വിംശദ്ഭാരസ്തു കര്തവ്യ ഉത്തമഃ പര്വതോ ബുധൈഃ
പതിനാല് ഭാരമുള്ള പര്വ്വതം നിര്മ്മിക്കണം; അതാണ് പണ്ഡിതന്മാര് ഉത്തമം എന്നു പറയുന്നത്.
ഭാരേണാല്പധനോ ദദ്യാദ്വിത്തശാഠ്യവിവര്ജിതഃ
സമ്പത്ത് കുറവുള്ളവര് തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, വഞ്ചനയില്ലാതെ നല്കണം.
തദ്വജ്ജാഗരണം കുര്യാത്തദ്വച്ചൈവാധിവാസനമ്
അതു പോലെ തന്നെ ജാഗരണം നടത്തുകയും, അദേഹം പോലെ തന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും വേണം.
ത്വമേവാവരണം യസ്മാല്ലോകാനാമിഹ സര്വദാ
നീ എപ്പോഴും ഈ ലോകങ്ങള്ക്കെല്ലാം മറയാണല്ലോ.
ഇതി കാര്പാസശൈലേന്ദ്രം യോ ദദ്യാത്പര്വസംനിധൌ
ഇങ്ങനെ, ഉത്സവസമയത്ത് ആര് കാര്പാസശൈലേന്ദ്രനെ സമര്പ്പിച്ചാലും,
രൂപവാന്സുഭഗോ വാഗ്മീ ശ്രീമാനതുലവിക്രമഃ
അവന് സുന്ദരനും ഭാഗ്യവാനുമാകുന്നു, വാഗ്മിയും ഐശ്വര്യവാനും അപാരശൗര്യശാലിയുമാകുന്നു.
കാര്പാസപര്വതമയോ ജഗദേകബംധുര്യസ്മാന്നതേന രഹിതോ വരവസ്ത്രയോഗഃ 4.200.
കാര്പാസപര്വ്വതം ഈ ലോകത്തിന് ഏകബന്ധുവാണ്; അതിന് കുറവൊന്നുമില്ല, ഉത്തമവസ്ത്രങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ കാര്പാസാചലദാനവിധിവര്ണനം നാമ ദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപര്വ്വത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തില് കാര്പാസപര്വ്വതം സമര്പ്പിക്കുന്ന വിധി എന്ന ഇരുനൂറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ഘൃതാചലദാനവിധിവര്ണനമ് തേജോഽമൃതമയം ദിവ്യം മഹാപാതകനാശനമ്
നെയ്യ് പര്വ്വതം സമര്പ്പിക്കുന്ന വിധി: അതു ദിവ്യവും തേജസ്സും അമൃതവും നിറഞ്ഞതും മഹാപാപങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
പംചാശദ്ഘൃതകുമ്ഭാനാമുത്തമഃ സ്യാദ്ഘൃതാചലഃ
അത്യുത്തമമായ നെയ്യ് പര്വ്വതം അമ്പത് കലശം നെയ്യിലാണ് നിര്മ്മിക്കേണ്ടത്.
അല്പവിത്തസ്തു കുര്വീത യഥാശക്ത്യാ വിധാനതഃ
സമ്പത്ത് കുറവുള്ളവര് തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, വിധിപ്രകാരം നിര്മ്മിക്കണം.
ശാലേയതംദുലാനാം ച കുംഭാംശ്ച പരിവിന്യസേത്
അവന് അരി നിറച്ച കലശങ്ങളും അണിയിച്ചിരിക്കണം.
വേഷ്ടയേച്ഛുക്ലവാസോഭിരിക്ഷുദംഡഫലാദികൈഃ
അവയെ വെള്ള വസ്ത്രത്താല് പൊതിയുകയും, കരിമ്പ് കഷ്ണങ്ങളും പഴങ്ങളും ചേര്ക്കുകയും വേണം.
അധിവാസനപൂര്വം ച തദ്വദ്ധോമം സുരാര്ചനമ്
അഭിഷേകത്തിന് മുമ്പ് അങ്ങനെ തന്നെ ഹോമവും ദേവപൂജയും നടത്തണം.
വിഷ്കംഭപര്വതാംസ്തദ്വദൃത്വിഗ്ഭ്യഃ ശാംതമാനസഃ
അതു പോലെ തന്നെ, മനസ്സില് സമാധാനത്തോടെ, ആ പര്വ്വതത്തിന്റെ താങ്ങുകള് ഋത്വിജുകള്ക്ക് നല്കണം.
സംയോഗാദ്ഘൃതമുത്പന്നം യസ്മാദമൃതതേജസേ
നെയ്യ് സംയുക്തത്തില് നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; അതിന് അമൃതത്തിന്റെ തേജസ് ഉണ്ട്.
തസ്മാത്തേജോമയം ബ്രഹ്മ ഘൃതേ നിത്യം വ്യവസ്ഥിതമ്
അതിനാൽ പ്രകാശമുള്ള ബ്രഹ്മം എപ്പോഴും നെയ്യിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
അനേന വിധിനാ ദദ്യാദ്ഘൃതാചലമനുത്തമമ് 4.201.
ഈ വിധം അനുസരിച്ച്, ഉത്തമമായ നെയ്യുമല നൽകണം.
ഹംസസാരസസംയുക്തേ കിംകിണീജാലമാലിതേ
ഹംസകളും സാരസകളും അലങ്കരിച്ച്, കിംകിണികൾ കെട്ടിയ ജാലകത്തിൽ മൂടിയതുപോലെ,
വിഹരേത്പിതൃഭിഃ സാര്ദ്ധം യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
അവൻ പിതാക്കളോടൊപ്പം സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനംവരെ ആനന്ദത്തോടെ ജീവിക്കും.
ആജ്യാചലം പ്രചലകുംഡലസുന്ദരീഭിഃ സംസേവ്യമാനമിഹ യേ വിതരംതി മര്ത്യാഃ
ഇവിടെ കുന്തലങ്ങൾ കുലുങ്ങുന്ന സുന്ദരികളാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്ന നെയ്യുമല നൽകുന്ന മനുഷ്യർ,
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ ഘൃതാചലദാനവിധിവര്ണനം നാമൈകാധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപർവ്വത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദ്ധിഷ്ഠിരനും നടത്തിയ സംഭാഷണത്തിൽ നെയ്യുമല നൽകുന്ന വിധി വിവരിക്കുന്ന ഇരുനൂറത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
രത്നാചലദാനവിധിവര്ണനമ് യത്പ്രദാനാന്നരോ യാതി ലോകാന്സപ്തര്ഷിസേവിതാന്
രത്നമല നൽകുന്ന വിധി: ഇത് നൽകുന്നവൻ സപ്തർഷിമാർ സേവിക്കുന്ന ലോകങ്ങളിൽ എത്തുന്നു.
മുക്താഫലസഹസ്രേണ പര്വതഃ സ്യാദനുത്തമഃ
ആയിരം മുത്തുകൾകൊണ്ട് ആ മല അത്യുത്തമമാകും.
അല്പവിത്തസ്തു കുര്വീത മുക്താഫലശതേന ച
ധനം കുറവുള്ളവൻ നൂറ് മുത്തുകൾകൊണ്ട് അതു നിർമ്മിക്കാം.
പൂര്വേണവജ്രഗോമേദൈര്ദക്ഷിണേനേംദ്രനീലകൈഃ
കിഴക്കോട്ട് വജ്രവും ഗോമേദകവും, തെക്കോട്ട് ഇന്ദ്രനീലവും,
വൈഡൂര്യവിദ്രുമൈഃ പശ്ചാത്സാവിത്രോ വിപുലാചലഃ
പടിഞ്ഞാറോട്ട് വൈഡൂര്യവും വിദ്യുമ്ബും ചേർത്ത്, ഇങ്ങനെ സാവിത്രിയുടെ വലിയ മല നിർമ്മിക്കണം.
ധാന്യപര്വതവച്ഛേഷമത്രാപി പരികല്പയേത്
മറ്റുള്ളതെല്ലാം ധാന്യപർവതം പോലെ ഇവിടെ ഒരുക്കണം.
പൂജയേത്പുഷ്പനൈവേദ്യൈഃ പ്രഭാതേ തു വിസര്ജനമ്
പൂക്കളും നൈവേദ്യവും നൽകി പൂജിച്ച്, രാവിലെ വിസർജനം നടത്തണം.
യഥാ ദേവഗണാഃ സര്വേ സര്വരത്നേഷ്വവസ്ഥിതാഃ
എല്ലാ ദേവതകളും എല്ലാ രത്നങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ,