വര്ജയേദ്വാസരാന്സപ്ത ഇതി ചാഥര്വണീ ശ്രുതിഃ
ഏഴ് ദിവസങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം എന്ന് അതർവണ ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.
കര്മാനുസാരവ്യക്തിനിര്ധാരണവര്ണനമ് സംസൃഷ്ടാ ബ്രാഹ്മണാഃ പൂര്വം തപസ്തപ്ത്വാ ദ്വിജോത്തമാഃ
പണ്ടുകാലത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർ തപസ് ചെയ്തുകൊണ്ട് ഐക്യത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
ഹവ്യാനാമിഹ കവ്യാനാം സര്വസ്യാപി ച ഗുപ്തയേ
ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും അർപ്പിക്കുന്ന ഹോമങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം സംരക്ഷിക്കാനാണ് ഇത്.
കവ്യാനി ചൈവ പിതരഃ കിം ഭൂതമധികം തതഃ
പിതാക്കന്മാരാണ് കാവ്യങ്ങൾ; അതിനേക്കാൾ വലിയതെന്താണ്?
സ്വകീയം ബ്രാഹ്മണോ ഭുംക്തേ വിദധാതി ദ്വിജോത്തമാഃ
ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ സ്വന്തം അവകാശം അനുഭവിക്കുകയും, ദാനവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
ഭവേദ്വിപ്രോ ന സംദേഹസ്തുഷ്ടോ ഭാവായ വൈ ഭവേത്
ബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചാൽ, സംശയമില്ലാതെ ക്ഷേമം ഉണ്ടാകും.
ഗര്ഭാധാനാദയശ്ചേഹ സംസ്കാരാ യസ്യ സത്തമാഃ സ യാതി ബ്രഹ്മണഃ സ്ഥാനം ബ്രാഹ്മണത്വേന സംയുതഃ
ഗർഭാധാനം തുടങ്ങിയ ഉത്തമസംസ്കാരങ്ങൾ ആരിൽ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നുവോ, അവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനം പ്രാപിക്കും, ബ്രാഹ്മണത്വം നേടി.
സംസ്കാരപൂതഃ പ്രഥമോ വേദപൂതോ ദ്വിതീയകഃ
ആദ്യവൻ സംസ്കാരങ്ങൾകൊണ്ട് ശുദ്ധിയാർജിക്കുന്നു; രണ്ടാംവൻ വേദംകൊണ്ടാണ് ശുദ്ധിയാർജിക്കുന്നത്.
ക്ഷേത്രപൂതം പ്രവിജ്ഞായ വിപൂതം പൂജയേദ്ദ്വിജാഃ
ക്ഷേത്രം ശുദ്ധമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ശുദ്ധനായ ദ്വിജനെ ആരാധിക്കണം.
പൂതാനാം പരമഃ പൂതോ ഗുരൂണാം പരമോ ഗുരുഃ
ശുദ്ധന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശുദ്ധൻ; ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഗുരു.
പൂജയിത്വാ ദ്വിജാന്ദേവാഃ സ്വര്ഗം ഭുഞ്ജംതി ചാക്ഷയമ് 2.1.5.
ദ്വിജന്മാരെ ആരാധിച്ചാൽ, ദേവന്മാർ അക്ഷയമായ സ്വർഗ്ഗം അനുഭവിക്കുന്നു.
യസ്യ വിപ്രാഃ പ്രസീദംതി തസ്യ വിഷ്ണുഃ പ്രസീദതി
ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആരോട് സന്തോഷം കാണിച്ചാലോ, വിഷ്ണുവും അവനോട് പ്രസന്നനാകും.
യസ്മാദ്വിഷ്ണുമുഖാദ്വിപ്രഃ സമുദ്ഭൂതഃ പുരാ ദ്വിജാഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ വായിൽ നിന്നാണ് ദ്വിജന്മാർ ആദ്യം ഉദിച്ചുവന്നതെന്ന് അറിയണം.
തസ്മാദ്വിപ്രമുഖേ വേദാശ്ചാര്പിതാഃ പുരുഷേണ ഹി
അതുകൊണ്ടാണ് പരമപുരുഷൻ വേദങ്ങൾ ദ്വിജന്മാരുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിച്ചത്.
പിതൃയജ്ഞവിവാഹേഷു വഹ്നികാര്യേഷു ശാംതിഷു
പിതൃകർമ്മങ്ങളിലും വിവാഹങ്ങളിലും ഹോമങ്ങളിലും ശാന്തികർമ്മങ്ങളിലും,
ദേവാ ഭുഞ്ജംതി ഹവ്യാനി ബലിം പ്രേതാദയോഽസുരാഃ
ദേവന്മാർ ഹോമയാഗ്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു; പ്രേതന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും അസുരന്മാർക്കും അവരവരുടെ ഭാഗം ലഭിക്കുന്നു.
ദേവേഭ്യശ്ച പിതൃഭ്യശ്ച യോ ദദയാദ്യജ്ഞകര്മസു
യജ്ഞങ്ങളിൽ ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും ആരെങ്കിലും ദാനം ചെയ്താൽ,
വിനാ വിപ്രം ച യോ ധര്മഃ പ്രയാസഫലമാത്രകഃ
ബ്രാഹ്മണൻ ഇല്ലാതെ ചെയ്യുന്ന ധാർമ്മികകർമ്മങ്ങൾക്ക് പരിശ്രമത്തിന്റെ ഫലമേയുള്ളു.
തസ്മാദ്ബ്രാഹ്മണമാഹൂയ തസ്യ പൂജാം ച കാരയേത്
അതുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണനെ വിളിച്ചു വരുത്തി അവനെ ആദരിക്കേണ്ടതാണ്.
ശ്രദ്ധയാ ച ദ്വിജം ദൃഷ്ട്വാ പ്രകുര്യാദഭിവാദനമ്
വിശ്വാസത്തോടെ ദ്വിജനെ കണ്ടാൽ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കാരം ചെയ്യണം.
അനഭിവാദിനാം വിപ്രേ ദ്വേഷാദശ്രദ്ധയാപി ച । 2.1.5.
ആസൂയയോ വിശ്വാസം ഇല്ലാതെയോ ബ്രാഹ്മണനെ നമസ്കരിക്കാത്തവൻ,
ആയുര്വൃദ്ധിര്യശോര്വൃദ്ധിര്വൃദ്ധിര്വിദ്യാധനസ്യ ച
അവന്റെ ആയുസ്സും പ്രശസ്തിയും വിജ്ഞാനവും സമ്പത്തും എല്ലാം കുറയുന്നു.
ന വിപ്രപാദോദകകര്ദമാനി ന വേദശാസ്ത്രപ്രതിഗര്ജിതാനി
ബ്രാഹ്മണന്റെ പാദജലം എത്ര കുഴപ്പമുള്ളതായാലും, വേദശാസ്ത്രങ്ങളുടെ ഗംഭീരതയുണ്ടായാലും,
ഷദ്വിംശതിദോഷമാഹുര്നരാ നരകഭീരവഃ
നരകത്തെ ഭയപ്പെടുന്നവർ മനുഷ്യരിൽ ഇരുപത്താറ് ദോഷങ്ങൾ പറയുന്നു.
തേ സ്വര്ഗേ പിതൃലോകേ ച ബ്രഹ്മലോകേഷ്വവസ്ഥിതാഃ
സ്വർഗ്ഗത്തിലും പിതൃലോകത്തിലും ബ്രഹ്മലോകങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നവർ,
അന്യഥാ ന വസേദ്വാസസ്തസ്മാത്സ്തേയീ ന പാലയേത്
അല്ലാത്തപക്ഷം അവിടെ താമസിക്കരുത്; അതുകൊണ്ട് കള്ളനെ സംരക്ഷിക്കരുത്.
പാപിഷ്ഠോ നഷ്ടകഷ്ടൌ ച രുഷ്ടോ ദുഷ്ടശ്ച മുക്തകഃ
ഏറ്റവും പാപിയായവൻ, വഴിതെറ്റിയവൻ, കോപമുള്ളവൻ, ദുഷ്ടനും മോചിതനും,
ചണ്ഡഃ ഖണ്ഡശ്ച വക്താ ച ദത്തസ്യാപഹരസ്തഥാ
ക്രൂരനും തകർന്നവനും സംസാരിക്കുന്നവനും നൽകിയതു തിരിച്ചു വാങ്ങുന്നവനും,
മലീമസശ്ച തേ ദോഷാഃ ഷഡ്വിംശതിരമീ മതാഃ
അശുദ്ധനും—ഇവയാണ് ഇരുപത്താറ് ദോഷങ്ങൾ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നത്.
ശൃണുധ്വം ദ്വിജശാര്ദൂലാഃ ശാസ്ത്രേസ്മിന്ബ്രുവതഃ ക്രമാത്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഞാൻ ഈ ശാസ്ത്രത്തിൽ ക്രമമായി പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.