ധര്മാധര്മഭൃതാം മധ്യേ സ്ഥാപിതാസി ജഗദ്ധിതേ
ധര്മ്മവും അധര്മ്മവും പാലിക്കുന്നവരുടെ ഇടയില് ലോകക്ഷേമത്തിനായി നിന്നെ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മാം തോലയംതീ സംസാരാദുദ്ധരാത്ര നമോസ്തുതേ
എന്നെ തൂക്കിയെടുത്ത് ഈ ജനനമരണസമുദ്രത്തില് നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവളേ, നിന്നെ ഞാന് വിനീതമായി നമസ്കരിക്കുന്നു.
സ ഏകോഽധിഷ്ഠിതോ ദേവി ത്വയി തസ്മാന്നമോ നമഃ
ദേവി, ഒരുവന് മാത്രം നിന്നില് സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു; അതിനാല് നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
ത്വം ഹരേ താരയസ്വാസ്മാനസ്മാത്സംസാരസാഗരാത്
ഹരിയേ, ഈ ജനനമരണസമുദ്രത്തില് നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.
പ്രണമ്യ പരയാ ഭക്ത്യാ താം തുലാമാരുഹേദ്ബുധഃ
പരമഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ച്, ജ്ഞാനിയാകുന്നവന് ആ തൂക്കുകോലില് കയറണം.
ധര്മരാജമഥാദായ ഹേമസൂര്യേണ സംയുതമ്
പിന്നീട്, പൊന്നും സൂര്യനും ചേര്ന്ന ധര്മ്മത്തിന്റെ തൂക്കുകോല് എടുത്തു പിടിക്കണം.
വാമേ യമം തഥാ ഗൃഹ്യ ദക്ഷിണേ ച രവിം തഥാ സാമ്യാദഭ്യധികം യാവത്കാംചനം ചാതിനിര്മലമ്
ഇടതുവശത്ത് യമനെയും വലതുവശത്ത് രവിയെയും പിടിച്ച് തുല്യം അല്ലെങ്കില് അതിലധികം തൂക്കം വരുന്ന അത്യന്തം ശുദ്ധമായ പൊന്നും വയ്ക്കണം.
പുഷ്ടികാമസ്തു കുര്വീത ഭൂമിസംസ്ഥം നരേശ്വര
സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്, രാജാവേ, അതിനെ നിലത്തുവെക്കണം.
നമസ്തേ സര്വഭൂതാനാം സാക്ഷിഭൂതേ സനാതനേ
സകലഭൂതങ്ങളുടെയും ശാശ്വതസാക്ഷിയായവനേ, നിന്നെ ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു.
ത്വയോദ്ധൃതം ജഗത്സര്വം സഹ സ്ഥാവരജംഗമമ്
നിന്റെ കരുണയാല് നിലനില്ക്കുന്നതാണ് ഈ ലോകവും ചലനമില്ലാത്തവയും ചലിക്കുന്നവയും.
തതോഽവതീര്യ ഗുരവേ സര്വമര്ദ്ധം നിവേദയേത്
പിന്നീട് തൂക്കുകോലില് നിന്ന് ഇറങ്ങി, മുഴുവന് പൊന്നും ഗുരുവിന് സമര്പ്പിക്കണം.
പ്രാപ്യ തേഷാമനുജ്ഞാം വാ തഥാന്യേഭ്യോഽപി ദാപയേത്
അവരുടെ അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം, അതുപോലെ മറ്റുള്ളവര്ക്കും നല്കണം.
ന ചിരം ധാരയേദ്ഗേഹേ ഹേമസംപ്രോക്ഷിതം ബുധഃ
ബുദ്ധിമാനായവൻ സ്വർണ്ണം വീട്ടിൽ ദീർഘകാലം സൂക്ഷിക്കരുത്.
രാത്രിം പരസ്വീകര ണാച്ഛ്രിയം പ്രാപ്നോത്യനുത്തമാമ് ।। അനേനൈവ വിധാനേന കേചിദ്രൌപ്യമയം തഥാ ത
ഒരു രാത്രി മറ്റൊരാളുടെ സമ്പത്ത് കൈവശം വച്ചാൽ, അതിനാൽ ഉത്തമമായ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കില്ല; ചിലർ വെള്ളിയുമായി ഇങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യുന്നു.
കര്പൂരേണ തഥേച്ഛംതി കേചിദ്ബ്രാഹ്മണപുംഗവാഃ
ചിലർ കർപ്പൂരം ചേർത്ത് അതിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
കുംകുമേന പ്രയച്ഛംതി ലവണേന ഗുഡേന ച
ചിലർ കുങ്കുമം, ഉപ്പ്, ശർക്കര എന്നിവ ചേർത്ത് അതിനെ അർപ്പിക്കുന്നു.
വിധിനാനേന യോ ദദ്യാ ദ്ദാനമേതത്സമാഹിതഃ
ഈ വിധത്തിൽ മനസ്സോടെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
വിമാനവരമാസ്ഥായ നാരീ വാ പുരുഷോഽപി വാ
സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ, മനോഹരമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി,
നാനാവൃക്ഷാകുലം രമ്യം നാനാഗംധാധിവാസിതമ്
നാനാവിധ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, വിവിധ സുഗന്ധങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത്,
ശയനാസനസംകീര്ണം പതാകാ ഭിരലംകൃതമ്
പലതരം കിടക്കകളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും നിറഞ്ഞു, പതാകകളാൽ അലങ്കരിച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥലത്ത്,
സര്വര്തുസുഖദം രമ്യം സര്വദുഃഖവിവര്ജിതമ്
എല്ലാ ঋതുക്കളിലും ആനന്ദം നൽകുന്ന, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും ഇല്ലാത്ത മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത്,
മിത്വാ തത്ര രാജേംദ്ര കല്പമേകം നിരാമയഃ
അവൻ അവിടെ, രാജാവേ, ഒരു കല്പം രോഗമില്ലാതെ വസിക്കും.
വിശ്വേഷാം ചൈവ ദേവാനാം ദേവ രാജ പുരേ തഥാ
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രാജാവിന്റെ നഗരത്തിൽ, മറ്റു ദേവന്മാരോടൊപ്പം,
ധനദസ്യ പുരേ സ്ഥിത്വാ കല്പകോടിശതം നരഃ
കുബേരന്റെ നഗരത്തിൽ അനേകം കോടി കല്പങ്ങൾ ആ പുരുഷൻ വസിക്കും.
യജ്വാ ദാനപതിര്ധീമാഞ്ഛത്രുപക്ഷക്ഷയംകരഃ
യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ, ദാനശീലനും, ബുദ്ധിമാനുമാണ്; ശത്രുക്കളെയും അവരുടെ കൂട്ടരെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
സോഽപി മുച്യേത പാപേന ത്രിവിധേന ന സംശയഃ
അവനും സംശയമില്ലാതെ മൂന്നു വിധ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകും.
ബ്രഹ്മേശകേശവപരോഽസ്തി ന പൂജനീയോ നൈവാശ്വമേധസദൃശഃ ക്രതുരസ്തി കശ്ചിത്
ബ്രഹ്മാവിനേക്കാൾ, ഈശ്വരനേക്കാൾ, കേശവനേക്കാൾ ഉന്നതനായി ആരുമില്ല; ആർക്കും അർഹമായ പൂജയോ, അശ്വമേധയേക്കു തുല്യമായ യജ്ഞമോ ഇല്ല.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ തുലാപുരുഷദാനവിധിവര്ണനം നാമ പംചസപ്തത്യുത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപർവ്വത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദ്ധിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ തുലാപുരുഷദാനവിധി വിവരിക്കുന്ന എഴുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ഹിരണ്യഗര്ഭദാനവ്രതവര്ണനമ് അനുഗ്രഹായ ലോകാനാം കഥയസ്വ മമാപരമ്
ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹമായി, ഹിരണ്യഗർഭദാന വ്രതത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു വിവരണം ദയവായി പറയൂ.
ത്വത്തുല്യോ ജായതേ യേന ആയുഷാ യശസാ ശ്രിയാ
ആ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ, ആരെങ്കിലും നീയൊപ്പമുള്ള ആയുസ്സിലും, കീർത്തിയിലും, ഐശ്വര്യത്തിലും സമാനനായി ജനിക്കും.