പ്രാസാദമാനമഥവാ അഥവാ സര്വലക്ഷണമ്
അത് ഒരു രാജപ്രാസാദമായാലും അല്ലാതെയായാലും, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ളതായാലും,
ദേവാഗാരസ്യ യദ്ദ്വാരം തസ്മാദഷ്ടാംഗുലേന തു
ദേവാലയത്തിന്റെ വാതിൽ ആ സ്ഥലത്തുനിന്ന് എട്ട് വിരൽ വീതം അകലെ വേണം.
അംഗുലം വൈ ഭവേദ്വൃദ്ധിരശീതിശ്ചതുരുത്തരാ
ഒരു വിരൽ വീതം കൂടി കൂട്ടണം, ആകെ എൺപത്തിനാലായി വരണം.
മുഖത്രിഭാഗേ ചിബുകം ലലാടം നാസികാം തഥാ
മുഖത്തിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് വീതം താടിയും നെറ്റിയും മൂക്കും ആയിരിക്കണം.
നയനേ ദ്വ്യംഗുലേ സ്യാതാം ത്രിഭാഗാ താരകാ ഭവേത്
കണ്ണുകൾക്ക് രണ്ട് വിരൽ വീതം വേണം, കണ്മണി അതിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് വീതം ആയിരിക്കണം.
ലലാടമസ്തകഗ്രീവം കുര്യാത്തത്സമമേവ തു
നെറ്റി, തലയുടെ മുകളിൽ ഭാഗം, കഴുത്ത് ഇവ ഒന്നുപോലെ അളവിൽ ഉണ്ടാകണം.
തുല്യൌ നാസികയാ ഗ്രീവാ മുഖേന ഹൃദയാംതരമ്
കഴുത്ത് മൂക്കിനും മുഖം മുതൽ ഹൃദയം വരെ അളവിനും തുല്യമായിരിക്കണം.
ബാഹൂ ച ബാഹുതുല്യൌ ച ഊരൂ ജംഘേ ച ജാഘനമ് ഷഡംഗുലസ്തു വിസ്താരസ്തുല്യാംഗുഷ്ഠോംഽഗുലത്രയമ് ।। 2.1.12.
രണ്ടു കൈകളും തുല്യമായിരിക്കണം, അതുപോലെ തന്നെ തോളുകൾ, കാലുകൾ, കാൽമുട്ട്, കിണർ എന്നിവയും. വീതി ആറു വിരൽ അളവായിരിക്കണം, വലതു വിരൽക്ക് മൂന്നു വിരൽ അളവായിരിക്കണം.
പ്രദേശിനീ ച തത്തുല്യാ ഹീനാ ശേഷാന്നഖാനഖമ്
മധ്യവിരൽ അതിനോടു തുല്യമായിരിക്കണം; ശേഷിക്കുന്ന നഖങ്ങൾ മറ്റുള്ളവയേക്കാൾ കുറവായിരിക്കും.
ഏവം ലക്ഷണസംയുക്താ സാ പൂജ്യാ പ്രതിമാ ശുഭാ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ള പ്രതിമ ശുഭമായതും ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യമായതുമാണ്.
ഗംഡം ച നിയതം മൂര്തൌ കുര്യാദംഗസമുന്നതേഃ
മൂർത്തിയിൽ കവിൾ ശരിയായ അവയവ ഉയരത്തിന് അനുസരിച്ച് നിർമിക്കണം.
സവിതാനല പത്രസ്യ ചാരുവിദ്യാധരസ്തഥാ
അലങ്കാരമായ മനോഹരമായ കുടയും താമരയിലയും, അതുപോലെ മനോഹരമായ ദേവഗണവും ഉണ്ടാകണം.
അഭ്യംഗപദബന്ധാദി സാമാന്യേനോപശോഭി ച
അവയവങ്ങളും കാലുകളും ശരിയായി ബന്ധിപ്പിച്ചും, പൊതുവെ അലങ്കരിച്ചും വേണം.
കരാഭ്യാം കാംചനീം മാലാം പ്രോദ്വഹംതീം ശിരോരുഹാന്
രണ്ടു കൈകളിലും പൊന്നിന്റെ മാലയും തലമുടി ചുമന്ന നിലയിലും കാണണം.
സുസ്നിഗ്ധാം വരദാം സൌമ്യാം ദ്വിതീയാശ്രമിണാമിമാമ്
മൃദുവും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നതും സാന്ത്വനപരവുമായും, രണ്ടാം ആശ്രമത്തിലെവളുമായും കാണണം.
നൃസിംഹഃ പഞ്ചതാലഃ സ്യാദ്ധയഗ്രീവസ്തു പംചമഃ
നരസിംഹൻ അഞ്ചു താളം ഉയരമുണ്ടാകണം, ഹയഗ്രീവനും അങ്ങനെ തന്നെ അഞ്ചാമത്തേതായിരിക്കണം.
നവതാലാ ഭവേദ്ദുര്ഗാ ലക്ഷ്മീശ്ചൈവ ത്രിതാലികാ
ദുർഗ്ഗയ്ക്ക് ഒമ്പത് താളം ഉയരവും, ലക്ഷ്മിക്ക് മൂന്ന് താളം ഉയരവും വേണം.
ദക്ഷിണേ വാസുദേവസ്യ കരേ ചക്രം പ്രതിഷ്ഠിതമ് 2.1.12.
വാസുദേവന്റെ വലത് കൈയിൽ ചക്രം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കണം.
തദധശ്ച ഭവേത്പദ്മം ശ്രീവത്സേനോപശോഭിതമ്
അതിനടിയിൽ ശ്രീവത്സചിഹ്നം അലങ്കരിച്ചുള്ള ഒരു താമര പുഷ്പം ഉണ്ടാകണം.
പാര്ശ്വേ നലിനസിംഹൌ ദ്വൌ സുഭദ്രാം ദക്ഷിണേ ന്യസേത്
അരികിൽ, താമരയുടെ വലതുവശത്ത്, രണ്ട് ശുഭമായ സിംഹരൂപങ്ങൾ വയ്ക്കണം.
കൃതാംജലിപുടസ്ഥശ്ച നാരദഃ കപിലസ്തഥാ
കൈകൂപ്പിയിരിക്കുന്ന നാരദനും കപിലനും അവിടെ കാണപ്പെടണം.
യദുഗ്രം വാസുദേവസ്യ തഥാ നാരായണസ്യ ച
വാസുദേവനും നാരായണനും ഉള്ള ഭയങ്കരമായ രൂപങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെ ഉണ്ടാകണം.
തീര്ഥേ ഗിരൌ തഡാഗേ ച സമീപേ സ്ഥാപയേത്സുധീഃ
ഒരു വിവേകിയൻ അവയെ തീർത്ഥത്തിൽ, മലയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ കുളത്തിനരികിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
അവിമുക്തേ വിശേഷണ സിദ്ധക്ഷേത്രേ ദശാര്ണകേ
അവിമുക്തത്തിൽ, പ്രത്യേക സ്ഥലങ്ങളിൽ, സിദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളിലും ദശാർണകയിലും സ്ഥാപിക്കണം.
കുലാനി പൂര്വം വിപ്രേംദ്രാഃ സമുദ്ധരതി നാന്യഥാ
പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആദ്യം തങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളെ ഉയർത്തുന്നു; മറ്റുവഴിയില്ല.
ചംദനാഗുരുഭിഃ കുര്യാദ്ബില്വശ്രീപര്ണികസ്യ ച
ചന്ദനം, അഗരു, ബില്വ ഇല, ശ്രീപർണി ഇല എന്നിവകൊണ്ട് ആചരണം നടത്തണം.
കുണ്ഡനിര്മാണവിധിവര്ണനമ് തസ്യോദ്ധാരം ച സംസ്കാരം ശൃണുധ്വം ദ്വിജസത്തമാഃ
ആശ്രയത്തിന്റെ നിർമ്മാണവും ശുദ്ധീകരണവും എങ്ങനെയെന്ന്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ.
ചതുരസ്രം ച വൃത്തം ച പാദാര്ധം ചാര്ധചംദ്രകമ്
അത് ചതുരസ്രമായോ വൃത്തമായോ അർദ്ധപാദമായോ അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയായോ ആകാം.
സപ്താര്ധം ച നവാര്ധം ച കുംഡം ദശകമീരിതമ്
ഏഴരയും ഒൻപതരയും പത്തും ആണു ആ ആചാരവേദിയുടെ നിർദ്ദിഷ്ട വലിപ്പങ്ങൾ.
ഭ്രാമയേച്ചോര്ധ്വതസ്തസ്യാ ഭസ്മാംഗാരാണി യത്നതഃ
അവിടെ നിന്ന് ബസ്മവും ചാരവും ശ്രദ്ധയോടെ മേലോട്ടു നീക്കണം.