ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ ഗൃഹദാനവിധിവര്ണനം നാമാഷ്ടഷഷ്ട്യുത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിൽ, ഉത്തരപർവ്വത്തിൽ, ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദ്ധിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിൽ, 'വീടിന്റെ ദാനവിധി' എന്ന അദ്ധ്യായം, നൂറ്റി അറുപത്തിയെട്ടാമത്, സമാപിക്കുന്നു.
അന്നദാനമാഹാത്മ്യവര്ണനമ് യത്പ്രോക്തമൃഷിഭിഃ പൂര്വം തദിഹൈകമനാഃ ശൃണു
ഭക്ഷ്യദാനത്തിന്റെ മഹത്വം മഹർഷിമാർ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.
ദദസ്വാന്നം ദദസ്വാന്നം ദദസ്വാന്നം യുധിഷ്ഠിര
ഭക്ഷണം കൊടുക്കു, ഭക്ഷണം കൊടുക്കു, ഭക്ഷണം കൊടുക്കു, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ.
രാമേണ ദശരഥിനാ വനസ്ഥേന നിജാനുജഃ
ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, തന്റെ സഹോദരനോടൊപ്പം വനത്തിൽ വസിക്കുമ്പോൾ,
പൃഥിവ്യാമന്നപൂര്ണായാം വയമന്നസ്യ കാംക്ഷിണഃ
ഭൂമി ഭക്ഷ്യത്തോടെ നിറഞ്ഞതായിരുന്നാലും, നമ്മുക്ക് ഭക്ഷ്യത്തിന് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു.
യദുച്യതേ കര്മബീജം തസ്യാവശ്യം ഫലം നരൈഃ
ഏത് പ്രവൃത്തി വിത്താണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നുവോ, അതിന്റെ ഫലം മനുഷ്യർക്ക് നിർബന്ധമായും ലഭിക്കും.
യത്ര പ്രാപ്യം തദപ്രാപ്യം വിദ്യയാ പൌരുഷേണ വാ
വിദ്യയാലോ പരിശ്രമത്തിലോ ലഭിക്കാവുന്നതും ലഭിക്കാനാവാത്തതും,
ഭക്ഷോപയോഗാദന്നസ്യ ദാനം ശ്രേയസ്കരം പരമ്
സ്വയം ഭക്ഷണം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കാൾ, ഭക്ഷ്യദാനം ഏറ്റവും ഉത്തമവും ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്.
പ്രകാരാംതരഭോജ്യാനി ദാനാന്യന്യാനി ഭാരത
മറ്റു വിഭവങ്ങളും മറ്റുദാനങ്ങളും, ഭാരതാ,
ബുദ്ധിശ്ചാര്ഥാത്പരോ ലോഭഃ സന്തോഷഃ പരമം സുഖമ്
ബുദ്ധി സമ്പത്തിനെക്കാൾ ഉന്നതമാണ്; ലാഭം അതിന് വിപരീതം; സംതോഷം ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷമാണ്.
ന സുഖം ന ച സന്തോഷോ ഭവേദന്നാദൃതേ നൃണാമ് 4.169.
ഭക്ഷ്യമില്ലാതെ മനുഷ്യർക്കു സന്തോഷമോ ആനന്ദമോ ഉണ്ടാകില്ല.
തേനേഷ്ടം ബഹുഭിര്യജ്ഞൈഃ സംഗ്രാമാ ബഹവോ ജിതാഃ
അതുകൊണ്ടാണ് അനേകം യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തപ്പെട്ടതും, അനേകം യുദ്ധങ്ങൾ ജയിക്കപ്പെട്ടതും.
ഭുക്താ ഭോഗാഃ സുവിപുലാ ശത്രൂണാം മൂര്ധനി സ്ഥിതമ്
അവന് ശത്രുക്കളുടെ തലയില് ഇരുന്നു ധാരാളം സുഖങ്ങള് ആസ്വദിച്ചു.
സ്വര്ഗം ജഗാമ ഭുക്ത്വാ തു പൂജ്യമാനോ മരുദ്ഗണൈഃ
അവന് ആ സുഖങ്ങള് അനുഭവിച്ച്, വായുവിന്റെ ദേവന്മാരാല് ആദരിക്കപ്പെട്ട് സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
തത്രാസ്തേ രമമാണോഽസൌ സാകം വിദ്യാധരൈഃ സുഖമ്
അവിടെ അവന് വിദ്യാധരന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ സന്തോഷിച്ചു കഴിയുന്നു.
ഗംധര്വൈര്ഗീയതേ ഹൃഷ്ടൈഃ ശക്രേണാപ്യനുഗമ്യതേ
ഹര്ഷിതരായ ഗാന്ധര്വന്മാര് അവനെ പാടുന്നു; ഇന്ദ്രനും അവനെ അനുഗമിക്കുന്നു.
സ ച നിത്യം വിതാനാഗ്ര്യാദവതീര്യ മഹീതലമ്
അവന് എപ്പോഴും ഉന്നതമായ മണ്ഡപത്തില്നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു.
തച്ഛരീരം തഥൈവാസ്തേ രക്ഷിതം പൂര്വകര്മഭിഃ
അവന്റെ ശരീരം മുന്കര്മഫലങ്ങളാല് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട് അപ്രകാരമായിരിക്കുന്നു.
പ്രണമ്യ പ്രാംജലിര്ഭൂത്വാ നിര്വേദാദിദമബ്രവീത്
അവന് കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു, നിരാശയോടെ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
സര്വേഷാമപി സംപൂജ്യഃ സുരാണാം സുരപുംഗവ
ദേവന്മാരില് പോലും, ദേവശ്രേഷ്ഠന്, അവന് എല്ലാവരാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യയാ മാംസാന്യഹം സ്വസ്യ ഭക്ഷ്യയാമ്യശനം വിനാ ബ്രഹ്മോവാച ശ്വേതാഭിജനസംപന്ന ശ്വേത ശൃണു വചോ മമ ।। 4.169.
മറ്റു ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ, ഞാന് എന്റെ സ്വന്തം മാംസം ഭക്ഷിച്ചു. അപ്പോള് ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ശുദ്ധവംശത്തില് ജനിച്ച ശ്വേത, എന്റെ വാക്കുകള് കേള്ക്കു.
ത്വയാധീതം ഹുതം ദത്തം ഗുരവഃ പരിതോഷിതാഃ
നീ പഠിച്ചു, ഹോമം നടത്തി, ദാനം നല്കി, ഗുരുക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
അനന്നദാനസ്യ ഫലം ത്വയേദമുപഭുജ്യതേ
ഭക്ഷണം നല്കാതിരുന്നതിന്റെ ഫലമാണ് നീ ഇപ്പോള് അനുഭവിക്കുന്നത്.
നാന്യദന്നാദൃതേ പുംസാം കിഞ്ചിത്സഞ്ജീവനൌഷധമ്
ഭക്ഷണം ഒഴികെ, മനുഷ്യന് ജീവന് നല്കുന്ന മറ്റൊരു ഔഷധമില്ല.
തപഃ സ്വാധ്യായസംപന്നേ ശാസ്ത്രജ്ഞേ സംജിതേന്ദ്രിയേ
തപസ്സും സ്വാധ്യായവും ശാസ്ത്രജ്ഞാനവും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹവും ഉള്ളവന്—
വിരിംചേര്വചനാദ്ഗത്വാ ത്വരായുക്തോ മഹീതലമ്
വിരിഞ്ചിയുടെ വാക്കനുസരിച്ച്, അവന് വേഗത്തില് ഭൂമിയിലേക്ക് പോയി.
ഭോജയിത്വാ തതഃ പ്രാദാദ്ദക്ഷിണാം ക്ഷീണകല്മഷഃ
അവന് ഭക്ഷണം നല്കി, പിന്നെ ദാനം നല്കി; പാപങ്ങള് ഇല്ലാതായി.
തതോ ദുന്ദുഭിഘോഷേണ പൂജിതഃ സുരസത്തമൈഃ
ശബ്ദമുള്ള മൃദംഗങ്ങളോടൊപ്പം, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാര് അവനെ ആദരിച്ചു.
പൌലസ്ത്യേ നിഹതേ പശ്ചാദ്ദേവദാനവസംകടേ
പൗലസ്ത്യന് കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഷം, ദേവാസുരസമരത്തില്—
ഏതദന്നസ്യ മാഹാത്മ്യം കഥയാമ്യപരം ച തേ
ഈ അന്നത്തിന്റെ മഹത്വം കൂടി ഞാന് നിന്നോട് പറയാം.