യഥാ ഗൌര്ഭരതേ വത്സ ക്ഷീരേണ ക്ഷീരമുത്സൃജേത് 4.164.
ഒരു പശു തന്റെ കാളകുട്ടിക്ക് വേണ്ടി പാലു വിടുന്നതുപോലെ—
യഥാ ബീജാനി രോഹംതി ജലസിക്താനി ഭൂതലേ
വിത്തുകൾ വെള്ളം ലഭിച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ മുളയ്ക്കുന്നതുപോലെ—
യഥോദയന്സഹസ്രാംശുസ്തമഃ സര്വം വ്യപോഹതി
ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള സൂര്യൻ ഉദയിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ഇരുട്ടും അകറ്റുന്നതുപോലെ—
പര ദത്താം തു യോ ഭൂമിമുപഹിംസേത്കദാചന
മറ്റൊരാൾ നൽകിയ ഭൂമി ഒരിക്കലും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ—
സ്വദത്താം പരദത്താം വാ യോ ഹരേത വസുംധരാമ്
താനോ മറ്റൊരാളോ നൽകിയ ഭൂമിയെ കൈവശം എടുക്കുന്നവൻ—
രുദതാം വൃത്തിനാശേന യേ പതംത്യശ്രുബിംദവഃ
ജീവനോറ്റം നഷ്ടപ്പെട്ട് കരയുന്നവരിൽ നിന്ന് കണ്ണീരിന്റെ തുള്ളികൾ വീഴുന്നു.
ബ്രാഹ്മണാനാം ഹൃതേ ക്ഷേത്രേ ഹര്തുസ്ത്രിപുരുഷം കുലമ് അധോമുഖശ്ച ദുഷ്ടാത്മാ കുംഭീപാകേ സ പച്യതേ
ബ്രാഹ്മണരുടെ ഭൂമി കവർന്നാൽ, കള്ളന്റെ കുടുംബം മൂന്നു തലമുറകൾ താഴേക്ക് വീഴും; ദുഷ്ടചിത്തനു തലകുനിച്ച നിലയിൽ കുംബീപാകത്തിൽ ചുട്ടുപോകും.
ദിവ്യവര്ഷസഹസ്രാംതേ കുംഭീപാകാദ്വിനിഃസൃതഃ
ദൈവികമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ, അവൻ കുംബീപാകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
സ്വദത്താം പരദത്താം വാ യത്നാദ്രക്ഷേദ്യുധിഷ്ഠിര
താനോ മറ്റൊരാളോ നൽകിയ ഭൂമി, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
തോയഹീനേഷ്വരണ്യേഷു ശുഷ്കകോടരവാസിനഃ
വെള്ളമില്ലാത്ത കാടുകളിൽ, ഉണങ്ങിയ കുഴികളിൽ താമസിക്കുന്നവരും—
ഏവം ദത്ത്വാ മഹീം രാജന്പ്രഹൃഷ്ടേനാംതരാത്മനാ 4.164.
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സോടെ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തു.
ഭൂമിദാനാത്പരം നാസ്തി സുഖം വാമുഷ്മികം മഹത്
ഭൂമി ദാനത്തിനെക്കാൾ വലിയതോ അതിനേക്കാൾ പരലോകത്തിൽ സന്തോഷം തരുന്നതോ മറ്റൊന്നുമില്ല.
യച്ഛംതി യേ ദ്വിജവരായ മഹീം സുകൃഷ്ടാം തേ യാംതി ശക്രസദനം സുവിശുദ്ധദേഹാഃ
നന്നായി കൃഷിചെയ്ത ഭൂമി യോഗ്യനായ ദ്വിജന് നൽകുന്നവർ ശുദ്ധമായ ശരീരത്തോടെ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ ഭൂമിദാനമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ചതുഃഷഷ്ട്യു ത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപർവ്വത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ 'ഭൂമിദാനമാഹാത്മ്യം' എന്ന അധ്യായം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.
പൃഥിവീദാനവിധിവര്ണനമ് തേ ഹ്യുപാര്ജയിതും ശക്താ ദാതും പാലയിതും യഥാ
ഭൂമി ദാനത്തിന്റെ വിധി: അതിനെ സമ്പാദിക്കാനും, ദാനമാക്കാനും, സംരക്ഷിക്കാനും കഴിയണം.
ഭൂമിദാനസമം കിംചിദന്യത്കഥയ യാദവ
യാദവാ, ഭൂമി ദാനത്തിന് തുല്യമായ മറ്റൊന്നുണ്ടോ എന്ന് പറയൂ.
മഹീം പ്രയച്ഛ വിപ്രാണാം തത്തുല്യാ സാ നിഗദ്യതേ
ഭൂമി ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകുക; അതാണ് തുല്യമായ ദാനം എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശൃണുഷ്വൈകമനാ ഭൂത്വാ മഹാദാനം നരോത്തമ
നല്ല മനസ്സോടെ കേൾക്കൂ, മഹാനായ മനുഷ്യനേ, ഈ മഹാദാനത്തെക്കുറിച്ച്.
ചംദ്രസൂര്യോപരാഗേ ച ജന്മര്ക്ഷേ വിഷുവേ തഥാ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹണമാകുമ്പോഴും, ജന്മനക്ഷത്രത്തിലും, വിഷുവിനും,
അന്യേഷ്വപി ച കാലേഷു പ്രശസ്തേ ധനസംചയേ
മറ്റു ശുഭസമയങ്ങളിലും, ധനം നന്നായി സമ്പാദിച്ചിട്ടുള്ളപ്പോഴും,
ഹേമ്നഃ പലശതേനോക്താ തദര്ധേനാപി ശക്തിതഃ
നൂറ് പളള സ്വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പകുതി ശേഷിയനുസരിച്ച് നൽകണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
കാരയേത്പൃഥിവീം ഹൈമീം ജംബുദ്വീപാനുകാരിണീമ്
ജംബുദ്വീപം പോലെയുള്ള സ്വർണ്ണഭൂമി നിർമ്മിപ്പിക്കണം.
ലോകപാലാഷ്ടകോപേതാം ബ്രഹ്മവിശ്വേശസംയുതാമ്
അതു ലോകപാലന്മാരും ബ്രഹ്മാവും വിശ്വേശ്വരനും ചേർന്നിരിക്കും.
സര്വസസ്യവിചിത്രാംഗീം സര്വഗംധാധിവാസിതാമ് 4.165.
എല്ലാ വിളകളും വിവിധ സുഗന്ധങ്ങളും നിറഞ്ഞതായിരിക്കും.
ദശദ്വാദശഹസ്തം ച ചതുര്വക്ത്ര സതോരണമ്
പത്ത് അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടു ഹസ്തം വലിപ്പം, നാലു വശങ്ങളോടും ഒരു കവാടവുമുള്ളതായിരിക്കും.
ഐശാന്യാം സുരസംസ്ഥാനമാഗ്നേയ്യാം കുംഡമേവ ച
ഈശാന്യത്തിൽ ദൈവാസനം, അഗ്നേയഭാഗത്ത് ഹോമകുണ്ട് ഉണ്ടാകണം.
ലോകപാലാ ഗ്രഹാശ്ചൈവ പൂജ്യാ മാല്യവിലേപനൈഃ
ലോകപാലന്മാരെയും ഗ്രഹങ്ങളെയും പൂക്കളും ചന്ദനവും ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കണം.
സാലംകാരാ സവസ്ത്രാശ്ച മാല്യചംദനഭൂഷിതാഃ
അലങ്കാരവും വസ്ത്രവും ധരിച്ച്, പൂക്കളും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞവരായിരിക്കും.
ആനയേയുര്ദ്വിജാ രാജന്ബ്രഹ്മഘോഷപുരഃസരമ്
രാജാവേ, ദ്വിജന്മാർ വേദഘോഷത്തോടുകൂടി അതിനെ കൊണ്ടുവരണം.
തിലൈഃ പ്രച്ഛാദിതാം വേദിം കൃത്വാ തത്രാധിവാസയേത്
എള്ള് വിതറി ഒരു വേദി ഒരുക്കി അവിടെ അതിനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കണം.