കപിലാനാം സഹസ്രേഭ്യോ യദ്ദത്തേഽന്നം നരോത്തമ 4.164.
ആയിരം കപില പശുക്കളെ നൽകുന്നതിലും, ഭക്ഷണം നൽകുന്ന നല്ലവൻ കൂടുതൽ മഹത്വം നേടുന്നു.
മധ്യമസ്യ മനുഷ്യസ്യ വ്യാസേന പരിസംഖ്യയാ
മധ്യസ്ഥ മനുഷ്യന്റെ കാര്യത്തിൽ, വ്യാസന്റെ കണക്കുപ്രകാരം—
ബഹുഭിര്വസുധാ ഭുക്താ രാജഭിഃ സഗരാദിഭിഃ
സഗരനും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും തുടങ്ങി അനേകം രാജാക്കന്മാർ ഈ ഭൂമിയെ ആസ്വദിച്ചു.
കിംകരാ മൃത്യുദംഡാശ്ച അസിപത്രവനാദയഃ
മരണദണ്ഡം കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന ദാസന്മാരും, വാളിന്റെ ഇലകളുള്ള കാടുകളും മറ്റും അവിടെയുണ്ട്.
നിരയാ രൌരവാദ്യാശ്ച കുംഭീപാകഃ സുദുഃസഹഃ
റൗരവം പോലുള്ള നരകങ്ങളും, അത്യന്തം സഹിക്കാനാവാത്ത കുംബീപാകം എന്ന നരകവും അവിടെയുണ്ട്.
ചിത്രഗുപ്തശ്ച കാലശ്ച കൃതാംതോ മൃത്യുരേവ ച
ചിത്രഗുപ്തൻ, കാലം, കൃതാന്തൻ, മരണൻ ഇവരും അവിടെയുണ്ട്.
രുദ്രഃ പ്രജാപതിഃ ശക്രോ ദേവാസുരഗണാസ്തഥാ
രുദ്രൻ, പ്രജാപതി, ശക്രൻ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും അടങ്ങിയ സംഘങ്ങളും അവിടെയുണ്ട്.
ഷട്കര്മകൃത്സുവൃത്തായ കൃശായ ച പ്രിയാര്ഥിനേ
ആറ് കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുന്നവനും, നല്ല പെരുമയുള്ളവനും, ക്ഷീണിച്ചവനും, അനുഗ്രഹം തേടുന്നവനും—
സീദമാനകുടുംബായ ശ്രോത്രിയായാഹിതാഗ്നയേ
കുടുംബം കഷ്ടത്തിൽ ആയവനും, പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണനും, അഗ്നി നിലനിര്ത്തുന്നവനും—
യഥാ ജനിത്രീ ക്ഷീരേണ പുത്രം സംവര്ദ്ധയേത്സദാ
ഒരു അമ്മ എപ്പോഴും തന്റെ മകനെ പാലിൽ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ—
യഥാ ഗൌര്ഭരതേ വത്സ ക്ഷീരേണ ക്ഷീരമുത്സൃജേത് 4.164.
ഒരു പശു തന്റെ കാളകുട്ടിക്ക് വേണ്ടി പാലു വിടുന്നതുപോലെ—
യഥാ ബീജാനി രോഹംതി ജലസിക്താനി ഭൂതലേ
വിത്തുകൾ വെള്ളം ലഭിച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ മുളയ്ക്കുന്നതുപോലെ—
യഥോദയന്സഹസ്രാംശുസ്തമഃ സര്വം വ്യപോഹതി
ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള സൂര്യൻ ഉദയിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ഇരുട്ടും അകറ്റുന്നതുപോലെ—
പര ദത്താം തു യോ ഭൂമിമുപഹിംസേത്കദാചന
മറ്റൊരാൾ നൽകിയ ഭൂമി ഒരിക്കലും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ—
സ്വദത്താം പരദത്താം വാ യോ ഹരേത വസുംധരാമ്
താനോ മറ്റൊരാളോ നൽകിയ ഭൂമിയെ കൈവശം എടുക്കുന്നവൻ—
രുദതാം വൃത്തിനാശേന യേ പതംത്യശ്രുബിംദവഃ
ജീവനോറ്റം നഷ്ടപ്പെട്ട് കരയുന്നവരിൽ നിന്ന് കണ്ണീരിന്റെ തുള്ളികൾ വീഴുന്നു.
ബ്രാഹ്മണാനാം ഹൃതേ ക്ഷേത്രേ ഹര്തുസ്ത്രിപുരുഷം കുലമ് അധോമുഖശ്ച ദുഷ്ടാത്മാ കുംഭീപാകേ സ പച്യതേ
ബ്രാഹ്മണരുടെ ഭൂമി കവർന്നാൽ, കള്ളന്റെ കുടുംബം മൂന്നു തലമുറകൾ താഴേക്ക് വീഴും; ദുഷ്ടചിത്തനു തലകുനിച്ച നിലയിൽ കുംബീപാകത്തിൽ ചുട്ടുപോകും.
ദിവ്യവര്ഷസഹസ്രാംതേ കുംഭീപാകാദ്വിനിഃസൃതഃ
ദൈവികമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ, അവൻ കുംബീപാകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
സ്വദത്താം പരദത്താം വാ യത്നാദ്രക്ഷേദ്യുധിഷ്ഠിര
താനോ മറ്റൊരാളോ നൽകിയ ഭൂമി, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
തോയഹീനേഷ്വരണ്യേഷു ശുഷ്കകോടരവാസിനഃ
വെള്ളമില്ലാത്ത കാടുകളിൽ, ഉണങ്ങിയ കുഴികളിൽ താമസിക്കുന്നവരും—
ഏവം ദത്ത്വാ മഹീം രാജന്പ്രഹൃഷ്ടേനാംതരാത്മനാ 4.164.
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സോടെ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തു.
ഭൂമിദാനാത്പരം നാസ്തി സുഖം വാമുഷ്മികം മഹത്
ഭൂമി ദാനത്തിനെക്കാൾ വലിയതോ അതിനേക്കാൾ പരലോകത്തിൽ സന്തോഷം തരുന്നതോ മറ്റൊന്നുമില്ല.
യച്ഛംതി യേ ദ്വിജവരായ മഹീം സുകൃഷ്ടാം തേ യാംതി ശക്രസദനം സുവിശുദ്ധദേഹാഃ
നന്നായി കൃഷിചെയ്ത ഭൂമി യോഗ്യനായ ദ്വിജന് നൽകുന്നവർ ശുദ്ധമായ ശരീരത്തോടെ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ ഭൂമിദാനമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ചതുഃഷഷ്ട്യു ത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപർവ്വത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ 'ഭൂമിദാനമാഹാത്മ്യം' എന്ന അധ്യായം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.
പൃഥിവീദാനവിധിവര്ണനമ് തേ ഹ്യുപാര്ജയിതും ശക്താ ദാതും പാലയിതും യഥാ
ഭൂമി ദാനത്തിന്റെ വിധി: അതിനെ സമ്പാദിക്കാനും, ദാനമാക്കാനും, സംരക്ഷിക്കാനും കഴിയണം.
ഭൂമിദാനസമം കിംചിദന്യത്കഥയ യാദവ
യാദവാ, ഭൂമി ദാനത്തിന് തുല്യമായ മറ്റൊന്നുണ്ടോ എന്ന് പറയൂ.
മഹീം പ്രയച്ഛ വിപ്രാണാം തത്തുല്യാ സാ നിഗദ്യതേ
ഭൂമി ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകുക; അതാണ് തുല്യമായ ദാനം എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശൃണുഷ്വൈകമനാ ഭൂത്വാ മഹാദാനം നരോത്തമ
നല്ല മനസ്സോടെ കേൾക്കൂ, മഹാനായ മനുഷ്യനേ, ഈ മഹാദാനത്തെക്കുറിച്ച്.
ചംദ്രസൂര്യോപരാഗേ ച ജന്മര്ക്ഷേ വിഷുവേ തഥാ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹണമാകുമ്പോഴും, ജന്മനക്ഷത്രത്തിലും, വിഷുവിനും,
അന്യേഷ്വപി ച കാലേഷു പ്രശസ്തേ ധനസംചയേ
മറ്റു ശുഭസമയങ്ങളിലും, ധനം നന്നായി സമ്പാദിച്ചിട്ടുള്ളപ്പോഴും,