തഥേതി സമ്പൂജ്യ ച ധര്മമൂര്തി വചോ വശിഷ്ഠസ്യ ദദൌ സ സര്വാന്
അങ്ങനെ ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതിരൂപം വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച് എല്ലാവർക്കും അർഹമായതൊക്കെ നൽകി, ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
യശ്ചാധനഃ പശ്യതി ദീയമാനം മേരോഃ പ്രദാനമിഹ ധര്മപരോ മനുഷ്യഃ
ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ഏതു ദരിദ്രനും ഇവിടെ മേരു ദാനം നടക്കുന്നത് കണ്ടാൽ,
ദുഃസ്വപ്നം പ്രശഭമുപൈതി പഠ്യമാനേ ശൈലേന്ദ്രേ ഭവഭയഭേദനേ നരാണാമ്
പർവതരാജാവിനെ പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ, മനുഷ്യരുടെ ഭവഭയം നീക്കി, ദുഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉടൻ മോചനം ലഭിക്കും.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ ശര്കരാചലദാനവിധി വര്ണനം നാമ ചതുരധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപർവത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ ശർക്കരാചലദാനവിധി എന്ന അധ്യായം ഇരുനൂറത്തും നാലാമത്തായി സമാപിക്കുന്നു.
സദാചാരധര്മവര്ണനമ് സരഹസ്യഃ സമംത്രശ്ച പ്രാരംഭോദ്യാപനൈഃ സഹ
നല്ല ആചാരധർമ്മത്തിന്റെ വിവരണം, അതിന്റെ രഹസ്യവും മന്ത്രങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തി, ആരംഭചടങ്ങുകളോടുകൂടി തുടങ്ങുന്നു.
നവഗ്രഹമഖാത്സര്വം ഹോമകര്മാവധാരിതമ്
നവഗ്രഹയാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ഹോമകർമങ്ങളുടെ എല്ലാം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത്.
ദാനധര്മസ്ത്വശേഷേണ ശ്രുതഃ സര്വാര്ഥദര്ശിതഃ
ദാനധർമ്മം മുഴുവനായും കേട്ടു, അതിൽ എല്ലാ അർത്ഥങ്ങളും വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടു.
ഏവം ഗതം മമ മനോ മുഹ്യതേ മധുസൂദന
ഇങ്ങനെ വന്നപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് അകലുന്നു, മധുസൂദന.
ദേവാനാം ദേവകീപുത്ര നാനാത്വം സംപ്രദര്ശിതമ്
ദേവകിയുടെ മകനേ, ദേവന്മാരിൽ ഉള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വ്യാസാദ്യൈര്മുനിഭിഃ സര്വൈര്ധ്യാനയോഗപരായണൈഃ
വ്യാസനും മറ്റു ധ്യാനയോഗത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ മുനിമാരും ഇതിനെ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
വര്ണാശ്രമാചാരധര്മഃ കസ്മാന്നാത്ര പ്രദര്ശിതഃ
വർണ്ണാശ്രമങ്ങളുടെ ആചാരവും ധർമ്മവും ഇവിടെ കാണിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
വിശേഷതശ്ച ശക്നോതി വക്തും യദി സരസ്വതീ
പ്രത്യേകിച്ച്, സരസ്വതി കഴിയുമെങ്കിൽ കൂടുതൽ പറയാൻ കഴിയും.
സര്വസ്തരതി ദുര്ഗാണി സര്വോ ഭദ്രാണി പശ്യതി
എല്ലാവരും കഷ്ടതകൾ കടന്ന് പോകുന്നു; എല്ലാവരും മംഗളകരമായ കാര്യങ്ങൾ കാണുന്നു.
കഥിതോഽയം വ്രതത്വോഹോ ദേവാനുദ്ദിശ്യ യോ മയാ 4.205.
ദേവന്മാരെ ഉദ്ദേശിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞ ഈ വ്രതം തന്നെയാണ്.
യോ ബ്രഹ്മാ സ ഹരിഃ പ്രോക്തോ യോ ഹരിഃ സ മഹേശ്വരഃ
ബ്രഹ്മാവാണ് ഹരിയെന്നും, ഹരിയാണ് മഹേശ്വരൻ എന്നും പറയുന്നു.
പാവകഃ കാര്തികേയോസൌ കാര്തികേയോ വിനായകഃ
പാവകൻ കാർത്തികേയനാണ്; കാർത്തികേയനാണ് വിനായകൻ.
ദേവം ദേവീം സമുദ്ദിശ്യ യഃ കരോതി വ്രതം നരഃ
ദേവനെയോ ദേവിയെ ഉദ്ദേശിച്ച് വ്രതം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ
ബഹുപ്രകാരാ വസുധാ ഭേദാഃ സാഗ്ന്യനിലാംഭസാമ്
ഭൂമി പലവിധ രൂപങ്ങളിലുമാണ്, അഗ്നി, വായു, ജലം എന്നിവയുടെ വിഭജനം ഉണ്ട്.
കഞ്ചിദ്ദേവം സമാശ്രിത്യ കരോതി കിമപി വ്രതമ്
ഏതെങ്കിലും ദേവനിൽ ആശ്രയം വെച്ച് ആരെങ്കിലും വ്രതം ചെയ്യുന്നു.
യശ്ചൈവ തേ മയാ ഖ്യാതോ വ്രതദാനവിധിഃ പരഃ
നിനക്കായി ഞാൻ പറഞ്ഞ വ്രതവും ദാനവും സംബന്ധിച്ച ഉത്തമമായ രീതിയാണിത്.
ആചാരഹീനം ന പുനംതി വേദാ യദ്യപ്യധീതാഃ സഹ ഷഡ്ഭിരങ്ഗൈഃ
ശുദ്ധമായ ആചാരം ഇല്ലാത്തവരെ വേദങ്ങൾ പഠിച്ചാലും ശുദ്ധീകരിക്കില്ല.
കപാലസ്ഥം യഥാ തോയം ശ്വദൃതൌ വാ യഥാ പയഃ
കപാലത്തിൽ ഉള്ള വെള്ളം പോലെയും നായയുടെ വായിൽ ഉള്ള പാലുപോലെയും.
വൃത്തം യത്നേന സംരക്ഷേദ്വിത്തമേതി പ്രയാതി ച
സ്വന്തം നല്ല സ്വഭാവം ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കണം; ധനം വരുകയും പോകുകയും ചെയ്യും.
ഏവമാചാരധര്മസ്യ മൂലം രാജന്കുലസ്യ ച 4.205.
രാജാവേ, ആചാരധർമ്മത്തിന്റെ മൂലവും കുടുംബത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനും ഇതാണ്.
കിം കുലേനോപദിഷ്ടേന് വിപുലേന ദുരാത്മനാമ്
ദുഷ്ടന്മാരിൽ നിന്നുള്ള വലിയ കുടുംബം ഉണ്ടായാലും അതിൽ有什么 പ്രയോജനം?
ഹീനജാതിപ്രസൂതോപി ശൌചാചാരസമന്വിതഃ
കീഴ്ജാതിയിൽ ജനിച്ചവൻ പോലും ശുദ്ധിയും നല്ല ആചാരവും ഉണ്ടെങ്കിൽ
ന കുലം കുലമിത്യാഹുരാചാരഃ കുലമുച്യതേ
ഒരു കുടുംബം കുടുംബം എന്നു പറയുന്നത് ശരിയായ പെരുമാറ്റം ഉള്ളവരെയാണ്. നല്ല പെരുമാറ്റം ഇല്ലെങ്കിൽ കുടുംബം എന്നു പറയരുത്.
സര്വം ധര്മമയഃ കോഽത്ര സദാചാരഃ പ്രകീര്തിതഃ
എല്ലാം ധർമ്മം കൊണ്ടാണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഇവിടെ നല്ല പെരുമാറ്റം എന്നു പറയുന്നത് എന്താണ്?
സാധൂനാം ച യഥാ വൃത്തം സ സദാചാര ഉച്യതേ
നല്ലവരുടെ ജീവിത രീതിയാണ് നല്ല പെരുമാറ്റം എന്നു പറയുന്നത്.
തസ്മാത്കുര്യാദിഹാചാരം യ ഇച്ഛേദ്ഗതിമാത്മനഃ
ആത്മാവിന്റെ ഉന്നതി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഇവിടെ നല്ല പെരുമാറ്റം പാലിക്കണം.