ഗൌഡഭൂപസ്യ ദുഹിതാ നാമ്നാ ദിവ്യവിഭാവരീ
ഗൗഡരാജാവിന്റെ മകൾക്ക് ദിവ്യവിഭാവരി എന്ന പേര് ഉണ്ടായിരുന്നു.
രൂപയൌവന സംയുക്താ രതികേലിവിശാരദാ
അവൾ സുന്ദരിയും യൗവനവും ഉള്ളവളായിരുന്നു; പ്രണയകലയിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവളായിരുന്നു.
തസ്യാം ജാതാ സുതാ ദേവീ നാമ്നാ സംയോഗിനീ ശുഭാ
അവള്ക്ക് ഒരു മകൾ ജനിച്ചു; ആ ദേവി ശുഭമായ സംയോജിനി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
തസ്യാഃ സ്വയംവരേ രാജാഹ്വയദ്ഭൂപാന്മഹാശുഭാന് മംത്രിപ്രവര ഭോ മിത്ര ചംദ്രഭട്ട മമ പ്രിയ
അവളുടെ സ്വയംവരത്തിൽ രാജാവ് മഹാശുഭമായ രാജാക്കന്മാരെയും, പ്രധാന മന്ത്രിയെയും, സ്നേഹിതനായ ചന്ദ്രഭട്ടനെയും, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെയും ക്ഷണിച്ചു.
കാന്യകുബ്ജപുരീം പ്രാപ്യ മന്മൂര്തിം സ്വര്ണനിര്മിതാമ് സ്ഥാപയ ത്വം സഭാമധ്യേ യദ്വൃത്താംതം തു മേ വദ ।। 3.3.6.
കാന്യകുബ്ജപുരിയിൽ എത്തി, എന്റെ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമയെ സഭയുടെ നടുവിൽ സ്ഥാപിക്കണം; അവിടെ നടന്നതെന്താണെന്ന് എന്നോട് പറയൂ.
ഇതി ശ്രുത്വാ ചംദ്രഭട്ടോ ഭവാനീഭക്തിതത്പരഃ
ഇത് കേട്ട ചന്ദ്രഭട്ടൻ ഭവാനിയിലേയ്ക്കുള്ള ഭക്തിയിൽ മുഴുകി, അതിൽ ശ്രദ്ധയോടെ നിന്നു.
സ്വയംവരേ ച ഭൂപാശ്ച നാനാദേശ്യാഃ സമാഗതാഃ
സ്വയംവരത്തിൽ വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള രാജാക്കന്മാർ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
പിതരം പ്രാഹ കാമാക്ഷീ യസ്യ മൂര്തിരിയം നൃപ
കാമാക്ഷി തന്റെ പിതാവിനോട്, 'ഈ പ്രതിമ ആരുടേതാണ്, രാജാവേ?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
ജയചംദ്രസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ ചംദ്രഭദ്രമുവാച തമ്
അത് കേട്ട ജയചന്ദ്രൻ ചന്ദ്രഭദ്രനോട് സംസാരിച്ചു.
സഞ്ജയേദ്യോഗിനീമേതാം തര്ഹി മേഽതിപ്രിയോ ഭവേത്
ഈ യോഗിനി ഒരുമിച്ചാൽ, അവൾ എനിക്ക് അത്യന്തം പ്രിയമായിരിക്കും.
പൃഥിവീരാജ ഏവാസൌ ശ്രുത്വാ സൈന്യമചോദയത്
പൃഥിവിരാജൻ അത് കേട്ടപ്പോൾ തന്റെ സൈന്യത്തിന് ആജ്ഞ നൽകി.
രഥാഃ പംചസഹസ്രാശ്ച ധനുര്ബാണവിശാരദാഃ
അവിടെ അഞ്ചായിരം രഥങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരൊക്കെ ബാണവും വില്ലും ഉപയോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരാണ്.
രാജാനസ്ത്രിശതാന്യേവ മഹീരാജപദാനുഗാഃ
മൂന്നുനൂറ് രാജാക്കന്മാർ രാജപദം പിന്തുടരുന്നവരായിരുന്നു.
ധുന്ധുകാരശ്ച തദ്ബന്ധുര്ഗജാനീകപതിസ്സദാ
ധുന്ധുകാരൻ, അവന്റെ ബന്ധു, എപ്പോഴും ഗജാനികപ്പടയുടെ കമാന്ദാനായിരുന്നു.
പദാതീനാം നൃപതയഃ പതയസ്തത്ര ചാഭവന് 3.3.6.
അവിടെ രാജാക്കന്മാർ പടയാളികളുടെ കമാന്ദാന്മാരായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
വിംശത്കോശപ്രമാണേന സ്ഥിതം തസ്യ മഹാബലമ്
അവന്റെ വലിയ സൈന്യം ഇരുപത് കോശ ദൂരത്തിൽ നിലയിട്ടിരുന്നു.
സ്വസൈന്യം കല്പയാമാസ ലക്ഷഷോഡശസംമിതമ്
അവൻ തന്റെ സ്വന്തം സൈന്യത്തെ പതിനാറ് ലക്ഷം എണ്ണം വരെയായി ക്രമീകരിച്ചു.
വാജിനശ്ചാഷ്ടലക്ഷാശ്ച സര്വയുദ്ധവിശാരദാഃ
എട്ടു ലക്ഷം കുതിരകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരൊക്കെ എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയവരാണ്.
ആഗസ്കൃതം മഹീരാജം മത്വാ തേ ശുക്ലവംശിനഃ
മഹീരാജനെ തടസ്സമായി കരുതി, ശുക്ലവംശത്തിൽപ്പെട്ടവർ പ്രവർത്തിച്ചു.
ഈശനദ്യാഃ പരേ കൂലേ തദ്ദോലാ സ്ഥപിതാ തദാ
ഈശനാ നദിയുടെ മറുകരയിൽ ആ ദോല അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു.
രത്നഭാനുര്ഗജാനീകേ രൂപാനീകേ ഹി ലക്ഷണഃ
രത്നഭാനു എന്നവൻ ആനകളുടെ കമാൻഡർ ആയിരുന്നു; ആനകളുടെ രൂപവും പ്രത്യേക ലക്ഷണങ്ങളും നോക്കിയതും അവൻ തന്നെയായിരുന്നു.
പ്രദ്യോതശ്ചൈവ വിദ്യോതോ രത്നഭാനും രരക്ഷതുഃ
പ്രദ്യോതനും വിദ്യോതനും ചേർന്ന് രത്നഭാനുവിനെ കാത്തു സംരക്ഷിച്ചു.
ഭൂപാഃ പദാതിസൈന്യേ ച സംസ്ഥിതാ മദവിഹ്വലാഃ
ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ, അഭിമാനത്തിൽ മുങ്ങി, അവരുടെ പടയാളി സൈന്യങ്ങൾക്കിടയിൽ നിലകൊണ്ടു.
ഹയാ ഹയൈര്മൃതാ ജാതാ ഗജാശ്ചൈവ ഗജൈസ്തഥാ
കുതിരകൾ കുതിരകളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു; അതുപോലെ ആനകൾ ആനകളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഭൂപൈശ്ച രക്ഷിതാഃ സര്വേ നിര്ഭയാ രണമായയുഃ 3.3.6.
എല്ലാവരും രാജാക്കന്മാർ കാത്തു സംരക്ഷിച്ചതിനാൽ ഭയമില്ലാതെ യുദ്ധത്തിലേക്ക് കടന്നു.
ഏവം പംചദിനം ജാതം യുദ്ധം വീരജനക്ഷയമ്
അങ്ങനെ അഞ്ച് ദിവസം വീരന്മാരുടെ നാശം വരുത്തിയ യുദ്ധം നടന്നു.
പംചലക്ഷം മഹീഭര്തുര്ഹതാസ്തത്ര പദാതയഃ
അവിടെ ഭൂമിയുടെ അധിപന്റെ അഞ്ചു ലക്ഷം പടയാളികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
കാന്യകുബ്ജാധിപസ്യൈവ ഗജാ നവസഹസ്രകാഃ
കാന്യകുബ്ജ രാജാവിന്റെ ഒമ്പത് ആയിരം ആനകൾ അവിടെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഏകലക്ഷം ഹയാസ്തത്ര മൃതാഃ സ്വര്ഗപുരം യയുഃ
അവിടെ ഒരു ലക്ഷം കുതിരകൾ മരിച്ചു, ദേവതകളുടെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ദുഃഖിതോ മനസാ ദേവം രുദ്രം തുഷ്ടാവ ഭക്തിമാന്
മനസ്സിൽ ദുഃഖം നിറഞ്ഞ ഭക്തൻ ദേവനായ രുദ്രനെ സ്തുതിച്ചു.