ജ്ഞാത്വാ വനഗതാനസ്മാന്ബ്രാഹ്മണാഃ സംജിതേംദ്രിയാഃ
എല്ലാവരും വനംപാലിക്കാൻ അയക്കപ്പെട്ടു, വൽക്കലവും മൃഗചർമ്മവും ധരിച്ച്.
അസ്മാന്സ്നേഹാത്ക്ലിശ്യമാനാ ദൃഷ്ട്വാ ബ്രാഹ്മണസത്തമാഃ
നാം വനത്തിൽ പോയെന്ന് അറിഞ്ഞു, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ—
ജീവതോ യസ്യ ജീവംതി വിപ്രാ മിത്രാണി ബാംധവാഃ
നമ്മെ സ്നേഹിച്ച്, ഞങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ദു:ഖം കണ്ടു, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാർ—
അഭ്യാഗതം സുഹൃദ്വര്ഗം കുടുംബമപഹായ ച
അവൻ വന്ന സുഹൃത്തുക്കളെയും കുടുംബത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച്—
ഇത്യേവമവധാര്യാഹം താനൃഷീന്പുനരബ്രുവമ്
ഇങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം, ഞാൻ ആ മഹർഷിമാരോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
സമാഗതാ മത്പ്രിയാര്ഥം ജ്ഞാനവിജ്ഞാനപാരഗാഃ
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എനിക്കായി, ജ്ഞാനത്തിലും വിവേകത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ ആയി, ഇവിടെ ഒന്നിച്ചു വന്നു.
ഭവദ്ഭിഃ സഹിതാഃ സര്വേ ഭൃത്യൈര്ഭ്രാതൃഭിരേവ ച 4.170.൧
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും, നിങ്ങളുടെ സേവകരോടും സഹോദരന്മാരോടും കൂടി, ഇവിടെ സന്നിഹിതരായിരിക്കുന്നു.
മാമുവാചാഥ മൈത്രേയഃ ശൃണു കൌംതേയ മദ്വചഃ
അപ്പോൾ മൈത്രേയൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'കുന്തിദേവിയുടെ പുത്രാ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.'
ആസീത്തപോവനേ കാചിദ്ബ്രാഹ്മണീ ബ്രഹ്മചാരിണീ
ഒരു കാലത്ത് ഒരു ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ, ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവൾ, അരണ്യത്തിൽ വസിച്ചു.
ശൌചേന തുഷ്ടാ മുനയഃ പ്രശ്രയേണ ദമേന ച
അവളുടെ ശുദ്ധിയും വിനയവും ആത്മനിയന്ത്രണവും കണ്ടു, മഹർഷിമാർ സന്തോഷിച്ചു.
സാ താനുവാച കിം തന്മേ വ്രതം ദാനമഥാപി വാ
അവൾ അവരോട് ചോദിച്ചു: 'ഞാൻ ഏത് വ്രതം ആചരിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ഏത് ദാനം നൽകണം?'
ആധാരഭൂതാ ഭൂതാനാം ബഹ്വപത്യാ പതിപ്രിയാ
അവൾ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആശ്രയമായവളായിരുന്നു, അനേകം മക്കളുള്ളവളും ഭർത്താവിന് പ്രിയങ്കരിയുമായിരുന്നു.
വസിഷ്ഠസ്താമുവാചാഥ ശൃണുഷ്വ കഥയാമി തേ
അപ്പോൾ വസിഷ്ഠൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: 'കേൾക്കൂ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.'
കൃത്വാ താമ്രമയീം സ്ഥാലീം പലാനാം പഞ്ചഭിഃ ശതൈഃ
അഞ്ചുനൂറ് പലയോളം തൂക്കമുള്ള ഒരു താമ്രപാത്രം ഉണ്ടാക്കണം.
സര്വശക്തിവിഹീനസ്തു മൃന്മയീമപി കാരയേത്
പൂർണ്ണമായും സാധനങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ, മണ്ണുപാത്രം പോലും ഉണ്ടാക്കാം.
മുദ്ഗതംദുലനിഷ്പന്നസുസ്വിന്നക്ഷിപ്രപൂരിതാമ്
അത് നന്നായി വേവിച്ച പയർ അരി കലർന്ന ചോറ് നിറച്ച് പൂരിപ്പിക്കണം.
ധൌതപാര്ശ്വാം ധൌതകര്ണാം ചര്ചിതാം ചന്ദനേന ച 4,170.
പാത്രത്തിന്റെ വശങ്ങളും വായും നന്നായി കഴുകി ശുദ്ധമാക്കി, ചന്ദനത്താൽ അലങ്കരിക്കണം.
ആദിത്യേഽഹനി സംക്രാംതൌ ചതുര്ദശ്യഷ്ടമീഷു വാ
സൂര്യന്റെ സംക്രമണദിനത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ചതുര്ദശി അഷ്ടമി എന്നീ ദിവസങ്ങളിൽ ഇതു നടത്തണം.
ജ്വലജ്ജ്വലനപാര്ശ്വസ്ഥൈസ്തംഡുലൈഃ സജലൈരപി
ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ അരികിൽ വെള്ളത്തിൽ നനച്ച അരി വെച്ച് ഈ അർപ്പണം നടത്തണം.
ത്വം സിദ്ധിഃ സിദ്ധികാമാനാം ത്വം പുഷ്ടിഃ പുഷ്ടിമിച്ഛതാമ്
വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു നീ സിദ്ധിയാണ്; പോഷണം വേവർക്കു നീ പോഷണമാണ്.
ജ്ഞാതിബംധുസുഹൃദ്വര്ഗേ വിപ്രേ പ്രേഷ്യജനേ തഥാ
ബന്ധുക്കളുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൂട്ടത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിലും സേവകരിലും,
ഇത്യുച്ചാര്യ പ്രദാതവ്യാ ഹംഡികാ ദ്വിജപുംഗവേ
ഇത് ഉച്ചരിച്ചശേഷം, ആ പാത്രം പ്രധാന ബ്രാഹ്മണനു നൽകണം.
വസിഷ്ഠവചനം ശ്രുത്വാ സാ ചകാര തഥൈവ തു
വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം അവൾ അതുപോലെ തന്നെ ചെയ്തു.
സാ ചൈഷാ ദ്രൌപദീ പാര്ഥ ഭവദ്ഭാര്യാഽഭവത്പ്രിയാ
ഈ ദ്രൗപദി, ഹേ പാർഥ, നിന്നെ സ്നേഹിച്ച ഭാര്യയായി.
ഏഷാ സതീ ശചീ സ്വാഹാ സാവിത്രീ ഭൂരരുംധതീ
അവൾ തന്നെ സതീ, ശചീ, സ്വാഹാ, സാവിത്രി, ഭൂ, അരുന്ധതി ഇവരാണ്.
അനയാ യാ ഭൃതാ സ്ഥാലീ തയാ സര്വമിദം ജഗത്
അവളാൽ തന്നെ പാത്രം നിലനിൽക്കുന്നു; അവളാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിലനിൽക്കുന്നു.
മൈത്രേയാത്തദുപശ്രുത്യ തത്ര സംഹൃഷ്ടമാനസഃ 4.170.
മൈത്രേയനിൽ നിന്ന് ഇത് കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അന്നദാനപ്രസംഗേന സ്ഥാലീദാനമിദം മയാ
അന്നദാനത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ ഞാൻ പാത്രദാനത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിച്ചു.
സ്ഥാലീം വിശാലവദനാം ച സതംഡുലാം ച യച്ഛംതി യേ മധുരശുല്ബമയീം ദ്വിജേഭ്യഃ
വിപ്രന്മാർക്ക് വലിയ വായുള്ള, അരിയാൽ നിറഞ്ഞ, മധുരമായ മണ്ണിൽ നിർമ്മിച്ച പാത്രം നൽകുന്നവർ
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാ പുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ സ്ഥാലീദാനവിധിവര്ണനം നാമ സപ്തത്യുത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപർവത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ പാത്രദാനവിധി വിവരിക്കുന്ന നൂറ്റിരുപതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.