വേദാര്ഥം വാചയേദ്യസ്മാദ്വിപരീതോഽപവാചകഃ
വേദാർത്ഥം വായിക്കണം, അതിന് വിപരീതമായി ചെയ്യുന്നവൻ തെറ്റായ വായനക്കാരനാണ്.
ആദിമധ്യാവസാനേ ച മന്ത്രേ ച പ്രണവം ദിശേത്
ആരംഭത്തിലും നടുവിലും അവസാനം, മന്ത്രങ്ങളിലും പ്രണവം ചേർക്കണം.
ത്രിദേവം പുസ്തകം വിദ്യാത്സൂത്രം വാസുകിരുച്യതേ
പുസ്തകം മൂർത്തത്രയമായി അറിയണം; സൂത്രം വാസുകി രചിച്ചതാണ് എന്നു പറയുന്നു.
പത്രാണി ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ ഊര്ധ്വദീര്ഘാണി യാനി ച
ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് നേരായും നീളമുള്ളതുമായ ഇലകൾ ഉണ്ടാക്കി.
ലിപീ ഭംഗീ മഹേശഃ സ്യാത്തസ്യാ മാത്രാ സരസ്വതീ
ലിപിയുടെ രൂപം മഹേശൻ ആകുന്നു; അതിന്റെ അളവ് ശരസ്വതിയാണ്.
ചതുഷ്പാദാംതരേ യുഗ്മം മധ്യമോംഽതേ യുഗം യുഗമ്
നാലു പാദങ്ങളുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ, ഇരട്ടം നടുവിലാണ്; ഓരോ യുഗവും മറ്റൊന്നിനെ പിന്തുടരുന്നു.
ഭാരതേ ചേതിഹാസേ ച പുരാണേ ദ്വിജസത്തമാഃ
ഭാരതത്തിൽ, ഇതിഹാസങ്ങളിലും പുരാണങ്ങളിലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ,
വക്തൃനാമാക്ഷരൈര്യുക്തം പംക്തിഭേദേന സത്തമാഃ
വക്താക്കളുടെ വാക്കുകൾ അക്ഷരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പദങ്ങൾ വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു, മഹാന്മാരേ.
ആത്മസംശുദ്ധിസംശുദ്ധ്യാ ധാരയേദ്ധര്മ സംഹിതാമ് 2.1.7.
സ്വയം ശുദ്ധിയോടും ശുദ്ധതയോടും കൂടെ ധർമ്മശാസ്ത്രം ആചരിക്കണം.
രിപുഃ സൂര്യസ്തയാരാമോ യക്ഷോഽനംതഃ സരസ്വതീ
വൈരിയാണ് സൂര്യൻ; അതിനൊപ്പം ആനന്ദം ഉണ്ടാകുന്നു; യക്ഷൻ അനന്തൻ; ശരസ്വതി സന്നിഹിതയാണ്.
വിഷ്ണ്വന്തേ ച ഭവേന്മുക്തിഃ സൂര്യാംഽതേ പാദവിച്യുതിഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ അവസാനം മോക്ഷമാണ്; സൂര്യന്റെ അവസാനം ഒരു പാദം നഷ്ടമാകും.
അനംതേ വിപുലാ കീര്തിഃ സരസ്വത്യാം ധനാഗമഃ
അവസാനത്തിൽ വലിയ കീർത്തി ലഭിക്കും; ശരസ്വതിയിൽ ധനം ലഭിക്കും.
മുക്തിമാപ്നോതി ഗായത്ര്യാ ഇതി പംക്തിഫലോദയഃ
ഗായത്രിയിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; ഇതാണ് പദത്തിന്റെ ഫലം.
ബ്രഹ്മേന്ദ്രവൈഷ്ണവം ശൈവം ശാക്തികം ച മഹേശ്വരീ
ബ്രഹ്മ, ഇന്ദ്രൻ, വൈഷ്ണവം, ശൈവം, ശാക്തം, മഹേശ്വരി എന്നിങ്ങനെയുള്ള രൂപങ്ങൾ,
വൈഷ്ണവം പരമം ദൈവം യച്ഛൈവം തല്ലലാടകമ്
പരമമായ വൈഷ്ണവം ദൈവികമാണ്; ശൈവം കന്യാശിരസ്സിലെ ചിഹ്നമാണ്.
അഗ്രേ സ്ഥിതാ ഗ്രഹാഃ സര്വേ ദിശാമീശാസ്തഥാ ദ്വിജാഃ
എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ദിശകളുടെ അധിപന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്, ദ്വിജന്മാരേ.
ദ്വാവാപൃഥിവ്യൌ പാതാലം തസ്യാംതഃ സമുദാഹൃതമ്
രണ്ട് ഭൂമികളും പാതാളവും അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ന ശസ്യഃ പൂജനീയശ്ച ഗൃഹേ സ്ഥാപ്യേത മാനവഃ
അവൻ ശുഭനല്ല, പൂജിക്കേണ്ടതുമല്ല; അവനെ വീട്ടിൽ സ്ഥാപിക്കണം, മനുഷ്യനേ.
സ യാതി ബ്രഹ്മസദനം മണിവര്ത്മാദികുട്ടിമമ് 2.1.7.
അവൻ രത്നപഥവും പ്രധാന കവാടവും കടന്ന് ബ്രഹ്മയുടെ ആലയം എത്തുന്നു.
പത്രാണാമഗ്രഭാഗേ തു വേധം കുര്യാത്സുവര്തുലമ്
ഇലയുടെ അഗ്രഭാഗത്ത്, ഒരിടവേള വൃത്താകൃതിയിൽ ഉണ്ടാക്കണം.
സംഹിതാഗമതന്ത്രേഷു പ്രതിവേധേ ച സംകുലമ്
സംഹിത, ആഗമ, തന്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഓരോ ഇടവേളയിലും കലാപം ഉണ്ടാകുന്നു.
മധ്യം തസ്യ ഹരേദായുഃ പാര്ശ്വവേധഃ ശിവം ഹരേത്
നടുവിലെ ഇടവേള ആയുസ്സിനെ കുറയ്ക്കും; വശത്തുള്ള ഇടവേള ശിവാനുഗ്രഹം നൽകും.
പരമം പ്രകൃതേര്ഗുഹ്യം സ്ഥാനം ദേവൈര്വിനിര്മിതമ്
പ്രകൃതിയുടെ പരമ രഹസ്യമായ സ്ഥലം ദേവന്മാർ സ്ഥാപിച്ചു.
അശക്തോ ബില്വകാഷ്ഠസ്യ തഥാ ശ്രീപര്ണികസ്യ ച
അവന് ബില്വമരത്തിൻ്റെയും ശ്രീപർണിമരത്തിൻ്റെയും മരച്ചില്ല ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ല.
പ്രാഗാരംഭശ്ലോകശതം ധര്മശാസ്ത്രസ്യ വൈ ലിഖേത്
ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നൂറ് ശ്ലോകങ്ങൾ അവൻ എഴുതണം.
ബ്രഹ്മചര്യേണ വിലിഖേന്ന മോഹാദ്ബ്രഹ്മണഃ ക്വചിത്
ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിന്ന് എഴുതി, ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ച് തെറ്റിദ്ധാരണയിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും എഴുതരുത്.
അനാമാത്വേ ഹേമയുതാം ബലാകം ചിത്തമേവ ച
അമ്മ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച ബാലാകമരം കൊണ്ടും ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെയും എഴുതണം.
ഗാരുഡസ്യ ച സ്കാന്ദസ്യ ന ലിഖേന്മധ്യതന്ത്രകമ്
ഗാരുഡതന്ത്രത്തിൻ്റെയും സ്കാന്ദതന്ത്രത്തിൻ്റെയും നടുവിലുള്ള ഭാഗം എഴുതരുത്.
ഗൃഹസ്ഥോ ന ലിഖേദ്ഗ്രംഥം ലിഖേച്ച മഥുരാം വിനാ 2.1.7.
ഗൃഹസ്ഥൻ ഗ്രന്ഥം എഴുതരുത്, മഥുരയെക്കുറിച്ചുള്ളത് ഒഴികെ.
വാല്മീകിസംഹിതായാശ്ച ലേഖനേ ച തഥാ ക്വചിത്
വാൽമീകിസംഹിതയെ കുറിച്ച് എഴുതുന്നതിലും അങ്ങനെ തന്നെ.