പാലയംതു ച ദേവേശ ഹവ്യകവ്യാനി സര്വദാ 4.199.
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ദൈവങ്ങൾക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പിക്കുന്ന ഭോജനങ്ങൾ എന്നും സംരക്ഷിക്കണമേ.
നഹി ദൈത്യാഃ പിശാചാ വാ വിപ്രം കുര്വംതി ഭാരത
ഭാരതവംശജനായ ബ്രാഹ്മണനെ അസുരന്മാരോ, ഭൂതങ്ങളോ ഒരിക്കലും ദോഷം ചെയ്യില്ല.
ശ്രുത്വാ സുരാണാം തദ്വാക്യം വിഷ്ണുസ്താനിദമബ്രവീത്
ദേവന്മാരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു വിഷ്ണു അവരോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശുക്ലപക്ഷേ തു ദേവാനാം സംപ്രദദ്യാത്തിലോദകമ്
ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ദേവന്മാർക്ക് എള്ള് ചേർത്ത വെള്ളം അർപ്പിക്കണം.
തിലൈഃ സപ്താഷ്ടഭിര്വാപി സമര്പിതജലാംജലിഃ
ഏഴോ എട്ടോ എള്ള് ചേർത്ത് വെള്ളം കൈയിലെടുത്ത് അർപ്പിക്കണം.
ശ്വകാകോപഹതം യച്ച പതിതാദിഭിരേവ ച
നായ്ക്കളാൽ, കാക്കകളാൽ, അശുദ്ധരാൽ അശുദ്ധമായതൊന്നും—
ഏതൈര്മൃതൈസ്തിലൈര്യസ്തു കൃത്വാ പര്വതമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ മരിച്ച എള്ളുകൾകൊണ്ട് ആരെങ്കിലും വലിയ ഒരു പർവ്വതം നിർമ്മിച്ചാൽ—
ഉത്തമോ ദശഭിര്ദ്രോണൈര്മധ്യമഃ പംചഭിര്മതഃ
പത്ത് ദ്രോണം എടുക്കുന്നത് ഏറ്റവും ഉത്തമം, അഞ്ചു ദ്രോണം എടുക്കുന്നത് മധ്യസ്ഥം എന്നാണ് പറയുന്നത്.
പൂര്വവച്ചാപരം സര്വം വിഷ്കംഭപര്വതാദികമ്
മുന്പൊക്കെയായി ശേഷിക്കുന്നതൊക്കെയും, അതായത് താങ്ങുപർവ്വതം മുതലായവയും ചെയ്യണം.
യസ്മാന്മധുവധേ വിഷ്ണോര്ദേഹസ്വേദസമുദ്ഭവാഃ
മധുവിനെ കൊല്ലുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള വിയർപ്പിൽ നിന്നാണ് എള്ള് ഉത്ഭവിച്ചത്.
ഹവ്യേ കവ്യേ ച യസ്മാച്ച തിലൈരേവാഭിമംത്രണമ് 4.199.
ദൈവങ്ങൾക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പിക്കുന്നതിൽ എപ്പോഴും എള്ള് ശുദ്ധീകരിച്ചാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഇത്യാമംത്ര്യ ച യോ ദദ്യാത്തിലാചലമനുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത്, ആരെങ്കിലും ഉത്തമമായ എള്ള് പർവ്വതം അർപ്പിച്ചാൽ—
ദീര്ഘായുഷ്ട്വമവാപ്നോതി ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
അവൻ ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ദീർഘായുസ് പ്രാപിക്കും.
പുണ്യക്ഷയാദിഹാഭ്യേത്യ രാജാ ഭവതി ധാര്മികഃ
പുണ്യം തീർന്നാൽ, അവൻ ഈ ലോകത്ത് വീണ്ടും ജനിച്ച് ധാർമ്മികനായ രാജാവാവും.
ദക്ഷാ കുലോദ്ഭവാ ചൈവ പുത്രപൌത്രസമന്വിതാ
ഉത്തമകുലത്തിൽ ജനിച്ച്, മക്കളും മുമ്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയവനാകും.
കപിലാദാനപുണ്യസ്യ സമം ഫലമവാപ്നുയാത്
കപിലാ പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ സമാനമായ ഫലം അവൻ പ്രാപിക്കും.
ദാനം തിലാചലസമം യദി ചാന്യദസ്തി തദ്ഭൂത ശാസ്ത്രനിചയം പ്രവിചാര്യ ബുദ്ധ്യാ
എള്ള് പർവ്വതം സമം മറ്റേതെങ്കിലും ദാനം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതു ശാസ്ത്രങ്ങൾ ആലോചിച്ച് ബുദ്ധിപൂർവ്വം നിർണയിക്കണം.
കാര്പാസാചലദാനവിധിവര്ണനമ് പരമം സര്വദാനാനാം പ്രിയം സര്വദിവൌകസാമ്
കാർപ്പാസം പർവ്വതം ദാനം ചെയ്യുന്നതിന്റെ വിധി വിവരിക്കുന്നു; എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ അതാണ് ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയം.
ദേശകാലൌ സമാസാദ്യ ധനം ശ്രദ്ധാം ച യത്നതഃ
ശരിയായ സ്ഥലവും സമയവും ലഭിച്ച ശേഷം, സമ്പത്തും വിശ്വാസവും ശ്രദ്ധയോടെ ഒരുക്കണം.
പൂര്വോക്തേന വിധാനേന കൃത്വാ സര്വമശേഷതഃ
മുന്പ് പറഞ്ഞ വിധം അനുസരിച്ച് എല്ലാം പൂര്ണമായി ചെയ്യണം.
വിംശദ്ഭാരസ്തു കര്തവ്യ ഉത്തമഃ പര്വതോ ബുധൈഃ
പതിനാല് ഭാരമുള്ള പര്വ്വതം നിര്മ്മിക്കണം; അതാണ് പണ്ഡിതന്മാര് ഉത്തമം എന്നു പറയുന്നത്.
ഭാരേണാല്പധനോ ദദ്യാദ്വിത്തശാഠ്യവിവര്ജിതഃ
സമ്പത്ത് കുറവുള്ളവര് തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, വഞ്ചനയില്ലാതെ നല്കണം.
തദ്വജ്ജാഗരണം കുര്യാത്തദ്വച്ചൈവാധിവാസനമ്
അതു പോലെ തന്നെ ജാഗരണം നടത്തുകയും, അദേഹം പോലെ തന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും വേണം.
ത്വമേവാവരണം യസ്മാല്ലോകാനാമിഹ സര്വദാ
നീ എപ്പോഴും ഈ ലോകങ്ങള്ക്കെല്ലാം മറയാണല്ലോ.
ഇതി കാര്പാസശൈലേന്ദ്രം യോ ദദ്യാത്പര്വസംനിധൌ
ഇങ്ങനെ, ഉത്സവസമയത്ത് ആര് കാര്പാസശൈലേന്ദ്രനെ സമര്പ്പിച്ചാലും,
രൂപവാന്സുഭഗോ വാഗ്മീ ശ്രീമാനതുലവിക്രമഃ
അവന് സുന്ദരനും ഭാഗ്യവാനുമാകുന്നു, വാഗ്മിയും ഐശ്വര്യവാനും അപാരശൗര്യശാലിയുമാകുന്നു.
കാര്പാസപര്വതമയോ ജഗദേകബംധുര്യസ്മാന്നതേന രഹിതോ വരവസ്ത്രയോഗഃ 4.200.
കാര്പാസപര്വ്വതം ഈ ലോകത്തിന് ഏകബന്ധുവാണ്; അതിന് കുറവൊന്നുമില്ല, ഉത്തമവസ്ത്രങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ കാര്പാസാചലദാനവിധിവര്ണനം നാമ ദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപര്വ്വത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തില് കാര്പാസപര്വ്വതം സമര്പ്പിക്കുന്ന വിധി എന്ന ഇരുനൂറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ഘൃതാചലദാനവിധിവര്ണനമ് തേജോഽമൃതമയം ദിവ്യം മഹാപാതകനാശനമ്
നെയ്യ് പര്വ്വതം സമര്പ്പിക്കുന്ന വിധി: അതു ദിവ്യവും തേജസ്സും അമൃതവും നിറഞ്ഞതും മഹാപാപങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
പംചാശദ്ഘൃതകുമ്ഭാനാമുത്തമഃ സ്യാദ്ഘൃതാചലഃ
അത്യുത്തമമായ നെയ്യ് പര്വ്വതം അമ്പത് കലശം നെയ്യിലാണ് നിര്മ്മിക്കേണ്ടത്.