ഹവ്യേ കവ്യേ ച യസ്മാച്ച തിലൈരേവാഭിമംത്രണമ് 4.199.
ദൈവങ്ങൾക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പിക്കുന്നതിൽ എപ്പോഴും എള്ള് ശുദ്ധീകരിച്ചാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഇത്യാമംത്ര്യ ച യോ ദദ്യാത്തിലാചലമനുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത്, ആരെങ്കിലും ഉത്തമമായ എള്ള് പർവ്വതം അർപ്പിച്ചാൽ—
ദീര്ഘായുഷ്ട്വമവാപ്നോതി ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
അവൻ ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ദീർഘായുസ് പ്രാപിക്കും.
പുണ്യക്ഷയാദിഹാഭ്യേത്യ രാജാ ഭവതി ധാര്മികഃ
പുണ്യം തീർന്നാൽ, അവൻ ഈ ലോകത്ത് വീണ്ടും ജനിച്ച് ധാർമ്മികനായ രാജാവാവും.
ദക്ഷാ കുലോദ്ഭവാ ചൈവ പുത്രപൌത്രസമന്വിതാ
ഉത്തമകുലത്തിൽ ജനിച്ച്, മക്കളും മുമ്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയവനാകും.
കപിലാദാനപുണ്യസ്യ സമം ഫലമവാപ്നുയാത്
കപിലാ പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ സമാനമായ ഫലം അവൻ പ്രാപിക്കും.
ദാനം തിലാചലസമം യദി ചാന്യദസ്തി തദ്ഭൂത ശാസ്ത്രനിചയം പ്രവിചാര്യ ബുദ്ധ്യാ
എള്ള് പർവ്വതം സമം മറ്റേതെങ്കിലും ദാനം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതു ശാസ്ത്രങ്ങൾ ആലോചിച്ച് ബുദ്ധിപൂർവ്വം നിർണയിക്കണം.
കാര്പാസാചലദാനവിധിവര്ണനമ് പരമം സര്വദാനാനാം പ്രിയം സര്വദിവൌകസാമ്
കാർപ്പാസം പർവ്വതം ദാനം ചെയ്യുന്നതിന്റെ വിധി വിവരിക്കുന്നു; എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ അതാണ് ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയം.
ദേശകാലൌ സമാസാദ്യ ധനം ശ്രദ്ധാം ച യത്നതഃ
ശരിയായ സ്ഥലവും സമയവും ലഭിച്ച ശേഷം, സമ്പത്തും വിശ്വാസവും ശ്രദ്ധയോടെ ഒരുക്കണം.
പൂര്വോക്തേന വിധാനേന കൃത്വാ സര്വമശേഷതഃ
മുന്പ് പറഞ്ഞ വിധം അനുസരിച്ച് എല്ലാം പൂര്ണമായി ചെയ്യണം.
വിംശദ്ഭാരസ്തു കര്തവ്യ ഉത്തമഃ പര്വതോ ബുധൈഃ
പതിനാല് ഭാരമുള്ള പര്വ്വതം നിര്മ്മിക്കണം; അതാണ് പണ്ഡിതന്മാര് ഉത്തമം എന്നു പറയുന്നത്.
ഭാരേണാല്പധനോ ദദ്യാദ്വിത്തശാഠ്യവിവര്ജിതഃ
സമ്പത്ത് കുറവുള്ളവര് തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, വഞ്ചനയില്ലാതെ നല്കണം.
തദ്വജ്ജാഗരണം കുര്യാത്തദ്വച്ചൈവാധിവാസനമ്
അതു പോലെ തന്നെ ജാഗരണം നടത്തുകയും, അദേഹം പോലെ തന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും വേണം.
ത്വമേവാവരണം യസ്മാല്ലോകാനാമിഹ സര്വദാ
നീ എപ്പോഴും ഈ ലോകങ്ങള്ക്കെല്ലാം മറയാണല്ലോ.
ഇതി കാര്പാസശൈലേന്ദ്രം യോ ദദ്യാത്പര്വസംനിധൌ
ഇങ്ങനെ, ഉത്സവസമയത്ത് ആര് കാര്പാസശൈലേന്ദ്രനെ സമര്പ്പിച്ചാലും,
രൂപവാന്സുഭഗോ വാഗ്മീ ശ്രീമാനതുലവിക്രമഃ
അവന് സുന്ദരനും ഭാഗ്യവാനുമാകുന്നു, വാഗ്മിയും ഐശ്വര്യവാനും അപാരശൗര്യശാലിയുമാകുന്നു.
കാര്പാസപര്വതമയോ ജഗദേകബംധുര്യസ്മാന്നതേന രഹിതോ വരവസ്ത്രയോഗഃ 4.200.
കാര്പാസപര്വ്വതം ഈ ലോകത്തിന് ഏകബന്ധുവാണ്; അതിന് കുറവൊന്നുമില്ല, ഉത്തമവസ്ത്രങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ കാര്പാസാചലദാനവിധിവര്ണനം നാമ ദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപര്വ്വത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തില് കാര്പാസപര്വ്വതം സമര്പ്പിക്കുന്ന വിധി എന്ന ഇരുനൂറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ഘൃതാചലദാനവിധിവര്ണനമ് തേജോഽമൃതമയം ദിവ്യം മഹാപാതകനാശനമ്
നെയ്യ് പര്വ്വതം സമര്പ്പിക്കുന്ന വിധി: അതു ദിവ്യവും തേജസ്സും അമൃതവും നിറഞ്ഞതും മഹാപാപങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
പംചാശദ്ഘൃതകുമ്ഭാനാമുത്തമഃ സ്യാദ്ഘൃതാചലഃ
അത്യുത്തമമായ നെയ്യ് പര്വ്വതം അമ്പത് കലശം നെയ്യിലാണ് നിര്മ്മിക്കേണ്ടത്.
അല്പവിത്തസ്തു കുര്വീത യഥാശക്ത്യാ വിധാനതഃ
സമ്പത്ത് കുറവുള്ളവര് തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, വിധിപ്രകാരം നിര്മ്മിക്കണം.
ശാലേയതംദുലാനാം ച കുംഭാംശ്ച പരിവിന്യസേത്
അവന് അരി നിറച്ച കലശങ്ങളും അണിയിച്ചിരിക്കണം.
വേഷ്ടയേച്ഛുക്ലവാസോഭിരിക്ഷുദംഡഫലാദികൈഃ
അവയെ വെള്ള വസ്ത്രത്താല് പൊതിയുകയും, കരിമ്പ് കഷ്ണങ്ങളും പഴങ്ങളും ചേര്ക്കുകയും വേണം.
അധിവാസനപൂര്വം ച തദ്വദ്ധോമം സുരാര്ചനമ്
അഭിഷേകത്തിന് മുമ്പ് അങ്ങനെ തന്നെ ഹോമവും ദേവപൂജയും നടത്തണം.
വിഷ്കംഭപര്വതാംസ്തദ്വദൃത്വിഗ്ഭ്യഃ ശാംതമാനസഃ
അതു പോലെ തന്നെ, മനസ്സില് സമാധാനത്തോടെ, ആ പര്വ്വതത്തിന്റെ താങ്ങുകള് ഋത്വിജുകള്ക്ക് നല്കണം.
സംയോഗാദ്ഘൃതമുത്പന്നം യസ്മാദമൃതതേജസേ
നെയ്യ് സംയുക്തത്തില് നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; അതിന് അമൃതത്തിന്റെ തേജസ് ഉണ്ട്.
തസ്മാത്തേജോമയം ബ്രഹ്മ ഘൃതേ നിത്യം വ്യവസ്ഥിതമ്
അതിനാൽ പ്രകാശമുള്ള ബ്രഹ്മം എപ്പോഴും നെയ്യിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
അനേന വിധിനാ ദദ്യാദ്ഘൃതാചലമനുത്തമമ് 4.201.
ഈ വിധം അനുസരിച്ച്, ഉത്തമമായ നെയ്യുമല നൽകണം.
ഹംസസാരസസംയുക്തേ കിംകിണീജാലമാലിതേ
ഹംസകളും സാരസകളും അലങ്കരിച്ച്, കിംകിണികൾ കെട്ടിയ ജാലകത്തിൽ മൂടിയതുപോലെ,
വിഹരേത്പിതൃഭിഃ സാര്ദ്ധം യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
അവൻ പിതാക്കളോടൊപ്പം സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനംവരെ ആനന്ദത്തോടെ ജീവിക്കും.