കര്തുര്ദശഗുണം പ്രോക്തമാപാനപരിപാലകഃ
ആ നിർമ്മാതാവിന്, വെള്ളവും പാനീയവും സംരക്ഷിക്കുന്നവന്, അതിന്റെ പത്ത് മടങ്ങ് ഫലം ലഭിക്കും എന്നു പറയുന്നു.
പതിതം പതമാനം ച തഥാര്ദ്ധസ്ഫുടിതം തഥാ
വീണുപോയതും വീഴുന്നതും അർദ്ധമായി പൊട്ടിയതും അങ്ങനെ എല്ലാം,
പതിതസ്യ തു യഃ കര്താ പതമാനസ്യ രക്ഷിതാ
വീണുപോയതിനെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നവനും വീഴുന്നതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും,
യഃ കുര്യാദ്വിഷ്ണുപ്രാസാദം ജ്യോതിര്ലിംഗസ്യ വാ ക്വചിത്
വൈഷ്ണവപ്രാസാദം അല്ലെങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും ജ്യോതിര്ലിംഗം നിർമ്മിക്കുന്നവൻ,
സ്വയം സ്വകുലമുദ്ധൃത്യ കല്പകോടിം വസേദ്ദിവി
അവൻ സ്വയം തന്റെ കുടുംബത്തെ ഉയർത്തി, ഒരു കോടി കാല്പര്യങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കും.
ദേവീലിംഗേഷു യോനൌ വാ കൃത്വാ ദേവകുലം നരഃ
ദേവിയുടെ ലിംഗത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ യോനിയിൽ ഒരു ദേവാലയം നിർമ്മിച്ചാൽ,
പ്രാവൃട്കാലേ സ്ഥിതം തോയമഗ്നിഷ്ടോമഫലം ലഭേത്
മഴക്കാലത്ത് സൂക്ഷിച്ച വെള്ളം അഗ്നിഷ്ടോമയാഗത്തിന്റെ ഫലം നൽകുന്നു.
നിദാഘകാലേ പാനീയം യസ്യ തിഷ്ഠതി വാപിനഃ
വെയില്ക്കാലത്ത് തന്റെ കുളത്തിൽ വെള്ളം ശേഷിക്കുന്നവന്,
ഏകാഹം തു സ്ഥിതം തോയം പൃഥിവ്യാം ദ്വിജസത്തമാഃ
മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, ഒരു ദിവസം ഭൂമിയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വെള്ളം,
പൂര്വം പിതൃകുലേ സപ്ത തദ്വന്മാതൃകുലേ ദ്വിജാഃ 2.1.9.
ആദ്യം, പിതൃവംശത്തിൽ ഏഴു പേർ, അതുപോലെ മാതൃവംശത്തിലും, ദ്വിജന്മാരേ.
പിതുരൂര്ധ്വം കുലം വിംശം മാതുരൂര്ധ്വ കുലം തഥാ
പിതാവിന്റെ വംശത്തിൽ ഇരുപത് തലമുറയും, അതുപോലെ മാതാവിന്റെ വംശത്തിലും.
പംച വൈ മാതൃതശ്ചാസ്യ പിതുര്മാതാമഹേ കുലേ
അവന്റെ പിതാവിന്റെ മാതാമഹന്റെ വംശത്തിൽ, മാതാവിന്റെ വശത്തുനിന്നും അഞ്ചുപേരും.
ഗുരോഃ പിതൃകുലേ പംച തസ്യ മാതൃകുലേ തഥാ
ഗുരുവിന്റെ പിതൃവംശത്തിൽ അഞ്ചുപേരും, അതുപോലെ ഗുരുവിന്റെ മാതൃവംശത്തിലും.
രാജ്ഞോ മാതാമഹകുലേ പംച ചൈവ പ്രകീര്തിതാഃ
രാജാവിന്റെ മാതാമഹന്റെ വംശത്തിൽ അഞ്ചുപേരും പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ആത്മനാ സഹ വിപ്രേംദ്രാ ഉദ്ധാരഃ സംമതഃ സ്മൃതഃ
സ്വന്തം ആത്മാവിനോടൊപ്പം മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നത്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതും ഓർക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്.
സമുദ്ധരേത്കുലശതം ശൃണു വിംശകുലം ദ്വിജ
നൂറ് കുടുംബങ്ങളെ വരെ ഉയർത്താൻ കഴിയും; ഇരട്ടജന്മാവായവനേ, ഇരുപത് കുടുംബങ്ങൾ പോലും കേൾക്കുക.
മാതുര്മാതാമഹസ്യൈവ ജാതിം ദ്വംദ്വമുദാഹൃതമ്
അമ്മയുടെയും അമ്മയുടെ അച്ഛനുടെയും വംശം രണ്ട് കൂട്ടമായി പറയപ്പെടുന്നു.
പരപക്ഷസ്യ ചൈകം സ്യാദേകവിംശം കുലം ക്രമാത്
മറ്റു വശത്ത് ഒരൊന്ന്; അങ്ങനെ ചേർത്ത് ഇരുപത്തൊന്ന് കുടുംബങ്ങൾ വരും.
പാനീയേന വിനാ വൃത്തിര്ലോകേ നാസ്തീതി കര്ഹിചിത്
ജലമില്ലാതെ ലോകത്ത് ഒരിക്കലും ഉപജീവനം സാധ്യമല്ല.
താവത്കാലം വസേത്സ്വര്ഗേ ചാന്തേ ബ്രഹ്മത്വമാപ്നുയാത് 2.1.9.
അത്രയും കാലം സ്വർഗത്തിൽ വസിച്ച്, അവസാനം ബ്രഹ്മത്വം നേടും.
സൂര്യരശ്മിയുതം യദ്വൈ തത്തോയം തു വിനിംദതമ്
സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കുന്ന ജലം ശുദ്ധമാണെന്ന് കരുതണം.
തസ്മാദ്ദശഗുണം കുംഡേ തസ്മാദ്ദശഗുണം ഹ്രദേ
അതുകൊണ്ട് കിണറ്റിൽ പത്ത് മടങ്ങ്, തടാകത്തിൽ പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ മഹത്വം ഉണ്ട്.
സുസ്ഥിതം ദുഃസ്ഥിതം വാപി ശിവലിംഗം ന ചാലയേത്
ശിവലിംഗം എത്രയും നല്ലതായാലും, ദോഷകരമായാലും, അതു നീക്കരുത്.
ഉച്ഛന്നഗരഗ്രാമേ സ്ഥാനത്യാഗേ ച വിപ്ലവേ
നശിച്ച നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും, സ്ഥലം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോഴും, ദുരന്തസമയത്തും—
കേശവം ഹരിവൃക്ഷം ച മധൂകം കിംശുകം തഥാ
കേശവൻ, ഹരിവൃക്ഷം, മധൂകം, കിംശുകം എന്നിവയും—
ദേവാലയസ്യ പുരതഃ കുര്യാത്പുഷ്കരിണീ ദ്വിജാഃ
ദേവാലയത്തിന്റെ മുന്നിൽ, ദ്വിജന്മാരേ, ഒരു കുളം നിർമ്മിക്കണം.
ദേവാഥേം ബ്രാഹ്മണാര്ഥേ ച മുഖം കുര്യാച്ച സര്വതഃ
ദേവന്റെ കാര്യത്തിനും ബ്രാഹ്മണരുടെ കാര്യത്തിനും എല്ലാ ദിശകളിലും പ്രവേശനം ഒരുക്കണം.
യാമ്യേ സ്വാര്ഥം ന കുര്വീത കോണേ തു നരകം ഭവേത്
സ്വന്തം ആവശ്യത്തിനായി തെക്കുവശത്ത് നിർമ്മിക്കരുത്; കോണിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ നരകം ലഭിക്കും.
കുര്യാദ്ദക്ഷിണപൂര്വേ തു അര്കഹസ്തപ്രമാണതഃ 2.1.9.
തെക്കുപൂർവ്വഭാഗത്ത്, സൂര്യന്റെ കൈവിസ്തൃതിയനുസരിച്ച് നിർമ്മിക്കണം.
തൃപ്യേ ഹസ്തം നലിന്യാദാവതോ ഹീനം ന കാരയേത്
താമരക്കുളത്തിൽ കൈ തൃപ്തിയാകട്ടെ; കുറവുള്ളതൊന്നും നിർമ്മിക്കരുത്.