( ഓം അനംതായ നമഃ) ഏഹ്യേഹി വിശ്വാധിപതേ മുനീംദ്ര ലോകേശ സാര്ദ്ധം പിതൃദേവതാഭിഃ
വിശ്വത്തിന്റെ അധിപനായ മുനീന്ദ്രാ, ലോകേശ്വരാ, പിതൃദേവതകളോടൊപ്പം വരിക.
( ഓം ബ്രഹ്മണേ നമഃ) ത്രൈലോക്യേ യാനി ഭൂതാനി സ്ഥാവരാണി ചരാണി ച
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ള എല്ലാ ജീവികളും, ചലനമില്ലാത്തവയും ചലിക്കുന്നവയും,
ദേവദാനവഗന്ധര്വാ യക്ഷ രാക്ഷസപന്നഗാഃ
ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പന്നഗന്മാർ,
സര്വേ മമാധ്വരേ രക്ഷാം പ്രകുര്വംതു മുദാന്വിതാഃ
എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ യജ്ഞത്തിന് കാവലിരിക്കാൻ തയ്യാറാകണം.
കുംഡലാനി ച ഹൈമാനി സൂത്രാണി കടകാനി ച
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കുണ്ഡലങ്ങളും തൂക്കുവിരല് കയരുകളും കൈവളയങ്ങളും നല്കണം.
ദ്വിഗുണം ഗുരവേ ദദ്യാദ്ഭൂഷണാ ച്ഛാദനാദികമ്
ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ഇതുപോലെയുള്ളവയും ഗുരുവിന് ഇരട്ടിയായി നല്കണം.
പ്രണവാദിസ്വനാമ്നാ ച സ്വാഹാംതോ ഹോമ ഉച്യതേ
പ്രണവം തുടങ്ങിയ നാമങ്ങള് ഉച്ചരിച്ച് സ്വാഹാ എന്നു അവസാനിപ്പിച്ച് ഹോമം നടത്തണം.
തതോ മംഗലശബ്ദേന സ്ഥാപിതോ വേദമംഗലൈഃ
ശുഭമായ ശബ്ദങ്ങള്ക്കൊപ്പം വേദമംഗളങ്ങള് ചൊല്ലി അതിനെ സ്ഥാപിക്കണം.
ശുക്ലമാല്യാംബരോ ഭൂത്വാ താം തുലാമഭിമംത്രയേത്
വെള്ള മാലയും വസ്ത്രവും ധരിച്ച് ആ തൂക്കുകോലിന് മന്ത്രങ്ങള് ചൊല്ലി ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം.
സാക്ഷിഭൂതാ ജഗദ്ധാത്രി നിര്മിതാ വിശ്വയോനിനാ
ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവളും സാക്ഷിയായവളും സകലത്തിന്റെയും മൂലമായവനാല് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവളുമാണ് നീ.
ധര്മാധര്മഭൃതാം മധ്യേ സ്ഥാപിതാസി ജഗദ്ധിതേ
ധര്മ്മവും അധര്മ്മവും പാലിക്കുന്നവരുടെ ഇടയില് ലോകക്ഷേമത്തിനായി നിന്നെ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മാം തോലയംതീ സംസാരാദുദ്ധരാത്ര നമോസ്തുതേ
എന്നെ തൂക്കിയെടുത്ത് ഈ ജനനമരണസമുദ്രത്തില് നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവളേ, നിന്നെ ഞാന് വിനീതമായി നമസ്കരിക്കുന്നു.
സ ഏകോഽധിഷ്ഠിതോ ദേവി ത്വയി തസ്മാന്നമോ നമഃ
ദേവി, ഒരുവന് മാത്രം നിന്നില് സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു; അതിനാല് നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
ത്വം ഹരേ താരയസ്വാസ്മാനസ്മാത്സംസാരസാഗരാത്
ഹരിയേ, ഈ ജനനമരണസമുദ്രത്തില് നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.
പ്രണമ്യ പരയാ ഭക്ത്യാ താം തുലാമാരുഹേദ്ബുധഃ
പരമഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ച്, ജ്ഞാനിയാകുന്നവന് ആ തൂക്കുകോലില് കയറണം.
ധര്മരാജമഥാദായ ഹേമസൂര്യേണ സംയുതമ്
പിന്നീട്, പൊന്നും സൂര്യനും ചേര്ന്ന ധര്മ്മത്തിന്റെ തൂക്കുകോല് എടുത്തു പിടിക്കണം.
വാമേ യമം തഥാ ഗൃഹ്യ ദക്ഷിണേ ച രവിം തഥാ സാമ്യാദഭ്യധികം യാവത്കാംചനം ചാതിനിര്മലമ്
ഇടതുവശത്ത് യമനെയും വലതുവശത്ത് രവിയെയും പിടിച്ച് തുല്യം അല്ലെങ്കില് അതിലധികം തൂക്കം വരുന്ന അത്യന്തം ശുദ്ധമായ പൊന്നും വയ്ക്കണം.
പുഷ്ടികാമസ്തു കുര്വീത ഭൂമിസംസ്ഥം നരേശ്വര
സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്, രാജാവേ, അതിനെ നിലത്തുവെക്കണം.
നമസ്തേ സര്വഭൂതാനാം സാക്ഷിഭൂതേ സനാതനേ
സകലഭൂതങ്ങളുടെയും ശാശ്വതസാക്ഷിയായവനേ, നിന്നെ ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു.
ത്വയോദ്ധൃതം ജഗത്സര്വം സഹ സ്ഥാവരജംഗമമ്
നിന്റെ കരുണയാല് നിലനില്ക്കുന്നതാണ് ഈ ലോകവും ചലനമില്ലാത്തവയും ചലിക്കുന്നവയും.
തതോഽവതീര്യ ഗുരവേ സര്വമര്ദ്ധം നിവേദയേത്
പിന്നീട് തൂക്കുകോലില് നിന്ന് ഇറങ്ങി, മുഴുവന് പൊന്നും ഗുരുവിന് സമര്പ്പിക്കണം.
പ്രാപ്യ തേഷാമനുജ്ഞാം വാ തഥാന്യേഭ്യോഽപി ദാപയേത്
അവരുടെ അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം, അതുപോലെ മറ്റുള്ളവര്ക്കും നല്കണം.
ന ചിരം ധാരയേദ്ഗേഹേ ഹേമസംപ്രോക്ഷിതം ബുധഃ
ബുദ്ധിമാനായവൻ സ്വർണ്ണം വീട്ടിൽ ദീർഘകാലം സൂക്ഷിക്കരുത്.
രാത്രിം പരസ്വീകര ണാച്ഛ്രിയം പ്രാപ്നോത്യനുത്തമാമ് ।। അനേനൈവ വിധാനേന കേചിദ്രൌപ്യമയം തഥാ ത
ഒരു രാത്രി മറ്റൊരാളുടെ സമ്പത്ത് കൈവശം വച്ചാൽ, അതിനാൽ ഉത്തമമായ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കില്ല; ചിലർ വെള്ളിയുമായി ഇങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യുന്നു.
കര്പൂരേണ തഥേച്ഛംതി കേചിദ്ബ്രാഹ്മണപുംഗവാഃ
ചിലർ കർപ്പൂരം ചേർത്ത് അതിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
കുംകുമേന പ്രയച്ഛംതി ലവണേന ഗുഡേന ച
ചിലർ കുങ്കുമം, ഉപ്പ്, ശർക്കര എന്നിവ ചേർത്ത് അതിനെ അർപ്പിക്കുന്നു.
വിധിനാനേന യോ ദദ്യാ ദ്ദാനമേതത്സമാഹിതഃ
ഈ വിധത്തിൽ മനസ്സോടെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
വിമാനവരമാസ്ഥായ നാരീ വാ പുരുഷോഽപി വാ
സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ, മനോഹരമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി,
നാനാവൃക്ഷാകുലം രമ്യം നാനാഗംധാധിവാസിതമ്
നാനാവിധ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, വിവിധ സുഗന്ധങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത്,
ശയനാസനസംകീര്ണം പതാകാ ഭിരലംകൃതമ്
പലതരം കിടക്കകളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും നിറഞ്ഞു, പതാകകളാൽ അലങ്കരിച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥലത്ത്,