പ്രസാദേ മൃന്മയം പുണ്യം മയൈതത്കഥിതം ദ്വിജാഃ
ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ണുകൊണ്ടുള്ള പ്രതിമയുടെ പുണ്യം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ.
തൃണമയേ ശതമയം തദര്ധം നവവല്കലേ
പുല്ലുകൊണ്ടുള്ളതിനു നൂറിരട്ടി, തവിടുകൊണ്ടുള്ളതിനു അതിന്റെ പകുതിയാണ്.
തതോ ദശഗുണം പ്രോക്തമിഷ്ടികാരചിതേ ശുഭേ
ഇതിനു ശേഷം, ഇഷ്ടികകൊണ്ടു മനോഹരമായി നിർമ്മിച്ചതിനു പത്ത് ഇരട്ടിയാണു ഫലം എന്ന് പറയുന്നു.
തതശ്ച ശതസാഹസ്രം സൌവര്ണേ ദ്വിജസത്തമാഃ
അതിനുശേഷം, സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ചതിനു നൂറായിരം ഇരട്ടിയാണു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
യദതീതം ഭവിഷ്യച്ച കുലാനാമയുതം നരഃ
പോയതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ കാലങ്ങളിൽ, ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവന് പതിനായിരം തലമുറകൾക്കും ഉപകാരമാകും.
കനിഷ്ഠം മധ്യമം ശ്രേഷ്ഠം കാരയിത്വാ ഹരേര്ഗൃഹമ്
കുറഞ്ഞതോ, നടുവിലത്തതോ, ഉത്തമമായതോ ആയ ഹരിയുടെ ഭവനം നിർമ്മിച്ചാൽ—
ഹസ്താനാം പോഡശൈര്യാവത്പ്രസ്ഥേ സ്യാത്കരഹീനകമ്
ഒരു കൈയിൽ ഒരു വിരൽ കുറവായാൽ, അതിന്റെ അളവ് ഒരു പ്രസ്ഥയിൽ ഒരു പൊടയുടെ തുല്യമാണ്.
കനിഷ്ഠം താരഹസ്തം സ്യാദുത്തമം പംചവിംശതിഃ
ചെറിയ വിരൽ താരഹസ്തം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ഏറ്റവും വലിയത് ഇരുപത്തിയഞ്ച് ആയി എണ്ണപ്പെടുന്നു.
പുരദ്വാരം ച കര്തവ്യം ചതുരസ്രം സമം ഭവേത്
നഗരവാതിൽ ചതുരസ്രവും എല്ലാ വശവും തുല്യവുമാകണം.
സുരവേശ്മനി യാവംതോ ദ്വിജേന്ദ്രാഃ പരമാണവഃ 2.1.9.
ദേവതകളുടെ വീടുകളിൽ എത്ര അണുക്കളുണ്ടോ, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ,
കര്തുര്ദശഗുണം പ്രോക്തമാപാനപരിപാലകഃ
ആ നിർമ്മാതാവിന്, വെള്ളവും പാനീയവും സംരക്ഷിക്കുന്നവന്, അതിന്റെ പത്ത് മടങ്ങ് ഫലം ലഭിക്കും എന്നു പറയുന്നു.
പതിതം പതമാനം ച തഥാര്ദ്ധസ്ഫുടിതം തഥാ
വീണുപോയതും വീഴുന്നതും അർദ്ധമായി പൊട്ടിയതും അങ്ങനെ എല്ലാം,
പതിതസ്യ തു യഃ കര്താ പതമാനസ്യ രക്ഷിതാ
വീണുപോയതിനെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നവനും വീഴുന്നതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും,
യഃ കുര്യാദ്വിഷ്ണുപ്രാസാദം ജ്യോതിര്ലിംഗസ്യ വാ ക്വചിത്
വൈഷ്ണവപ്രാസാദം അല്ലെങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും ജ്യോതിര്ലിംഗം നിർമ്മിക്കുന്നവൻ,
സ്വയം സ്വകുലമുദ്ധൃത്യ കല്പകോടിം വസേദ്ദിവി
അവൻ സ്വയം തന്റെ കുടുംബത്തെ ഉയർത്തി, ഒരു കോടി കാല്പര്യങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കും.
ദേവീലിംഗേഷു യോനൌ വാ കൃത്വാ ദേവകുലം നരഃ
ദേവിയുടെ ലിംഗത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ യോനിയിൽ ഒരു ദേവാലയം നിർമ്മിച്ചാൽ,
പ്രാവൃട്കാലേ സ്ഥിതം തോയമഗ്നിഷ്ടോമഫലം ലഭേത്
മഴക്കാലത്ത് സൂക്ഷിച്ച വെള്ളം അഗ്നിഷ്ടോമയാഗത്തിന്റെ ഫലം നൽകുന്നു.
നിദാഘകാലേ പാനീയം യസ്യ തിഷ്ഠതി വാപിനഃ
വെയില്ക്കാലത്ത് തന്റെ കുളത്തിൽ വെള്ളം ശേഷിക്കുന്നവന്,
ഏകാഹം തു സ്ഥിതം തോയം പൃഥിവ്യാം ദ്വിജസത്തമാഃ
മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, ഒരു ദിവസം ഭൂമിയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വെള്ളം,
പൂര്വം പിതൃകുലേ സപ്ത തദ്വന്മാതൃകുലേ ദ്വിജാഃ 2.1.9.
ആദ്യം, പിതൃവംശത്തിൽ ഏഴു പേർ, അതുപോലെ മാതൃവംശത്തിലും, ദ്വിജന്മാരേ.
പിതുരൂര്ധ്വം കുലം വിംശം മാതുരൂര്ധ്വ കുലം തഥാ
പിതാവിന്റെ വംശത്തിൽ ഇരുപത് തലമുറയും, അതുപോലെ മാതാവിന്റെ വംശത്തിലും.
പംച വൈ മാതൃതശ്ചാസ്യ പിതുര്മാതാമഹേ കുലേ
അവന്റെ പിതാവിന്റെ മാതാമഹന്റെ വംശത്തിൽ, മാതാവിന്റെ വശത്തുനിന്നും അഞ്ചുപേരും.
ഗുരോഃ പിതൃകുലേ പംച തസ്യ മാതൃകുലേ തഥാ
ഗുരുവിന്റെ പിതൃവംശത്തിൽ അഞ്ചുപേരും, അതുപോലെ ഗുരുവിന്റെ മാതൃവംശത്തിലും.
രാജ്ഞോ മാതാമഹകുലേ പംച ചൈവ പ്രകീര്തിതാഃ
രാജാവിന്റെ മാതാമഹന്റെ വംശത്തിൽ അഞ്ചുപേരും പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ആത്മനാ സഹ വിപ്രേംദ്രാ ഉദ്ധാരഃ സംമതഃ സ്മൃതഃ
സ്വന്തം ആത്മാവിനോടൊപ്പം മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നത്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതും ഓർക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്.
സമുദ്ധരേത്കുലശതം ശൃണു വിംശകുലം ദ്വിജ
നൂറ് കുടുംബങ്ങളെ വരെ ഉയർത്താൻ കഴിയും; ഇരട്ടജന്മാവായവനേ, ഇരുപത് കുടുംബങ്ങൾ പോലും കേൾക്കുക.
മാതുര്മാതാമഹസ്യൈവ ജാതിം ദ്വംദ്വമുദാഹൃതമ്
അമ്മയുടെയും അമ്മയുടെ അച്ഛനുടെയും വംശം രണ്ട് കൂട്ടമായി പറയപ്പെടുന്നു.
പരപക്ഷസ്യ ചൈകം സ്യാദേകവിംശം കുലം ക്രമാത്
മറ്റു വശത്ത് ഒരൊന്ന്; അങ്ങനെ ചേർത്ത് ഇരുപത്തൊന്ന് കുടുംബങ്ങൾ വരും.
പാനീയേന വിനാ വൃത്തിര്ലോകേ നാസ്തീതി കര്ഹിചിത്
ജലമില്ലാതെ ലോകത്ത് ഒരിക്കലും ഉപജീവനം സാധ്യമല്ല.
താവത്കാലം വസേത്സ്വര്ഗേ ചാന്തേ ബ്രഹ്മത്വമാപ്നുയാത് 2.1.9.
അത്രയും കാലം സ്വർഗത്തിൽ വസിച്ച്, അവസാനം ബ്രഹ്മത്വം നേടും.