിക്കണം.
പീതകാര്യസ്രജം ചൈവ കീലകം സ്വര്ണനിര്മിതമ്
കീൽ പൊന്നിൽ നിർമ്മിക്കണം; പ്രവർത്തനത്തിനുള്ള പുഷ്പമാല മഞ്ഞനിറത്തിൽ ആകണം.
ഗണനായകേ സുപ്രശസ്തം ശൈഷേപാമാര്ഗമേവ ച
ഗണനയുടെ മുഖ്യന് ഉത്തമമായതും, ശേഷിപ്പിന്റെ വഴിക്കും അതുപോലെ തന്നെയാണ് വേണ്ടത്.
ഷോഡശേ ചാര്കഹസ്തേ ച തത്ര നേമിയുതം ഭവേത്
പതിനാറിലും സൂര്യന്റെ കയ്യിലും അവിടെ ചക്രത്തിന്റെ അറ്റം ചേർത്തിരിക്കണം.
മണ്ഡലദേവരചനാവര്ണനമ് അര്കാംഗുലമിതം ക്ഷേത്രം ചതുരസ്രം പ്രകല്പയേത്
മണ്ഡലദേവതയുടെ ക്രമീകരണത്തിനായി സൂര്യന്റെ വിരൽ അളവിൽ ചതുരശ്രമായ സ്ഥലം ഒരുക്കണം.
ഗുണാംഗുലം പ്രതിദിശം വര്ധയേത്സുവിചക്ഷണഃ
പ്രതിദിശയും ഒരു വിരൽ അളവ് കൂട്ടി ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ വർദ്ധിപ്പിക്കണം.
ദ്വിഹസ്തേ ചൈവ സൂത്രാഗ്രേ ത്ര്യംഗുലാനി സമംതതഃ
സൂത്രത്തിന്റെ അറ്റത്ത് രണ്ട് കൈയും, മൂന്നു വിരൽ അളവും ചുറ്റും വേണം.
ഏവം പോഡശഹസ്താംതം വര്ധയേത്ക്രമതഃ സ്വയമ്
ഇങ്ങനെ പതിനാറ് കൈ അളവുവരെ ക്രമമായി സ്വയം വർദ്ധിപ്പിക്കണം.
ദ്വാദശാംഗുലകല്പാഭ്യാം മധുഹസ്തേ ച മംഡലേ
പന്ത്രണ്ടു വിരൽ അളവിൽ, മധ്യഭാഗത്തും കൈയിലും, മണ്ഡലത്തിൽ അളക്കണം.
പദ്മമാനം ചതുര്ദ്ധാ തു വൃത്തം കുര്യാത്സമംതതഃ
പത്മത്തിന്റെ അളവ് നാലുഭാഗമായി, വൃത്താകൃതിയിലും എല്ലാ വശത്തും തുല്യമായിട്ടും ആക്കണം.
തൃതീയേ ദലസംധീംശ്ച ദലാഗ്രാണി ചതുര്ഥകേ
മൂന്നാം ഭാഗത്ത് ദളങ്ങളുടെ സംയോജനങ്ങൾ, നാലാം ഭാഗത്ത് ദളങ്ങളുടെ അഗ്രങ്ങൾ വരയ്ക്കണം.
കേശരാസ്ത്രിവിധാഃ പ്രോക്താ മൂലമധ്യാഗ്രദേശതഃ
കേശരങ്ങൾ മൂന്നു വിധമാണ് — അടിയിൽ, നടുവിൽ, അഗ്രത്തിൽ എന്നിങ്ങനെ.
പാത്രസംധിര്ഭവേച്ഛ്യാമഃ കോണേ രക്തേന രംജയേത്
പാത്രത്തിന്റെ സംയോജനം ഇരുണ്ട നിറത്തിൽ ആക്കണം; കോണുകളിൽ ചുവപ്പ് നിറം ഉപയോഗിക്കണം.
അഷ്ടാംഗുലപ്രമാണം യദ്യഥാവര്ണം വിനാദിതഃ 2.2.1.
അളവ് എട്ട് വിരൽവീതിയാകണം, തുടക്കം മുതൽ നിർദ്ദേശിച്ച നിറങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കണം.
സീമരേഖാംഗുലോച്ഛ്രായം തത്തദര്ധേന യോജയേത്
സീമാരേഖയുടെ ഉയരം ഓരോ അളവിന്റെ പാതിയുമായി ചേർക്കണം.
പ്രതിഷ്ഠായാം ച രാമാംതം കൃഷ്ണാംതം ച ജലാശയേ
പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കു സമയത്ത്, ഒരു അറ്റം രാമനിൽ, മറ്റേ അറ്റം കൃഷ്ണനിൽ ജലാശയത്തിൽ വേണം.
ഗ്രഹയാഗേ ച പീതാദീന്കുര്യാച്ച ന തദന്യഥാ
ഗ്രഹയാഗത്തിൽ മഞ്ഞയും മറ്റു നിറങ്ങളും ഉപയോഗിക്കണം; മറ്റേതെങ്കിലും വിധം ചെയ്യരുത്.
സര്വം ച പൂര്വവത്കാര്യം പംകജം സുലിഖേത്സുധീഃ
എല്ലാം മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യണം; ബുദ്ധിമാൻ പദ്മം സൂക്ഷ്മമായി വരയ്ക്കണം.
ശുക്ലാരുണൈസ്തഥാ പീതൈഃ പീതാരുണസിതൈരപി
വെള്ളയും ചുവപ്പും മഞ്ഞയും, മഞ്ഞയും ചുവപ്പും വെള്ളയും ഉപയോഗിക്കണം.
കലായംത്രം തദംതേ ച ഗുഹ്യപത്രാ ഗ്രകേണ തു
അവസാനത്തിൽ കലായന്ത്രവും, രഹസ്യപത്രം ഒരു രേഖയോടുകൂടി വരയ്ക്കണം.
ഏവം മംഡലമംത്രാണാം വര്ജയേത്പരമാര്ഥതഃ
ഇങ്ങനെ, മണ്ഡലമന്ത്രങ്ങൾ പരമാർത്ഥത്തിൽ ഒഴിവാക്കണം.